Gênesis 19
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA
1 Ma avunak toonnyawa ceen ram o Sodom yomana, maje Lat aavi kutur araana. Mazi acin niini nɔɔgɔ, itiŋa jena, ma akɔ arumek gɔl, ma azaa nɔɔgɔ ŋaati adiŋdiŋani.
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado junto ao portão da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e, indo ao encontro deles, prostrou-se com o rosto em terra
2 Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Manyigi, ivita kɔrɔk can cɛlbɛz noko ŋaato ka otoonyit zɔɔ, ma ayubuzu baalin nico ole can o ŋina. Ŋaan aloku ŋeere ririwɔna.”
2 e lhes disse: — Por favor, meus senhores, venham para a casa deste servo de vocês. Poderão passar a noite, lavar os pés, levantar-se de madrugada e seguir o seu caminho. Mas eles responderam: — Não; passaremos a noite na praça.
3 Ma ilalek Lat nɔɔgɔ kivitak kɔrɔk. Makacin agamta niigi orkorit ki nɔɔnɔ. Ma akɔ agoonek niini nɔɔgɔ dayiin ceen ḏɔkɛn alaŋ amokcar.
3 Ló insistiu tanto, que eles foram e entraram na casa dele. Deu-lhes um banquete, fez assar uns pães sem fermento, e eles comeram.
4 Mazi ŋaan acinɛ niigi nɔkɔ, ivita ɔl o Sodom macik dook, lɔgɔzɛt been ɔl o adikir buk, ma avu aliya ceez.
4 Mas, antes que eles se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa. Eram os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados.
5 Ma awo Lat, ma ajin anek nɛ, “Aavtiz ɔl ona avunak kɔrɔk cun o e ŋaa? Dunaket nɔɔgɔ bitaala ŋaato. Karooŋnya ka kɔŋɔzta.”
5 E chamaram Ló e lhe disseram: — Onde estão os homens que, à noitinha, entraram na sua casa? Traga-os aqui fora para que abusemos deles.
6 Uduna ni Lat bitaalin, ma anyook karogi eci bawuco.
6 Então Ló foi até a porta, fechou-a atrás de si
7 Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ɔl ogan, kilalekuŋ igeet calaŋ agoonu gi ci gɛr abil nɔkɔ.
7 e lhes disse: — Meus irmãos, peço-lhes que não cometam essa maldade.
8 Eelit di, kanyei dɔl ceen kabarzɛ ŋaan aavtiz baala. Anycaŋ kudunakuŋ nɔɔgɔ. Ŋaan agooneku nɔɔgɔ gi ci olla arooŋnyu niiga utuguzek. Alaŋ abon ŋaati agoonu gi ci abil nɔkɔ ole nicoko, eeci ivitayan niigi aneet ole can o.”
8 Olhem aqui! Tenho duas filhas, virgens, e vou trazê-las para vocês. Façam com elas o que quiserem, porém não façam nada a estes homens, porque se acham sob a proteção do meu teto.
9 Bar anek niigi Lat nɛ, “Madayɛ ŋaatinaaŋ. Een niina modɛn ci rɛŋ. Niina ineet ŋɛnɛɛn ci ka duwayet gi ci kagoona o? Nyɛ ŋaatinaaŋ. Mã alaŋ anyeke, kagoonekin koca ineet gi ci gɛr bar kujuk ci ka kutuguzeya nɔɔgɔ o.” Ma ayɔɔt niigi Lat, ma uubunek karogi ka kooyoyit.
9 Eles, porém, disseram: — Saia daí! E acrescentaram: — Ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? Vamos fazer com você pior do que com eles. E atiraram-se contra o homem, contra Ló, e se aproximaram para arrombar a porta.
10 Enico ɛlɛ udunta toonnyawa, ma agurak Lat ceez eecitɔ, ma anyook karogi.
10 Porém os homens, estendendo a mão, puxaram Ló para dentro e fecharam a porta.
11 Ma atooza niigi ɔl o aavtiz ceez tatoga e dook kɛbɛrɛ kiziti rubenɛ calaŋ aga ŋinti abilni karogi. Ma adun niigi.
11 E feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, desde o menor até o maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Enektek ni toonnyawa Lat nɛ, “Mã anyei ŋɛɛrugun ki bɛɛnyugun ki kavanɛ been atenok ci abaak kuture nico, viri nɔɔgɔ rɛɛna.
