Gênesis 27
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARIB
1 Mazi akɔ een Aizak matuwoc, otoozyai nɔɔnɔ kɛbɛrɛ kizi ruben. Otowa ni niini ŋɛɛrin ween abuu kazi Esɔ, ma anek nɛ, “Ŋɛɛran.”
1 Quando Isaque já estava velho, e se lhe enfraqueciam os olhos, de maneira que não podia ver, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho! Ele lhe respondeu: Eis-me aqui!
2 Ma anek Aizak nɔɔnɔ nɛ, “Inoko kanyata. Alaŋ zin kaga iiten ci kadaaknɛ.
2 Disse-lhe o pai: Eis que agora estou velho, e não sei o dia da minha morte;
3 Inoko doma dilanya ugun, bitɔ ceel ka bitɔ ruweyan kelegit ci kaku kadei.
3 toma, pois, as tuas armas, a tua aljava e o teu arco; e sai ao campo, e apanha para mim alguma caça;
4 Ka ija aayeyan zɛɛ ma amoji juruŋ eo gɔɔn karɔɔŋɛ naana. Anyaayan ni ka kadak ka zin enice kamayuwin ineet maŋaan kadaak o.”
4 e faze-me um guisado saboroso, como eu gosto, e traze-mo, para que eu coma; a fim de que a minha alma te abençoe, antes que morra.
5 — ausente —
5 Ora, Rebeca estava escutando quando Isaque falou a Esaú, seu filho. Saiu, pois, Esaú ao campo para apanhar caça e trazê-la.
6 — ausente —
6 Disse então Rebeca a Jacó, seu filho: Eis que ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, dizendo:
7 Bitɔ nyaayan kelegit tuuwa ka ija aayeyan ka kadak. Vurta ka kamayuwin ineet ŋume o Joowo maŋaan kadaak o.
7 Traze-me caça, e faze-me um guisado saboroso, para que eu coma, e te abençoe diante do Senhor, antes da minha morte.
8 Inoko zin ziik gi ci kaduwakin naana ce dole onan.
8 Agora, pois, filho meu, ouve a minha voz naquilo que eu te ordeno:
9 Tiŋa je. Bitɔ ɛɛzai ka bitɔ jai bawɔ ci ŋaan een nyɔɔ adii ram ka kiiya kaayek baatun naanalya, ma kagoon eo gɔɔn arɛɛzi niini.
9 Vai ao rebanho, e traze-me de lá das cabras dois bons cabritos; e eu farei um guisado saboroso para teu pai, como ele gosta;
10 Ka zin nyowozek niina nɔɔnɔ idiŋ nico kook kadak zɛɛ ka kamayuwin niini ineet maŋaan kadaak o.”
10 e levá-lo-ás a teu pai, para que o coma, a fim de te abençoar antes da sua morte.
11 Bar anek Jakob yaatin nɛ, “Alaŋ niina aga Esɔ alɔ ɛlɛ, maje ɛlɛ cane o agirgir akɔm ima o?
11 Respondeu, porém, Jacó a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú, meu irmão, é peludo, e eu sou liso.
12 Mã tedec ma uumnyan baaba, ma agayan kalaba naana nɔɔnɔ, alaŋ koca kanyaai ɛlɛ toriin, ma alaŋ bar kajowa mayuwɛnɛt?”
12 Porventura meu pai me apalpará e serei a seus olhos como enganador; assim trarei sobre mim uma maldição, e não uma bênção.
13 Abɛdɛkɛ yaatinɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Anyek toriin nico kiiyayan aneet. Bitɔ tugu eci ona kaduwakin naana ineet o. Tiŋa je. Bitɔ nyaayan bawɔ ci ŋaan een nyɔɔ.”
