Gênesis 27
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA
1 Mazi akɔ een Aizak matuwoc, otoozyai nɔɔnɔ kɛbɛrɛ kizi ruben. Otowa ni niini ŋɛɛrin ween abuu kazi Esɔ, ma anek nɛ, “Ŋɛɛran.”
1 Quando Isaque envelheceu e os seus olhos se enfraqueceram, a ponto de não mais poder ver, chamou Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: — Meu filho! Esaú respondeu: — Aqui estou!
2 Ma anek Aizak nɔɔnɔ nɛ, “Inoko kanyata. Alaŋ zin kaga iiten ci kadaaknɛ.
2 O pai lhe disse: — Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Inoko doma dilanya ugun, bitɔ ceel ka bitɔ ruweyan kelegit ci kaku kadei.
3 Pegue agora as suas armas, a sua aljava e o seu arco, vá ao campo e apanhe para mim alguma caça.
4 Ka ija aayeyan zɛɛ ma amoji juruŋ eo gɔɔn karɔɔŋɛ naana. Anyaayan ni ka kadak ka zin enice kamayuwin ineet maŋaan kadaak o.”
4 Faça uma comida saborosa, como eu aprecio, e traga aqui para mim, para que eu coma e abençoe você antes que eu morra.
5 — ausente —
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E Esaú foi ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 — ausente —
6 Então Rebeca disse a Jacó, seu filho: — Ouvi seu pai falar com Esaú, o seu irmão. Ele disse:
7 Bitɔ nyaayan kelegit tuuwa ka ija aayeyan ka kadak. Vurta ka kamayuwin ineet ŋume o Joowo maŋaan kadaak o.
7 “Traga uma caça e faça uma comida saborosa para mim, para que eu coma e o abençoe na presença do Senhor , antes que eu morra.”
8 Inoko zin ziik gi ci kaduwakin naana ce dole onan.
8 Agora, meu filho, escute as minhas palavras e faça o que lhe ordeno.
9 Tiŋa je. Bitɔ ɛɛzai ka bitɔ jai bawɔ ci ŋaan een nyɔɔ adii ram ka kiiya kaayek baatun naanalya, ma kagoon eo gɔɔn arɛɛzi niini.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois bons cabritos. Deles farei uma saborosa comida para o seu pai, como ele aprecia.
10 Ka zin nyowozek niina nɔɔnɔ idiŋ nico kook kadak zɛɛ ka kamayuwin niini ineet maŋaan kadaak o.”
10 Você a levará ao seu pai, para que a coma e o abençoe, antes que ele morra.
11 Bar anek Jakob yaatin nɛ, “Alaŋ niina aga Esɔ alɔ ɛlɛ, maje ɛlɛ cane o agirgir akɔm ima o?
11 Mas Jacó disse a Rebeca, sua mãe: — Esaú, meu irmão, é um homem peludo, e eu sou um homem de pele lisa.
12 Mã tedec ma uumnyan baaba, ma agayan kalaba naana nɔɔnɔ, alaŋ koca kanyaai ɛlɛ toriin, ma alaŋ bar kajowa mayuwɛnɛt?”
12 Se o meu pai me apalpar, passarei a ser visto por ele como zombador e trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 Abɛdɛkɛ yaatinɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Anyek toriin nico kiiyayan aneet. Bitɔ tugu eci ona kaduwakin naana ineet o. Tiŋa je. Bitɔ nyaayan bawɔ ci ŋaan een nyɔɔ.”
13 A mãe respondeu: — Caia sobre mim essa maldição, meu filho. Faça somente o que eu digo: vá e traga os cabritos para mim.
14 Ook ni niini, ma akɔ anyaak yaatin bawɔ ci ŋaan een nyɔɔ. Iiya ni aayek yaatinɛ baatin eo gɔɔn arɛɛzi niini.
14 Ele foi, pegou os cabritos e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 Icina ni yaatinɛ rumanɛ ci abon rumanene o Esɔ itaŋnyi ceeza, ma aku aborcɛkɛ Jakob.
