Gênesis 19
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs BKJ
1 Ma avunak toonnyawa ceen ram o Sodom yomana, maje Lat aavi kutur araana. Mazi acin niini nɔɔgɔ, itiŋa jena, ma akɔ arumek gɔl, ma azaa nɔɔgɔ ŋaati adiŋdiŋani.
1 E vieram dois anjos a Sodoma ao entardecer; e Ló estava sentado no portão de Sodoma. E Ló, vendo-os, levantou-se para encontrá-los, e ele curvou-se com a sua face em direção a terra;
2 Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Manyigi, ivita kɔrɔk can cɛlbɛz noko ŋaato ka otoonyit zɔɔ, ma ayubuzu baalin nico ole can o ŋina. Ŋaan aloku ŋeere ririwɔna.”
2 e ele disse: Eis, agora, meus senhores, entrai, rogo-vos, na casa de vosso servo, e ficai a noite toda, e lavai vossos pés, e levantareis cedo e ireis no vosso caminho. E eles disseram: Não! Nós permaneceremos na rua toda noite.
3 Ma ilalek Lat nɔɔgɔ kivitak kɔrɔk. Makacin agamta niigi orkorit ki nɔɔnɔ. Ma akɔ agoonek niini nɔɔgɔ dayiin ceen ḏɔkɛn alaŋ amokcar.
3 E insistiu com eles grandemente, e foram com ele, e entraram em sua casa; e ele lhes fez um banquete, e assou pão ázimo, e eles comeram.
4 Mazi ŋaan acinɛ niigi nɔkɔ, ivita ɔl o Sodom macik dook, lɔgɔzɛt been ɔl o adikir buk, ma avu aliya ceez.
4 Mas antes que eles se deitassem, os homens da cidade, até os homens de Sodoma, rodearam a casa toda, tanto velhos como os jovens, todo o povo de cada quarteirão.
5 Ma awo Lat, ma ajin anek nɛ, “Aavtiz ɔl ona avunak kɔrɔk cun o e ŋaa? Dunaket nɔɔgɔ bitaala ŋaato. Karooŋnya ka kɔŋɔzta.”
5 E eles chamaram Ló, e lhe disseram: Onde estão os homens que vieram a ti esta noite? Traze-os fora até nós, para que possamos conhecê-los.
6 Uduna ni Lat bitaalin, ma anyook karogi eci bawuco.
6 E Ló saiu à porta até eles, e fechou a porta atrás de si;
7 Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ɔl ogan, kilalekuŋ igeet calaŋ agoonu gi ci gɛr abil nɔkɔ.
7 e disse: Rogo-vos, irmãos, que não venhais a agir tão perversamente.
8 Eelit di, kanyei dɔl ceen kabarzɛ ŋaan aavtiz baala. Anycaŋ kudunakuŋ nɔɔgɔ. Ŋaan agooneku nɔɔgɔ gi ci olla arooŋnyu niiga utuguzek. Alaŋ abon ŋaati agoonu gi ci abil nɔkɔ ole nicoko, eeci ivitayan niigi aneet ole can o.”
8 Eis que eu tenho duas filhas que não conheceram homem. Suplico-vos, deixai que eu as traga a vós, e fazei a elas o que for bom aos vossos olhos; porém a estes homens não façais nada; pois, eles vieram sob a sombra do meu telhado.
9 Bar anek niigi Lat nɛ, “Madayɛ ŋaatinaaŋ. Een niina modɛn ci rɛŋ. Niina ineet ŋɛnɛɛn ci ka duwayet gi ci kagoona o? Nyɛ ŋaatinaaŋ. Mã alaŋ anyeke, kagoonekin koca ineet gi ci gɛr bar kujuk ci ka kutuguzeya nɔɔgɔ o.” Ma ayɔɔt niigi Lat, ma uubunek karogi ka kooyoyit.
9 E eles disseram: Para trás. E eles disseram novamente: Este indivíduo veio aqui para peregrinar, e ele quer ser juiz; agora agiremos pior contigo do que com eles. E pressionaram severamente sobre o homem, sobre Ló, e chegaram perto de quebrar a porta.
10 Enico ɛlɛ udunta toonnyawa, ma agurak Lat ceez eecitɔ, ma anyook karogi.
10 Mas os homens estenderam suas mãos, e puxaram Ló para dentro da casa até eles, e fecharam a porta.
11 Ma atooza niigi ɔl o aavtiz ceez tatoga e dook kɛbɛrɛ kiziti rubenɛ calaŋ aga ŋinti abilni karogi. Ma adun niigi.
11 E eles feriram os homens que estavam à porta da casa com cegueira, tanto pequenos quanto grandes, de modo que se cansaram tentando achar a porta.
12 Enektek ni toonnyawa Lat nɛ, “Mã anyei ŋɛɛrugun ki bɛɛnyugun ki kavanɛ been atenok ci abaak kuture nico, viri nɔɔgɔ rɛɛna.
