Gênesis 41

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ma vurte ci ooti irkitowa raman uwunozi alaani o Masiro kazi Vɛɛro, kizik abil niini liile o kazi Nil otoga.
1 Dois anos se passaram. Um dia o rei do Egito sonhou que estava de pé na beira do rio Nilo.
2 Ma acin tiin ci adii agirgir eleeti een torgɛrɛm aduŋna liila, ma avu agɛ dɔwɔna.
2 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
3 Ma bodo anowa tiin nicoko gɔnɔgja ogɛn ceen torgɛrɛm ci mɔdɔtik tuŋkar eleeti, ma avu ɛɛl liiltoga ŋaati ajɔŋɔz gɔnɔgi oke.
3 Logo em seguida saíram do rio outras sete vacas, feias e magras, que foram ficar perto das primeiras vacas, na beira do rio.
4 Ma akuu tiina ci mɔdɔtik noko gɔnɔgi o adii e. Enico icinɛ alaani ooŋnyai.
4 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas. Aí o rei acordou.
5 Mazi bodo ɔɔŋ, uwunozɛ bodo. Enico acin niini kaaza ci labinu een torgɛrɛm ci appintik abiir kaŋayace codoi.
5 Mas tornou a dormir e teve outro sonho. Desta vez ele viu sete espigas de trigo que saíam de um mesmo pé; elas eram boas e cheias de grãos.
6 Ma bodo acin kaŋayace nico ɛlɛ kaaza ceen torgɛrɛm ci amuduwez, ma alɔŋnyai ŋoote ci abur.
6 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
7 Ma akuu labina ci amuduwez noko gɔnɔgi ci appintik o. Icinɛ ni bodo alaani, ma abaaban wunozyak nicoko.
7 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. O rei acordou: tinha sido um sonho.
8 Ma ŋeere abarit alaan ziniz kapuk kapuk. Giye nico itoon ni niini otok kook ŋaritɛ been ole o agɛny een arinya o Masiro ka kivitak niigi nɔɔnɔ. Ivita ni ɔl nicigi, ma aduwak niini nɔɔgɔ wunozyak cigin o. Bar akɔm ŋaatineeŋ eet ci oobek nɔɔnɔ kɛŋ ci wunozyak nicoko.
8 De manhã ele estava muito preocupado e por isso mandou chamar todos os adivinhos e todos os sábios do Egito. O rei contou os seus sonhos, mas nenhum dos sábios foi capaz de dar a explicação.
9 Mazi akɔ acin gabarɛnti o gɔɔn aliŋliŋek alaan dayiin zɔɔz nico, enek niini alaan nɛ, “Waanico kaada gi o gɛr baal kagoon e.
9 Então o chefe dos copeiros disse ao rei: — Chegou a hora de confessar um erro que cometi.
10 Baale aborneket niina ageeta nɔŋ aneeta been gabaren baal gɔɔn aḏɔk ḏɔkɛn e. Ma areket ceez o cabiinto.
10 Um dia o senhor ficou com raiva de mim e do chefe dos padeiros e nos mandou para a cadeia, na casa do capitão da guarda.
11 Ma baaline oman ceeze o cabiinto ŋinaante kuwunoztewa naaga dook.
11 Certa noite cada um de nós teve um sonho, e cada sonho queria dizer uma coisa.
12 Maje logoti ween Ibiro een gabaren o Potivar acabje buk. Ma kaduwaka naaga nɔɔnɔ wunozyak cigaacak o. Oobeyet ni niini ageeta keŋti cigeec.
12 Lá na cadeia estava com a gente um moço hebreu, que era escravo do capitão da guarda. Contamos a esse moço os nossos sonhos, e ele explicou o que queriam dizer.
13 Ma vurta eelit didi kaala nicigi dook ebaal oobeket niini ageeta e. Ma iiya didi imiirozekan niina aneeta liŋliŋɔn onan ebaal aduwan niini e, ma arui eet o aḏɔk ḏɔkɛn kadaak ebaal aduwakɛ niini nɔɔnɔ e.”
13 E tudo deu certo, exatamente como ele havia falado. Eu voltei para o meu serviço, e o padeiro foi enforcado.
14 Mazi azii Vɛɛro zɔɔz nico, itoonek Josev otok kiiya. Taman nɔkɔ anyaakta ɔl nɔɔnɔ ceeze o cabiinto. Akoca niini zɛɛr, ma aborcek rumanɛ ci colai. Iiyak ni alaan.
14 Então o rei mandou chamar José, e foram depressa tirá-lo da cadeia. Ele fez a barba, trocou de roupa e se apresentou ao rei.
