Gênesis 19

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ma avunak toonnyawa ceen ram o Sodom yomana, maje Lat aavi kutur araana. Mazi acin niini nɔɔgɔ, itiŋa jena, ma akɔ arumek gɔl, ma azaa nɔɔgɔ ŋaati adiŋdiŋani.
1 E vieram os dois anjos a Sodoma à tarde, e estava Ló assentado à porta de Sodoma; e, vendo- os Ló, levantou-se ao seu encontro e inclinou-se com o rosto à terra.
2 Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Manyigi, ivita kɔrɔk can cɛlbɛz noko ŋaato ka otoonyit zɔɔ, ma ayubuzu baalin nico ole can o ŋina. Ŋaan aloku ŋeere ririwɔna.”
2 E disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos, em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os vossos pés; e de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. E eles disseram: Não! Antes, na rua passaremos a noite.
3 Ma ilalek Lat nɔɔgɔ kivitak kɔrɔk. Makacin agamta niigi orkorit ki nɔɔnɔ. Ma akɔ agoonek niini nɔɔgɔ dayiin ceen ḏɔkɛn alaŋ amokcar.
3 E porfiou com eles muito, e vieram com ele e entraram em sua casa; e fez-lhes banquete e cozeu bolos sem levedura, e comeram.
4 Mazi ŋaan acinɛ niigi nɔkɔ, ivita ɔl o Sodom macik dook, lɔgɔzɛt been ɔl o adikir buk, ma avu aliya ceez.
4 E, antes que se deitassem, cercaram a casa os varões daquela cidade, os varões de Sodoma, desde o moço até ao velho; todo o povo de todos os bairros.
5 Ma awo Lat, ma ajin anek nɛ, “Aavtiz ɔl ona avunak kɔrɔk cun o e ŋaa? Dunaket nɔɔgɔ bitaala ŋaato. Karooŋnya ka kɔŋɔzta.”
5 E chamaram Ló e disseram-lhe: Onde estão os varões que a ti vieram nesta noite? Traze-os fora a nós, para que os conheçamos.
6 Uduna ni Lat bitaalin, ma anyook karogi eci bawuco.
6 Então, saiu Ló a eles à porta, e fechou a porta atrás de si,
7 Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ɔl ogan, kilalekuŋ igeet calaŋ agoonu gi ci gɛr abil nɔkɔ.
7 e disse: Meus irmãos, rogo-vos que não façais mal.
8 Eelit di, kanyei dɔl ceen kabarzɛ ŋaan aavtiz baala. Anycaŋ kudunakuŋ nɔɔgɔ. Ŋaan agooneku nɔɔgɔ gi ci olla arooŋnyu niiga utuguzek. Alaŋ abon ŋaati agoonu gi ci abil nɔkɔ ole nicoko, eeci ivitayan niigi aneet ole can o.”
8 Eis aqui, duas filhas tenho, que ainda não conheceram varão; fora vo-las trarei, e fareis delas como bom for nos vossos olhos; somente nada façais a estes varões, porque por isso vieram à sombra do meu telhado.
9 Bar anek niigi Lat nɛ, “Madayɛ ŋaatinaaŋ. Een niina modɛn ci rɛŋ. Niina ineet ŋɛnɛɛn ci ka duwayet gi ci kagoona o? Nyɛ ŋaatinaaŋ. Mã alaŋ anyeke, kagoonekin koca ineet gi ci gɛr bar kujuk ci ka kutuguzeya nɔɔgɔ o.” Ma ayɔɔt niigi Lat, ma uubunek karogi ka kooyoyit.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Como estrangeiro, este indivíduo veio aqui habitar e quereria ser juiz em tudo? Agora, te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o varão, sobre Ló, e aproximaram-se para arrombar a porta.
10 Enico ɛlɛ udunta toonnyawa, ma agurak Lat ceez eecitɔ, ma anyook karogi.
10 Aqueles varões, porém, estenderam a sua mão, e fizeram entrar a Ló consigo na casa, e fecharam a porta;
11 Ma atooza niigi ɔl o aavtiz ceez tatoga e dook kɛbɛrɛ kiziti rubenɛ calaŋ aga ŋinti abilni karogi. Ma adun niigi.
11 e feriram de cegueira os varões que estavam à porta da casa, desde o menor até ao maior, de maneira que se cansaram para achar a porta.
