Atos 5

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Maje buk ŋinaante anyak eet ci kazi Ananayas. Kazi ŋaa cin zaar nɛ Savira. Ataalinɛ niini mana codoi.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Ma arɔɔt bodo guruc oogi guruce ci ataala mana o, ma anyek oogi toonnyak, ma anek toonnyak nɛ, “Guruc o kataala mane onan dook nɛɛn nici.” Maje uyene ŋaa cinɛ aga buk zɔɔz nico.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Ma anek Pitɔr nɔɔnɔ nɛ, “Ananayas, naa anyi Loryen kook ziniza ma alaba Vɔŋiz o Joowo giye ci arɔɔdɛ guruc oogi guruce ci ona ataala mana o?
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 Ma laadun mana alaŋ een mana cun? Mazi ataalinɛ e ma guruca buk alaŋ een cugun? Zin naa akɔ ma abaabana ziniza gi nico o? Alaŋ zin niina alaba ɔl ci deer, bar alaba Jook.”
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Mazi ŋaan azii Ananayas gi nico nɔkɔ, iita kir, ma adaai enico ɛlɛ. Maje ɔl dook ona azii gi nico e anyayit ŋoliin.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 Ma avu lɔgɔzɛt, ma abuŋ ɛlɛ cin o, ma avɔyi bitaala, ma avɔ ada.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Mazi akɔ adicai ziiya iiyon, iiya ŋaa oninɛ, bar alaŋ aga niini gi ci ona agoononek eet cin o.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Ma bodo ajin Pitɔr nɔɔnɔ anek nɛ, “Duwayan di, ceegi guruc ona ataalanu mane unooŋ e dook nɛɛn?”
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Enek ni Pitɔr nɔɔnɔ nɛ, “Ma dim niina ki eet unun acinanu Vɔŋiz o Joowo naa? Cin di zin ɔl ona ada eet unun e nɔɔgɔ nɛɛn ci avu ceez tatoga neke. Atikekin niigi tedec ineet buk bitaalin ka kɔɔt kadayin.”
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Taman nɔkɔ iita niini nɔɔnɔ ŋuma, didi adaawa. Mazi avɔ avu lɔgɔz oke, acin niigi nɔɔnɔ adaawa, ma atikek nɔɔnɔ bitaalin, ma avɔ ada nɔɔnɔ eet onin libira.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Ma akunak ŋoliin ci appe ɔrɔɔt ɔl o tuwento been ɔl o azii gi nico dook.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Ma waanice agɔɔn toonnyawa kaal ci meel atɛɛt ɔl biye. Ma aromɛ ɔl o tuwento dook ceeze o Joowo kaluwawe o Solomon.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Maje ɔl o alaŋ atuwe, yo nuun waanice adiŋdiŋan niigi toonnyak e, alaŋ anyak moozɛt ci ka kulutɔi niigi ki nɔɔgɔ ŋaatodoi.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Ma iinyaye niceke ɔl ci mac kibeen ŋaai ci meel utuweec Manyi, ma aromonek niigi ɔl o tuwento.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Mazin giye o acini ɔl kaal ci agɔɔn toonnyawa noko, ɔdɔŋta niigi ɔl ɔl ci amɔɔr kuwanɛ, ma avu arek nɔɔgɔ golok, ka ma adiir Pitɔr nɔɔgɔ, coma akunak riritɔnti cinɛ o nɔɔgɔ ka kanyek kizi mayɛtɛ moorizowe ugeec.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Ma avu ɔl ci meelik ɔrɔɔt kuturyowe o ajɔŋzɔ ki Jerusalɛm dook. Ma anyaak niigi toonnyak ɔl ci amɔɔr kibeen ɔl ci anyak miniŋ o Loryento, ma arogzɛ niigi dook.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Maje alaani o adikir ceeze o Joowo kibeen ɔl o ɔrkɔr ki nɔɔnɔ kazi Sajuzi amadiyit toonnyak, ma arɔɔŋ kutuguzek nɔɔgɔ gi ci gɛr.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Agamit ni niigi nɔɔgɔ, ma avɔ acap sijina.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Bar baaline nice ɛlɛ iiya toonnyaiti ci Joowo, ma akɔl araan o sijino ma aduŋnan toonnyak bitaalin, ma anek niini nɔɔgɔ nɛ,
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 “Ɔɔtɔ ceeze o Joowo ka ɔɔt uduktak ɔl zɔɔz o rogɛt o colai.”
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Mazi azii toonnyawa zɔɔz nico, ɔɔtɔ didi niigi ceeze o Joowo ŋeere ririwɔna, ma avɔ adɛmɛz ɔl ŋinaante.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Bar mazi avɔ arum takirnya sijin, arɔba toonnyak aziitɔ. Abadaak ni niigi ŋino roonnyo e, ma avu anek ɔl nɛ,
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 “Akɔ mazi kavɔ karumnya sijin, kamadana agarani. Aje bɛkcowa abɛk karogi, bar mazi kakola, kavoya eecitɔ, akɔm ɔl oke kina.”
