Gênesis 27

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mazi akɔ een Aizak matuwoc, otoozyai nɔɔnɔ kɛbɛrɛ kizi ruben. Otowa ni niini ŋɛɛrin ween abuu kazi Esɔ, ma anek nɛ, “Ŋɛɛran.”
1 Isaque já estava bem velho e havia ficado cego. Um dia ele chamou Esaú, o seu filho mais velho, e disse: — Meu filho! — Estou aqui, pai — respondeu ele.
2 Ma anek Aizak nɔɔnɔ nɛ, “Inoko kanyata. Alaŋ zin kaga iiten ci kadaaknɛ.
2 O pai lhe disse: — Você está vendo que estou velho e um dia desses vou morrer.
3 Inoko doma dilanya ugun, bitɔ ceel ka bitɔ ruweyan kelegit ci kaku kadei.
3 Pegue o seu arco e as suas flechas, vá até o campo e cace um animal.
4 Ka ija aayeyan zɛɛ ma amoji juruŋ eo gɔɔn karɔɔŋɛ naana. Anyaayan ni ka kadak ka zin enice kamayuwin ineet maŋaan kadaak o.”
4 Prepare uma comida saborosa, como eu gosto, e traga aqui para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção, antes de morrer.
5 — ausente —
5 Acontece que Rebeca escutou o que Isaque disse a Esaú. Por isso, quando ele saiu para caçar,
6 — ausente —
6 ela disse a Jacó: — Escutei agora mesmo uma conversa do seu pai com o seu irmão Esaú. O seu pai disse assim:
7 Bitɔ nyaayan kelegit tuuwa ka ija aayeyan ka kadak. Vurta ka kamayuwin ineet ŋume o Joowo maŋaan kadaak o.
7 “Vá caçar um animal e prepare uma comida saborosa para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção na presença de Deus, o Senhor , antes de morrer.”
8 Inoko zin ziik gi ci kaduwakin naana ce dole onan.
8 Agora, meu filho — continuou Rebeca — escute bem e faça o que eu vou dizer.
9 Tiŋa je. Bitɔ ɛɛzai ka bitɔ jai bawɔ ci ŋaan een nyɔɔ adii ram ka kiiya kaayek baatun naanalya, ma kagoon eo gɔɔn arɛɛzi niini.
9 Vá ao lugar onde estão os nossos animais e traga dois cabritos dos melhores. Eu vou preparar uma comida saborosa, como o seu pai gosta,
10 Ka zin nyowozek niina nɔɔnɔ idiŋ nico kook kadak zɛɛ ka kamayuwin niini ineet maŋaan kadaak o.”
10 e você vai levá-la para ele comer. Depois o seu pai vai abençoar você, antes que ele morra.
11 Bar anek Jakob yaatin nɛ, “Alaŋ niina aga Esɔ alɔ ɛlɛ, maje ɛlɛ cane o agirgir akɔm ima o?
11 Aí Jacó disse à mãe: — O meu irmão é muito peludo, e eu não.
12 Mã tedec ma uumnyan baaba, ma agayan kalaba naana nɔɔnɔ, alaŋ koca kanyaai ɛlɛ toriin, ma alaŋ bar kajowa mayuwɛnɛt?”
12 Se o meu pai me apalpar e descobrir que sou eu, ele vai saber que eu estou tentando enganá-lo. Então ele vai me amaldiçoar em vez de me abençoar.
13 Abɛdɛkɛ yaatinɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Anyek toriin nico kiiyayan aneet. Bitɔ tugu eci ona kaduwakin naana ineet o. Tiŋa je. Bitɔ nyaayan bawɔ ci ŋaan een nyɔɔ.”
13 Mas a mãe respondeu: — Nesse caso, que a maldição caia sobre mim, meu filho. Faça exatamente o que eu disse: vá e traga os cabritos para mim.