12 Enektek ni toonnyawa Lat nɛ, “Mã anyei ŋɛɛrugun ki bɛɛnyugun ki kavanɛ been atenok ci abaak kuture nico, viri nɔɔgɔ rɛɛna.
12 Então, disseram aqueles varões a Ló: Tens alguém mais aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens nesta cidade, tira-os fora deste lugar;
13 Itoonanet Jooi ageeta ka kivita kilipta kutur nico, eeci gerzitin uneeŋ izi appe ɔrɔɔt zɛɛ makacin otobor Jooi.”
13 pois nós vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem engrossado diante da face do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Ook ni Lat ole o arɔɔŋ kirikti bɛɛnyigin, ma akɔ anek nɛ, “Iyiikta ɛnyɛktɛ ŋina, eeci arɔɔŋ Jooi kuulal kutur nico.” Bar anyek niigi zɔɔz nico kizi bɔyɛn.
14 Então, saiu Ló, e falou a seus genros, aos que haviam de tomar as suas filhas, e disse: Levantai-vos; saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Foi tido, porém, por zombador aos olhos de seus genros.
15 Mazi ŋaan arire lɔɔci, omolmolanek toonnyawa Lat kiyiik. Anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Iyiik taman. Biti ŋaa unun been bɛɛnyugun ween ram e ɛnyɛktɛ ŋina, gɛrzɛ ŋaan adaaknu tedec ma alibe kuturi nici.”
15 E, ao amanhecer, os anjos apertaram com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças na injustiça desta cidade.
16 Mazi ŋaan miltiŋ Lat nɔkɔ, agamit toonnyawa nɔɔnɔ aziit ki ŋaa onin been bɛɛnyigin ween ram, ma avɔyi nɔɔgɔ zɛɛ ma aduŋni kutura, eeci awucnek niigi Jook.
16 Ele, porém, demorava-se, e aqueles varões lhe pegaram pela mão, e pela mão de sua mulher, e pela mão de suas duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Ma ŋinaante enek toonnyaiti codoi nɔɔgɔ nɛ, “Odokonyit! Má abuudenu gɔla. Odokonyit ɔɔtɔ biyɛnɛ ka calaŋ adaaŋnu.”
17 E aconteceu que, tirando-os fora, disse: Escapa-te por tua vida; não olhes para trás de ti e não pares em toda esta campina; escapa lá para o monte, para que não pereças.
18 Bar abɛdɛkɛ Lat nɔɔgɔ anek nɛ, “Akɔm Manyigi. Má anyet kutuguza nɔkɔ.
18 E Ló disse-lhe: Assim, não, Senhor!
19 Inoko uyene itiritaŋu niiga aneeta laadun, ma ɛɛltawaŋu korok. Inoko zin biyɛn rɛɛnɛ ɔrɔɔt. Kaŋole karabɔŋ kadaai maŋaan kurum ŋinite.
19 Eis que, agora, o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia que a mim me fizeste, para guardar a minha alma em vida; mas não posso escapar no monte, pois que tenho medo que me apanhe este mal, e eu morra.
20 Bar anycaŋ rak kook kuture ci miliny abil ŋaate neke ka kɛɛlyai daayiza. Ajɔn niini ɔrɔɔt.”
20 Eis, agora, aquela cidade está perto, para fugir para lá, e é pequena; ora, para ali me escaparei (não é pequena?), para que minha alma viva.
21 Ma abɛdɛkɛ toonnyaiti nɔɔnɔ anek nɛ, “Abona. Kagama zɔɔz cun o. Alaŋ kuulal kutur nice.
21 E disse-lhe: Eis aqui, tenho-te aceitado também neste negócio, para não derribar esta cidade de que falaste.
22 Vir zin taman. Kareyin rak zɛɛ ma akɔ arum ŋinite.” (Zin giye o awɛ Lat kutur nice kizi kidic, akatozek ŋinite zaara ci kazi Zowar.)
22 Apressa-te, escapa-te para ali; porque nada poderei fazer, enquanto não tiveres ali chegado. Por isso, se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Mazi akɔ aduŋna ii, urum Lat Zowar.
23 Saiu o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Ŋintimiliny nɔkɔ iitai Jooi tamma goo ci appe ɔrɔɔt, ma iinak Sodom been Gomora.