12 Então os homens disseram a Ló: — Você tem aqui mais alguém dos seus? Genro, filhos, filhas, todos quantos você tem na cidade, faça-os sair daqui,
13 Itoonanet Jooi ageeta ka kivita kilipta kutur nico, eeci gerzitin uneeŋ izi appe ɔrɔɔt zɛɛ makacin otobor Jooi.”
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado, chegando até a presença do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Ook ni Lat ole o arɔɔŋ kirikti bɛɛnyigin, ma akɔ anek nɛ, “Iyiikta ɛnyɛktɛ ŋina, eeci arɔɔŋ Jooi kuulal kutur nico.” Bar anyek niigi zɔɔz nico kizi bɔyɛn.
14 Então Ló saiu e foi falar com os seus genros, os que estavam para casar com as suas filhas. Ele disse: — Levantem-se e saiam deste lugar, porque o Mas eles pensaram que Ló estava brincando.
15 Mazi ŋaan arire lɔɔci, omolmolanek toonnyawa Lat kiyiik. Anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Iyiik taman. Biti ŋaa unun been bɛɛnyugun ween ram e ɛnyɛktɛ ŋina, gɛrzɛ ŋaan adaaknu tedec ma alibe kuturi nici.”
15 Ao amanhecer, os anjos apressaram Ló, dizendo: — Levante-se, pegue a sua mulher e as suas duas filhas, que aqui se encontram, e saia daqui, para que você não morra quando a cidade for castigada.
16 Mazi ŋaan miltiŋ Lat nɔkɔ, agamit toonnyawa nɔɔnɔ aziit ki ŋaa onin been bɛɛnyigin ween ram, ma avɔyi nɔɔgɔ zɛɛ ma aduŋni kutura, eeci awucnek niigi Jook.
16 Como, porém, ele se demorasse, aqueles homens o pegaram pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Ma ŋinaante enek toonnyaiti codoi nɔɔgɔ nɛ, “Odokonyit! Má abuudenu gɔla. Odokonyit ɔɔtɔ biyɛnɛ ka calaŋ adaaŋnu.”
17 Havendo-os levado para fora, um deles disse: — Corra, para sair daqui com vida! Não olhe para trás, nem pare em toda a campina. Fuja para o monte, para que você não morra.
18 Bar abɛdɛkɛ Lat nɔɔgɔ anek nɛ, “Akɔm Manyigi. Má anyet kutuguza nɔkɔ.
18 Mas Ló disse a eles: — Assim não, meu Senhor!
19 Inoko uyene itiritaŋu niiga aneeta laadun, ma ɛɛltawaŋu korok. Inoko zin biyɛn rɛɛnɛ ɔrɔɔt. Kaŋole karabɔŋ kadaai maŋaan kurum ŋinite.
19 Eis que o teu servo encontrou favor diante dos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia para comigo, salvando-me a vida. Mas não posso fugir para o monte, pois receio que a destruição vá me alcançar, e eu morra.
20 Bar anycaŋ rak kook kuture ci miliny abil ŋaate neke ka kɛɛlyai daayiza. Ajɔn niini ɔrɔɔt.”
20 Eis aqui perto uma cidadezinha para a qual eu posso fugir. Ela é bem pequena. Permita que eu fuja para lá — ela é bem pequena, não é verdade? —, e nela poderei salvar a minha vida.
21 Ma abɛdɛkɛ toonnyaiti nɔɔnɔ anek nɛ, “Abona. Kagama zɔɔz cun o. Alaŋ kuulal kutur nice.
21 O anjo respondeu: — Quanto a isso, estou de acordo, para não destruir a cidade de que você acaba de falar.
22 Vir zin taman. Kareyin rak zɛɛ ma akɔ arum ŋinite.” (Zin giye o awɛ Lat kutur nice kizi kidic, akatozek ŋinite zaara ci kazi Zowar.)
22 Vá depressa e refugie-se nela; pois nada posso fazer, enquanto você não tiver chegado lá. Por isso, a cidade recebeu o nome de Zoar.
