Gênesis 22
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA
1 Ma iinyaye ogɛn icina Jooi tuwɛn o Ibrayim. Awo Jooi nɔɔnɔ, ma anek nɛ, “Aavɛ ŋaaḏaŋ Ibrayim?”
1 Depois dessas coisas, Deus pôs Abraão à prova e lhe disse: — Abraão! Este lhe respondeu: — Eis-me aqui!
2 Ma anek Jooi nɔɔnɔ nɛ, “Biti ŋɛɛrun ci kazi Aizak areez ɔrɔɔt noko. Biti looce o kazi Moraya ka bitɔ ruweyan nɔɔnɔ kizi todoyoi biye ci ŋaan kakɔ kayelekin ineet ŋinaante.”
2 Deus continuou: — Pegue o seu filho, seu único filho, Isaque, a quem você ama, e vá à terra de Moriá. Ali, ofereça-o em holocausto, sobre um dos montes, que eu lhe mostrar.
3 Ma ŋeere ririwɔna iitene oman uduula Ibrayim areema ka kook kutuguwi todoyoi, ma arek kaal zigir. Ma akɔyi Aizak kibeen gabara ceen ram, ma avɔ ŋaa baal aduwak Jooi nɔɔnɔ e.
3 Na manhã seguinte, Abraão levantou-se de madrugada e, tendo preparado o seu jumento, levou consigo dois dos seus servos e Isaque, seu filho. Rachou lenha para o holocausto e foi para o lugar que Deus lhe havia indicado.
4 Ma awɔ niigi gɔla iinya iiyu. Mazi akɔ acin Ibrayim ŋinite rɛɛna kidicilim,
4 No terceiro dia, Abraão ergueu os olhos e viu o lugar de longe.
5 enek niini gabara ogin nɛ, “Aavtiz ŋina ebeyit zigir. Kavɔya naana ki dole ŋinaante ka koota kidiŋdiŋanta Jook. Ŋaan kabadana.”
5 Então disse aos servos: — Esperem aqui com o jumento. Eu e o rapaz iremos até lá e, depois de termos adorado, voltaremos para junto de vocês.
6 Anyek ni niini ŋɛɛrin kanyak areema o ka kook kutuguwi todoyoi. Aje niinilya anyak kabaz ki kɛɛt ci gooyo. Ma ɔrkɔr niini ki ŋɛɛrin avɔ biyɛnɛ.
6 Abraão pegou a lenha do holocausto e a colocou sobre Isaque, seu filho. Ele, por sua vez, levava nas mãos o fogo e a faca. Assim, os dois caminhavam juntos.
7 Ijin ni Aizak baatin enek nɛ, “Baaba, inoko kanyak areema ki goo ci ka kɔɔt kutuguzi todoyoi. Inoo zin ɛɛz ci ka kɔɔtɔ kutuguz kizi todoyoi o?”
7 Isaque rompeu o silêncio e disse a Abraão, seu pai: — Meu pai! Abraão respondeu: — Eis-me aqui, meu filho! Isaque perguntou: — Eis aqui o fogo e a lenha, mas onde está o cordeiro para o holocausto?
8 Abɛdɛkɛ baatinɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Dole onan, ŋaan akɔ anyet Jooi niinilya azɛt codoi ŋinaante.” Ma awɔ niigi dook ramantiya adicek avɔ ŋinaante.
8 Abraão respondeu: — Deus proverá para si o cordeiro para o holocausto, meu filho. E os dois seguiam juntos.
9 Mazi avɔ arum niini ŋin baal aduwak Jooi Ibrayim e, utuguwa niini ŋinti taabinto, ma ataadek areema tadena. Ma acap ŋɛɛrin, ma akɔ ataadek buk areema taden.
9 Chegaram ao lugar que Deus lhe havia indicado. Ali Abraão edificou um altar, arrumou a lenha sobre ele, amarrou Isaque, seu filho, e o deitou no altar, em cima da lenha.