14 Ook ni niini, ma akɔ anyaak yaatin bawɔ ci ŋaan een nyɔɔ. Iiya ni aayek yaatinɛ baatin eo gɔɔn arɛɛzi niini.
14 Jacó foi, pegou os cabritos e os levou à mãe, e ela preparou uma comida saborosa, como Isaque gostava.
15 Icina ni yaatinɛ rumanɛ ci abon rumanene o Esɔ itaŋnyi ceeza, ma aku aborcɛkɛ Jakob.
15 Depois ela pegou a melhor roupa de Esaú, que estava guardada em casa, e com ela vestiu Jacó.
16 Ma aborcɛkɛ buk niini nɔɔnɔ ruce ci bawonu anyak ima azɛɛn been inyaa.
16 Com a pele dos cabritos ela cobriu as mãos e o pescoço de Jacó, que não tinha pelos.
17 Anyewun ni niini nɔɔnɔ idi been ḏɔkɛn ona aak niini e kooyi ŋaati baatin.
17 Depois entregou a Jacó a comida gostosa e o pão que ela havia feito.
18 Ooyi ni Jakob dayiin nicoko ŋaati baatin, ma akɔ anek nɔɔnɔ nɛ, “Baaba, dayiin ce.”
18 Então Jacó foi até onde o pai estava e disse: — Pai! — Aqui estou — respondeu ele. — Quem é você, meu filho?
19 Abɛdɛkɛ Jakob baatin anek nɛ, “Aneeta ŋɛɛrun ween abuu kazi Esɔ. Kutuguwa eona aduwakan e. Tiŋa je, dak idiŋ ci kanyaakin o ka mayuwan.”
19 — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho — disse Jacó. — Já fiz o que o senhor mandou. Levante-se, por favor; sente-se, coma da carne do animal que cacei e depois me abençoe.
20 Ma anek Aizak ŋɛɛrin nɛ, “Ajowa kelegit taman nɔkɔ ku ŋɛɛran?”
20 Aí Isaque perguntou: — Mas como foi que você achou a caça tão depressa, meu filho? Jacó respondeu: — O
21 Enek ni Aizak nɔɔnɔ nɛ, “Iicaya di ajonun ŋaato ka kuumin mã een didi nici ineeta Esɔ gi.”
21 Então Isaque disse a Jacó: — Chegue mais perto para que eu possa apalpar você. Assim vou saber se você é Esaú mesmo ou não.
22 Iicayak ni Jakob baatin ajonun, ma uum baatinɛ nɔɔnɔ, ma anek nɛ, “Bar mɔlɔyi cune o kizik molok o Jakob. Maje azɛɛna azɛɛn o Esɔ ɛlɛ nɛɛn.”
22 Jacó chegou perto de Isaque, e ele o apalpou e disse: — A sua voz é a voz de Jacó, mas as mãos parecem as mãos de Esaú.
23 Alaŋ iiyez Aizak Jakob, eeci azɛɛna ciginɛ o alɔ kiyo o Esɔ o. Ɔrɔɔŋ ni kamayuk niini nɔɔnɔ.
23 Assim, Isaque não reconheceu que era Jacó, pois as suas mãos estavam peludas como as de Esaú, e por isso ele o abençoou.
24 Ma ajin bodo nɔɔnɔ anek nɛ, “Dim didi nici ineet ŋɛɛran Esɔ nɛɛn?”
24 Mas, antes de abençoá-lo, perguntou mais uma vez: — Você é mesmo o meu filho Esaú? — Sou, sim — respondeu Jacó.
25 Enek ni Aizak ŋɛɛrin nɛ, “Abona. Nyan zin idiŋ kadawɔ ka kamayuwin.” Anyek ni Jakob nɔɔnɔ idiŋ been nyaan.
25 Então o pai disse: — Traga a carne da caça para que eu coma. Depois eu o abençoarei. Jacó serviu a comida ao seu pai e também trouxe vinho. Isaque comeu, e bebeu,
26 Mazi akɔ odotiz Aizak dayiinta, enek ŋɛɛrin nɛ, “Iicaya ijonun ŋaato. Ija cocowan ŋalyamoc logo onan.”
26 e depois disse: — Venha cá, meu filho, e me dê um beijo.
27 Iicayak ni Jakob nɔɔnɔ, ma acoco ŋalyamoc. Mazi acɔɔk Aizak rumanɛ ci Esɔ ona aborcek Jakob o, abaaban niini izi nɛ, “Coma didi nici een Esɔ gi.” Amayuk ni niini nɔɔnɔ anek nɛ, “Inoko didi niina aŋol kiyo tuu o amayuk Manyi Jooi o.
27 Jacó chegou perto e beijou o pai. Quando sentiu o cheiro da roupa que Jacó estava usando, Isaque o abençoou e disse assim: “Ah! O cheiro do meu filho é como o cheiro de um campo que o
28 Abon bai anyin Jooi ineet maam tammu tadena. Ma anyek manɛɛn cugun kibiiritɔ ɔrɔɔt kanyak labi kibeen kɛbɛrɛ ci keenu meelik ɔrɔɔt.