15 Depois, Rebeca pegou a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu Jacó, seu filho mais novo.
16 Ma aborcɛkɛ buk niini nɔɔnɔ ruce ci bawonu anyak ima azɛɛn been inyaa.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 Anyewun ni niini nɔɔnɔ idi been ḏɔkɛn ona aak niini e kooyi ŋaati baatin.
17 Então entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Ooyi ni Jakob dayiin nicoko ŋaati baatin, ma akɔ anek nɔɔnɔ nɛ, “Baaba, dayiin ce.”
18 Jacó foi a seu pai e disse: — Meu pai! Ele respondeu: — Fale! Quem é você, meu filho?
19 Abɛdɛkɛ Jakob baatin anek nɛ, “Aneeta ŋɛɛrun ween abuu kazi Esɔ. Kutuguwa eona aduwakan e. Tiŋa je, dak idiŋ ci kanyaakin o ka mayuwan.”
19 Jacó respondeu a seu pai: — Sou Esaú, seu filho primogênito. Fiz o que o senhor ordenou. Levante-se, por favor; sente-se e coma da minha caça, para que depois o senhor me abençoe.
20 Ma anek Aizak ŋɛɛrin nɛ, “Ajowa kelegit taman nɔkɔ ku ŋɛɛran?”
20 Isaque perguntou a seu filho: — Como foi que você conseguiu achar a caça tão depressa, meu filho? Ele respondeu: — Porque o
21 Enek ni Aizak nɔɔnɔ nɛ, “Iicaya di ajonun ŋaato ka kuumin mã een didi nici ineeta Esɔ gi.”
21 Então Isaque disse a Jacó: — Chegue mais perto, para que eu o apalpe, meu filho, e veja se você é meu filho Esaú ou não.
22 Iicayak ni Jakob baatin ajonun, ma uum baatinɛ nɔɔnɔ, ma anek nɛ, “Bar mɔlɔyi cune o kizik molok o Jakob. Maje azɛɛna azɛɛn o Esɔ ɛlɛ nɛɛn.”
22 Jacó se aproximou de Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: — A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú.
23 Alaŋ iiyez Aizak Jakob, eeci azɛɛna ciginɛ o alɔ kiyo o Esɔ o. Ɔrɔɔŋ ni kamayuk niini nɔɔnɔ.
23 E não o reconheceu, porque as mãos realmente estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 Ma ajin bodo nɔɔnɔ anek nɛ, “Dim didi nici ineet ŋɛɛran Esɔ nɛɛn?”
24 Então perguntou: — Você é mesmo o meu filho Esaú? Ele respondeu: — Eu sou.
25 Enek ni Aizak ŋɛɛrin nɛ, “Abona. Nyan zin idiŋ kadawɔ ka kamayuwin.” Anyek ni Jakob nɔɔnɔ idiŋ been nyaan.
25 Então disse: — Traga isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho e o abençoe. Jacó a levou até ele e o pai comeu. Trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Mazi akɔ odotiz Aizak dayiinta, enek ŋɛɛrin nɛ, “Iicaya ijonun ŋaato. Ija cocowan ŋalyamoc logo onan.”
26 Então Isaque, seu pai, lhe disse: — Venha cá e me dê um beijo, meu filho.
27 Iicayak ni Jakob nɔɔnɔ, ma acoco ŋalyamoc. Mazi acɔɔk Aizak rumanɛ ci Esɔ ona aborcek Jakob o, abaaban niini izi nɛ, “Coma didi nici een Esɔ gi.” Amayuk ni niini nɔɔnɔ anek nɛ, “Inoko didi niina aŋol kiyo tuu o amayuk Manyi Jooi o.
27 Ele se aproximou e o beijou. Então o pai aspirou o cheiro da roupa dele e o abençoou. Ele disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 Abon bai anyin Jooi ineet maam tammu tadena. Ma anyek manɛɛn cugun kibiiritɔ ɔrɔɔt kanyak labi kibeen kɛbɛrɛ ci keenu meelik ɔrɔɔt.