13 Respondeu-lhe sua mãe: Meu filho, sobre mim caia essa maldição; somente obedece à minha voz, e vai trazer-mos.
14 Ook ni niini, ma akɔ anyaak yaatin bawɔ ci ŋaan een nyɔɔ. Iiya ni aayek yaatinɛ baatin eo gɔɔn arɛɛzi niini.
14 Então ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez um guisado saboroso como seu pai gostava.
15 Icina ni yaatinɛ rumanɛ ci abon rumanene o Esɔ itaŋnyi ceeza, ma aku aborcɛkɛ Jakob.
15 Depois Rebeca tomou as melhores vestes de Esaú, seu filho mais velho, que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais moço;
16 Ma aborcɛkɛ buk niini nɔɔnɔ ruce ci bawonu anyak ima azɛɛn been inyaa.
16 com as peles dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço;
17 Anyewun ni niini nɔɔnɔ idi been ḏɔkɛn ona aak niini e kooyi ŋaati baatin.
17 e pôs o guisado saboroso e o pão que tinha preparado, na mão de Jacó, seu filho.
18 Ooyi ni Jakob dayiin nicoko ŋaati baatin, ma akɔ anek nɔɔnɔ nɛ, “Baaba, dayiin ce.”
18 E veio Jacó a seu pai, e chamou: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui; quem és tu, meu filho?
19 Abɛdɛkɛ Jakob baatin anek nɛ, “Aneeta ŋɛɛrun ween abuu kazi Esɔ. Kutuguwa eona aduwakan e. Tiŋa je, dak idiŋ ci kanyaakin o ka mayuwan.”
19 Respondeu Jacó a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito; tenho feito como me disseste; levanta-te, pois, senta-te e come da minha caça, para que a tua alma me abençoe.
20 Ma anek Aizak ŋɛɛrin nɛ, “Ajowa kelegit taman nɔkɔ ku ŋɛɛran?”
20 Perguntou Isaque a seu filho: Como é que tão depressa a achaste, filho meu? Respondeu ele: Porque o Senhor, teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Enek ni Aizak nɔɔnɔ nɛ, “Iicaya di ajonun ŋaato ka kuumin mã een didi nici ineeta Esɔ gi.”
21 Então disse Isaque a Jacó: Chega-te, pois, para que eu te apalpe e veja se és meu filho Esaú mesmo, ou não.
22 Iicayak ni Jakob baatin ajonun, ma uum baatinɛ nɔɔnɔ, ma anek nɛ, “Bar mɔlɔyi cune o kizik molok o Jakob. Maje azɛɛna azɛɛn o Esɔ ɛlɛ nɛɛn.”
22 chegou-se Jacó a Isaque, seu pai, que o apalpou, e disse: A voz é a voz de Jacó, porém as mãos são as mãos de Esaú.
23 Alaŋ iiyez Aizak Jakob, eeci azɛɛna ciginɛ o alɔ kiyo o Esɔ o. Ɔrɔɔŋ ni kamayuk niini nɔɔnɔ.
23 E não o reconheceu, porquanto as suas mãos estavam peludas, como as de Esaú seu irmão; e abençoou-o.
24 Ma ajin bodo nɔɔnɔ anek nɛ, “Dim didi nici ineet ŋɛɛran Esɔ nɛɛn?”
24 No entanto perguntou: Tu és mesmo meu filho Esaú? E ele declarou: Eu o sou.
25 Enek ni Aizak ŋɛɛrin nɛ, “Abona. Nyan zin idiŋ kadawɔ ka kamayuwin.” Anyek ni Jakob nɔɔnɔ idiŋ been nyaan.
25 Disse-lhe então seu pai: Traze-mo, e comerei da caça de meu filho, para que a minha alma te abençoe: E Jacó lho trouxe, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Mazi akɔ odotiz Aizak dayiinta, enek ŋɛɛrin nɛ, “Iicaya ijonun ŋaato. Ija cocowan ŋalyamoc logo onan.”
26 Disse-lhe mais Isaque, seu pai: Aproxima-te agora, e beija-me, meu filho.
27 Iicayak ni Jakob nɔɔnɔ, ma acoco ŋalyamoc. Mazi acɔɔk Aizak rumanɛ ci Esɔ ona aborcek Jakob o, abaaban niini izi nɛ, “Coma didi nici een Esɔ gi.” Amayuk ni niini nɔɔnɔ anek nɛ, “Inoko didi niina aŋol kiyo tuu o amayuk Manyi Jooi o.
27 E ele se aproximou e o beijou; e seu pai, sentindo-lhe o cheiro das vestes o abençoou, e disse: Eis que o cheiro de meu filho é como o cheiro de um campo que o Senhor abençoou.