23 Mazi akɔ aduŋna ii, urum Lat Zowar.
23 O sol estava nascendo sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Ŋintimiliny nɔkɔ iitai Jooi tamma goo ci appe ɔrɔɔt, ma iinak Sodom been Gomora.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra. Isso veio da parte do Senhor , desde os céus.
25 Ma adica goo nici ŋinite dook. Ma adaai ɔl o abaak ŋinaante dook kibeen kaal o ɛɛl ŋinaante.
25 Ele destruiu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Bar gɔla mazi abuudi ŋaa o Lat, enico ɛlɛ otowɛ niini kizi kɔrtɔn ceen mɛlɛ.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 Ma iitene ci ano gɔn o ririwɔna itiŋa Ibrayim ook ŋaa baal azɔɔzɔnɛ ki Jook e.
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou de madrugada e foi para o lugar onde tinha estado na presença do Senhor .
28 Mazi akɔ agɛlɛm Sodom kibeen Gomora been ŋɛwonok o libir nice dook, acin niini burɛt ci appe iŋaaz ŋinaante kizi dovol akɔ ki tammu kɛŋ.
28 Abraão olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma fornalha.
29 Zin iiteni ci baal uulali Jooi kuturyok nicoko o, aada niini Ibrayim, ma aara Lat o abaak ŋinaante bitaala calaŋ adaai niini gooye nico.
29 Assim, quando destruiu as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, quando subverteu as cidades em que Ló tinha morado.
30 Enico ɔtɔŋɔlɛ Lat looc ŋaati abaai kuture o kazi Zowar. Uluuk ni niini been bɛɛnyigin ween ram ɔɔtɔ biyɛnɛ, ma avɔ abaak bɔɔta ŋinaante.
30 Ló partiu de Zoar e habitou no monte, ele e as duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar. Ló habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Ma iitene oman enek dole ceen abuu o ŋɔɔni ci miliny o nɛ, “Inoko baatina izi matuwoc. Maje ŋina akɔm eet ci ka kataŋguz ki naaga kibeen nɔɔnɔ kiyo ɔl loocowe dook o ka kanyayit dɔl.
31 Então a primogênita disse à mais moça: — Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Inoko kanycek baatina nyaan ci abaayinɛ ka koromtɛ ki nɔɔnɔ ɛlɛ coma kanyak dɔl ci avadanet ŋaatin.”
32 Venha, vamos embebedá-lo com vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Ma baaline nice anycek didi niigi baatineeŋ nyaan ci awot. Mazi akɔ abaaki niini, iiya bɛɛnyin ceen abuu o, ma oogin ki nɔɔnɔ. Maje Lat alaŋ niini aga aromɛ ki bɛɛnyin o, eeci abaaki ɔrɔɔt ɛlɛ.
33 Naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Ma iitene oman enek bodo dole ceen abuu o ŋɔɔni ci miliny o nɛ, “Kataŋguza ki baaba bilija. Inoko kanycek nɔɔnɔ kowot nyaan bodo baaline nico ka ataŋguz niina ki nɔɔnɔ ka kojokta naaga dook dɔl ci avadanet ŋaatin.”
34 No dia seguinte, a primogênita disse à mais nova: — Ontem à noite, deitei-me com o meu pai. Vamos embebedá-lo também esta noite; entre e deite-se com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Ma baaline nice anycek niigi baatin nyaan ci abaayinɛ bodo, ma aku oogin bɛɛnyin ci miliny o ki nɔɔnɔ calaŋ niini aga gi nico, eeci abaaki ɔrɔɔt.
35 De novo, naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Anyaktɔ ni dɔlya ci Lat een ram noko ŋaatin ɛlɛ.
36 E assim as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Ma arita dole ceen abuu o ŋɛɛrin, ma akanek zaar ci kazi Mowab. Iiya ni izi niini jijiti ɔl o kazi Mowab dook.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe deu o nome de Moabe. Este é o pai dos moabitas, até o dia de hoje.
38 Maje dole ci miliny o itira buk niini ŋɛɛrin, ma akanek nɔɔnɔ zaar ci kazi Bɛnaami. Iiya ni izi niini jijiti ɔl o inoko kazi nɛ Amonata.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe deu o nome de Ben-Ami. Este é o pai dos amonitas, até o dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.