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Mazi azii alaani o ɔl o abɛk ceez o Joowo kibeen alaat o adikir ceeze o Joowo gi nico, abaraŋantɛ nɔɔgɔ ooti, ma anɔ nɛ, “Iiyak toonnyak gitaz?”
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Iiyak ni ɛɛti oman nɔɔgɔ, ma aku anek nɛ, “Iziiktɔ di, ɔl baal areku sijin e aavtiz ceeze o Joowo adɛmɛz ɔl.”
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Ma iŋaaz alaani o takirnyawu kibeen ɔl ogin, ma avɔ anyaa toonnyak. Ma alaŋ agit niigi nɔɔgɔ gɔla, eeci aŋole ɔl gɛrzɛ ŋaan avac ɔl nɔɔgɔ biyɛnɛ.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Anyaaktak ni niigi toonnyak ceez o roonnyo, ma avu anyek nɔɔgɔ keelit ɔl kɔrgɛna.
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 Ma anek alaani o adikir ceeze o Joowo nɔɔgɔ nɛ, “Iinyaye baalke ŋaan kiricaneyuŋ keneyuŋ nɛ, Má ŋaan ademezu ɔl zɔɔz ci akati Yesu? Icinit di gi o agoonu. Azaanteyu demziin unooŋ Jerusalɛm dook, ma arooŋnyu anycetu ageeta kizita ɔl o karuka Yesu kadaak nɛɛn.”
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Ma abɛdɛkɛ Pitɔr kibeen toonnyak oogi nɔɔgɔ anek nɛ, “Abon kaziiŋna naaga Jook kujuk ɔl ci deer.
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Eeci itiŋawi Jooi o jijitigaac Yesu daayiza ŋaa baal aruku niiga nɔɔnɔ kadaak keete ween talakec e.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Ma ooyi Jooi nɔɔnɔ, ma akɔ arek libire onin azo ka kizi alaan been ruguzoi ci ka kanyek ɔl o Israyil waŋi ci abadi mony, ka kaaryai oŋɛ ugeec.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Keegina naaga bacok kaale nicoko. Ma een buk Vɔŋiz o Joowo o anyek Jooi ɔl o azii nɔɔnɔ bacoi kaale nicoko.”
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Mazi azii ɔl o roonnyo gi nico, otoborit nɔŋ ɔrɔɔt, ma arɔɔŋ niigi ka kuruyit toonnyak kadaayitɔ.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Maje ŋinaante anyak eet ci kazi Gamalil. Niini eet ci ɔl o Parici, ma een niini alaan ci ademzek ɔl lotinok o Joowo. Atitiny gɔɔn ɔl dook nɔɔnɔ. Itiŋa ni niini jena, ma anek ɔl nɛ, “Anycek rak di ɔl nicoko kudunit bitaala ŋintimiliny.”
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Mazi adun toonnyawa, enek niini ɔl ci roonnyo o nɛ, “Ɔl o Israyil, abaabanit rak di gi ci ka utuguzek ɔl nicoko o juruŋ.
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Agayu niiga baale eet o kazi Tudas baal anyek ɛlɛ kizi eet ci adiŋdiŋ. Ma ano ɔl ceen eet tur lak wec (400) nɔɔnɔ e. Ma vurta uruyit ɔl waanice nɔɔnɔ, ma azaani ɔl baal ɔrkɔr ki nɔɔnɔ e, makacin waanice idicai demziin oninɛ.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Ma vurte onin bodo iiya ɛɛti o kazi Judaz o looc o Galili iinyaye o akɛɛbi akuma ɔl. Ma agama ɔl ci meelik demziin onin. Ma vurta uruyit ɔl nɔɔnɔ kadaak buk, makacin azaantɛ ɔl baal ɔrkɔr ki nɔɔnɔ e.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Zin giye nico kanekuŋ nɛ, Má agooneku ɔl nicoko gi ci gɛr. Otoŋit nɔɔgɔ kɔtɔɔzɔ labak, eeci mã een demziin been liŋliŋɔn cineeŋ agɔɔn noko ci eet ci deer, ŋaan katin adicai labak.
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Bar mazi aku demziin cineeŋ noko Joowa, akɔm gɔl ci ka omogti nɔɔgɔ kina. Mã agooneku gi ci gɛr ɔl nicoko, alaŋ kaga karabɔŋ bar koca agooneku gi ci gɛr Jook.”
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Utuya ni toonnyak, ma anyek niigi takirnya korooyit nɔɔgɔ nyaboyɛn, ma aricanek nɔɔgɔ zɔɔz ci anek nɛ, “Má bodo ŋaan azoozu zɔɔz ci akati Yesu.” Oborocit ni nɔɔgɔ.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Ma adun toonnyawa ceeze o roonnyo talniinta, eeci acin niigi aganɔ ŋaati anyekɛ Jooi nɔɔgɔ kipirta zaare o Yesu.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Ma avɔ tup nɔkɔ ceeze o Joowo been korogjowe o ɔl o tuwento, ma adɛmɛz ɔl, ma uuwayek ɔl gi o ɛɛnɛ Yesu Kiristo.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.