Atos 28
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT
1 Mazi kavɔ karumnya dɔwɔn yaak, uduktayet ɔl zaar ci looc nico kazi nɛ Malta.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Ma atalnanet ɔl ci abaak ŋinaante o ɔrɔɔt. Maje tammu atiil, ma alal lɔɔci ɔrɔɔt. Ma avaadeket niigi ageeta goo ci ka kaavtiya.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Ma akɔ alota Pɔl areema ci ka karek goo nico. Mazi aku arek niini areema nicoko goo, uduna kowat areemaye nicoko, alaŋana goo, ma adak kowat nici Pɔl aziit ɔrɔɔt, ma arumuz nyigit calaŋ aduŋna.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Mazi acin ɔl o abaak ŋinaante aluconek kowat Pɔl aziit, izitɔ nɛ, “Ɛɛti nici didi inoko eet ci amony ɔl. Mayo nuun ŋaan kadaak niini liila o, alaŋ tedec anyek Jooi o cacinto nɔɔnɔ korok.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Maje bar Pɔl arurut aziit, ma iinak kowat goo, ma alaŋ agoonek nɔɔnɔ gi ci gɛr.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Ma arɛ ɔl nɔɔnɔ ka kiiv aziiti, karabɔŋ bar iina taman kadaak. Mazi akɔ areyi niigi ŋinti wun, ma akɔm gi ci gɛr agoononek nɔɔnɔ, abaabanit bodo izitɔ nɛ, “Ɛɛti nici Jook gi.”
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Maje korogjowa o Publiyas ween alaan o looc nice ajɔnɛ ŋaati kaavtiya o. Ma atalnanet niini ageeta ɔrɔɔt, ma katikena ŋaatin, ma kaavtiya iinya iiyu.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Maje iinyaye niceke baati Publiyas amɔɔr ɔɔŋ ceeza abarit ɛlɛ, ma awowek gɔl. Ook ni Pɔl ŋaatin, ma akɔ aŋaryonek ŋaati ataadɛkɛ nɔɔnɔ azɛɛn, makacin izi maya.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Mazi akɔ agooni gi nici nɔkɔ, ivita ɔl dook o amɔɔr looce nice, ma arogoz Pɔl nɔɔgɔ.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Ma anyet niigi ageeta kaal ci meelik adiziket. Mazi ka kotooda kavool kotooza, anycet buk kaal ci ka kɛɛrɔnta.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Mazi kavɔ kadicana nyɛlɔwɛ iiyu, kotooza kavoole ci aku kuture o kazi Alikzandariya. Kazi kavool nico zaar nɛ Joowanɛ ween Codɛ. Acabje kavoolɛ nici liiltoga nyɛlɔwɛ o tagizo dook looce nice.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Koota ni zɛɛ ma kavɔ karumnya kutur o kazi Sirakus, ma kaavtiya ŋinaante iinya iiyu.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Bodo ŋinaante kidiceya zɛɛ ma kavɔ karumnya kutur o kazi Regiyam. Ma iitene co ɔkɔla ŋɔɔti ci tɛnɛtu o. Kidiceya ni. Mazi een iinya ram kurumta kutur o kazi Putoli.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Ma ŋinaante kɔɔt kojoktawa ɔl ci tuwento oogi, ma alamnyet niigi ageeta kɔmɔnta ŋaatineeŋ iinya torgɛrɛm. Enico kidiceya koota kuture o adikir kazi Rom.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Mazi avɔ aziiŋnet ɔl o tuwento abaak Roma, urumteyet gɔl mɛlɛgɛnyaye o Apiyas. Maje ogɛn arumeket gɔl ŋaati anyak ceezi ci dayiino een iiyu. Mazi akɔ acin Pɔl nɔɔgɔ, anyewun Jook zany, ma anyek ziniz kɔdɔk.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Mazi kavɔ karumnya Rom, anycek ɔl Pɔl kabaak ceeze cin doon koromtɛ ki takiren ci abɛk nɔɔnɔ.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Mazi akɔ adica iinya iiyu, otowa niini alaat o Juz kuture nice ka kivita kulute. Mazi avɔ alotɛ, enek niini nɔɔgɔ nɛ, “Gɔtɔnɔga, akɔ nuun zɛɛ maŋaan kutugu gi ci gɛr ole ogaac kibeen kɛɛranene ogaac baal anyet jijitigaac e, acabjan niigi aneet Jerusalɛma gaga nɔkɔ, ma anyaakan niigi aneet alaat o Rom.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Mazi avɔ ajinan ɔl o Rom, ɔkɔma gi ci gɛr ajowa niigi ŋaatan ci ka waan kagantoya ki daayiz.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Bar mazi akɔ abor ɔl o Juz gi o ka koborocɔi naana, kuduwaya alaan ka kitoonawan Rom ŋina ka kiiya kicin zɔɔz can o alaani o Rom adikir. Alaŋ zin bar kagoon gi nico o ka kɔkɔlak ɔl o Juz rooni.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Gi zin ci karooŋ kurumtɔi ki igeet o nɛɛn, ka kuduwayuŋ gi nico. Inoko zin kacabje naana giye ci akati zaar o Kiristo o arɛ ɔl o Israyil dook nɔɔnɔ tuwɛnta.”
