Gênesis 29
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC
1 Idicek ni Jakob keronnye onin zɛɛ ma akɔ arum looc o kazi Mesopatamiya.
1 Jacó pôs-se de novo a caminho e foi para a terra dos filhos do oriente.
2 Ma ŋinaante ojowa niini ṯuuk ci abil balala abuŋe ɔtɔgi biye ci appe. Ma anyak ŋinaante ɛɛza ceen tenyit iiyu ci oogin aliya ṯuuk nico. Areyi niigi ka kuwudi.
2 Olhando em torno de si, viu no campo um poço junto do qual estavam deitados três rebanhos de ovelhas. Este poço servia de bebedouro para os rebanhos. Mas, sendo grande a pedra que cobria a abertura do poço
3 Gɔɔn tup nɔkɔ mã olotai ɛɛzana dook, apiya ɔl ci towawiinto o bɛ nico ṯuuk otoga, ma awodoz ɛɛza zɛɛ mazi odotiz, amiirɛnɛ niigi bɛ ŋaa onin.
3 somente a removiam de cima quando todos os rebanhos fossem recolhidos. Davam então de beber aos animais e recolocavam a pedra no seu lugar.
4 Ijin ni Jakob ɔl ci towawiinto noko anek nɛ, “Gɔtɔnɔga, eeginu ɔl ci looc jaŋ?”
4 Jacó disse aos pastores: "Meus irmãos, de, onde sois?" "Somos de Harã", responderam.
5 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Agayu ka Leban ween dole o dole o Nayor?”
5 "Conheceis porventura Labão, filho de Nacor?" "Sim."
6 Ma ajin niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Abona kini niini?”
6 "Como vai ele?" "Vai muito bem; e eis justamente sua filha Raquel que vem com o rebanho."
7 Ma anek Jakob nɔɔgɔ nɛ, “Icinit di ŋaan abil ii paŋ. Ŋaan kizi ŋinti ka kojowantɔi ɛɛzana. Naa alaŋ awuduzu ɛɛza ka uturanit kegeec o?”
7 "É ainda pleno dia, tornou Jacó, e não é hora de se recolherem os rebanhos. Dai de beber às ovelhas e levai-as de novo ao pasto."
8 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Karooŋnya rak ɛɛza kivita zɛɛ ma alotai niigi dook ŋina ka kipiktawa bɛ ṯuuk otoga ka kowodozta nɔɔgɔ dook.”
8 "Não o podemos, responderam eles, antes que todos os rebanhos estejam reunidos. Tiramos então a pedra de cima do poço e damos de beber aos animais."
9 Mazi ŋaan azɔɔzɔ Jakob ki nɔɔgɔ nɔkɔ, anyaa Recal ɛɛza ugeec.
9 Falava ainda com eles, quando chegou Raquel com o rebanho do seu pai, porque era pastora.
10 Mazi acin Jakob Recal ki ɛɛza o malotin Leban, ook niini ṯuuwa, ma apik bɛ kivurut, ma awodoz ɛɛza.
10 Logo que Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, aproximou-se, rolou a pedra de cima da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão.
11 — ausente —
11 Depois beijou Raquel e pôs-se a chorar.
12 — ausente —
12 Contou-lhe que era parente de seu pai e filho de Rebeca; e ela correu a anunciar isto ao seu pai.
13 Mazi akɔ azii baatinɛ zɔɔz nico, ɔdɔkɔnya iiya urumek nɔɔnɔ gɔl. Ma aŋacu, ma acoco ŋalyamoc. Anyaak ni niini nɔɔnɔ kɔrɔk. Ma aku oobek Jakob Leban kaal o agooni dook.
13 Tendo Labão ouvido falar de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o conduziu à sua casa. Jacó contou-lhe tudo o que se tinha passado,
14 Mazi azii Leban kaal nicoko, enek niini nɔɔnɔ nɛ, “Didilɛ een niina atenoi. Keegin naaga biye codoi.” Aavu ni Jakob ŋinaante, ma aliŋliŋonek niini Leban nɔkɔ nyelok dook.
14 e Labão disse-lhe: "Sim, tu és de meus ossos e de minha carne." Jacó ficou em casa dele um mês inteiro.
15 Ma iitene oman enek Leban nɔɔnɔ nɛ, “Yo nuun een niina atenoi can o, alaŋ aganɔ ŋaati kanyin ineet liŋliŋi nɔkɔ. Inoko duwayan gi ci arooŋnyan kuruweyin ineet liŋliŋonte ci aliŋliŋonekan aneet noko.”
15 E Labão disse-lhe: "Acaso, porque és meu parente, servir-me-ás de. raça? Dize-me que salário queres."
16 Maje Leban anyak bɛɛnyigin ceen ram. Ceen abuu o kazi zaar nɛ Leya. Aje ceen tutur o nɛɛn Recal.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: a mais velha chamava-se Lia, e a mais nova Raquel.
17 Leya anyak kɛbɛrɛ ci alal koc, aje Recal alina niini ɔrɔɔt.
17 Lia tinha os olhos embaciados, e Raquel era bela de talhe e rosto.
18 Ɛrɛɛz ni Jakob Recal, ma anek niini Leban nɛ, “Ŋaan kaliŋliŋonekin ineet irkitok torgɛrɛm ka nyan bɛɛnyun ceen tutur kazi Recal o kiriyi.”
18 Jacó, que amava Raquel, disse a Labão: "Eu te servirei sete anos por Raquel tua filha mais nova."
19 Enek ni Leban nɔɔnɔ nɛ, “Abona ɔrɔɔt ɛlɛ ŋaati kanyin Recal ineet riyi. Alaŋ abon ŋaati kanyekɛ nɔɔnɔ eet oma. Inoko zin koromtɛ baak ŋina.”