15 Ma anek alaani nɔɔnɔ nɛ, “Kawunoze bilija, bar zin akɔm eet ci aduwakan kɛŋ ci wunozyak nicoko. Ma aduwakan ɔl azi nɛ, Oobei gɔɔn niina ɔl keŋti ci wunozyawu.”
15 Então o rei disse: — Eu tive um sonho que ninguém conseguiu explicar. Ouvi dizer que você é capaz de explicar sonhos.
16 Abɛdɛkɛ Josev nɔɔnɔ anek nɛ, “Alaŋ een aneeta nɛɛn ci kaga keŋti ci wunozyawu o, bar Jook nɛɛn o aduwakan aneet keŋti cigeec.”
16 — Isso não depende de mim — respondeu José. — É Deus quem vai dar uma resposta para o bem do senhor, ó rei.
17 Oobek ni alaani nɔɔnɔ wunozak cigin o anek nɛ, “Kawunoze kizik kabil liil ci kazi Nil noko otoga.
17 Aí o rei disse: — Sonhei que estava de pé na beira do rio Nilo.
18 Ma kacin tiin ci adii agirgir eleeti een torgɛrɛm aduŋna liila, ma avu agɛ liiltoga.
18 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
19 Ma bodo anowa tiin nicoko gɔnɔgja ogɛn ci mɔdɔtik tuŋkarik ci ŋaan laadun kicin Masirɛ ŋina.
19 Depois saíram do rio outras sete vacas, mas estas eram feias e magras. Em toda a minha vida eu nunca vi no Egito vacas tão feias como aquelas.
20 Ma avu akuu tiina ci mɔdɔtik tuŋkarik noko gɔnɔgi ci adii agirgir eleeti o.
20 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas,
21 Ma bar ŋaan mɔdɔtɛ nɔkɔ. Enico kizɛ bɛk kicinɛ.
21 mas nem dava para notar isso, pois elas continuavam tão feias como antes. Então eu acordei.
22 Mazi bodo atɛɛdanan ooŋnya, kuwunozɛ bodo kizik kacin kaaza ci labinu een torgɛrɛm aduŋna kaŋayace codoi.
22 Depois tive outro sonho. Eu vi sete espigas de trigo boas e cheias de grãos, as quais saíam de um mesmo pé.
23 Bodo kaŋayace nico ɛlɛ aduŋna kaaza ceen torgɛrɛm ci amuduwez alɔŋa ŋooti ci abur.
23 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
24 Ma akuu kaaza nicigi gɔnɔgi ci appintik o. Mazi kaduwai wunozyak nicoko ŋarit kibeen ɔl ween arinya, bar akɔm ŋaatineeŋ ci oobekan keŋti cigeec kina.”
24 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. Eu contei os sonhos aos adivinhos, mas nenhum deles foi capaz de explicá-los.
25 Enek ni Josev alaan nɛ, “Wunozyawa nicigi dook ramana akati kɛŋ cineeŋ nɔɔgɔ dook gi codoi ṯɔr nɔkɔ. Ayelzakin Jooi ineet gi ci ka kutugu niini.
25 Então José disse ao rei: — Os dois sonhos querem dizer a mesma coisa. Por meio deles Deus está dizendo ao senhor o que ele vai fazer.
26 Ma tiina ceen torgɛrɛm adii o akati kɛŋ cineeŋ irkitok ceen torgɛrɛm. Buk kaaza ci labinu appintik abiir o akati irkitok ceen torgɛrɛm noko. Nɔɔgɔ dook adoye kɛŋ cineeŋ, ma akati bonat ci loocu.
26 As sete vacas bonitas são sete anos, e as sete espigas boas também são. Os dois sonhos querem dizer uma coisa só.
27 Ma tiina ceen torgɛrɛm mɔdɔtik o been kaaza ci amudut o akati kɛŋ cineeŋ irkitok oogi bodo ceen torgɛrɛm ci anyayi lɔɔci tarjo ci appe ɔrɔɔt.
27 As sete vacas magras e feias que saíram do rio depois das bonitas e também as sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto são sete anos em que vai faltar comida.
28 Abil zin kiyo kaduwakin noko. Ayelzakin Jooi ineet gi ci ka kutugu niini katin.
28 É exatamente como eu disse: Deus mostrou ao senhor, ó rei, o que ele vai fazer.