28 Abon bai anyin Jooi ineet maam tammu tadena. Ma anyek manɛɛn cugun kibiiritɔ ɔrɔɔt kanyak labi kibeen kɛbɛrɛ ci keenu meelik ɔrɔɔt.
28 Que Deus te dê do orvalho do céu, e dos lugares férteis da terra, e abundância de trigo e de mosto;
29 Abon bai modɛna dook een gabara cugun. Ma akanekin ɔl dook ineet kozoŋtin. Abon bai abal niina gotonogu dook izi alaan cineeŋ. Abon bai akanekin ineet dɔl o yaatun dook kozoŋtin. Abon bai ɔl o atoryin ineet atorye buk niigi. Maje ɔl o amayukin ineet abon buk niigi amayuwi.”
29 sirvam-te povos, e nações se encurvem a ti; sê senhor de teus irmãos, e os filhos da tua mãe se encurvem a ti; sejam malditos os que te amaldiçoarem, e benditos sejam os que te abençoarem.
30 Mazi odotiz Aizak mayuwɛnta, ɔtɔɔ Jakob. Ŋintimiliny nɔkɔ iiya gɔtɔnnya Esɔ ceela.
30 Tão logo Isaque acabara de abençoar a Jacó, e este saíra da presença de seu pai, chegou da caça Esaú, seu irmão;
31 Ma aku buk agoonek niini baatin dayiin ci amadi zɛɛ onyowozek ni nɔɔnɔ. Ma akɔ anek nɛ, “Baaba, tiŋa jena. Dak idiŋ ci kanyaakin ce ka mayuwan.”
31 e fez também ele um guisado saboroso e, trazendo-o a seu pai, disse-lhe: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que a tua alma me abençoe.
32 Ma ajin Aizak nɔɔnɔ anek nɛ, “Ineet ŋɛnɛɛn?”
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Respondeu ele: Eu sou teu filho, o teu primogênito, Esaú.
33 Ma abarit Aizak ziniz ɔrɔɔt ɛlɛ, ma ajine azi nɛ, “Mayo tɛ zin ona aruk kelegit, ma anyaakan e ŋɛnɛɛn? Anyaayan ɛɛti oman idiŋ ŋina, ma kadei ona ka ija noko, ma bar kamayuwa nɔɔnɔ. Didilɛ ojowa niini mayuwɛnɛt ci abil kodot.”
33 Então estremeceu Isaque de um estremecimento muito grande e disse: Quem, pois, é aquele que apanhou caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que tu viesses, e abençoei-o, e ele será bendito.
34 Mazi azii Esɔ gi nico, ɛgɛrɛny niini luwante ci appe ɔrɔɔt ɛlɛ, ma adak ɛlɛ ŋaati aborni nɔŋ. Ma anek baatin nɛ, “Ka zin yo naana kudun ku? Mayuwan buk aneet baaba.”
34 Esaú, ao ouvir as palavras de seu pai, bradou com grande e mui amargo brado, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Bar abɛdɛkɛ Aizak nɔɔnɔ anek nɛ, “Akɔm gɔl ci ka kamayukin bodo naana ineet. Iiya gotonu alabawan aneet ŋina. Ooyi zin niini mayuwɛnɛt unun.”
35 Respondeu Isaque: Veio teu irmão e com sutileza tomou a tua bênção.
36 Izi ni Esɔ nɛ, “Inoko adakan Jakob aneet looc lak ram. Didi zin akanonek nɔɔnɔ zaara ci kazi Jakob o, eeci een niini labjoi. Rak baale akɔyi niini abuuzɛt onan. Bodo inoko iiya ooyi mayuwɛnɛt onan. Alaŋ nuun anyei mayuwɛnɛt ci miliny anyayekan aneet baaba?”
36 Disse Esaú: Não se chama ele com razão Jacó, visto que já por duas vezes me enganou? tirou-me o direito de primogenitura, e eis que agora me tirou a bênção. E perguntou: Não reservaste uma bênção para mim?
37 Abɛdɛkɛ Aizak nɔɔnɔ anek nɛ, “Kanyeya nɔɔnɔ kizi alaan ci abalin ineet. Ma kanyeya buk nɔɔnɔ labi ki kɛbɛrɛ ci keenu. Ɔkɔma bodo gi oma ci ka kutuguweyin ineet ŋɛɛran.”
