Atos 28

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mazi kavɔ karumnya dɔwɔn yaak, uduktayet ɔl zaar ci looc nico kazi nɛ Malta.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Ma atalnanet ɔl ci abaak ŋinaante o ɔrɔɔt. Maje tammu atiil, ma alal lɔɔci ɔrɔɔt. Ma avaadeket niigi ageeta goo ci ka kaavtiya.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Ma akɔ alota Pɔl areema ci ka karek goo nico. Mazi aku arek niini areema nicoko goo, uduna kowat areemaye nicoko, alaŋana goo, ma adak kowat nici Pɔl aziit ɔrɔɔt, ma arumuz nyigit calaŋ aduŋna.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Mazi acin ɔl o abaak ŋinaante aluconek kowat Pɔl aziit, izitɔ nɛ, “Ɛɛti nici didi inoko eet ci amony ɔl. Mayo nuun ŋaan kadaak niini liila o, alaŋ tedec anyek Jooi o cacinto nɔɔnɔ korok.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Maje bar Pɔl arurut aziit, ma iinak kowat goo, ma alaŋ agoonek nɔɔnɔ gi ci gɛr.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Ma arɛ ɔl nɔɔnɔ ka kiiv aziiti, karabɔŋ bar iina taman kadaak. Mazi akɔ areyi niigi ŋinti wun, ma akɔm gi ci gɛr agoononek nɔɔnɔ, abaabanit bodo izitɔ nɛ, “Ɛɛti nici Jook gi.”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Maje korogjowa o Publiyas ween alaan o looc nice ajɔnɛ ŋaati kaavtiya o. Ma atalnanet niini ageeta ɔrɔɔt, ma katikena ŋaatin, ma kaavtiya iinya iiyu.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Maje iinyaye niceke baati Publiyas amɔɔr ɔɔŋ ceeza abarit ɛlɛ, ma awowek gɔl. Ook ni Pɔl ŋaatin, ma akɔ aŋaryonek ŋaati ataadɛkɛ nɔɔnɔ azɛɛn, makacin izi maya.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Mazi akɔ agooni gi nici nɔkɔ, ivita ɔl dook o amɔɔr looce nice, ma arogoz Pɔl nɔɔgɔ.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Ma anyet niigi ageeta kaal ci meelik adiziket. Mazi ka kotooda kavool kotooza, anycet buk kaal ci ka kɛɛrɔnta.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Mazi kavɔ kadicana nyɛlɔwɛ iiyu, kotooza kavoole ci aku kuture o kazi Alikzandariya. Kazi kavool nico zaar nɛ Joowanɛ ween Codɛ. Acabje kavoolɛ nici liiltoga nyɛlɔwɛ o tagizo dook looce nice.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Koota ni zɛɛ ma kavɔ karumnya kutur o kazi Sirakus, ma kaavtiya ŋinaante iinya iiyu.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Bodo ŋinaante kidiceya zɛɛ ma kavɔ karumnya kutur o kazi Regiyam. Ma iitene co ɔkɔla ŋɔɔti ci tɛnɛtu o. Kidiceya ni. Mazi een iinya ram kurumta kutur o kazi Putoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Ma ŋinaante kɔɔt kojoktawa ɔl ci tuwento oogi, ma alamnyet niigi ageeta kɔmɔnta ŋaatineeŋ iinya torgɛrɛm. Enico kidiceya koota kuture o adikir kazi Rom.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Mazi avɔ aziiŋnet ɔl o tuwento abaak Roma, urumteyet gɔl mɛlɛgɛnyaye o Apiyas. Maje ogɛn arumeket gɔl ŋaati anyak ceezi ci dayiino een iiyu. Mazi akɔ acin Pɔl nɔɔgɔ, anyewun Jook zany, ma anyek ziniz kɔdɔk.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Mazi kavɔ karumnya Rom, anycek ɔl Pɔl kabaak ceeze cin doon koromtɛ ki takiren ci abɛk nɔɔnɔ.