12 E os homens disseram a Ló: Tens mais alguém aqui? Genro, e teus filhos e tuas filhas e qualquer um que tiveres na cidade? Traze-os para fora deste lugar.
13 Itoonanet Jooi ageeta ka kivita kilipta kutur nico, eeci gerzitin uneeŋ izi appe ɔrɔɔt zɛɛ makacin otobor Jooi.”
13 Porque destruiremos este lugar, porque o clamor deles tem subido diante da face do SENHOR, e o SENHOR nos enviou para destruí-lo.
14 Ook ni Lat ole o arɔɔŋ kirikti bɛɛnyigin, ma akɔ anek nɛ, “Iyiikta ɛnyɛktɛ ŋina, eeci arɔɔŋ Jooi kuulal kutur nico.” Bar anyek niigi zɔɔz nico kizi bɔyɛn.
14 E Ló saiu, e falou a seus genros, que haviam casado com suas filhas, e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o SENHOR destruirá esta cidade. Mas ele parecia com alguém que zombava dos seus genros.
15 Mazi ŋaan arire lɔɔci, omolmolanek toonnyawa Lat kiyiik. Anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Iyiik taman. Biti ŋaa unun been bɛɛnyugun ween ram e ɛnyɛktɛ ŋina, gɛrzɛ ŋaan adaaknu tedec ma alibe kuturi nici.”
15 E quando a manhã surgiu, então os anjos apressaram Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua esposa, e tuas duas filhas, que estão aqui, para que não sejas consumido na iniquidade da cidade.
16 Mazi ŋaan miltiŋ Lat nɔkɔ, agamit toonnyawa nɔɔnɔ aziit ki ŋaa onin been bɛɛnyigin ween ram, ma avɔyi nɔɔgɔ zɛɛ ma aduŋni kutura, eeci awucnek niigi Jook.
16 E enquanto ele demorava, os homens seguraram a sua mão e a mão de sua esposa, e a mão de suas duas filhas; o SENHOR foi misericordioso com eles, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Ma ŋinaante enek toonnyaiti codoi nɔɔgɔ nɛ, “Odokonyit! Má abuudenu gɔla. Odokonyit ɔɔtɔ biyɛnɛ ka calaŋ adaaŋnu.”
17 E aconteceu que, quando os haviam trazido para fora dali, ele disse: Foge por tua vida, não olhes para trás, nem fiques em toda esta planície; foge para o monte, para que não sejas consumido.
18 Bar abɛdɛkɛ Lat nɔɔgɔ anek nɛ, “Akɔm Manyigi. Má anyet kutuguza nɔkɔ.
18 E Ló lhes disse: Oh! Assim não, meu Senhor;
19 Inoko uyene itiritaŋu niiga aneeta laadun, ma ɛɛltawaŋu korok. Inoko zin biyɛn rɛɛnɛ ɔrɔɔt. Kaŋole karabɔŋ kadaai maŋaan kurum ŋinite.
19 eis que agora teu servo encontrou graça aos teus olhos, e tu magnificaste a tua misericórdia, que mostraste ao salvar a minha vida, e eu não posso fugir para o monte, para que o mal não me alcance, e eu morra.
20 Bar anycaŋ rak kook kuture ci miliny abil ŋaate neke ka kɛɛlyai daayiza. Ajɔn niini ɔrɔɔt.”
20 Eis que esta cidade está próxima para fugir, e é pequena. Oh! Deixa que eu fuja para lá (não é pequena?) e minha alma viverá.
21 Ma abɛdɛkɛ toonnyaiti nɔɔnɔ anek nɛ, “Abona. Kagama zɔɔz cun o. Alaŋ kuulal kutur nice.
21 E ele lhe disse: Vê, aceitei-te também com respeito a esta coisa, que eu não derrubarei esta cidade, pela qual tu falaste.
22 Vir zin taman. Kareyin rak zɛɛ ma akɔ arum ŋinite.” (Zin giye o awɛ Lat kutur nice kizi kidic, akatozek ŋinite zaara ci kazi Zowar.)
22 Apressa-te, fuja para lá, pois eu não posso fazer coisa alguma até que tu chegues lá. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Mazi akɔ aduŋna ii, urum Lat Zowar.
23 O sol havia se levantado sobre a terra quando Ló entrou em Zoar.
24 Ŋintimiliny nɔkɔ iitai Jooi tamma goo ci appe ɔrɔɔt, ma iinak Sodom been Gomora.