28 Meu filho, que Deus lhe dê o orvalho do céu; que os seus campos produzam boas colheitas e fartura de trigo e vinho.
29 Abon bai modɛna dook een gabara cugun. Ma akanekin ɔl dook ineet kozoŋtin. Abon bai abal niina gotonogu dook izi alaan cineeŋ. Abon bai akanekin ineet dɔl o yaatun dook kozoŋtin. Abon bai ɔl o atoryin ineet atorye buk niigi. Maje ɔl o amayukin ineet abon buk niigi amayuwi.”
29 Que nações sejam dominadas por você, e que você seja respeitado pelos povos. Que você mande nos seus parentes, e que os descendentes da sua mãe o tratem com respeito. Malditos sejam aqueles que o amaldiçoarem, e que sejam abençoados os que o abençoarem!”
30 Mazi odotiz Aizak mayuwɛnta, ɔtɔɔ Jakob. Ŋintimiliny nɔkɔ iiya gɔtɔnnya Esɔ ceela.
30 Isaque acabou de dar a bênção, e Jacó ia saindo, quando Esaú chegou, vindo da caçada.
31 Ma aku buk agoonek niini baatin dayiin ci amadi zɛɛ onyowozek ni nɔɔnɔ. Ma akɔ anek nɛ, “Baaba, tiŋa jena. Dak idiŋ ci kanyaakin ce ka mayuwan.”
31 Ele também fez uma comida gostosa e levou para o pai. Aí disse: — Levante-se, por favor, coma da caça que eu matei e depois me abençoe.
32 Ma ajin Aizak nɔɔnɔ anek nɛ, “Ineet ŋɛnɛɛn?”
32 Então Isaque perguntou: — Quem é você? — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho.
33 Ma abarit Aizak ziniz ɔrɔɔt ɛlɛ, ma ajine azi nɛ, “Mayo tɛ zin ona aruk kelegit, ma anyaakan e ŋɛnɛɛn? Anyaayan ɛɛti oman idiŋ ŋina, ma kadei ona ka ija noko, ma bar kamayuwa nɔɔnɔ. Didilɛ ojowa niini mayuwɛnɛt ci abil kodot.”
33 Isaque ficou agitado e começou a tremer muito. E disse: — Então quem foi que caçou um animal e trouxe para mim? Eu comi antes que você chegasse e dei àquele homem a minha bênção. Ele é quem será abençoado.
34 Mazi azii Esɔ gi nico, ɛgɛrɛny niini luwante ci appe ɔrɔɔt ɛlɛ, ma adak ɛlɛ ŋaati aborni nɔŋ. Ma anek baatin nɛ, “Ka zin yo naana kudun ku? Mayuwan buk aneet baaba.”
34 Quando Esaú ouviu isso, deu um grito cheio de amargura e disse: — Meu pai, dê a sua bênção para mim também!
35 Bar abɛdɛkɛ Aizak nɔɔnɔ anek nɛ, “Akɔm gɔl ci ka kamayukin bodo naana ineet. Iiya gotonu alabawan aneet ŋina. Ooyi zin niini mayuwɛnɛt unun.”
35 Porém Isaque respondeu: — O seu irmão veio, me enganou e ficou com a bênção que era sua.
36 Izi ni Esɔ nɛ, “Inoko adakan Jakob aneet looc lak ram. Didi zin akanonek nɔɔnɔ zaara ci kazi Jakob o, eeci een niini labjoi. Rak baale akɔyi niini abuuzɛt onan. Bodo inoko iiya ooyi mayuwɛnɛt onan. Alaŋ nuun anyei mayuwɛnɛt ci miliny anyayekan aneet baaba?”
36 Esaú disse: — Esta é a segunda vez que ele me engana. Foi com razão que puseram nele o nome de Jacó . Primeiro ele me tirou os direitos de filho mais velho e agora tirou a bênção que era minha. Pai, será que o senhor não guardou nenhuma bênção para mim?
37 Abɛdɛkɛ Aizak nɔɔnɔ anek nɛ, “Kanyeya nɔɔnɔ kizi alaan ci abalin ineet. Ma kanyeya buk nɔɔnɔ labi ki kɛbɛrɛ ci keenu. Ɔkɔma bodo gi oma ci ka kutuguweyin ineet ŋɛɛran.”
