Gênesis 29

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Idicek ni Jakob keronnye onin zɛɛ ma akɔ arum looc o kazi Mesopatamiya.
1 Jacó continuou a sua viagem e chegou à terra do Oriente.
2 Ma ŋinaante ojowa niini ṯuuk ci abil balala abuŋe ɔtɔgi biye ci appe. Ma anyak ŋinaante ɛɛza ceen tenyit iiyu ci oogin aliya ṯuuk nico. Areyi niigi ka kuwudi.
2 De repente, ele olhou e viu no campo um poço; em volta dele estavam três pastores, cada um com as suas ovelhas e cabras. A água para os animais era tirada desse poço, que era tapado com uma grande pedra.
3 Gɔɔn tup nɔkɔ mã olotai ɛɛzana dook, apiya ɔl ci towawiinto o bɛ nico ṯuuk otoga, ma awodoz ɛɛza zɛɛ mazi odotiz, amiirɛnɛ niigi bɛ ŋaa onin.
3 Quando todos os pastores se ajuntavam ali com os seus animais, então tiravam a pedra para dar água às ovelhas e cabras. Depois tornavam a pôr a pedra na boca do poço.
4 Ijin ni Jakob ɔl ci towawiinto noko anek nɛ, “Gɔtɔnɔga, eeginu ɔl ci looc jaŋ?”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus amigos? — Somos de Harã — responderam eles.
5 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Agayu ka Leban ween dole o dole o Nayor?”
5 Em seguida perguntou: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? — Conhecemos, sim — disseram.
6 Ma ajin niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Abona kini niini?”
6 — Ele vai bem? — perguntou Jacó. Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Ma anek Jakob nɔɔgɔ nɛ, “Icinit di ŋaan abil ii paŋ. Ŋaan kizi ŋinti ka kojowantɔi ɛɛzana. Naa alaŋ awuduzu ɛɛza ka uturanit kegeec o?”
7 Então Jacó disse: — Ainda é dia, e é muito cedo para recolher as ovelhas. Por que vocês não lhes dão água e as levam de volta para pastar?
8 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Karooŋnya rak ɛɛza kivita zɛɛ ma alotai niigi dook ŋina ka kipiktawa bɛ ṯuuk otoga ka kowodozta nɔɔgɔ dook.”
8 Eles responderam: — Não podemos. Temos de esperar que todas as ovelhas e cabras estejam aqui e a pedra seja tirada da boca do poço. Aí daremos água para elas.
9 Mazi ŋaan azɔɔzɔ Jakob ki nɔɔgɔ nɔkɔ, anyaa Recal ɛɛza ugeec.
9 Jacó ainda estava falando com eles quando Raquel, que era pastora de ovelhas, chegou com os animais do seu pai.
10 Mazi acin Jakob Recal ki ɛɛza o malotin Leban, ook niini ṯuuwa, ma apik bɛ kivurut, ma awodoz ɛɛza.
10 Logo que Jacó a viu com as ovelhas e cabras do seu tio Labão, ele foi, e tirou a pedra da boca do poço, e deu água para os animais.
11 — ausente —
11 Depois ele beijou Raquel e, muito emocionado, começou a chorar.
12 — ausente —
12 E disse: — Eu sou parente do seu pai; sou filho de Rebeca. Raquel foi correndo contar tudo ao pai.
13 Mazi akɔ azii baatinɛ zɔɔz nico, ɔdɔkɔnya iiya urumek nɔɔnɔ gɔl. Ma aŋacu, ma acoco ŋalyamoc. Anyaak ni niini nɔɔnɔ kɔrɔk. Ma aku oobek Jakob Leban kaal o agooni dook.
13 Ele ouviu as novidades a respeito do seu sobrinho e logo saiu correndo. Quando encontrou Jacó, Labão o abraçou, e beijou, e o levou para casa. Jacó lhe contou tudo o que havia acontecido,
14 Mazi azii Leban kaal nicoko, enek niini nɔɔnɔ nɛ, “Didilɛ een niina atenoi. Keegin naaga biye codoi.” Aavu ni Jakob ŋinaante, ma aliŋliŋonek niini Leban nɔkɔ nyelok dook.
