Gênesis 43

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Enice ɛbɛyɛ magiz Kananakti ɔrɔɔt ɛlɛ.
1 A fome se agravou na terra de Canaã.
2 Mazi avɔ adica ɔl o kɔrɔk o Jakob labi ci baal ataalyai Masirɛ o dook, enek Jakob lɔgɔz ogin nɛ, “Imiirte bodo ɔɔtɔ ataalta labi oogi Masirɛ.”
2 Quando os cereais que eles haviam trazido do Egito estavam para acabar, Jacó disse a seus filhos: “Voltem e comprem um pouco mais de mantimento para nós”.
3 Bar anek Juda nɔɔnɔ nɛ, “Aricaneket waanice alaani o Masiro gi ci azi nɛ, Abon avunu ŋaati anyaanu gotonu ween tutur.
3 Judá, porém, respondeu: “O homem estava falando sério quando nos advertiu: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
4 Inoko zin mã agama niina kɔrkɔrta ki ŋɛɛrun, kavoya koca, ma kataalana labi.
4 Se o senhor enviar Benjamim conosco, desceremos e compraremos mais mantimento,
5 Mazi alaŋ agama, alaŋ naaga kavoya, eeci aneket alaani nica ageeta nɛ, Má avunu mã alaŋ anyaanu gotonu ween tutur.”
5 mas, se não deixar Benjamim ir, nós também não iremos. Lembre-se de que o homem disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’”.
6 Enek ni Jakob nɔɔgɔ nɛ, “Naa agoonekaŋ gi ci gɛr nɔkɔn? Aduwaku laadun nɔɔnɔ gotonu ci miliny o naa?”
6 “Por que vocês foram tão cruéis comigo?”, lamentou-se Jacó. “Por que disseram ao homem que tinham outro irmão?”
7 Abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Kaduwaka nɔɔnɔ o, eeci ajinet niini ageeta zoozok ci meelik. Ajinet aneket nɛ, Baatunooŋ ŋaan arogi? Anyaku niiga gotonu oma? Ma kabedeka naaga nɔɔnɔ jinenok cigin o. Alaŋ bar kagaya arooŋnyet niini ageeta ka kanyaaktaya nɔɔnɔ gɔtɔna o.”
7 “Ele fez uma porção de perguntas sobre nossa família”, responderam. “Quis saber: ‘Seu pai ainda está vivo? Vocês têm outro irmão?’. Nós apenas respondemos às perguntas dele. Como poderíamos imaginar que ele diria: ‘Tragam seu irmão’?”
8 Enek ni Juda baatin nɛ, “Nyan dole aneet kɔrkɔrta. Nyet ka kotooza taman ka calaŋ akaran ɔl magiz.
8 Judá disse a seu pai: “Deixe o rapaz ir comigo e partiremos. Do contrário, todos nós morreremos de fome, e não apenas nós, mas também nossos pequeninos.
9 Ŋaan kazoonɛ naana Bɛnjimɛn. Mã anyak daayiz, ŋaan kadaaŋna naana ki nɔɔnɔ. Mã alaŋ kabadakin naana nɔɔnɔ yaak, anyek toriin kaavu ŋaatan.
9 Garanto pessoalmente a segurança dele. O senhor pode me responsabilizar se eu não o trouxer de volta. Carregarei a culpa para sempre.
10 Inoko da toŋawet kotooza, kabadawa waan inoko lak ram.”
10 Se não tivéssemos perdido todo esse tempo, poderíamos ter ido e voltado duas vezes”.
11 Ma anek baatineeŋ nɔɔgɔ nɛ, “Mã izi gɔl dook nɛɛn nici, ɔɔtɔ. Idiziyit zin buk niiga alaan nico ŋaati avoyeku nɔɔnɔ kaal o abon ɛɛl looce nico. Ootɛkɛi nɔɔnɔ mutul ki lɛtɛ ki karkarɛt ki agɛrɔ been manac.
11 Por fim, Jacó, seu pai, lhes disse: “Se não há outro jeito, pelo menos façam o seguinte. Coloquem na bagagem os melhores produtos desta terra: bálsamo, mel, especiarias e mirra, pistache e amêndoas, e levem de presente para o homem.