10 Odoma ni kabaz ka kɛtɛɛdi ŋɛɛrin alɛm.
10 E, estendendo a mão, pegou a faca para sacrificar o seu filho.
11 Taman nɔkɔ otowɛ Jooi tamma azi nɛ, “Bil di! Bil di! Má arui dole kadaak.
11 Mas do céu o Anjo do Senhor o chamou: — Abraão! Abraão! Ele respondeu: — Eis-me aqui!
12 Inoko kagawin aŋolinan didi niina aneet, eeci alaŋ ajurakan ŋɛɛrun.”
12 Então lhe disse: — Não estenda a mão sobre o menino e não faça nada a ele, pois agora sei que você teme a Deus, porque não me negou o seu filho, o seu único filho.
13 Mazi adɔŋa Ibrayim ɔɔ, acin mirkic ci agam karada oto nɔɔnɔ bawuca. Ook ni adoma mirkic nico, ma aku atɛɛt alɛm, ma ataadek areema tadena, ma akanek goo ka kizi todoyoi ci arigiz ŋinti ŋɛɛrin o ka waan kuruk kadaak e.
13 Abraão ergueu os olhos e viu atrás de si um carneiro preso pelos chifres entre os arbustos. Abraão pegou o carneiro e o ofereceu em holocausto, em lugar de seu filho.
14 Akatek ni Ibrayim ŋinite zaar ci kazi nɛ Ŋaan Anyan Jooi. Been nuun inoko o ŋaan awo ɔl bɛ nice zaar ci kazi nɛ Ŋaan Anyan Jooi.
14 E Abraão deu àquele lugar o nome de “O Senhor Proverá”. Daí dizer-se até o dia de hoje: “No monte do Senhor se proverá.”
15 Otowo ni Jooi Ibrayim bodo, ma anek nɛ,
15 Então do céu pela segunda vez o Anjo do Senhor chamou Abraão
16 “Inoko katerkedekin naana Manyi Jooi zɔɔz ci ka kamayukin ineet giye o alaŋ ajurakan ŋɛɛrun.
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, juro por mim mesmo, diz o
17 Ŋaan kamayukin ineet, ma ŋaan kazaaci dɔl ci dɔl cugun kizi mɛɛlɛ kotobtɔ ki monyony, karabɔŋ atobɔ ki kazac. Katin dɔlya ci dɔl cugun amɔk modɛn, ma ɔɔra kaalyan.
17 que certamente o abençoarei e multiplicarei a sua descendência como as estrelas dos céus e como a areia que está na praia do mar. Sua descendência tomará posse das cidades dos seus inimigos.
18 Modɛna dook ajowa katin mayuwɛnɛt dolene ci dɔl cugun. Kagoon nɔkɔ o, eeci azii niina zɔɔz onan.”
18 Na sua descendência serão benditas todas as nações da terra, porque você obedeceu à minha voz.
19 Ivitak ni Ibrayim ki Aizak gabara ogin, ma amiiri niigi dook avɔ ɔlɔ Biirsaba.
19 Então Abraão voltou para onde estavam os seus servos, e, juntos, foram para Berseba, onde fixou residência.
20 Ma iitene oman iziik Ibrayim itira gɔtɔnnya o kazi Nayor lɔgɔz cigin ŋaawe onin kazi Milka.
20 Passadas essas coisas, foram dizer a Abraão que Milca também tinha dado à luz filhos a Naor, irmão de Abraão:
21 Aritai Uza ɔɔwa. Ma anowa nɔɔnɔ Buz ki Kemuwel o iiya izi baati Aram
21 Uz, o primogênito, Buz, seu irmão, Quemuel, pai de Arã,
22 ki Kesed ki Aazo ki Pildac ki Jidav been Bezuwel.
22 Quésede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 Bezuwel iiya izi baati Rebeka.
23 Betuel gerou Rebeca. Milca deu esses oito filhos a Naor, irmão de Abraão.
24 Ma buk arita Nayor ŋaawe cin aavtiz kazi Reuma lɔgɔz wec kazi zaar cigeec nɛ Teba ki Gaam ki Taac been Maaka.
24 A concubina de Naor, cujo nome era Reumá, lhe deu também à luz filhos: Teba, Gaã, Taás e Maaca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.