24 Então, o SENHOR fez chover sobre Sodoma e sobre Gomorra enxofre e fogo do SENHOR desde o céu.
25 Ma adica goo nici ŋinite dook. Ma adaai ɔl o abaak ŋinaante dook kibeen kaal o ɛɛl ŋinaante.
25 E ele derrubou aquelas cidades, e toda a planície, e todos os habitantes das cidades, e o que crescia sobre a terra.
26 Bar gɔla mazi abuudi ŋaa o Lat, enico ɛlɛ otowɛ niini kizi kɔrtɔn ceen mɛlɛ.
26 Mas a sua esposa olhou para trás por detrás dele, e ela se tornou um pilar de sal.
27 Ma iitene ci ano gɔn o ririwɔna itiŋa Ibrayim ook ŋaa baal azɔɔzɔnɛ ki Jook e.
27 E Abraão levantou-se cedo de manhã e foi para o lugar onde havia estado de pé diante do SENHOR.
28 Mazi akɔ agɛlɛm Sodom kibeen Gomora been ŋɛwonok o libir nice dook, acin niini burɛt ci appe iŋaaz ŋinaante kizi dovol akɔ ki tammu kɛŋ.
28 E ele olhou para Sodoma e Gomorra, e para toda a terra da planície, e eis que viu a fumaça da terra que subia como fumaça de uma fornalha.
29 Zin iiteni ci baal uulali Jooi kuturyok nicoko o, aada niini Ibrayim, ma aara Lat o abaak ŋinaante bitaala calaŋ adaai niini gooye nico.
29 E aconteceu que, quando Deus destruiu as cidades da planície, Deus lembrou-se de Abraão e retirou Ló do meio da destruição, quando ele derrubou as cidades em que Ló habitara.
30 Enico ɔtɔŋɔlɛ Lat looc ŋaati abaai kuture o kazi Zowar. Uluuk ni niini been bɛɛnyigin ween ram ɔɔtɔ biyɛnɛ, ma avɔ abaak bɔɔta ŋinaante.
30 E Ló subiu de Zoar, e habitou no monte, e suas duas filhas com ele, pois ele temia habitar em Zoar; e ele habitou em uma caverna, ele e suas duas filhas.
31 Ma iitene oman enek dole ceen abuu o ŋɔɔni ci miliny o nɛ, “Inoko baatina izi matuwoc. Maje ŋina akɔm eet ci ka kataŋguz ki naaga kibeen nɔɔnɔ kiyo ɔl loocowe dook o ka kanyayit dɔl.
31 E a primogênita disse à mais jovem: Nosso pai está velho, e não há homem na terra para entrar a nós, segundo a maneira de toda a terra;
32 Inoko kanycek baatina nyaan ci abaayinɛ ka koromtɛ ki nɔɔnɔ ɛlɛ coma kanyak dɔl ci avadanet ŋaatin.”
32 vem, façamos nosso pai beber vinho, e deitaremos com ele, para que possamos preservar semente de nosso pai.
33 Ma baaline nice anycek didi niigi baatineeŋ nyaan ci awot. Mazi akɔ abaaki niini, iiya bɛɛnyin ceen abuu o, ma oogin ki nɔɔnɔ. Maje Lat alaŋ niini aga aromɛ ki bɛɛnyin o, eeci abaaki ɔrɔɔt ɛlɛ.
33 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite; e a primogênita entrou e deitou com seu pai, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
34 Ma iitene oman enek bodo dole ceen abuu o ŋɔɔni ci miliny o nɛ, “Kataŋguza ki baaba bilija. Inoko kanycek nɔɔnɔ kowot nyaan bodo baaline nico ka ataŋguz niina ki nɔɔnɔ ka kojokta naaga dook dɔl ci avadanet ŋaatin.”
34 E aconteceu que, no dia seguinte, a primogênita disse à mais jovem: Eis que eu deitei com meu pai na noite passada; demos-lhe de beber vinho esta noite também, e entra tu, e deita com ele, para que possamos preservar a semente de nosso pai.
35 Ma baaline nice anycek niigi baatin nyaan ci abaayinɛ bodo, ma aku oogin bɛɛnyin ci miliny o ki nɔɔnɔ calaŋ niini aga gi nico, eeci abaaki ɔrɔɔt.
35 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite também; e a mais jovem se levantou, e deitou-se com ele, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
36 Anyaktɔ ni dɔlya ci Lat een ram noko ŋaatin ɛlɛ.
36 Assim, as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.
37 Ma arita dole ceen abuu o ŋɛɛrin, ma akanek zaar ci kazi Mowab. Iiya ni izi niini jijiti ɔl o kazi Mowab dook.
37 E a primogênita deu à luz um filho, e chamou seu nome Moabe; este mesmo é o pai dos moabitas até este dia.
38 Maje dole ci miliny o itira buk niini ŋɛɛrin, ma akanek nɔɔnɔ zaar ci kazi Bɛnaami. Iiya ni izi niini jijiti ɔl o inoko kazi nɛ Amonata.
38 E a mais jovem, ela também deu à luz um filho, e chamou seu nome Ben-Ami; este mesmo é o pai dos filhos de Amom até este dia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.