12 Ooti buk guruc lɛlɛn ram ka ɔɔtɔ imiirtɔzɛkɛi nɔɔnɔ guruc baal ajowanu kaboote ugoocok e. Karabɔŋ bar da abac niigi.
12 Levem também o dobro do dinheiro que foi devolvido, pois alguém deve tê-lo colocado nos sacos por engano.
13 Iyiitit gotonu ooti alaane nice taman.
13 Depois, peguem seu irmão e voltem àquele homem.
14 Abon bai Jooi o anyak dɔyiz dook anyek ziniz ci alaan nice uwucek niiga ka coma bac abadakuŋ niini igeet Bɛnjimɛn kibeen Simiyan ci acabje ŋinaante neke. Maje naana mã kakuluz dɔl cigan noko, abon labak. Anyek kɔɔtɔ, eeci akɔm gi ci ka kutugu.”
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia quando estiverem diante daquele homem, para que ele liberte Simeão e deixe Benjamim voltar. Mas, se devo perder meus filhos, que assim seja”.
15 Ooti ni lɔgɔz o Jakob dizkenok been guruc ci meelik, ma avɔyi buk niigi Bɛnjimɛn Masirɛ. Mazi avɔ arum looc, ɔɔt eyeltek eleeti Josev.
15 Então os homens pegaram os presentes de Jacó e o dobro do dinheiro e partiram com Benjamim. Por fim, chegaram ao Egito e se apresentaram a José.
16 Mazi acin Josev Bɛnjimɛn, enek gabara ogin abɛk ceez nɛ, “Ooti ɔl nicoko ɔlɔ. Ɔɔtɔ otodoŋit taŋ ka kook kadaktowa buk naana kibeen nɔɔgɔ tedec waaz.”
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: “Estes homens almoçarão comigo ao meio-dia. Leve-os ao palácio, mate um animal e prepare um grande banquete”.
17 Utugu ni gabarɛnti eci ona aduwakɛ Josev nɔɔnɔ o, ma akɔyi gɔtɔnɔgi Josev ɔlɔ.
17 O homem fez conforme José ordenou e os levou ao palácio de José.
18 Mazi akɔyi gabarɛnti nɔɔgɔ ɔlɔ, anyayit niigi ŋoliin, ma abaaban anɔ nɛ, “Anyaanet inoko ɔl ageet ŋina zooze ci guruc ci baal kajowa kabootɛ o. Arɔɔŋ ka kivita koŋoztozeyet ŋina ka kaamtawet zigire, ka kanycet ageet ɛlɛ kiziti mirɔk cigeec.”
18 Quando os irmãos viram que estavam sendo levados à casa de José, ficaram apavorados. “É por causa do dinheiro que alguém colocou de volta nos sacos da outra vez que estivemos aqui”, disseram uns aos outros. “Ele planeja nos acusar de roubo e, depois, nos prender, nos tornar escravos e tomar nossos jumentos.”
19 Zin giye nico ivitak niigi gabaren o abɛk ceez tatok, ma anek nɔɔnɔ nɛ,
19 À entrada do palácio, os irmãos se dirigiram ao administrador de José e lhe disseram:
20 “Manygɔn, kivitawa naaga ŋina rak baale lak codoi kavu kataala dayiin.
20 “Ouça, senhor. Viemos ao Egito anteriormente para comprar mantimentos.
21 Mazi kamiirena waanice, kɔɔt kojoktowa kabootɛ guruc ogaacak baal kataalina e. Inoko zin kabadaya guruc niceke dook.
21 No caminho de volta para casa, paramos para pernoitar e abrimos os sacos. Descobrimos que o dinheiro de cada um, a quantia exata que havíamos pago, estava na boca do saco. Trouxemos o dinheiro de volta. Aqui está.
22 Ma kanyaana buk guruc oogi ci ka kataaltaya dayiin bodo. Alaŋ kagaya naaga ŋɛnɛɛn ci da amiironeket guruc kabootɛ o.”
22 Também trouxemos mais dinheiro para comprar mantimentos. Não fazemos ideia de quem colocou o dinheiro nos sacos”.
23 Enek ni gabarɛnti nɔɔgɔ nɛ, “Má aŋolinu looc gaga. Anycaŋu baale guruc ugooc baal ataalinu e aneet ɛlɛ. Jook unooŋ een Jook o baatunooŋ nɛɛn ci amiironekuŋ igeet guruc kabootɛ o ka kizi guruc cugoocok.” Udunai ni niini Simiyan ceeze o cabiinto, ma aku anyek nɔɔgɔ.
23 “Fiquem tranquilos”, disse o administrador. “Não tenham medo. Seu Deus, o Deus de seu pai, deve ter colocado esse tesouro nos sacos. Tenho certeza de que recebi seu pagamento.” Depois disso, soltou Simeão e o levou até onde eles estavam.