29 Anyak katin lɔɔci dayiin ci meelik irkitok torgɛrɛm Masirɛ ŋina.
29 Virão sete anos em que vai haver muito alimento em todo o Egito.
30 Ma vurte nice aku bodo tarjo ci appe irkitok torgɛrɛm kiliita ɔl nyɛrizi ci irkitok baal een torgɛrɛm e.
30 Depois virão sete anos de fome.
31 Eeci tarjo nica tarjo ci gɛr ɔrɔɔt.
31 E a fome será tão terrível, que ninguém lembrará do tempo em que houve muito alimento no Egito.
32 Ayelzakin zin Jooi ineet kaal nicoko wunozyai lak ram o, eeci aga niini tiŋeere agɔɔn nɔkɔ didi. Ma anyek tiŋeere niini kaal nicoko kakatai kataman.
32 A repetição do sonho quer dizer que Deus resolveu fazer isso e vai fazer logo.
33 Abon zin aŋɛra niina eet ceen arit agɛny ka kabal looc nico.
33 E José continuou: — Portanto, será bom que o senhor, ó rei, escolha um homem inteligente e sábio e o ponha para dirigir o país.
34 Abona buk aŋɛra alaat ceen inyaati cugun ka kiyaŋtek ɔl lɛlɛn ci labinu codoi lelenete ween tur labine o abiirna lɔɔci nici dook. Tugu gi nico irkitowe ceen torgɛrɛm anyayi lɔɔci dayiin o.
34 O rei também deve escolher homens que ficarão encarregados de viajar por todo o país para recolher a quinta parte de todas as colheitas, durante os sete anos em que elas forem boas.
35 — ausente —
35 Durante os anos bons que estão chegando, esses homens ajuntarão todo o trigo que puderem e o guardarão em armazéns nas cidades, sendo tudo controlado pelo senhor.
36 — ausente —
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer o país durante os sete anos de fome no Egito, e o povo não morrerá de fome.
37 Agama ni Vɛɛro kibeen alaat o anowɔ ki nɔɔnɔ zɔɔz ci aduwak Josev nɔɔgɔ o.
37 O conselho de José agradou ao rei e aos seus funcionários.
38 Ma anek Vɛɛro ɔl nɛ, “Inoko kacin naana Josev anyak vɔŋiz o Joowo, ma akɔm eet oma ci abon kujuk nɔɔnɔ liŋliŋonte nico.
38 E o rei lhes disse: — Não poderíamos achar ninguém melhor para dirigir o país do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus.
39 Enek ni niini Josev nɛ, “Inoko eyelizayin Jooi ineet kaal nicoko dook. Akɔm zin ŋina eet ci agɛny kujukin ineet.
39 Depois virou-se para José e disse: — Deus lhe mostrou tudo isso, e assim está claro que não há ninguém que tenha mais capacidade e sabedoria do que você.
40 Inoko karooŋ kanyin ineet bal looc can o, ka ɔl ci looc can noko dook kiziiktin ineet. Akɔm eet ci ajukin ineet dɔyiza, bar aneeta doon o kadikir ŋaatun alaazɛta.
40 Você vai ficar encarregado do meu palácio, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Só eu terei mais autoridade do que você, pois sou o rei.
41 Inoko zin kanyin naana ineet izi alaan ci ɔl ci Masiro noko dook.”
41 Neste momento eu o ponho como governador de todo o Egito.
42 Aara ni alaani nyapokodec onin alaazetu, ma aborcɛkɛ Josev aziit. Ma aborcɛkɛ buk niini nɔɔnɔ rum ci alina, ma arikɛ kalbɛn ceen warki alɛm.
42 Então o rei tirou do dedo o seu anel-sinete e o colocou no dedo de José. Em seguida mandou que o vestissem com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro no pescoço dele.
43 Ma anyek nɔɔnɔ kavool codoi kavoolete ogin agurut jɔmanɛ ka gɔɔn kɔtɔwi. Ma anyek buk nɔɔnɔ ɔl cigin abɛk ka gɔɔn kɔtɔɔzɔ nɔɔnɔ ɔɔwa kegerenycek ɔl, ma amadak ɔl gɔla ŋaati awɔyi niini. Izi ni Josev alaan ci abal Masir dook kizi niini inyaa ci Vɛɛro.
43 Depois fez com que José subisse no carro reservado para a maior autoridade do Egito depois do rei e mandou que os seus homens fossem na frente dele, gritando: “Abram caminho!” Assim, José foi posto como governador de todo o Egito.
44 Ma anek Vɛɛro nɔɔnɔ nɛ, “Inoko keen naana ɔɔ. Een niina inyaa can. Akɔm zin eet calaŋ azii zɔɔz cun ole ci Masiro o dook.”
