Gênesis 43

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Enice ɛbɛyɛ magiz Kananakti ɔrɔɔt ɛlɛ.
1 A fome continuava gravíssima na terra.
2 Mazi avɔ adica ɔl o kɔrɔk o Jakob labi ci baal ataalyai Masirɛ o dook, enek Jakob lɔgɔz ogin nɛ, “Imiirte bodo ɔɔtɔ ataalta labi oogi Masirɛ.”
2 Quando eles acabaram de consumir o cereal que tinham trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem e comprem mais um pouco de mantimento para nós.
3 Bar anek Juda nɔɔnɔ nɛ, “Aricaneket waanice alaani o Masiro gi ci azi nɛ, Abon avunu ŋaati anyaanu gotonu ween tutur.
3 Mas Judá lhe disse: — Aquele homem nos advertiu solenemente, dizendo: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
4 Inoko zin mã agama niina kɔrkɔrta ki ŋɛɛrun, kavoya koca, ma kataalana labi.
4 Se o senhor resolver enviar conosco o nosso irmão, iremos e compraremos mantimento para o senhor.
5 Mazi alaŋ agama, alaŋ naaga kavoya, eeci aneket alaani nica ageeta nɛ, Má avunu mã alaŋ anyaanu gotonu ween tutur.”
5 Mas, se o senhor não o enviar, não iremos, pois o homem nos disse: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
6 Enek ni Jakob nɔɔgɔ nɛ, “Naa agoonekaŋ gi ci gɛr nɔkɔn? Aduwaku laadun nɔɔnɔ gotonu ci miliny o naa?”
6 Israel respondeu: — Por que vocês me fizeram esse mal, dando a saber àquele homem que vocês tinham outro irmão?
7 Abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Kaduwaka nɔɔnɔ o, eeci ajinet niini ageeta zoozok ci meelik. Ajinet aneket nɛ, Baatunooŋ ŋaan arogi? Anyaku niiga gotonu oma? Ma kabedeka naaga nɔɔnɔ jinenok cigin o. Alaŋ bar kagaya arooŋnyet niini ageeta ka kanyaaktaya nɔɔnɔ gɔtɔna o.”
7 Eles responderam: — O homem nos fez perguntas específicas a respeito de nós e de nossa parentela, dizendo: “O pai de vocês ainda é vivo? Vocês têm outro irmão?” Nós apenas respondemos o que ele nos perguntou. Como podíamos adivinhar que ele nos diria: “Tragam o outro irmão?”
8 Enek ni Juda baatin nɛ, “Nyan dole aneet kɔrkɔrta. Nyet ka kotooza taman ka calaŋ akaran ɔl magiz.
8 Então Judá disse a Israel, seu pai: — Deixe o jovem ir comigo, e nos levantaremos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Ŋaan kazoonɛ naana Bɛnjimɛn. Mã anyak daayiz, ŋaan kadaaŋna naana ki nɔɔnɔ. Mã alaŋ kabadakin naana nɔɔnɔ yaak, anyek toriin kaavu ŋaatan.
9 Eu serei responsável por ele; da minha mão o senhor poderá requerê-lo. Se eu não o trouxer de volta e não o puser diante do senhor, serei culpado para com o senhor pelo resto da minha vida.
10 Inoko da toŋawet kotooza, kabadawa waan inoko lak ram.”
10 Se não nos tivéssemos demorado, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Ma anek baatineeŋ nɔɔgɔ nɛ, “Mã izi gɔl dook nɛɛn nici, ɔɔtɔ. Idiziyit zin buk niiga alaan nico ŋaati avoyeku nɔɔnɔ kaal o abon ɛɛl looce nico. Ootɛkɛi nɔɔnɔ mutul ki lɛtɛ ki karkarɛt ki agɛrɔ been manac.
11 Então Israel, seu pai, disse: — Se é assim, então façam o seguinte: peguem do mais precioso desta terra, ponham nos sacos para o mantimento e levem de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Ooti buk guruc lɛlɛn ram ka ɔɔtɔ imiirtɔzɛkɛi nɔɔnɔ guruc baal ajowanu kaboote ugoocok e. Karabɔŋ bar da abac niigi.