28 Deus lhe dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de vinho.
29 Abon bai modɛna dook een gabara cugun. Ma akanekin ɔl dook ineet kozoŋtin. Abon bai abal niina gotonogu dook izi alaan cineeŋ. Abon bai akanekin ineet dɔl o yaatun dook kozoŋtin. Abon bai ɔl o atoryin ineet atorye buk niigi. Maje ɔl o amayukin ineet abon buk niigi amayuwi.”
29 Que povos sirvam você, e nações o reverenciem. Que você seja senhor de seus irmãos, e os filhos de sua mãe se curvem diante de você. Maldito seja quem o amaldiçoar, e bendito quem o abençoar.
30 Mazi odotiz Aizak mayuwɛnta, ɔtɔɔ Jakob. Ŋintimiliny nɔkɔ iiya gɔtɔnnya Esɔ ceela.
30 E aconteceu que, depois que Isaque abençoou Jacó e este tinha acabado de sair da presença de seu pai, chegou Esaú, seu irmão, vindo da sua caçada.
31 Ma aku buk agoonek niini baatin dayiin ci amadi zɛɛ onyowozek ni nɔɔnɔ. Ma akɔ anek nɛ, “Baaba, tiŋa jena. Dak idiŋ ci kanyaakin ce ka mayuwan.”
31 Ele também fez uma comida saborosa e a levou ao seu pai. E lhe disse: — Levante-se, meu pai, e coma da caça de seu filho, para que o senhor me abençoe.
32 Ma ajin Aizak nɔɔnɔ anek nɛ, “Ineet ŋɛnɛɛn?”
32 Então Isaque, o pai dele, perguntou: — Quem é você? Ele respondeu: — Sou o seu filho, o seu primogênito; sou Esaú.
33 Ma abarit Aizak ziniz ɔrɔɔt ɛlɛ, ma ajine azi nɛ, “Mayo tɛ zin ona aruk kelegit, ma anyaakan e ŋɛnɛɛn? Anyaayan ɛɛti oman idiŋ ŋina, ma kadei ona ka ija noko, ma bar kamayuwa nɔɔnɔ. Didilɛ ojowa niini mayuwɛnɛt ci abil kodot.”
33 Isaque estremeceu, sentindo uma violenta comoção. E disse: — Mas então quem foi aquele que apanhou a caça e trouxe para mim? Eu comi tudo, antes que você chegasse, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 Mazi azii Esɔ gi nico, ɛgɛrɛny niini luwante ci appe ɔrɔɔt ɛlɛ, ma adak ɛlɛ ŋaati aborni nɔŋ. Ma anek baatin nɛ, “Ka zin yo naana kudun ku? Mayuwan buk aneet baaba.”
34 Ao ouvir tais palavras de seu pai, Esaú deu um grito cheio de amargura e disse: — Abençoe também a mim, meu pai!
35 Bar abɛdɛkɛ Aizak nɔɔnɔ anek nɛ, “Akɔm gɔl ci ka kamayukin bodo naana ineet. Iiya gotonu alabawan aneet ŋina. Ooyi zin niini mayuwɛnɛt unun.”
35 Mas Isaque respondeu: — Seu irmão veio e, com astúcia, tomou a bênção que era sua.
36 Izi ni Esɔ nɛ, “Inoko adakan Jakob aneet looc lak ram. Didi zin akanonek nɔɔnɔ zaara ci kazi Jakob o, eeci een niini labjoi. Rak baale akɔyi niini abuuzɛt onan. Bodo inoko iiya ooyi mayuwɛnɛt onan. Alaŋ nuun anyei mayuwɛnɛt ci miliny anyayekan aneet baaba?”
36 Esaú disse: — Não é com razão que ele se chama Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora tomou a bênção que era minha. E perguntou: — Então o senhor não reservou nenhuma bênção para mim?
37 Abɛdɛkɛ Aizak nɔɔnɔ anek nɛ, “Kanyeya nɔɔnɔ kizi alaan ci abalin ineet. Ma kanyeya buk nɔɔnɔ labi ki kɛbɛrɛ ci keenu. Ɔkɔma bodo gi oma ci ka kutuguweyin ineet ŋɛɛran.”