37 Isaque respondeu: — Eu já dei a Jacó autoridade sobre você e fiz com que todos os parentes de Jacó sejam escravos dele. Também disse que ele terá muito trigo e muito vinho. Agora não posso fazer nada por você, meu filho.
38 Ma ilalek Esɔ baatin anek nɛ, “Anyei niina mayuwɛnɛt ci eet codoi ṯɔr nɔkɔ? Abon ri buk amayukan aneet baaba.” Aduwa niini zɔɔz nico ŋaati aluwi.
38 Porém Esaú insistiu: — Será que o senhor tem só uma bênção? Abençoe também a mim, meu pai. E começou a chorar alto.
39 Ma abɛdɛkɛ baatinɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Abaai katin niina looce ci gɛr alaŋ kaala abiirni. Ma buk akɔm tammu tiilɛz.
39 Então Isaque disse: “Você viverá longe de terras boas e longe do orvalho que cai do céu.
40 Abaai katin niina baayiz ci oroonto. Een katin niina gabaren ci gotonon. Bar zin katin ma ipira niina gidente cin noko, ma oroonu ki nɔɔnɔ giye calaŋ aziiŋnɛ niina zɔɔz cin, ɛtɛɛda koca niina ɛlɛ ŋaatin calaŋ bodo abalin niini ineet.”
40 Você viverá pela sua espada e será empregado do seu irmão. Porém, quando você se revoltar, se livrará dele.”
41 Zin iinyaye niceke otoborek Esɔ Jakob nɔŋ ɔrɔɔt, eeci anyek baatinɛ nɔɔnɔ mayuwɛnɛt onin. Abaaban ni niini izi nɛ, “Inoko iinya o ka kipirai baaba iziti ajɔnɛ. Zin tiŋeere vurte ci adaai baaba e, karui Jakob kadaak.”
41 Esaú ficou com ódio de Jacó porque o seu pai tinha dado a ele a bênção. Então pensou assim: “O meu pai vai morrer logo. Quando acabarem os dias de luto, vou matar o meu irmão.”
42 Mazi akɔ azii Rebeka zɔɔz ci ŋɛɛrin ceen abuu kazi Esɔ o, otowa niini ŋɛɛrin ceen tutur kazi Jakob o, ma aku anek nɛ, “Ziik di gi ce. Arɔɔŋ gotonu Esɔ kuruyin ineet daak ka kacaca gi baal agoone niina nɔɔnɔ e.
42 Rebeca ficou sabendo do plano de Esaú e mandou chamar Jacó. Ela disse: — Escute aqui! O seu irmão Esaú está planejando se vingar de você; ele quer matá-lo.
43 Ŋɛɛran, inoko karooŋnyin ineet tugu gi ci kaduwakin ce. Tiŋa, vir bitɔ ole o gɔtɔna o kazi Leban looce o kazi Mesopatamiya.
43 Por isso, meu filho, preste atenção. Vá agora mesmo para a casa de Labão, o meu irmão, que mora em Harã.
44 Ka bitɔ aavu rak niina ŋinaante zɛɛ ma akɔ abada gotonu ziniz bornɛt noŋe cin noko.
44 Fique algum tempo lá com ele, até que passe o ódio do seu irmão,
45 Mazi katin ook ereyek nɔɔnɔ gi ci baal agoone niina nɔɔnɔ o, ŋaan kitoonekin naana ineet otok ka bada ŋinaante. Alaŋ karooŋ kukuluzuŋ igeet dook ramantiya iitene codoi, eeci mã arukin Esɔ ineet daak, aruk buk ɔl koca nɔɔnɔ kadaak.”
45 e ele esqueça aquilo que você lhe fez. Nessa ocasião eu mandarei alguém para trazer você de volta. Não quero perder os meus dois filhos num dia só!
46 Ook ni Rebeka ŋaati Aizak, ma akɔ anek nɛ, “Kabor naana ŋaai ci Esɔ een modɛn noko. Mã arɔcɛ Jakob buk modene ci kazi Ititaz noko, alaŋ koca kaga ka kabaak ku, bar koca ŋaatan maya daayizi.”
46 Depois Rebeca foi falar com Isaque e disse: — Estou aborrecida da vida por causa dessas mulheres heteias com quem Esaú casou. Se Jacó também casar com uma dessas heteias, será melhor que eu morra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.