Gênesis 25

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ɔrɔca ni bodo Ibrayim ŋaa oma ci kazi zaar nɛ Ketura.
1 Abraão se casou outra vez, com uma mulher chamada Quetura.
2 Ma aritak ŋaa nici nɔɔnɔ lɔgɔz ci kazi zaar cigeec nɛ Zimran ki Jokcan ki Medan ki Midiyan ki Acbak been Cuwa.
2 Ela deu à luz Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Suá.
3 Iiya Jokcan izi baati Ceba been Dedan. Dɔl ci dɔl o Dedan nɛɛn o kazi Acurim kibeen Letucim been Leumim.
3 Jocsã gerou Sabá e Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assuritas, os letusitas e os leumitas.
4 Ŋɛɛrigi Midiyan nɛɛn o kazi zaar nɛ Eva ki Ivar ki Aanok ki Abidi been Eldaa. Nicigi dook dɔl ci dɔl o Ketura.
4 Os filhos de Midiã foram Efá, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos eles foram descendentes de Abraão por meio de Quetura.
5 Anyek Ibrayim kaal ogin anyak dook Aizak.
5 Abraão deu tudo que possuía a seu filho Isaque.
6 Maje waanice maŋaan arogi niini e anyek buk kaal oogi ŋɛɛrigin o arita ŋaane ogin aavtiz. Ma anyek niini ŋɛɛrigin ci arita ŋaane cigin aavtiz o kuluugit kɔɔt ki jen ka kedeyɔ ki ŋɛɛrin Aizak.
6 Antes de morrer, porém, deu presentes aos filhos de suas concubinas e os separou de Isaque, enviando-os para as terras do leste.
7 — ausente —
7 Abraão viveu 175 anos
8 — ausente —
8 e morreu em boa velhice, depois de uma vida longa e feliz. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
9 Ma ada nɔɔnɔ ŋɛɛriginɛ Aizak been Ismayil boote o ŋino kazi Makvila o abil mane o ajɔŋɔz Mamra libire ci jenu e.
9 Seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, perto de Manre, no campo de Efrom, filho de Zoar, o hitita.
10 Nici ŋin baal ataala Ibrayim ŋaati Evron ween ŋɛɛrti Zowar ween borit o ɔl o kazi Ititaz e nɛɛn. Zin Ibrayim ki Sara ween ŋaa onin adaye niigi dook ramantiya ŋinaante.
10 Esse era o campo que Abraão havia comprado dos hititas e onde havia sepultado Sara, sua mulher.
11 Ma vurte o adaayi Ibrayim, amayuwun Jooi ŋɛɛrin Aizak. Maje iinyaye niceke abaak niini ṯuuwe o kazi Laroi. Kazi kɛŋ ci zaar nicoko nɛ Acinan Jooi Aneet.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, e ele se estabeleceu perto de Beer-Laai-Roi, no Neguebe.
12 Ceegi dɔl ci dɔl o Ismayil ween ŋɛɛrti Ibrayim o arita niini ŋaati Egar ween Masiren baal aliŋliŋonek Sara kizi gabaren e.
12 Este é o relato da família de Ismael, filho de Abraão com Hagar, serva egípcia de Sara.
13 Iiya itira Ismayil ŋɛɛrigin ci kazi zaar cigeec nɛ Nebat ween abuu, ma ano Kedar ki Adbel ki Mibsam
13 São estes os descendentes de Ismael por nome e clã: Nebaiote, o mais velho, seguido de Quedar, Adbeel, Misbão,
14 ki Micma ki Duma ki Maza
14 Misma, Dumá, Massá,
15 ki Adad ki Tema ki Jetur ki Navic been Kedema.
15 Hadade, Temá, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Nɔɔgɔ zin nɛɛn o ivita iziti modɛn ween amɔtɔ ram, ma akanonek zaara ugeec vitɛn ci abaai niigi o dook.
16 Esses doze filhos de Ismael deram origem a doze tribos, cada uma com o nome de seu fundador, relacionadas de acordo com o lugar onde se estabeleceram e acamparam.
17 Mazi akɔ een Ismayil irkitowa eet tɔrkɔnɔm kamɔtɔ ki tiin torgɛrɛm (137), adaawun niini.
17 Ismael viveu 137 anos. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
18 Ma abaak dɔlya ci dɔl ci Ismayil o ŋaao aŋɛr Aavila been Cur. Ŋinti abaai niigi o akanai ŋaao ajɔŋɔz Masir, ma aku akɔ ki Asiriya. Adɛyai niigi vitɛnane o abaai dɔl o Aizak.
18 Os descendentes de Ismael ocuparam a região que vai de Havilá a Sur, a leste do Egito, na direção de Assur. Ali, viveram em franca oposição a todos os seus parentes.
19 Ceeni zɔɔz ci akati ŋɛɛrti Ibrayim o kazi Aizak.
19 Este é o relato da família de Isaque, filho de Abraão.
20 Mazi akɔ een Aizak irkitowa eet ram (40), ɔrɔca niini ŋɔɔni Leban o kazi Rebeka ween tinati Bezuwel o looc o kazi Aram.
20 Quando Isaque tinha 40 anos, casou-se com Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padã-Arã, e irmã de Labão, o arameu.
21 Bar ɔtɔɔ Rebeka koliin, ma giye nico aŋarowɔ Aizak ɔrɔɔt ɛlɛ ajin Jook ŋaaten Rebeka ceen ŋaa cin o. Iziik ni Jooi ŋaryiin cin o, makacin anyawɔ Rebeka.