24 Então, o Senhor fez chover enxofre e fogo, do Senhor desde os céus, sobre Sodoma e Gomorra.
25 Ma adica goo nici ŋinite dook. Ma adaai ɔl o abaak ŋinaante dook kibeen kaal o ɛɛl ŋinaante.
25 E derribou aquelas cidades, e toda aquela campina, e todos os moradores daquelas cidades, e o que nascia da terra.
26 Bar gɔla mazi abuudi ŋaa o Lat, enico ɛlɛ otowɛ niini kizi kɔrtɔn ceen mɛlɛ.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida numa estátua de sal.
27 Ma iitene ci ano gɔn o ririwɔna itiŋa Ibrayim ook ŋaa baal azɔɔzɔnɛ ki Jook e.
27 E Abraão levantou-se aquela mesma manhã de madrugada e foi para aquele lugar onde estivera diante da face do Senhor .
28 Mazi akɔ agɛlɛm Sodom kibeen Gomora been ŋɛwonok o libir nice dook, acin niini burɛt ci appe iŋaaz ŋinaante kizi dovol akɔ ki tammu kɛŋ.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina; e viu, e eis que a fumaça da terra subia, como a fumaça duma fornalha.
29 Zin iiteni ci baal uulali Jooi kuturyok nicoko o, aada niini Ibrayim, ma aara Lat o abaak ŋinaante bitaala calaŋ adaai niini gooye nico.
29 E aconteceu que, destruindo Deus as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, derribando aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Enico ɔtɔŋɔlɛ Lat looc ŋaati abaai kuture o kazi Zowar. Uluuk ni niini been bɛɛnyigin ween ram ɔɔtɔ biyɛnɛ, ma avɔ abaak bɔɔta ŋinaante.
30 E subiu Ló de Zoar e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele, porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Ma iitene oman enek dole ceen abuu o ŋɔɔni ci miliny o nɛ, “Inoko baatina izi matuwoc. Maje ŋina akɔm eet ci ka kataŋguz ki naaga kibeen nɔɔnɔ kiyo ɔl loocowe dook o ka kanyayit dɔl.
31 Então, a primogênita disse à menor: Nosso pai é já velho, e não há varão na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra.
32 Inoko kanycek baatina nyaan ci abaayinɛ ka koromtɛ ki nɔɔnɔ ɛlɛ coma kanyak dɔl ci avadanet ŋaatin.”
32 Vem, demos a beber vinho a nosso pai e deitemo-nos com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.
33 Ma baaline nice anycek didi niigi baatineeŋ nyaan ci awot. Mazi akɔ abaaki niini, iiya bɛɛnyin ceen abuu o, ma oogin ki nɔɔnɔ. Maje Lat alaŋ niini aga aromɛ ki bɛɛnyin o, eeci abaaki ɔrɔɔt ɛlɛ.
33 E deram a beber vinho a seu pai naquela noite; e veio a primogênita e deitou-se com seu pai, e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Ma iitene oman enek bodo dole ceen abuu o ŋɔɔni ci miliny o nɛ, “Kataŋguza ki baaba bilija. Inoko kanycek nɔɔnɔ kowot nyaan bodo baaline nico ka ataŋguz niina ki nɔɔnɔ ka kojokta naaga dook dɔl ci avadanet ŋaatin.”
34 E sucedeu, no outro dia, que a primogênita disse à menor: Vês aqui, eu já ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe a beber vinho também esta noite, e então entra tu, deita-te com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.
35 Ma baaline nice anycek niigi baatin nyaan ci abaayinɛ bodo, ma aku oogin bɛɛnyin ci miliny o ki nɔɔnɔ calaŋ niini aga gi nico, eeci abaaki ɔrɔɔt.
35 E deram a beber vinho a seu pai, também naquela noite; e levantou-se a menor e deitou-se com ele; e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Anyaktɔ ni dɔlya ci Lat een ram noko ŋaatin ɛlɛ.
36 E conceberam as duas filhas de Ló de seu pai.
37 Ma arita dole ceen abuu o ŋɛɛrin, ma akanek zaar ci kazi Mowab. Iiya ni izi niini jijiti ɔl o kazi Mowab dook.
37 E teve a primogênita um filho e chamou o seu nome Moabe; este é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Maje dole ci miliny o itira buk niini ŋɛɛrin, ma akanek nɔɔnɔ zaar ci kazi Bɛnaami. Iiya ni izi niini jijiti ɔl o inoko kazi nɛ Amonata.
38 E a menor também teve um filho e chamou o seu nome Ben-Ami; este é o pai dos filhos de Amom, até o dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.