12 Levem dinheiro em dobro. E devolvam o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal; é possível que tenha havido algum engano.
13 Iyiitit gotonu ooti alaane nice taman.
13 Levem também o irmão de vocês. Levantem-se e voltem àquele homem.
14 Abon bai Jooi o anyak dɔyiz dook anyek ziniz ci alaan nice uwucek niiga ka coma bac abadakuŋ niini igeet Bɛnjimɛn kibeen Simiyan ci acabje ŋinaante neke. Maje naana mã kakuluz dɔl cigan noko, abon labak. Anyek kɔɔtɔ, eeci akɔm gi ci ka kutugu.”
14 Deus Todo-Poderoso lhes dê misericórdia diante do homem, para que restitua o outro irmão e deixe que Benjamim volte com vocês. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Ooti ni lɔgɔz o Jakob dizkenok been guruc ci meelik, ma avɔyi buk niigi Bɛnjimɛn Masirɛ. Mazi avɔ arum looc, ɔɔt eyeltek eleeti Josev.
15 Então os homens pegaram os presentes, o dinheiro em dobro e Benjamim; levantaram-se, foram ao Egito e se apresentaram diante de José.
16 Mazi acin Josev Bɛnjimɛn, enek gabara ogin abɛk ceez nɛ, “Ooti ɔl nicoko ɔlɔ. Ɔɔtɔ otodoŋit taŋ ka kook kadaktowa buk naana kibeen nɔɔgɔ tedec waaz.”
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao administrador de sua casa: — Leve estes homens para casa, mate um animal e prepare tudo, pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Utugu ni gabarɛnti eci ona aduwakɛ Josev nɔɔnɔ o, ma akɔyi gɔtɔnɔgi Josev ɔlɔ.
17 Ele fez como José lhe havia ordenado e levou os homens para a casa de José.
18 Mazi akɔyi gabarɛnti nɔɔgɔ ɔlɔ, anyayit niigi ŋoliin, ma abaaban anɔ nɛ, “Anyaanet inoko ɔl ageet ŋina zooze ci guruc ci baal kajowa kabootɛ o. Arɔɔŋ ka kivita koŋoztozeyet ŋina ka kaamtawet zigire, ka kanycet ageet ɛlɛ kiziti mirɔk cigeec.”
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José. E diziam: — É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal que nós fomos trazidos para cá, para que possa nos acusar e atacar, nos escravizar e tomar os nossos jumentos.
19 Zin giye nico ivitak niigi gabaren o abɛk ceez tatok, ma anek nɔɔnɔ nɛ,
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 “Manygɔn, kivitawa naaga ŋina rak baale lak codoi kavu kataala dayiin.
20 e disseram: — Meu senhor, já estivemos aqui uma vez para comprar mantimento.
21 Mazi kamiirena waanice, kɔɔt kojoktowa kabootɛ guruc ogaacak baal kataalina e. Inoko zin kabadaya guruc niceke dook.
21 Mas, quando chegamos à estalagem, ao abrir os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto. Por isso, trouxemos esse dinheiro de volta.
22 Ma kanyaana buk guruc oogi ci ka kataaltaya dayiin bodo. Alaŋ kagaya naaga ŋɛnɛɛn ci da amiironeket guruc kabootɛ o.”
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento. Não sabemos quem pôs o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 Enek ni gabarɛnti nɔɔgɔ nɛ, “Má aŋolinu looc gaga. Anycaŋu baale guruc ugooc baal ataalinu e aneet ɛlɛ. Jook unooŋ een Jook o baatunooŋ nɛɛn ci amiironekuŋ igeet guruc kabootɛ o ka kizi guruc cugoocok.” Udunai ni niini Simiyan ceeze o cabiinto, ma aku anyek nɔɔgɔ.
23 O administrador disse: — Que a paz esteja com vocês! Não tenham medo. O seu Deus e o Deus do pai de vocês colocou esse tesouro nos sacos de cereal. Eu recebi o dinheiro que vocês trouxeram. Então ele trouxe Simeão para fora.
