Gênesis 29

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Idicek ni Jakob keronnye onin zɛɛ ma akɔ arum looc o kazi Mesopatamiya.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Ma ŋinaante ojowa niini ṯuuk ci abil balala abuŋe ɔtɔgi biye ci appe. Ma anyak ŋinaante ɛɛza ceen tenyit iiyu ci oogin aliya ṯuuk nico. Areyi niigi ka kuwudi.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 Gɔɔn tup nɔkɔ mã olotai ɛɛzana dook, apiya ɔl ci towawiinto o bɛ nico ṯuuk otoga, ma awodoz ɛɛza zɛɛ mazi odotiz, amiirɛnɛ niigi bɛ ŋaa onin.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Ijin ni Jakob ɔl ci towawiinto noko anek nɛ, “Gɔtɔnɔga, eeginu ɔl ci looc jaŋ?”
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Agayu ka Leban ween dole o dole o Nayor?”
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 Ma ajin niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Abona kini niini?”
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 Ma anek Jakob nɔɔgɔ nɛ, “Icinit di ŋaan abil ii paŋ. Ŋaan kizi ŋinti ka kojowantɔi ɛɛzana. Naa alaŋ awuduzu ɛɛza ka uturanit kegeec o?”
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Karooŋnya rak ɛɛza kivita zɛɛ ma alotai niigi dook ŋina ka kipiktawa bɛ ṯuuk otoga ka kowodozta nɔɔgɔ dook.”
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Mazi ŋaan azɔɔzɔ Jakob ki nɔɔgɔ nɔkɔ, anyaa Recal ɛɛza ugeec.
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 Mazi acin Jakob Recal ki ɛɛza o malotin Leban, ook niini ṯuuwa, ma apik bɛ kivurut, ma awodoz ɛɛza.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 — ausente —
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 — ausente —
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Mazi akɔ azii baatinɛ zɔɔz nico, ɔdɔkɔnya iiya urumek nɔɔnɔ gɔl. Ma aŋacu, ma acoco ŋalyamoc. Anyaak ni niini nɔɔnɔ kɔrɔk. Ma aku oobek Jakob Leban kaal o agooni dook.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 Mazi azii Leban kaal nicoko, enek niini nɔɔnɔ nɛ, “Didilɛ een niina atenoi. Keegin naaga biye codoi.” Aavu ni Jakob ŋinaante, ma aliŋliŋonek niini Leban nɔkɔ nyelok dook.
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Ma iitene oman enek Leban nɔɔnɔ nɛ, “Yo nuun een niina atenoi can o, alaŋ aganɔ ŋaati kanyin ineet liŋliŋi nɔkɔ. Inoko duwayan gi ci arooŋnyan kuruweyin ineet liŋliŋonte ci aliŋliŋonekan aneet noko.”
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Maje Leban anyak bɛɛnyigin ceen ram. Ceen abuu o kazi zaar nɛ Leya. Aje ceen tutur o nɛɛn Recal.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Leya anyak kɛbɛrɛ ci alal koc, aje Recal alina niini ɔrɔɔt.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Ɛrɛɛz ni Jakob Recal, ma anek niini Leban nɛ, “Ŋaan kaliŋliŋonekin ineet irkitok torgɛrɛm ka nyan bɛɛnyun ceen tutur kazi Recal o kiriyi.”
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Enek ni Leban nɔɔnɔ nɛ, “Abona ɔrɔɔt ɛlɛ ŋaati kanyin Recal ineet riyi. Alaŋ abon ŋaati kanyekɛ nɔɔnɔ eet oma. Inoko zin koromtɛ baak ŋina.”
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Aavu ni Jakob iliŋliŋ irkitok torgɛrɛm ka kɔrɔca Recal, ma acin niini irkitok nicoko bar kizik iinya ci kidic tɛr, eeci arɛɛz niini Recal.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Ma iitene oman enek Jakob Leban nɛ, “Inoko idicai irkitowa o liŋliŋɔn onan. Nyan dole kitivic.”
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Utugu ni Leban dayiin, ma awo ɔl dook ŋinaante kivitak tiŋkawiin ci bɛɛnyin o.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 Bar baaline nice ɛlɛ, ooyi Leban bɛɛnyin o kazi Leya, ma akɔ anyek Jakob, ma ɔrkɔra buk Leya kibeen dole ween miroi aliŋliŋonek nɔɔgɔ kazi Zilpa ka kizi gabaren cin. Ma aromɛ Jakob ki Leya calaŋ aga nicini Leya o.
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 — ausente —
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 — ausente —
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 Ma abɛdɛkɛ Leban nɔɔnɔ anek nɛ, “Naaga ŋina keere cinaaŋ o alaŋ aganɔ ŋaati avici ɔl dole ceen tutur o maŋaan gɔn ceen abuu o aavi baala.
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 Má anyi ziniz kitirany gaga. Rɛwɔ zɛɛ ma adicai iinya ween torgɛrɛm ci tiŋkawiin ci Leya o. Ŋaan kanyin bodo ineet Recal tivic ka bodo liŋliŋ irkitok oogi ceen torgɛrɛm.”
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Agama ni Jakob zɔɔz nico. Mazi akɔ adicai iinya o tiŋkawiinto, anyek Leban Jakob bɛɛnyin o kazi Recal kitivic kizi ŋaa cin bodo.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 Ma anyek Leban Recal dole ceen gabaren kazi Bila ka kook kiliŋliŋozek nɔɔnɔ.
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Ataŋguzɔ ni Jakob ki Recal, ma arɛɛz niini Recal ɔrɔɔt ɛlɛ kujuk Leya. Iliŋliŋ ni bodo Jakob ŋaati Leban irkitok torgɛrɛm.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Mazi akɔ acin Jooi Leya alaŋ areezi niini kiyo Recal o, ɔkɔl nɔɔnɔ momu kitir, ma bar anyek Recal kɔtɔɔ koliin.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Anyawɔ ni Leya, ma ookca ŋɛɛrin o kazi Robɛn. Ma azi nɛ, “Icinan Jooi aneet gidente onan. Inoko ma kanyawa naana ŋɛɛran o, ɛrɛɛzan tiŋeere ɛɛti cane o.”
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Ma irkitowe ogɛn anyawɔ Leya bodo, ma ookca ŋɛɛrin oma. Ma azi nɛ, “Anyan Jooi ŋɛɛran oma bodo, eeci acinan niini aneet alaŋ kareeze.” Ma akanek Leya dole zaar ci kazi Simiyan.
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Ma irkitowe ogɛn anyawɔ bodo niini, ma ookca ŋɛɛrin oma. Ma azi nɛ, “Didilɛ agaman tiŋeere ɛɛti cane o kɔdɔk giye ci karitakɛ naana nɔɔnɔ lɔgɔz iiyu o.” Akatek ni niini ŋɛɛrin nico zaar ci kazi Livai.
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Bodo irkitowe ogɛn anyawɔ bodo niini, ma ookca ŋɛɛrin oma, ma azi nɛ, “Abona kanaati Jook.” Akatek ni niini ŋɛɛrin nico zaar ci kazi Juda. Uŋuuk ni niini bodo.
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.