19 "E melhor, respondeu Labão, dá-la a ti que a outro: fica comigo."
20 Aavu ni Jakob iliŋliŋ irkitok torgɛrɛm ka kɔrɔca Recal, ma acin niini irkitok nicoko bar kizik iinya ci kidic tɛr, eeci arɛɛz niini Recal.
20 Assim, Jacó serviu por Raquel sete anos, que lhe pareceram dias, tão grande era o amor que lhe tinha.
21 Ma iitene oman enek Jakob Leban nɛ, “Inoko idicai irkitowa o liŋliŋɔn onan. Nyan dole kitivic.”
21 Disse, pois, a Labão: "Dá-me minha mulher, porque está completo o meu tempo e quero desposá-la."
22 Utugu ni Leban dayiin, ma awo ɔl dook ŋinaante kivitak tiŋkawiin ci bɛɛnyin o.
22 Labão reuniu. todos os habitantes do lugar e deu um banquete.
23 Bar baaline nice ɛlɛ, ooyi Leban bɛɛnyin o kazi Leya, ma akɔ anyek Jakob, ma ɔrkɔra buk Leya kibeen dole ween miroi aliŋliŋonek nɔɔgɔ kazi Zilpa ka kizi gabaren cin. Ma aromɛ Jakob ki Leya calaŋ aga nicini Leya o.
23 Mas, à noite, conduziu, Lia a Jacó, que se uniu com ela.
24 — ausente —
24 E deu à sua filha Lia, sua escrava Zelfa.
25 — ausente —
25 Pela manhã, viu Jacó que tinha ficado com Lia. E disse a Labão: "Que me fizeste? Não foi por Raquel que te servi? Por que me enganaste?"
26 Ma abɛdɛkɛ Leban nɔɔnɔ anek nɛ, “Naaga ŋina keere cinaaŋ o alaŋ aganɔ ŋaati avici ɔl dole ceen tutur o maŋaan gɔn ceen abuu o aavi baala.
26 "Aqui, respondeu Labão, não é costume casar a mais nova antes da mais velha.
27 Má anyi ziniz kitirany gaga. Rɛwɔ zɛɛ ma adicai iinya ween torgɛrɛm ci tiŋkawiin ci Leya o. Ŋaan kanyin bodo ineet Recal tivic ka bodo liŋliŋ irkitok oogi ceen torgɛrɛm.”
27 Acaba a semana com esta, e depois te darei também sua irmã, na condição que me sirvas ainda sete anos."
28 Agama ni Jakob zɔɔz nico. Mazi akɔ adicai iinya o tiŋkawiinto, anyek Leban Jakob bɛɛnyin o kazi Recal kitivic kizi ŋaa cin bodo.
28 Assim fez Jacó: acabou a semana com Lia, e depois lhe deu Labão por mulher sua filha Raquel,
29 Ma anyek Leban Recal dole ceen gabaren kazi Bila ka kook kiliŋliŋozek nɔɔnɔ.
29 dando por serva a Raquel sua escrava Bala.
30 Ataŋguzɔ ni Jakob ki Recal, ma arɛɛz niini Recal ɔrɔɔt ɛlɛ kujuk Leya. Iliŋliŋ ni bodo Jakob ŋaati Leban irkitok torgɛrɛm.
30 Jacó uniu-se também a Raquel, a quem amou mais do que a Lia. E serviu ainda por sete anos em casa de Labão.
31 Mazi akɔ acin Jooi Leya alaŋ areezi niini kiyo Recal o, ɔkɔl nɔɔnɔ momu kitir, ma bar anyek Recal kɔtɔɔ koliin.
31 O Senhor, vendo que Lia era desprezada, tornou-a fecunda enquanto Raquel permanecia estéril.
32 Anyawɔ ni Leya, ma ookca ŋɛɛrin o kazi Robɛn. Ma azi nɛ, “Icinan Jooi aneet gidente onan. Inoko ma kanyawa naana ŋɛɛran o, ɛrɛɛzan tiŋeere ɛɛti cane o.”
32 Lia concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Rubem, "porque, dizia ela, o Senhor olhou minha aflição; agora meu marido me amará".
33 Ma irkitowe ogɛn anyawɔ Leya bodo, ma ookca ŋɛɛrin oma. Ma azi nɛ, “Anyan Jooi ŋɛɛran oma bodo, eeci acinan niini aneet alaŋ kareeze.” Ma akanek Leya dole zaar ci kazi Simiyan.
33 Concebeu de novo e deu à luz outro filho. "O Senhor, disse ela, vendo que era desdenhada, deu-me ainda este." E pôs-lhe o nome de Simeão.
34 Ma irkitowe ogɛn anyawɔ bodo niini, ma ookca ŋɛɛrin oma. Ma azi nɛ, “Didilɛ agaman tiŋeere ɛɛti cane o kɔdɔk giye ci karitakɛ naana nɔɔnɔ lɔgɔz iiyu o.” Akatek ni niini ŋɛɛrin nico zaar ci kazi Livai.
34 Concebeu ainda e deu à luz mais um filho. "Desta vez, disse ela, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei à luz três filhos." Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Bodo irkitowe ogɛn anyawɔ bodo niini, ma ookca ŋɛɛrin oma, ma azi nɛ, “Abona kanaati Jook.” Akatek ni niini ŋɛɛrin nico zaar ci kazi Juda. Uŋuuk ni niini bodo.
35 Concebeu ainda e deu à luz um filho. E disse: "Desta vez, louvarei ao Senhor." E chamou-o Judá. Depois cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.