Atos 5
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NTLH
1 Maje buk ŋinaante anyak eet ci kazi Ananayas. Kazi ŋaa cin zaar nɛ Savira. Ataalinɛ niini mana codoi.
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 Ma arɔɔt bodo guruc oogi guruce ci ataala mana o, ma anyek oogi toonnyak, ma anek toonnyak nɛ, “Guruc o kataala mane onan dook nɛɛn nici.” Maje uyene ŋaa cinɛ aga buk zɔɔz nico.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Ma anek Pitɔr nɔɔnɔ nɛ, “Ananayas, naa anyi Loryen kook ziniza ma alaba Vɔŋiz o Joowo giye ci arɔɔdɛ guruc oogi guruce ci ona ataala mana o?
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 Ma laadun mana alaŋ een mana cun? Mazi ataalinɛ e ma guruca buk alaŋ een cugun? Zin naa akɔ ma abaabana ziniza gi nico o? Alaŋ zin niina alaba ɔl ci deer, bar alaba Jook.”
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 Mazi ŋaan azii Ananayas gi nico nɔkɔ, iita kir, ma adaai enico ɛlɛ. Maje ɔl dook ona azii gi nico e anyayit ŋoliin.
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 Ma avu lɔgɔzɛt, ma abuŋ ɛlɛ cin o, ma avɔyi bitaala, ma avɔ ada.
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 Mazi akɔ adicai ziiya iiyon, iiya ŋaa oninɛ, bar alaŋ aga niini gi ci ona agoononek eet cin o.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 Ma bodo ajin Pitɔr nɔɔnɔ anek nɛ, “Duwayan di, ceegi guruc ona ataalanu mane unooŋ e dook nɛɛn?”
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 Enek ni Pitɔr nɔɔnɔ nɛ, “Ma dim niina ki eet unun acinanu Vɔŋiz o Joowo naa? Cin di zin ɔl ona ada eet unun e nɔɔgɔ nɛɛn ci avu ceez tatoga neke. Atikekin niigi tedec ineet buk bitaalin ka kɔɔt kadayin.”
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Taman nɔkɔ iita niini nɔɔnɔ ŋuma, didi adaawa. Mazi avɔ avu lɔgɔz oke, acin niigi nɔɔnɔ adaawa, ma atikek nɔɔnɔ bitaalin, ma avɔ ada nɔɔnɔ eet onin libira.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Ma akunak ŋoliin ci appe ɔrɔɔt ɔl o tuwento been ɔl o azii gi nico dook.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Ma waanice agɔɔn toonnyawa kaal ci meel atɛɛt ɔl biye. Ma aromɛ ɔl o tuwento dook ceeze o Joowo kaluwawe o Solomon.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Maje ɔl o alaŋ atuwe, yo nuun waanice adiŋdiŋan niigi toonnyak e, alaŋ anyak moozɛt ci ka kulutɔi niigi ki nɔɔgɔ ŋaatodoi.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 Ma iinyaye niceke ɔl ci mac kibeen ŋaai ci meel utuweec Manyi, ma aromonek niigi ɔl o tuwento.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 Mazin giye o acini ɔl kaal ci agɔɔn toonnyawa noko, ɔdɔŋta niigi ɔl ɔl ci amɔɔr kuwanɛ, ma avu arek nɔɔgɔ golok, ka ma adiir Pitɔr nɔɔgɔ, coma akunak riritɔnti cinɛ o nɔɔgɔ ka kanyek kizi mayɛtɛ moorizowe ugeec.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Ma avu ɔl ci meelik ɔrɔɔt kuturyowe o ajɔŋzɔ ki Jerusalɛm dook. Ma anyaak niigi toonnyak ɔl ci amɔɔr kibeen ɔl ci anyak miniŋ o Loryento, ma arogzɛ niigi dook.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 Maje alaani o adikir ceeze o Joowo kibeen ɔl o ɔrkɔr ki nɔɔnɔ kazi Sajuzi amadiyit toonnyak, ma arɔɔŋ kutuguzek nɔɔgɔ gi ci gɛr.
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 Agamit ni niigi nɔɔgɔ, ma avɔ acap sijina.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Bar baaline nice ɛlɛ iiya toonnyaiti ci Joowo, ma akɔl araan o sijino ma aduŋnan toonnyak bitaalin, ma anek niini nɔɔgɔ nɛ,
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 “Ɔɔtɔ ceeze o Joowo ka ɔɔt uduktak ɔl zɔɔz o rogɛt o colai.”
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 Mazi azii toonnyawa zɔɔz nico, ɔɔtɔ didi niigi ceeze o Joowo ŋeere ririwɔna, ma avɔ adɛmɛz ɔl ŋinaante.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 Bar mazi avɔ arum takirnya sijin, arɔba toonnyak aziitɔ. Abadaak ni niigi ŋino roonnyo e, ma avu anek ɔl nɛ,
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 “Akɔ mazi kavɔ karumnya sijin, kamadana agarani. Aje bɛkcowa abɛk karogi, bar mazi kakola, kavoya eecitɔ, akɔm ɔl oke kina.”