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Mazi akɔ adica iinya iiyu, otowa niini alaat o Juz kuture nice ka kivita kulute. Mazi avɔ alotɛ, enek niini nɔɔgɔ nɛ, “Gɔtɔnɔga, akɔ nuun zɛɛ maŋaan kutugu gi ci gɛr ole ogaac kibeen kɛɛranene ogaac baal anyet jijitigaac e, acabjan niigi aneet Jerusalɛma gaga nɔkɔ, ma anyaakan niigi aneet alaat o Rom.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Mazi avɔ ajinan ɔl o Rom, ɔkɔma gi ci gɛr ajowa niigi ŋaatan ci ka waan kagantoya ki daayiz.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Bar mazi akɔ abor ɔl o Juz gi o ka koborocɔi naana, kuduwaya alaan ka kitoonawan Rom ŋina ka kiiya kicin zɔɔz can o alaani o Rom adikir. Alaŋ zin bar kagoon gi nico o ka kɔkɔlak ɔl o Juz rooni.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Gi zin ci karooŋ kurumtɔi ki igeet o nɛɛn, ka kuduwayuŋ gi nico. Inoko zin kacabje naana giye ci akati zaar o Kiristo o arɛ ɔl o Israyil dook nɔɔnɔ tuwɛnta.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Ma anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Ŋaan kurumtet ageeta waragɛnya ci avu Judiya akanin ineeta. Ma ŋaan buk kiziikta ole ogaac avunaket ŋinaante kaviyak ci gɛr akanin ineet.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Bar zin inoko karooŋnya ka kiziikta baabaninok cugun o, eeci kagaya naaga loocok dook azɔɔz ɔl kaal ci gɛr akati ɔl o atu Yesu.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Aryek ni niigi iiten ci ka kurumtɔi ki Pɔl. Mazi aku iiten nica, ivita ɔl ci meelik, ma avu arumɔ kibeen Pɔl ŋaao gɔɔn aavɛ niini. Ma azɔɔzɔ ki nɔɔnɔ, ma oobek niini nɔɔgɔ zɔɔz ci akati baliin o Joowo ii gil. Arɔɔŋ ka kɛtɛɛza nɔɔgɔ zooze o akati Yesu ŋaati aduwaki niini nɔɔgɔ lotinok o Mosis kibeen kaal o ayɛɛt nyakaŋanɛta.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Makacin agamta ɔl ogɛnɛ ŋaatineeŋ zoozok nicoko, aje ogɛnɛ alaŋ atu.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Ma adaŋɔ niigi maany zooze nico ŋinti wun, ma azaacek bodo Pɔl nɔɔgɔ zɔɔz ci anek nɛ, “Aduwak baale Vɔŋizi o Joowo nyakaŋane o kazi Izaya jijitugooc zɔɔz ci alɛɛma.
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Azi baale niini nɛ, “Bitɔ enek ɔl nicoko nɛ, Aziiknu gɔɔn tiŋeere niiga kaal iini, ma buk acinu kɛbɛrɛn, bar alaŋ agayu keŋti cigeec nɔkɔ been nɛɛn.
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Eeci ɔl nicoko bakbayɛ zinzeeti, Ma adiit iin ugeec ka calaŋ aziiknɛ. Ma amot kɛbɛrɛ ka calaŋ acinɛ. Matɛ waan calaŋ agɔɔn niigi nɔkɔ, acinɛ waan, ma aziiŋnɛ. Ma arek waan kaal nicoko zinzeeti ugeec. Ma avunakan aneet, ma waan karuguz naana nɔɔgɔ.”
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Ma vurta enewun Pɔl nɔɔgɔ nɛ, “Abon zin agayu niiga inoko itoonek Jooi zɔɔz cin rogeto noko modɛn. Bar zin tiŋeere azii niigi.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Enico mazi avɔ azii niigi zoozok nicoko, ɔtɔɔzɔ. Ma avɔ adaŋɔ niigi maany zooze nico ɔrɔɔt ɛlɛ.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Ma abaak Pɔl Roma irkitok ram ceeze ci aruwɛkɛ niini ɔl guruc. Ma atalna niini ŋinaante ɔl dook o avu acin nɔɔnɔ.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Ma uuwayek niini ɔl zɔɔz o akati baliin o Joowo, ma ademzek nɔɔgɔ zɔɔz o akati Manyi Yesu Kiristo. Ma azɔɔz niini moozete onin dook, ma akɔm eet ci alam nɔɔnɔ zɔɔza.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.