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Ma anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Ŋaan kurumtet ageeta waragɛnya ci avu Judiya akanin ineeta. Ma ŋaan buk kiziikta ole ogaac avunaket ŋinaante kaviyak ci gɛr akanin ineet.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Bar zin inoko karooŋnya ka kiziikta baabaninok cugun o, eeci kagaya naaga loocok dook azɔɔz ɔl kaal ci gɛr akati ɔl o atu Yesu.”
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Aryek ni niigi iiten ci ka kurumtɔi ki Pɔl. Mazi aku iiten nica, ivita ɔl ci meelik, ma avu arumɔ kibeen Pɔl ŋaao gɔɔn aavɛ niini. Ma azɔɔzɔ ki nɔɔnɔ, ma oobek niini nɔɔgɔ zɔɔz ci akati baliin o Joowo ii gil. Arɔɔŋ ka kɛtɛɛza nɔɔgɔ zooze o akati Yesu ŋaati aduwaki niini nɔɔgɔ lotinok o Mosis kibeen kaal o ayɛɛt nyakaŋanɛta.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Makacin agamta ɔl ogɛnɛ ŋaatineeŋ zoozok nicoko, aje ogɛnɛ alaŋ atu.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Ma adaŋɔ niigi maany zooze nico ŋinti wun, ma azaacek bodo Pɔl nɔɔgɔ zɔɔz ci anek nɛ, “Aduwak baale Vɔŋizi o Joowo nyakaŋane o kazi Izaya jijitugooc zɔɔz ci alɛɛma.
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 Azi baale niini nɛ, “Bitɔ enek ɔl nicoko nɛ, Aziiknu gɔɔn tiŋeere niiga kaal iini, ma buk acinu kɛbɛrɛn, bar alaŋ agayu keŋti cigeec nɔkɔ been nɛɛn.
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Eeci ɔl nicoko bakbayɛ zinzeeti, Ma adiit iin ugeec ka calaŋ aziiknɛ. Ma amot kɛbɛrɛ ka calaŋ acinɛ. Matɛ waan calaŋ agɔɔn niigi nɔkɔ, acinɛ waan, ma aziiŋnɛ. Ma arek waan kaal nicoko zinzeeti ugeec. Ma avunakan aneet, ma waan karuguz naana nɔɔgɔ.”
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Ma vurta enewun Pɔl nɔɔgɔ nɛ, “Abon zin agayu niiga inoko itoonek Jooi zɔɔz cin rogeto noko modɛn. Bar zin tiŋeere azii niigi.”
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Enico mazi avɔ azii niigi zoozok nicoko, ɔtɔɔzɔ. Ma avɔ adaŋɔ niigi maany zooze nico ɔrɔɔt ɛlɛ.
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Ma abaak Pɔl Roma irkitok ram ceeze ci aruwɛkɛ niini ɔl guruc. Ma atalna niini ŋinaante ɔl dook o avu acin nɔɔnɔ.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Ma uuwayek niini ɔl zɔɔz o akati baliin o Joowo, ma ademzek nɔɔgɔ zɔɔz o akati Manyi Yesu Kiristo. Ma azɔɔz niini moozete onin dook, ma akɔm eet ci alam nɔɔnɔ zɔɔza.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.