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Mazi azii alaani o ɔl o abɛk ceez o Joowo kibeen alaat o adikir ceeze o Joowo gi nico, abaraŋantɛ nɔɔgɔ ooti, ma anɔ nɛ, “Iiyak toonnyak gitaz?”
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Iiyak ni ɛɛti oman nɔɔgɔ, ma aku anek nɛ, “Iziiktɔ di, ɔl baal areku sijin e aavtiz ceeze o Joowo adɛmɛz ɔl.”
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 Ma iŋaaz alaani o takirnyawu kibeen ɔl ogin, ma avɔ anyaa toonnyak. Ma alaŋ agit niigi nɔɔgɔ gɔla, eeci aŋole ɔl gɛrzɛ ŋaan avac ɔl nɔɔgɔ biyɛnɛ.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Anyaaktak ni niigi toonnyak ceez o roonnyo, ma avu anyek nɔɔgɔ keelit ɔl kɔrgɛna.
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 Ma anek alaani o adikir ceeze o Joowo nɔɔgɔ nɛ, “Iinyaye baalke ŋaan kiricaneyuŋ keneyuŋ nɛ, Má ŋaan ademezu ɔl zɔɔz ci akati Yesu? Icinit di gi o agoonu. Azaanteyu demziin unooŋ Jerusalɛm dook, ma arooŋnyu anycetu ageeta kizita ɔl o karuka Yesu kadaak nɛɛn.”
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 Ma abɛdɛkɛ Pitɔr kibeen toonnyak oogi nɔɔgɔ anek nɛ, “Abon kaziiŋna naaga Jook kujuk ɔl ci deer.
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Eeci itiŋawi Jooi o jijitigaac Yesu daayiza ŋaa baal aruku niiga nɔɔnɔ kadaak keete ween talakec e.
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 Ma ooyi Jooi nɔɔnɔ, ma akɔ arek libire onin azo ka kizi alaan been ruguzoi ci ka kanyek ɔl o Israyil waŋi ci abadi mony, ka kaaryai oŋɛ ugeec.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Keegina naaga bacok kaale nicoko. Ma een buk Vɔŋiz o Joowo o anyek Jooi ɔl o azii nɔɔnɔ bacoi kaale nicoko.”
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 Mazi azii ɔl o roonnyo gi nico, otoborit nɔŋ ɔrɔɔt, ma arɔɔŋ niigi ka kuruyit toonnyak kadaayitɔ.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Maje ŋinaante anyak eet ci kazi Gamalil. Niini eet ci ɔl o Parici, ma een niini alaan ci ademzek ɔl lotinok o Joowo. Atitiny gɔɔn ɔl dook nɔɔnɔ. Itiŋa ni niini jena, ma anek ɔl nɛ, “Anycek rak di ɔl nicoko kudunit bitaala ŋintimiliny.”
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 Mazi adun toonnyawa, enek niini ɔl ci roonnyo o nɛ, “Ɔl o Israyil, abaabanit rak di gi ci ka utuguzek ɔl nicoko o juruŋ.
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 Agayu niiga baale eet o kazi Tudas baal anyek ɛlɛ kizi eet ci adiŋdiŋ. Ma ano ɔl ceen eet tur lak wec (400) nɔɔnɔ e. Ma vurta uruyit ɔl waanice nɔɔnɔ, ma azaani ɔl baal ɔrkɔr ki nɔɔnɔ e, makacin waanice idicai demziin oninɛ.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 Ma vurte onin bodo iiya ɛɛti o kazi Judaz o looc o Galili iinyaye o akɛɛbi akuma ɔl. Ma agama ɔl ci meelik demziin onin. Ma vurta uruyit ɔl nɔɔnɔ kadaak buk, makacin azaantɛ ɔl baal ɔrkɔr ki nɔɔnɔ e.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 Zin giye nico kanekuŋ nɛ, Má agooneku ɔl nicoko gi ci gɛr. Otoŋit nɔɔgɔ kɔtɔɔzɔ labak, eeci mã een demziin been liŋliŋɔn cineeŋ agɔɔn noko ci eet ci deer, ŋaan katin adicai labak.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 Bar mazi aku demziin cineeŋ noko Joowa, akɔm gɔl ci ka omogti nɔɔgɔ kina. Mã agooneku gi ci gɛr ɔl nicoko, alaŋ kaga karabɔŋ bar koca agooneku gi ci gɛr Jook.”
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 Utuya ni toonnyak, ma anyek niigi takirnya korooyit nɔɔgɔ nyaboyɛn, ma aricanek nɔɔgɔ zɔɔz ci anek nɛ, “Má bodo ŋaan azoozu zɔɔz ci akati Yesu.” Oborocit ni nɔɔgɔ.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Ma adun toonnyawa ceeze o roonnyo talniinta, eeci acin niigi aganɔ ŋaati anyekɛ Jooi nɔɔgɔ kipirta zaare o Yesu.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Ma avɔ tup nɔkɔ ceeze o Joowo been korogjowe o ɔl o tuwento, ma adɛmɛz ɔl, ma uuwayek ɔl gi o ɛɛnɛ Yesu Kiristo.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.