Gênesis 27

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mazi akɔ een Aizak matuwoc, otoozyai nɔɔnɔ kɛbɛrɛ kizi ruben. Otowa ni niini ŋɛɛrin ween abuu kazi Esɔ, ma anek nɛ, “Ŋɛɛran.”
1 Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.
2 Ma anek Aizak nɔɔnɔ nɛ, “Inoko kanyata. Alaŋ zin kaga iiten ci kadaaknɛ.
2 Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.
3 Inoko doma dilanya ugun, bitɔ ceel ka bitɔ ruweyan kelegit ci kaku kadei.
3 Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.
4 Ka ija aayeyan zɛɛ ma amoji juruŋ eo gɔɔn karɔɔŋɛ naana. Anyaayan ni ka kadak ka zin enice kamayuwin ineet maŋaan kadaak o.”
4 Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.
5 — ausente —
5 Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,
6 — ausente —
6 ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:
7 Bitɔ nyaayan kelegit tuuwa ka ija aayeyan ka kadak. Vurta ka kamayuwin ineet ŋume o Joowo maŋaan kadaak o.
7 ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.
8 Inoko zin ziik gi ci kaduwakin naana ce dole onan.
8 Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.
9 Tiŋa je. Bitɔ ɛɛzai ka bitɔ jai bawɔ ci ŋaan een nyɔɔ adii ram ka kiiya kaayek baatun naanalya, ma kagoon eo gɔɔn arɛɛzi niini.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.
10 Ka zin nyowozek niina nɔɔnɔ idiŋ nico kook kadak zɛɛ ka kamayuwin niini ineet maŋaan kadaak o.”
10 Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.
11 Bar anek Jakob yaatin nɛ, “Alaŋ niina aga Esɔ alɔ ɛlɛ, maje ɛlɛ cane o agirgir akɔm ima o?
11 Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.
12 Mã tedec ma uumnyan baaba, ma agayan kalaba naana nɔɔnɔ, alaŋ koca kanyaai ɛlɛ toriin, ma alaŋ bar kajowa mayuwɛnɛt?”
12 E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.
13 Abɛdɛkɛ yaatinɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Anyek toriin nico kiiyayan aneet. Bitɔ tugu eci ona kaduwakin naana ineet o. Tiŋa je. Bitɔ nyaayan bawɔ ci ŋaan een nyɔɔ.”
13 Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.
14 Ook ni niini, ma akɔ anyaak yaatin bawɔ ci ŋaan een nyɔɔ. Iiya ni aayek yaatinɛ baatin eo gɔɔn arɛɛzi niini.
14 Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.
15 Icina ni yaatinɛ rumanɛ ci abon rumanene o Esɔ itaŋnyi ceeza, ma aku aborcɛkɛ Jakob.
15 Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.
16 Ma aborcɛkɛ buk niini nɔɔnɔ ruce ci bawonu anyak ima azɛɛn been inyaa.
16 Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.
17 Anyewun ni niini nɔɔnɔ idi been ḏɔkɛn ona aak niini e kooyi ŋaati baatin.
17 Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.
18 Ooyi ni Jakob dayiin nicoko ŋaati baatin, ma akɔ anek nɔɔnɔ nɛ, “Baaba, dayiin ce.”
18 Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”
19 Abɛdɛkɛ Jakob baatin anek nɛ, “Aneeta ŋɛɛrun ween abuu kazi Esɔ. Kutuguwa eona aduwakan e. Tiŋa je, dak idiŋ ci kanyaakin o ka mayuwan.”
19 Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.
20 Ma anek Aizak ŋɛɛrin nɛ, “Ajowa kelegit taman nɔkɔ ku ŋɛɛran?”
20 Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S
21 Enek ni Aizak nɔɔnɔ nɛ, “Iicaya di ajonun ŋaato ka kuumin mã een didi nici ineeta Esɔ gi.”
21 Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.
22 Iicayak ni Jakob baatin ajonun, ma uum baatinɛ nɔɔnɔ, ma anek nɛ, “Bar mɔlɔyi cune o kizik molok o Jakob. Maje azɛɛna azɛɛn o Esɔ ɛlɛ nɛɛn.”
22 Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.
23 Alaŋ iiyez Aizak Jakob, eeci azɛɛna ciginɛ o alɔ kiyo o Esɔ o. Ɔrɔɔŋ ni kamayuk niini nɔɔnɔ.
23 Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.
24 Ma ajin bodo nɔɔnɔ anek nɛ, “Dim didi nici ineet ŋɛɛran Esɔ nɛɛn?”
24 “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.
25 Enek ni Aizak ŋɛɛrin nɛ, “Abona. Nyan zin idiŋ kadawɔ ka kamayuwin.” Anyek ni Jakob nɔɔnɔ idiŋ been nyaan.
25 Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.
26 Mazi akɔ odotiz Aizak dayiinta, enek ŋɛɛrin nɛ, “Iicaya ijonun ŋaato. Ija cocowan ŋalyamoc logo onan.”
26 Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.
27 Iicayak ni Jakob nɔɔnɔ, ma acoco ŋalyamoc. Mazi acɔɔk Aizak rumanɛ ci Esɔ ona aborcek Jakob o, abaaban niini izi nɛ, “Coma didi nici een Esɔ gi.” Amayuk ni niini nɔɔnɔ anek nɛ, “Inoko didi niina aŋol kiyo tuu o amayuk Manyi Jooi o.
27 Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!
28 Abon bai anyin Jooi ineet maam tammu tadena. Ma anyek manɛɛn cugun kibiiritɔ ɔrɔɔt kanyak labi kibeen kɛbɛrɛ ci keenu meelik ɔrɔɔt.
28 “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.
