Gênesis 29
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA
1 Idicek ni Jakob keronnye onin zɛɛ ma akɔ arum looc o kazi Mesopatamiya.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 Ma ŋinaante ojowa niini ṯuuk ci abil balala abuŋe ɔtɔgi biye ci appe. Ma anyak ŋinaante ɛɛza ceen tenyit iiyu ci oogin aliya ṯuuk nico. Areyi niigi ka kuwudi.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Gɔɔn tup nɔkɔ mã olotai ɛɛzana dook, apiya ɔl ci towawiinto o bɛ nico ṯuuk otoga, ma awodoz ɛɛza zɛɛ mazi odotiz, amiirɛnɛ niigi bɛ ŋaa onin.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Ijin ni Jakob ɔl ci towawiinto noko anek nɛ, “Gɔtɔnɔga, eeginu ɔl ci looc jaŋ?”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Agayu ka Leban ween dole o dole o Nayor?”
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 Ma ajin niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Abona kini niini?”
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Ma anek Jakob nɔɔgɔ nɛ, “Icinit di ŋaan abil ii paŋ. Ŋaan kizi ŋinti ka kojowantɔi ɛɛzana. Naa alaŋ awuduzu ɛɛza ka uturanit kegeec o?”
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Karooŋnya rak ɛɛza kivita zɛɛ ma alotai niigi dook ŋina ka kipiktawa bɛ ṯuuk otoga ka kowodozta nɔɔgɔ dook.”
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Mazi ŋaan azɔɔzɔ Jakob ki nɔɔgɔ nɔkɔ, anyaa Recal ɛɛza ugeec.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Mazi acin Jakob Recal ki ɛɛza o malotin Leban, ook niini ṯuuwa, ma apik bɛ kivurut, ma awodoz ɛɛza.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 — ausente —
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 — ausente —
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Mazi akɔ azii baatinɛ zɔɔz nico, ɔdɔkɔnya iiya urumek nɔɔnɔ gɔl. Ma aŋacu, ma acoco ŋalyamoc. Anyaak ni niini nɔɔnɔ kɔrɔk. Ma aku oobek Jakob Leban kaal o agooni dook.
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 Mazi azii Leban kaal nicoko, enek niini nɔɔnɔ nɛ, “Didilɛ een niina atenoi. Keegin naaga biye codoi.” Aavu ni Jakob ŋinaante, ma aliŋliŋonek niini Leban nɔkɔ nyelok dook.
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Ma iitene oman enek Leban nɔɔnɔ nɛ, “Yo nuun een niina atenoi can o, alaŋ aganɔ ŋaati kanyin ineet liŋliŋi nɔkɔ. Inoko duwayan gi ci arooŋnyan kuruweyin ineet liŋliŋonte ci aliŋliŋonekan aneet noko.”
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Maje Leban anyak bɛɛnyigin ceen ram. Ceen abuu o kazi zaar nɛ Leya. Aje ceen tutur o nɛɛn Recal.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Leya anyak kɛbɛrɛ ci alal koc, aje Recal alina niini ɔrɔɔt.
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 Ɛrɛɛz ni Jakob Recal, ma anek niini Leban nɛ, “Ŋaan kaliŋliŋonekin ineet irkitok torgɛrɛm ka nyan bɛɛnyun ceen tutur kazi Recal o kiriyi.”
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 Enek ni Leban nɔɔnɔ nɛ, “Abona ɔrɔɔt ɛlɛ ŋaati kanyin Recal ineet riyi. Alaŋ abon ŋaati kanyekɛ nɔɔnɔ eet oma. Inoko zin koromtɛ baak ŋina.”
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 Aavu ni Jakob iliŋliŋ irkitok torgɛrɛm ka kɔrɔca Recal, ma acin niini irkitok nicoko bar kizik iinya ci kidic tɛr, eeci arɛɛz niini Recal.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Ma iitene oman enek Jakob Leban nɛ, “Inoko idicai irkitowa o liŋliŋɔn onan. Nyan dole kitivic.”
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 Utugu ni Leban dayiin, ma awo ɔl dook ŋinaante kivitak tiŋkawiin ci bɛɛnyin o.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Bar baaline nice ɛlɛ, ooyi Leban bɛɛnyin o kazi Leya, ma akɔ anyek Jakob, ma ɔrkɔra buk Leya kibeen dole ween miroi aliŋliŋonek nɔɔgɔ kazi Zilpa ka kizi gabaren cin. Ma aromɛ Jakob ki Leya calaŋ aga nicini Leya o.
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 — ausente —
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 — ausente —
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 Ma abɛdɛkɛ Leban nɔɔnɔ anek nɛ, “Naaga ŋina keere cinaaŋ o alaŋ aganɔ ŋaati avici ɔl dole ceen tutur o maŋaan gɔn ceen abuu o aavi baala.
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 Má anyi ziniz kitirany gaga. Rɛwɔ zɛɛ ma adicai iinya ween torgɛrɛm ci tiŋkawiin ci Leya o. Ŋaan kanyin bodo ineet Recal tivic ka bodo liŋliŋ irkitok oogi ceen torgɛrɛm.”
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 Agama ni Jakob zɔɔz nico. Mazi akɔ adicai iinya o tiŋkawiinto, anyek Leban Jakob bɛɛnyin o kazi Recal kitivic kizi ŋaa cin bodo.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 Ma anyek Leban Recal dole ceen gabaren kazi Bila ka kook kiliŋliŋozek nɔɔnɔ.
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 Ataŋguzɔ ni Jakob ki Recal, ma arɛɛz niini Recal ɔrɔɔt ɛlɛ kujuk Leya. Iliŋliŋ ni bodo Jakob ŋaati Leban irkitok torgɛrɛm.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 Mazi akɔ acin Jooi Leya alaŋ areezi niini kiyo Recal o, ɔkɔl nɔɔnɔ momu kitir, ma bar anyek Recal kɔtɔɔ koliin.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 Anyawɔ ni Leya, ma ookca ŋɛɛrin o kazi Robɛn. Ma azi nɛ, “Icinan Jooi aneet gidente onan. Inoko ma kanyawa naana ŋɛɛran o, ɛrɛɛzan tiŋeere ɛɛti cane o.”
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 Ma irkitowe ogɛn anyawɔ Leya bodo, ma ookca ŋɛɛrin oma. Ma azi nɛ, “Anyan Jooi ŋɛɛran oma bodo, eeci acinan niini aneet alaŋ kareeze.” Ma akanek Leya dole zaar ci kazi Simiyan.
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 Ma irkitowe ogɛn anyawɔ bodo niini, ma ookca ŋɛɛrin oma. Ma azi nɛ, “Didilɛ agaman tiŋeere ɛɛti cane o kɔdɔk giye ci karitakɛ naana nɔɔnɔ lɔgɔz iiyu o.” Akatek ni niini ŋɛɛrin nico zaar ci kazi Livai.
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 Bodo irkitowe ogɛn anyawɔ bodo niini, ma ookca ŋɛɛrin oma, ma azi nɛ, “Abona kanaati Jook.” Akatek ni niini ŋɛɛrin nico zaar ci kazi Juda. Uŋuuk ni niini bodo.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.