24 Ma akɔyi gabarɛnti nici gɔtɔnɔgi Josev ceeza, ma akɔ anyek nɔɔgɔ maam ci oonyi zɔɔ, ma adayiz niini zigire ugeec.
24 Depois, o administrador levou aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés. Também deu ração aos seus jumentos.
25 Aarta ni niigi kaal o ka kidizikti Josev kaboote ugeec. Ma arɛwi nɔɔnɔ, eeci agaac niigi Josev aku tedec ka kiiya kadaktɔ ki nɔɔgɔ ole cin o.
25 Então prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia, pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Mazi akɔ aku Josev kɔrɔk, anycek niigi nɔɔnɔ dizkenok cigin o, ma aloca ooti ŋaatin.
26 Quando José chegou à sua casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos e se inclinaram até o chão diante dele.
27 Ma azaa niini nɔɔgɔ, ma anek nɛ, “Baale aduwakaŋ baatunooŋ ci izi matuwoc. Inoko abil niini ku? Ŋaan ɔɔŋ?”
27 Ele lhes perguntou como tinham passado e disse: — O pai de vocês, aquele velho de quem me falaram, vai bem? Ainda vive?
28 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Ii, ŋaan baatinaaŋ ɔɔŋ.” Ma bodo aloca niigi ooti ŋaatin.
28 Responderam: — O seu servo, nosso pai, vai bem e ainda vive. E abaixaram a cabeça e se inclinaram.
29 Mazi acin Josev dole o yaatin een tutur kazi Bɛnjimɛn, enek nɔɔgɔ nɛ, “Gotonu baal aduwakaŋ een tutur e nɛɛn nici?” Ma anek niini Bɛnjimɛn nɛ, “Amayukin Jooi ineet ŋɛɛran.”
29 Quando José levantou os olhos, viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: — É este o irmão mais novo de vocês, de quem me falaram? E acrescentou: — Deus lhe conceda a sua graça, meu filho.
30 Ma ooŋ Josev nɔɔgɔ taman nɔkɔ, eeci ateedi nɔɔnɔ ziniz ŋaaten gɔtɔni, ma arɔɔŋ kook kutulu. Ook ni niini ceeze oman, ma akɔ alu ŋinaante.
30 José, profundamente emocionado por causa do seu irmão, apressou-se e procurou um lugar onde chorar. Entrou no quarto e ali chorou.
31 Mazi akɔ adotiz luwanta, ɛɛk kɛbɛrɛ, ma aduŋnak bitaalin, ma agam ɛlɛ calaŋ alu. Ma aduwak niini gabara kanyaakta dayiin.
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: — Sirvam a refeição.
32 Ma adake Josev tarabeze cin doon. Bodo gɔtɔnɔgja adake niigi tarabeze oman. Aje Masira o adake ŋinaante aŋɛra niigi eleeti kaavtiyɔ doon, eeci adiŋdiŋan niigi eleeti, ma alaŋ arɔɔŋ niigi kɔzɔltɔ ki ɔl ci Ibiro o, eeci apɛz niigi nɔɔgɔ kizi kaal ci labak.
32 Serviram a comida dele numa mesa à parte, e a comida deles também numa mesa à parte. Também os egípcios que comiam com ele foram servidos numa mesa à parte, porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, pois isso é abominação para os egípcios.
33 Ma anyek Josev gɔtɔnɔgi kaavtiyɔ zedinta akana abuuwa zɛɛ been tir tutura. Mazi acin niigi eleeti azedi nɔkɔ, ibiirit nɔɔgɔ ooti giye ci anyekɛ Josev nɔɔgɔ kaavtiyɛ nɔkɔ o.
33 E sentaram-se diante dele por ordem de idade, desde o mais velho ao mais novo. Eles olhavam uns para os outros cheios de espanto.
34 Ma aŋerek ɔl nɔɔgɔ dayiin tarabeze ci Josev o, ma anyaak ɔl Bɛnjimɛn dayiin lak tur kujuk gɔnɔgi. Ma adake niigi dook, ma awodɛ ki Josev, ma atalnɛ niigi dook.
34 Então José lhes apresentou as porções que estavam diante dele, e a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a dos outros. E beberam com ele até ficarem alegres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.