29 Abon bai modɛna dook een gabara cugun. Ma akanekin ɔl dook ineet kozoŋtin. Abon bai abal niina gotonogu dook izi alaan cineeŋ. Abon bai akanekin ineet dɔl o yaatun dook kozoŋtin. Abon bai ɔl o atoryin ineet atorye buk niigi. Maje ɔl o amayukin ineet abon buk niigi amayuwi.”
29 Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.
30 Mazi odotiz Aizak mayuwɛnta, ɔtɔɔ Jakob. Ŋintimiliny nɔkɔ iiya gɔtɔnnya Esɔ ceela.
30 Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.
31 Ma aku buk agoonek niini baatin dayiin ci amadi zɛɛ onyowozek ni nɔɔnɔ. Ma akɔ anek nɛ, “Baaba, tiŋa jena. Dak idiŋ ci kanyaakin ce ka mayuwan.”
31 Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.
32 Ma ajin Aizak nɔɔnɔ anek nɛ, “Ineet ŋɛnɛɛn?”
32 Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.
33 Ma abarit Aizak ziniz ɔrɔɔt ɛlɛ, ma ajine azi nɛ, “Mayo tɛ zin ona aruk kelegit, ma anyaakan e ŋɛnɛɛn? Anyaayan ɛɛti oman idiŋ ŋina, ma kadei ona ka ija noko, ma bar kamayuwa nɔɔnɔ. Didilɛ ojowa niini mayuwɛnɛt ci abil kodot.”
33 Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.
34 Mazi azii Esɔ gi nico, ɛgɛrɛny niini luwante ci appe ɔrɔɔt ɛlɛ, ma adak ɛlɛ ŋaati aborni nɔŋ. Ma anek baatin nɛ, “Ka zin yo naana kudun ku? Mayuwan buk aneet baaba.”
34 Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.
35 Bar abɛdɛkɛ Aizak nɔɔnɔ anek nɛ, “Akɔm gɔl ci ka kamayukin bodo naana ineet. Iiya gotonu alabawan aneet ŋina. Ooyi zin niini mayuwɛnɛt unun.”
35 Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.
36 Izi ni Esɔ nɛ, “Inoko adakan Jakob aneet looc lak ram. Didi zin akanonek nɔɔnɔ zaara ci kazi Jakob o, eeci een niini labjoi. Rak baale akɔyi niini abuuzɛt onan. Bodo inoko iiya ooyi mayuwɛnɛt onan. Alaŋ nuun anyei mayuwɛnɛt ci miliny anyayekan aneet baaba?”
36 Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.
37 Abɛdɛkɛ Aizak nɔɔnɔ anek nɛ, “Kanyeya nɔɔnɔ kizi alaan ci abalin ineet. Ma kanyeya buk nɔɔnɔ labi ki kɛbɛrɛ ci keenu. Ɔkɔma bodo gi oma ci ka kutuguweyin ineet ŋɛɛran.”
37 Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.
38 Ma ilalek Esɔ baatin anek nɛ, “Anyei niina mayuwɛnɛt ci eet codoi ṯɔr nɔkɔ? Abon ri buk amayukan aneet baaba.” Aduwa niini zɔɔz nico ŋaati aluwi.
38 Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.
39 Ma abɛdɛkɛ baatinɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Abaai katin niina looce ci gɛr alaŋ kaala abiirni. Ma buk akɔm tammu tiilɛz.
39 Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.
40 Abaai katin niina baayiz ci oroonto. Een katin niina gabaren ci gotonon. Bar zin katin ma ipira niina gidente cin noko, ma oroonu ki nɔɔnɔ giye calaŋ aziiŋnɛ niina zɔɔz cin, ɛtɛɛda koca niina ɛlɛ ŋaatin calaŋ bodo abalin niini ineet.”
40 Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.
41 Zin iinyaye niceke otoborek Esɔ Jakob nɔŋ ɔrɔɔt, eeci anyek baatinɛ nɔɔnɔ mayuwɛnɛt onin. Abaaban ni niini izi nɛ, “Inoko iinya o ka kipirai baaba iziti ajɔnɛ. Zin tiŋeere vurte ci adaai baaba e, karui Jakob kadaak.”
41 Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.
42 Mazi akɔ azii Rebeka zɔɔz ci ŋɛɛrin ceen abuu kazi Esɔ o, otowa niini ŋɛɛrin ceen tutur kazi Jakob o, ma aku anek nɛ, “Ziik di gi ce. Arɔɔŋ gotonu Esɔ kuruyin ineet daak ka kacaca gi baal agoone niina nɔɔnɔ e.
42 Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.
43 Ŋɛɛran, inoko karooŋnyin ineet tugu gi ci kaduwakin ce. Tiŋa, vir bitɔ ole o gɔtɔna o kazi Leban looce o kazi Mesopatamiya.
43 Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 Ka bitɔ aavu rak niina ŋinaante zɛɛ ma akɔ abada gotonu ziniz bornɛt noŋe cin noko.
44 Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.
45 Mazi katin ook ereyek nɔɔnɔ gi ci baal agoone niina nɔɔnɔ o, ŋaan kitoonekin naana ineet otok ka bada ŋinaante. Alaŋ karooŋ kukuluzuŋ igeet dook ramantiya iitene codoi, eeci mã arukin Esɔ ineet daak, aruk buk ɔl koca nɔɔnɔ kadaak.”
45 Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.
46 Ook ni Rebeka ŋaati Aizak, ma akɔ anek nɛ, “Kabor naana ŋaai ci Esɔ een modɛn noko. Mã arɔcɛ Jakob buk modene ci kazi Ititaz noko, alaŋ koca kaga ka kabaak ku, bar koca ŋaatan maya daayizi.”
46 Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.