44 O rei disse a José: — Eu sou o rei, mas sem a sua licença ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito. José tinha trinta anos quando entrou para o serviço do rei do Egito. Ele saiu da presença do rei e viajou por todo o Egito.
45 Akatek ni niini Josev zaar ci Masiro kazi Zavinat Pania. Ma arɔcak nɔɔnɔ ŋaa ci kazi Asenat ceen tinati Potiviri o gɔɔn arogomek joowanɛ o Masiro kuture o kazi Ilipoliz.
45 — ausente —
46 Akana Josev liŋliŋɔn ci alaazetu noko ŋaati ɛɛnɛ nɔɔnɔ irkitowa eetoma kamɔtɔ (30). Itiŋa ni niini ole o alaano, ma eerononek kuturyok o Masiro dook ka kook kicin liŋliŋonok ŋinaante.
46 — ausente —
47 Ma irkitowe o abon een torgɛrɛm anyawun lɔɔci dayiin ci meelik ɔrɔɔt ɛlɛ.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu cereais em grande quantidade.
48 Ma alota Josev labi ci meelik irkitowe ceen torgɛrɛm abon noko, ma itaŋ piimanɛ kuturyowɛ dook.
48 E José ajuntou todos os cereais e os guardou em armazéns nas cidades, ficando em cada cidade os cereais colhidos nos campos vizinhos.
49 Ma itaŋ niini labi ci meelik ɔrɔɔt kotobtɔ meelitina kibeen kazac o liilu alaŋ kanim kekeebit.
49 José ajuntou tanto mantimento, que desistiu de pesar, pois não dava mais: parecia a areia da praia do mar.
50 Mazi ŋaan kivita irkitowa o ka kanyayi lɔɔci tarjo o appe, itira Josev lɔgɔz cigin een ram ŋaawe onin kazi Asenat een tinati Potiviri o gɔɔn arogomek joowanɛ.
50 Antes de começarem os anos de fome, José teve dois filhos com a sua mulher Asenate.
51 Ma akanek niini ŋɛɛrin ceen abuu o zaar ci kazi Manasa. Kɛŋ cin kazi nɛ iliitayan, eeci iliitai Jooi nɔɔnɔ piryakzɛt onin kibeen baabani o abaabani niini kɔrɔk o baatin.
51 Pôs no primeiro o nome de Manassés e explicou assim: “Deus me fez esquecer todos os meus sofrimentos e toda a família do meu pai.”
52 Ma akanek ŋɛɛrin ci anowa gɔn ceen abuu o zaar ci kazi Iviram. Kɛŋ cin kazi nɛ mɛɛlɛ dɔlya, eeci anyek Jooi nɔɔnɔ dɔl looce baal apirnanɛ e.
52 No segundo filho pôs o nome de Efraim e disse: “Deus me deu filhos no país onde tenho sofrido.”
53 Mazi aṯornɛkɛ irkitowa o abon een torgɛrɛm baal anyayi lɔɔci o Masiro nyɛriz e,
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura no Egito,
54 akatai bodo irkitowa ween torgɛrɛm ka kiiyai tarjo o appe baal aduwa Josev e. Anyayit ni loocowa dook tarjo ci appe ɔrɔɔt ɛlɛ. Ma anyak dayiin Masira doon.
54 e, como José tinha dito, começaram os sete anos de fome. Nos outros países o povo passava fome, mas em todo o Egito havia o que comer.
55 Mazi akɔ akanai magiz Masirɛ, ivita ɔl o Masiro dook utuluzek alaan uneeŋ ka kanyek niini nɔɔgɔ dayiin. Enek ni Vɛɛro nɔɔgɔ nɛ, “Ɔɔtɔ ŋaati Josev ka ɔɔtɔ utuguz gi ci olla aduwakuŋ niini igeet.”
55 Quando os egípcios começaram a passar fome, foram pedir alimentos ao rei. Ele disse: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Maje magiz ɛbɛyɛ ɔrɔɔt ɛlɛ kadala looc o Masiro dook. Okolun ni Josev piimanɛ, ma ataalek ɔl o Masiro dook labi.
56 Quando a fome aumentou no país inteiro, José abriu todos os armazéns e começou a vender cereais aos egípcios.
57 Ma buk avunak ɔl loocowɛ dook Masir ka kivita kataalit niigi labi ŋaati Josev, eeci izi magiz appe kizi gɛrzɛ ɔrɔɔt loocowɛ dook.
57 E de todos os países vinha gente ao Egito para comprar cereais de José, pois no mundo inteiro havia uma grande falta de alimentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.