37 Respondeu Isaque a Esaú: Eis que o tenho posto por senhor sobre ti, e todos os seus irmãos lhe tenho dado por servos; e de trigo e de mosto o tenho fortalecido. Que, pois, poderei eu fazer por ti, meu filho?
38 Ma ilalek Esɔ baatin anek nɛ, “Anyei niina mayuwɛnɛt ci eet codoi ṯɔr nɔkɔ? Abon ri buk amayukan aneet baaba.” Aduwa niini zɔɔz nico ŋaati aluwi.
38 Disse Esaú a seu pai: Porventura tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me também a mim, meu pai. E levantou Esaú a voz, e chorou.
39 Ma abɛdɛkɛ baatinɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Abaai katin niina looce ci gɛr alaŋ kaala abiirni. Ma buk akɔm tammu tiilɛz.
39 Respondeu-lhe Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, longe do orvalho do alto céu;
40 Abaai katin niina baayiz ci oroonto. Een katin niina gabaren ci gotonon. Bar zin katin ma ipira niina gidente cin noko, ma oroonu ki nɔɔnɔ giye calaŋ aziiŋnɛ niina zɔɔz cin, ɛtɛɛda koca niina ɛlɛ ŋaatin calaŋ bodo abalin niini ineet.”
40 pela tua espada viverás, e a teu irmão, serviras; mas quando te tornares impaciente, então sacudirás o seu jugo do teu pescoço.
41 Zin iinyaye niceke otoborek Esɔ Jakob nɔŋ ɔrɔɔt, eeci anyek baatinɛ nɔɔnɔ mayuwɛnɛt onin. Abaaban ni niini izi nɛ, “Inoko iinya o ka kipirai baaba iziti ajɔnɛ. Zin tiŋeere vurte ci adaai baaba e, karui Jakob kadaak.”
41 Esaú, pois, odiava a Jacó por causa da bênção com que seu pai o tinha abençoado, e disse consigo: Vêm chegando os dias de luto por meu pai; então hei de matar Jacó, meu irmão.
42 Mazi akɔ azii Rebeka zɔɔz ci ŋɛɛrin ceen abuu kazi Esɔ o, otowa niini ŋɛɛrin ceen tutur kazi Jakob o, ma aku anek nɛ, “Ziik di gi ce. Arɔɔŋ gotonu Esɔ kuruyin ineet daak ka kacaca gi baal agoone niina nɔɔnɔ e.
42 Ora, foram denunciadas a Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; pelo que ela mandou chamar Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú teu irmão se consola a teu respeito, propondo matar-te.
43 Ŋɛɛran, inoko karooŋnyin ineet tugu gi ci kaduwakin ce. Tiŋa, vir bitɔ ole o gɔtɔna o kazi Leban looce o kazi Mesopatamiya.
43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz; levanta-te, refugia-te na casa de Labão, meu irmão, em Harã,
44 Ka bitɔ aavu rak niina ŋinaante zɛɛ ma akɔ abada gotonu ziniz bornɛt noŋe cin noko.
44 e demora-te com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão;
45 Mazi katin ook ereyek nɔɔnɔ gi ci baal agoone niina nɔɔnɔ o, ŋaan kitoonekin naana ineet otok ka bada ŋinaante. Alaŋ karooŋ kukuluzuŋ igeet dook ramantiya iitene codoi, eeci mã arukin Esɔ ineet daak, aruk buk ɔl koca nɔɔnɔ kadaak.”
45 até que se desvie de ti a ira de teu irmão, e ele se esqueça do que lhe fizeste; então mandarei trazer-te de lá; por que seria eu desfilhada de vós ambos num só dia?
46 Ook ni Rebeka ŋaati Aizak, ma akɔ anek nɛ, “Kabor naana ŋaai ci Esɔ een modɛn noko. Mã arɔcɛ Jakob buk modene ci kazi Ititaz noko, alaŋ koca kaga ka kabaak ku, bar koca ŋaatan maya daayizi.”
46 E disse Rebeca a Isaque: Enfadada estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar mulher dentre as filhas de Hete, tais como estas, dentre as filhas desta terra, para que viverei?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.