Atos 9
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC
1 Iinyaye niceke ŋaan Cɔl amɛna agit ɔl o atu Yesu nɔkɔ, ma arɔɔŋ kuruk nɔɔgɔ kadaayitɔ tup nɔkɔ. Ma iitene oman ook niini alaane o adikir ceeze o Joowo.
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 Ma akɔ ajin nɔɔnɔ ka kanyek waragɛnya ci itoononek alaat o ceezi o lotento kuture o kazi Damacik. Ma waragɛwi nici anyek nɔɔnɔ dɔyiz ci ka kook kagami ɔl o mac ki ŋaai o ano gɔl o Yesu ŋinaante, ka kanyaak nɔɔgɔ sijin Jerusalɛma.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Ɔtɔɔ ni zɛɛ mazi akɔ ajɔŋɔz Damacik, kataman nɔkɔ iiyak nɔɔnɔ vooritin tamma, ma ataran nɔɔnɔ.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Ma aruk looc, ma azii molok ci anek nɔɔnɔ nɛ, “Cɔl, Cɔl, naa amarninan nɔkɔn?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ma abɛdɛkɛ Cɔl molok nico anek nɛ, “Ineet ŋɛnɛɛn Manyi?”
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Inoko zin tiŋa je. Bitɔ Damacika. Anyak eet ci ka kook kuduwayin ineet gi ci ka tugu ŋinaante.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Maje ɔl o ɔrkɔr kibeen Cɔl e ɛɛl olla ajaki. Eeci azii niigi molok doon, ma akɔm eet ci acin kina.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Ma iŋaaz Cɔl jena. Mazi bar arɔɔŋ kamadak kɛbɛrɛ, alaŋaan acinɛ. Agamit ni ɔl o ɔrkɔr ki nɔɔnɔ e nɔɔnɔ aziit, ma ayit nɔɔnɔ avɔyi Damacika.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Ma aavi Cɔl iinya iiyu calaŋ acinɛn. Ma alaŋ adake, ma alaŋ buk awodɛ.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Maje Damacika ŋinaante anyak eet ci atu Yesu ci kazi zaar nɛ, Ananayas. Ma awo Jooi nɔɔnɔ wunozyai anek nɛ, “Ananayas.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Ma anek Jooi nɔɔnɔ nɛ, “Tiŋa je. Bitɔ gole o kazi Abil Tɔp. Mazi akɔ arum ceez o eet o kazi Judaz ŋinaante, jinɔ nɔɔnɔ ka keyeleyin eet o kazi Cɔl o looc o Tarsas. Niini inoko aŋaryɛ ŋinaante.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Ma acinin niini ineet wunozyai kizik akunai niina nɔɔnɔ ka taadek azɛɛn ka kicinɔ bodo.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ma abɛdɛkɛ Ananayas nɔɔnɔ anek nɛ, “Manyi, kazii eet nico ole ci meel gɛr azi nɛ, Agoonek gɔɔn niini ɔl ugun kaal ci gɛr Jerusalɛma.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Inoko akunak niini Damacik o, eeci anycek alaata o adikir ceeze o Joowo dɔyiz ci ka kiiya kagami ɔl o atuyin ineet.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Bar anek Manyi nɔɔnɔ nɛ, “Bitɔ labak, eeci kɛŋɛra naana nɔɔnɔ ka kiliŋliŋozeyan aneet ka kuduwak niini zɔɔz onan modɛn kibeen alaat ugeec kibeen ɔl o Israyil.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Mazin naanalya ŋaan kayelei nɔɔnɔ kaal ci ka kanyek nɔɔnɔ piryakzɛt gole o aduwakɛ niini ɔl zɔɔz onan.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Ook ni didi Ananayas ceeze o aavɛ Cɔl, ma akɔ ataadek nɔɔnɔ azɛɛn. Ma anek nɛ, “Gɔtɔna Cɔl, Manyi Yesu nɛɛn ci itoonanan aneet ŋina o. Nɔɔnɔ nɛɛn baal ayelzakin ineet ɛlɛ gɔla iiten baal akunɛ ŋina e. Itoonanan zin niini aneet ka kiiya kanyin cinɔ bodo, ka buk kiiyayin ineet Vɔŋizi o Joowo.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Kataman nɔkɔ iitazɔ keberene o Cɔl kaal ci kizik tagayaŋ ci kulugto. Makacin icinɔ bodo. Itiŋa ni niini, ma oony Ananayas nɔɔnɔ.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Mazi akɔ adake, izi nɔɔnɔ ɛlɛ pir kɔdɔk kak bodo.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Ma gɔɔn akɔ niini ceezine o lotento, ma akɔ uuwak ŋinaante zɔɔz o akati Yesu anek ɔl nɛ, “Yesu niini ŋɛɛrti Joowo.”