37 Isaque respondeu a Esaú: — Eis que o constituí senhor sobre você, e fiz com que todos os parentes sejam servos dele; de trigo e de vinho o supri. Assim, o que posso fazer por você, meu filho?
38 Ma ilalek Esɔ baatin anek nɛ, “Anyei niina mayuwɛnɛt ci eet codoi ṯɔr nɔkɔ? Abon ri buk amayukan aneet baaba.” Aduwa niini zɔɔz nico ŋaati aluwi.
38 Esaú disse a seu pai: — Será que o senhor, meu pai, tem somente uma bênção? Abençoe também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 Ma abɛdɛkɛ baatinɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Abaai katin niina looce ci gɛr alaŋ kaala abiirni. Ma buk akɔm tammu tiilɛz.
39 Então Isaque, seu pai, disse: Sua habitação será longe dos lugares férteis da terra, longe do orvalho que cai do alto.
40 Abaai katin niina baayiz ci oroonto. Een katin niina gabaren ci gotonon. Bar zin katin ma ipira niina gidente cin noko, ma oroonu ki nɔɔnɔ giye calaŋ aziiŋnɛ niina zɔɔz cin, ɛtɛɛda koca niina ɛlɛ ŋaatin calaŋ bodo abalin niini ineet.”
40 Você viverá da sua espada e servirá o seu irmão; quando, porém, você se libertar, sacudirá do seu pescoço o jugo dele.
41 Zin iinyaye niceke otoborek Esɔ Jakob nɔŋ ɔrɔɔt, eeci anyek baatinɛ nɔɔnɔ mayuwɛnɛt onin. Abaaban ni niini izi nɛ, “Inoko iinya o ka kipirai baaba iziti ajɔnɛ. Zin tiŋeere vurte ci adaai baaba e, karui Jakob kadaak.”
41 Esaú passou a odiar Jacó por causa da bênção com que seu pai o tinha abençoado. E disse em seu íntimo: — Os dias de luto por meu pai se aproximam; então matarei meu irmão Jacó.
42 Mazi akɔ azii Rebeka zɔɔz ci ŋɛɛrin ceen abuu kazi Esɔ o, otowa niini ŋɛɛrin ceen tutur kazi Jakob o, ma aku anek nɛ, “Ziik di gi ce. Arɔɔŋ gotonu Esɔ kuruyin ineet daak ka kacaca gi baal agoone niina nɔɔnɔ e.
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho. Então ela mandou chamar Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: — Eis que o seu irmão Esaú se consola fazendo planos para matá-lo.
43 Ŋɛɛran, inoko karooŋnyin ineet tugu gi ci kaduwakin ce. Tiŋa, vir bitɔ ole o gɔtɔna o kazi Leban looce o kazi Mesopatamiya.
43 Agora, pois, meu filho, ouça bem o que vou dizer: levante-se e fuja para a casa de Labão, meu irmão, em Harã.
44 Ka bitɔ aavu rak niina ŋinaante zɛɛ ma akɔ abada gotonu ziniz bornɛt noŋe cin noko.
44 Fique com ele alguns dias, até que passe o furor de seu irmão,
45 Mazi katin ook ereyek nɔɔnɔ gi ci baal agoone niina nɔɔnɔ o, ŋaan kitoonekin naana ineet otok ka bada ŋinaante. Alaŋ karooŋ kukuluzuŋ igeet dook ramantiya iitene codoi, eeci mã arukin Esɔ ineet daak, aruk buk ɔl koca nɔɔnɔ kadaak.”
45 e cesse o rancor dele contra você, e se esqueça do que você lhe fez. Quando isso acontecer, enviarei alguém para trazer você de volta. Não posso perder os meus dois filhos num só dia!
46 Ook ni Rebeka ŋaati Aizak, ma akɔ anek nɛ, “Kabor naana ŋaai ci Esɔ een modɛn noko. Mã arɔcɛ Jakob buk modene ci kazi Ititaz noko, alaŋ koca kaga ka kabaak ku, bar koca ŋaatan maya daayizi.”
46 Então Rebeca disse a Isaque: — Estou aborrecida da vida por causa das filhas de Hete. Se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.