24 Ma akɔyi gabarɛnti nici gɔtɔnɔgi Josev ceeza, ma akɔ anyek nɔɔgɔ maam ci oonyi zɔɔ, ma adayiz niini zigire ugeec.
24 Em seguida, o administrador os conduziu para dentro do palácio de José. Deu-lhes água para lavar os pés e providenciou ração para seus jumentos.
25 Aarta ni niigi kaal o ka kidizikti Josev kaboote ugeec. Ma arɛwi nɔɔnɔ, eeci agaac niigi Josev aku tedec ka kiiya kadaktɔ ki nɔɔgɔ ole cin o.
25 Quando foram avisados que almoçariam lá, os irmãos prepararam os presentes para a chegada de José ao meio-dia.
26 Mazi akɔ aku Josev kɔrɔk, anycek niigi nɔɔnɔ dizkenok cigin o, ma aloca ooti ŋaatin.
26 Assim que José chegou em casa, entregaram-lhe os presentes que haviam trazido e curvaram-se até o chão diante dele.
27 Ma azaa niini nɔɔgɔ, ma anek nɛ, “Baale aduwakaŋ baatunooŋ ci izi matuwoc. Inoko abil niini ku? Ŋaan ɔɔŋ?”
27 Depois de cumprimentá-los, José quis saber: “Como está seu pai, o senhor idoso do qual me falaram? Ainda está vivo?”.
28 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Ii, ŋaan baatinaaŋ ɔɔŋ.” Ma bodo aloca niigi ooti ŋaatin.
28 “Sim”, responderam eles. “Nosso pai, seu servo, ainda está vivo e vai bem.” E curvaram-se mais uma vez.
29 Mazi acin Josev dole o yaatin een tutur kazi Bɛnjimɛn, enek nɔɔgɔ nɛ, “Gotonu baal aduwakaŋ een tutur e nɛɛn nici?” Ma anek niini Bɛnjimɛn nɛ, “Amayukin Jooi ineet ŋɛɛran.”
29 Então José olhou para seu irmão Benjamim, o filho de sua mãe, e perguntou: “Este é o irmão mais novo de que vocês me falaram?”. E disse a Benjamim: “Deus seja bondoso com você, meu filho”.
30 Ma ooŋ Josev nɔɔgɔ taman nɔkɔ, eeci ateedi nɔɔnɔ ziniz ŋaaten gɔtɔni, ma arɔɔŋ kook kutulu. Ook ni niini ceeze oman, ma akɔ alu ŋinaante.
30 Muito emocionado por causa do irmão, José saiu depressa da sala. Foi para o quarto, onde chorou.
31 Mazi akɔ adotiz luwanta, ɛɛk kɛbɛrɛ, ma aduŋnak bitaalin, ma agam ɛlɛ calaŋ alu. Ma aduwak niini gabara kanyaakta dayiin.
31 Depois de lavar o rosto, voltou mais controlado e ordenou: “Tragam a comida!”.
32 Ma adake Josev tarabeze cin doon. Bodo gɔtɔnɔgja adake niigi tarabeze oman. Aje Masira o adake ŋinaante aŋɛra niigi eleeti kaavtiyɔ doon, eeci adiŋdiŋan niigi eleeti, ma alaŋ arɔɔŋ niigi kɔzɔltɔ ki ɔl ci Ibiro o, eeci apɛz niigi nɔɔgɔ kizi kaal ci labak.
32 José foi servido em sua própria mesa, e seus irmãos, em uma mesa separada. Os egípcios que comiam com José, por sua vez, foram servidos em outra mesa, pois os egípcios desprezavam os hebreus e se recusavam a comer com eles.
33 Ma anyek Josev gɔtɔnɔgi kaavtiyɔ zedinta akana abuuwa zɛɛ been tir tutura. Mazi acin niigi eleeti azedi nɔkɔ, ibiirit nɔɔgɔ ooti giye ci anyekɛ Josev nɔɔgɔ kaavtiyɛ nɔkɔ o.
33 José disse a cada um dos irmãos onde deviam sentar-se e, para espanto deles, colocou-os ao redor da mesa em ordem de idade, do mais velho para o mais novo.
34 Ma aŋerek ɔl nɔɔgɔ dayiin tarabeze ci Josev o, ma anyaak ɔl Bɛnjimɛn dayiin lak tur kujuk gɔnɔgi. Ma adake niigi dook, ma awodɛ ki Josev, ma atalnɛ niigi dook.
34 Mandou encher os pratos deles com comida de sua própria mesa, e deram a Benjamim uma porção cinco vezes maior que a dos outros. E eles comeram e beberam à vontade com José.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.