14 e aí Labão disse: — Sim, de fato, você é da minha própria carne e sangue. Jacó ficou na casa do seu tio um mês inteiro.
15 Ma iitene oman enek Leban nɔɔnɔ nɛ, “Yo nuun een niina atenoi can o, alaŋ aganɔ ŋaati kanyin ineet liŋliŋi nɔkɔ. Inoko duwayan gi ci arooŋnyan kuruweyin ineet liŋliŋonte ci aliŋliŋonekan aneet noko.”
15 Aí Labão disse: — Não está certo você trabalhar de graça para mim só porque é meu parente. Quanto você quer ganhar?
16 Maje Leban anyak bɛɛnyigin ceen ram. Ceen abuu o kazi zaar nɛ Leya. Aje ceen tutur o nɛɛn Recal.
16 Acontece que Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Leia, e a mais moça, Raquel.
17 Leya anyak kɛbɛrɛ ci alal koc, aje Recal alina niini ɔrɔɔt.
17 Leia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita de rosto e de corpo.
18 Ɛrɛɛz ni Jakob Recal, ma anek niini Leban nɛ, “Ŋaan kaliŋliŋonekin ineet irkitok torgɛrɛm ka nyan bɛɛnyun ceen tutur kazi Recal o kiriyi.”
18 Como Jacó estava apaixonado por Raquel, respondeu: — Trabalharei sete anos para o senhor a fim de poder casar com Raquel.
19 Enek ni Leban nɔɔnɔ nɛ, “Abona ɔrɔɔt ɛlɛ ŋaati kanyin Recal ineet riyi. Alaŋ abon ŋaati kanyekɛ nɔɔnɔ eet oma. Inoko zin koromtɛ baak ŋina.”
19 Labão disse: — Eu prefiro dá-la a você em vez de a um estranho. Fique aqui comigo.
20 Aavu ni Jakob iliŋliŋ irkitok torgɛrɛm ka kɔrɔca Recal, ma acin niini irkitok nicoko bar kizik iinya ci kidic tɛr, eeci arɛɛz niini Recal.
20 Assim, Jacó trabalhou sete anos para poder ter Raquel. Mas, porque ele a amava, esses anos pareceram poucos dias.
21 Ma iitene oman enek Jakob Leban nɛ, “Inoko idicai irkitowa o liŋliŋɔn onan. Nyan dole kitivic.”
21 Quando passaram os sete anos, Jacó disse a Labão: — Dê-me a minha mulher. O tempo combinado já passou, e eu quero casar com ela.
22 Utugu ni Leban dayiin, ma awo ɔl dook ŋinaante kivitak tiŋkawiin ci bɛɛnyin o.
22 Labão deu uma festa de casamento e convidou toda a gente do lugar.
23 Bar baaline nice ɛlɛ, ooyi Leban bɛɛnyin o kazi Leya, ma akɔ anyek Jakob, ma ɔrkɔra buk Leya kibeen dole ween miroi aliŋliŋonek nɔɔgɔ kazi Zilpa ka kizi gabaren cin. Ma aromɛ Jakob ki Leya calaŋ aga nicini Leya o.
23 Mas naquela noite Labão pegou Leia e a entregou a Jacó, e ele teve relações com ela
24 — ausente —
24 (Labão tinha dado a sua escrava Zilpa a Leia para ser escrava dela.).
25 — ausente —
25 Só na manhã seguinte Jacó descobriu que havia dormido com Leia. Por isso foi reclamar com Labão. Ele disse: — Por que o senhor me fez uma coisa dessas? Eu trabalhei para ficar com Raquel. Por que foi que o senhor me enganou?