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Maje ɔl o azii nɔɔnɔ dook abiir nɔɔgɔ ooti, ma ajinɔ anɔ nɛ, “Ma nici alaŋ een eet o gɔɔn aruk ɔl o atu eet o kazi Yesu kadaayitɔ Jerusalɛma o nɛɛn? Aku inoko niini ŋina o arɔɔŋ buk ka kiiya kagam ɔl nicoko ka kooyi nɔɔgɔ alaate o ceez o Joowo Jerusalɛma.”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Maje Cɔl uuwak moozɛta kɔdɔk ziniz kak kujuk we. Ma ayelek niini ɔl kaal o akati Yesu o ɛɛnɛ didi niini Kiristo. Ma anyek zɔɔz cinɛ o ɔl o Juz abaak Damacika olla kapaŋantɛ kɔkɔm gi ci abarzek nɔɔnɔ kina.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ma iinyaye ogɛn olotai ɔl o Juz, ma avu abaaban gɔl ci ka kurukti Cɔl kadaak.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Maje bar Cɔl iziiwun gi nico. Ma gɔɔn arɛ ɔl nɔɔnɔ araanowe o kaluwa o aliya kutur waazinok ki baalinok dook arɔɔŋ ka kuruyit niigi nɔɔnɔ kadaak.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Ma baaline oman inikta ɔl o gɔɔn ɔrkɔr ki Cɔl ivitak nɔɔnɔ, ma avu arek nɔɔnɔ doŋok ci appe, ma atɔɔdi nɔɔnɔ kaluwa taden, ma itoonek nɔɔnɔ bitaalin doŋowe nico loronta.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Ook ni Cɔl Jerusalɛma, ma ŋinaante ɔrɔɔŋ koromozek ɔl o tuwento. Bar ɔl o tuwento alaŋ agama zɔɔz ci izɔi niini eet ci tuwento o, ma ŋaan aŋole niigi dook nɔɔnɔ nɔkɔ.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Iiyak ni Barnabas nɔɔnɔ ka kiiya kooyi toonnyayɛ. Ma akɔ oobek Barnabas toonnyak zɔɔz baal acini Cɔl Manyi gɔla, ma azɔɔzɛkɛ Manyi nɔɔnɔ e. Ma oobek buk zɔɔz baal uuwayi Cɔl zaare o Yesu moozɛta Damacika e.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Iiya ni Cɔl oromozek nɔɔgɔ, ma akɔ azɔp niini Jerusalɛm dook uuwak zɔɔz o akati Yesu moozɛta.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Ma buk azɔɔz niini, ma adaŋɔ kibeen Juz o aganek zɔɔz ween Garik. Ma bar arɔɔŋ kuruyit niigi nɔɔnɔ kadaak.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Mazi azii ɔl o tuwento zɔɔz nico, ivita ooti Cɔl kuture o kazi Sisiriya, ma ŋinaante itoonit niigi nɔɔnɔ kavoole ci liilu kidicek kook kuture onin kazi Tarsas.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Ma iinyaye niceke abaak ɔl o tuwento yaak looce o kazi Judiya ki Galili been Samariya. Ma atirit Vɔŋizi o Joowo nɔɔgɔ, makacin ɔl o tuwento odoyit kak tuwɛnta, ma buk atuwe ɔl ci meelik ogɛn. Ma abaak niigi dook baayiz ci aŋolin Jook.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Maje Pitɔr waanice azɔp loocok dook. Ma iitene oman ook icin ɔl o tuwento abaak kuture ci kazi Lida.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Ma ŋinaante ojowa eet ci kazi zaar nɛ Iniyas. Niini eet ci rɛbrɛbi calaŋ awɔ irkitok turge.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Ma anek Pitɔr nɔɔnɔ nɛ, “Iniyas, itiritin Yesu Kiristo. Tiŋa je. Doma kuwen cun o.” Kataman nɔkɔ itiŋa didi Iniyas jena.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Mazi acin ɔl o Lida kibeen ɔl o Ceran nɔɔnɔ obona, utuweec niigi dook Manyi.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Waanice anyak ŋaa ci kazi zaar nɛ Tabiza ci abaak kuture o kazi Japa. Atu niini Jook. Kazi zaar ci ŋaa nico zooze ween Garik nɛ Dorkaz. Ma kɛŋ ci zaar nicoko kazi nɛ alyaz. Niini tup nɔkɔ aliŋliŋ kaal ci abon. Atirit gɔɔn niini ɔl ci amaat.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Ma iitene oman omoorun zɛɛ makacin adaawa. Ma oony ɔl ɛlɛ onin, ma avɔ arek ceez ci ataadonek gɔn tadena ka waan kɔɔt kadaac niigi nɔɔnɔ.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Maje Japa kibeen Lida ajɔŋzɔ. Mazi azii ɔl o tuwento abaak Japakti Pitɔr aavi Lidakti, itoontek niigi nɔɔnɔ ɔl ram ka kɔɔt kenektek nɛ, “Ijayet ageeta ŋaato kataman.”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Itiŋa ni Pitɔr orkorit ki nɔɔgɔ. Mazi akɔ arum looc, ooti niigi nɔɔnɔ ceeze o arek ɔl ɛlɛ o Tabiza e. Ma avu ŋaai ci bɔyɛk, ma aliya Pitɔr, ma alu, ma ayelzek nɔɔnɔ rumanɛ baal alolak nɔɔgɔ Tabiza waanbaal ŋaan arogni e.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Anyek ni Pitɔr ɔl dook kudunit ceeza. Ma akani kozoŋti looc, ma aŋaryɛ. Ma ookconek ɛlɛ o Tabiza e, ma anek nɛ, “Tabiza, tiŋa jena.” Ma akɔl niini kɛbɛrɛ. Mazi acin Pitɔr, itiŋa kaavu je.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ma atirit Pitɔr nɔɔnɔ kitiŋa je. Otowa ni niini ɔl o tuwento been ŋaai o bɔi e, ma ayelzek nɔɔgɔ Tabiza o oroga.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Ma adala zɔɔz nici kutur o kazi Japa dook, ma atu ɔl ci meel Manyi.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Ma amɔn Pitɔr Japakti iinya ci meel. Aavi niini korge o Saiman o gɔɔn adɔdɔ kuwa.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.