21 Isaque orou ao S enhor em favor de sua mulher, pois ela não podia ter filhos. O S enhor ouviu a oração de Isaque, e Rebeca ficou grávida de gêmeos.
22 Anyak niini codɛ, ma amɔɔt codɛna nici nɔɔnɔ kɛŋa ɔrɔɔt ɛlɛ. Izi ni niini nɛ, “Gitaz ci agoononekan noko.” Ma akɔ ajin Jook giye ci amɔɔni dɔlya kɛŋa ɔrɔɔt noko.
22 Os dois bebês lutavam um com o outro no ventre da mãe, de modo que ela consultou o S enhor a esse respeito. “Por que isso está acontecendo comigo?”, perguntou ela.
23 Enek ni Jooi nɔɔnɔ nɛ, “Anyei niina boryok ram kɛŋa. Tiŋeere ma ookca niina nɔɔgɔ, mazi avɔ adikir, aŋɛrɔ niigi, ma ayɔwɔ. Codoi ŋaatineeŋ adɔi ŋaati gɔnɔn, bar abuuwi een katin niini tutur.”
23 O S enhor respondeu: “Os filhos em seu ventre se tornarão duas nações. Desde o começo, elas serão rivais. Uma nação será mais forte que a outra, e seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
24 Mazi akɔ ookcai Rebeka ookca codɛ ceen lɔgɔz een ram.
24 Quando chegou a hora de dar à luz, Rebeca descobriu que, de fato, eram gêmeos.
25 Adoma ceen abuu o meerik ɔrɔɔt, ma alɔ ɛlɛ cinɛ o ɔrɔɔt. Ma akanek niigi nɔɔnɔ zaar ci kazi Esɔ.
25 O primeiro a nascer era ruivo e coberto de pelos; por isso o chamaram de Esaú.
26 Aje ci anowa gɔn o, agam gɔtɔni ginyginyec kɔkɔrkɔrantɔ niigi dook ŋaati aritan o. Ma akanek ɔl nɔɔnɔ zaar ci kazi Jakob, eeci agam niini gɔn ginyginyec. Ma ookcai dɔlya e, een Aizak irkitowa eet iiyu (60).
26 Depois, nasceu o outro gêmeo, com a mão agarrada ao calcanhar de Esaú; por isso o chamaram de Jacó. Isaque tinha 60 anos quando os gêmeos nasceram.
27 Mazi akɔ adikir lɔgɔz nici, izi Esɔ eet ci ceeliinto ci arɛɛz weet ci awɔyi tuuwa. Aje Jakob ajaki niini, ma arɛɛz aavuzit ɔlɔ.
27 Os meninos cresceram. Esaú se tornou um caçador habilidoso que vivia ao ar livre, enquanto Jacó era mais pacato e preferia ficar em casa.
28 Arɛɛzɔ Aizak ki Esɔ, eeci anyaak niini nɔɔnɔ idi ci kelego. Aje Rebeka arɛɛzɔ niini ki Jakob.
28 Isaque amava Esaú porque gostava de comer a carne de caça que ele trazia, mas Rebeca amava Jacó.
29 Ma iitene oman aak Jakob dayiin cigin. Aje Esɔ aku ceela adaya nɔɔnɔ magiz ɔrɔɔt.
29 Certo dia, quando Jacó preparava um ensopado, Esaú chegou do deserto, exausto e faminto.
30 Ma aku anek niini Jakob nɛ, “Adakan magiz ɔrɔɔt. Tiritan taman. Nyan dayiine cugun meerik noko ci kadei.” (Gi zin ci ka kutuyi ɔl dɔl ci Esɔ kizi zaara cigeec nɛ Edom o nɛɛn nici. Kɛŋ ci zaar nicoko akati meeritin ci dayiin niceke.)
30 “Estou faminto!”, disse ele a Jacó. “Dê-me um pouco desse ensopado vermelho!” (Por isso Esaú também ficou conhecido como Edom. )
31 Ma abɛdɛkɛ Jakob nɔɔnɔ anek nɛ, “Mã arooŋ kanyin naana ineet dayiin cigan o, anyan rak niina aneet abuuzɛt unun.”
31 “Está bem”, respondeu Jacó. “Mas, em troca, dê-me seus direitos de filho mais velho.”
32 Anek Esɔ nɔɔnɔ nɛ, “Abona! Ŋaan kanyin labak. Inoko kɔjɔŋɔza daayiz. Zin yo mã kadaai, agoonekan abuuzɛt gitaz ci abon?”
32 “Estou morrendo de fome!”, disse Esaú. “De que me servem meus direitos de filho mais velho?”
33 Ma abɛdɛkɛ Jakob nɔɔnɔ anek nɛ, “Kutuguz rak ɔɔwa terkediin ci anyan aneet abuuzɛt.”
33 Mas Jacó disse: “Primeiro, jure que seus direitos de filho mais velho agora são meus”. Esaú fez um juramento e, desse modo, vendeu todos os seus direitos de filho mais velho a seu irmão, Jacó.
34 Anyek ni Jakob nɔɔnɔ ḏɔkɛn been wuci ci cominto. Adawɔ ni Esɔ, ma awodɛ, ma iŋaaz, ma awɔ. Zin giye nico ɛcɛlbɛzan Esɔ abuuzɛt onin.
34 Então Jacó deu a Esaú um pedaço de pão e o ensopado de lentilhas. Esaú comeu, levantou-se e foi embora. Assim, ele desprezou seu direito de filho mais velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.