26 Ma abɛdɛkɛ Leban nɔɔnɔ anek nɛ, “Naaga ŋina keere cinaaŋ o alaŋ aganɔ ŋaati avici ɔl dole ceen tutur o maŋaan gɔn ceen abuu o aavi baala.
26 Labão respondeu: — Aqui na nossa terra não é costume a filha mais moça casar antes da mais velha.
27 Má anyi ziniz kitirany gaga. Rɛwɔ zɛɛ ma adicai iinya ween torgɛrɛm ci tiŋkawiin ci Leya o. Ŋaan kanyin bodo ineet Recal tivic ka bodo liŋliŋ irkitok oogi ceen torgɛrɛm.”
27 Espere até que termine a semana de festas do casamento. Aí, se você prometer que vai trabalhar para mim outros sete anos, eu lhe darei Raquel.
28 Agama ni Jakob zɔɔz nico. Mazi akɔ adicai iinya o tiŋkawiinto, anyek Leban Jakob bɛɛnyin o kazi Recal kitivic kizi ŋaa cin bodo.
28 Jacó concordou, e, quando terminou a semana de festas do casamento de Leia, Labão lhe deu a sua filha Raquel como esposa
29 Ma anyek Leban Recal dole ceen gabaren kazi Bila ka kook kiliŋliŋozek nɔɔnɔ.
29 (Labão tinha dado a sua escrava Bila a Raquel para ser escrava dela.).
30 Ataŋguzɔ ni Jakob ki Recal, ma arɛɛz niini Recal ɔrɔɔt ɛlɛ kujuk Leya. Iliŋliŋ ni bodo Jakob ŋaati Leban irkitok torgɛrɛm.
30 Jacó também teve relações com Raquel; e ele amava Raquel muito mais do que amava Leia. E ficou trabalhando para Labão mais sete anos.
31 Mazi akɔ acin Jooi Leya alaŋ areezi niini kiyo Recal o, ɔkɔl nɔɔnɔ momu kitir, ma bar anyek Recal kɔtɔɔ koliin.
31 Quando o Senhor Deus viu que Jacó desprezava Leia, fez com que ela pudesse ter filhos, mas Raquel não podia ter filhos.
32 Anyawɔ ni Leya, ma ookca ŋɛɛrin o kazi Robɛn. Ma azi nɛ, “Icinan Jooi aneet gidente onan. Inoko ma kanyawa naana ŋɛɛran o, ɛrɛɛzan tiŋeere ɛɛti cane o.”
32 Leia ficou grávida e deu à luz um filho; e pôs nele o nome de Rúben . Ela explicou assim: — O
33 Ma irkitowe ogɛn anyawɔ Leya bodo, ma ookca ŋɛɛrin oma. Ma azi nɛ, “Anyan Jooi ŋɛɛran oma bodo, eeci acinan niini aneet alaŋ kareeze.” Ma akanek Leya dole zaar ci kazi Simiyan.
33 Leia ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem deu o nome de Simeão . E disse: — O
34 Ma irkitowe ogɛn anyawɔ bodo niini, ma ookca ŋɛɛrin oma. Ma azi nɛ, “Didilɛ agaman tiŋeere ɛɛti cane o kɔdɔk giye ci karitakɛ naana nɔɔnɔ lɔgɔz iiyu o.” Akatek ni niini ŋɛɛrin nico zaar ci kazi Livai.
34 Leia engravidou ainda outra vez e teve mais um filho, a quem chamou de Levi , pois disse assim: — Agora o meu marido ficará mais unido comigo, pois já lhe dei três filhos.
35 Bodo irkitowe ogɛn anyawɔ bodo niini, ma ookca ŋɛɛrin oma, ma azi nɛ, “Abona kanaati Jook.” Akatek ni niini ŋɛɛrin nico zaar ci kazi Juda. Uŋuuk ni niini bodo.
35 Leia ficou grávida mais uma vez e teve outro filho. A esse deu o nome de Judá e disse: — Desta vez louvarei a Deus, o Depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.