Atos 28
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ACF
1 Mazi kavɔ karumnya dɔwɔn yaak, uduktayet ɔl zaar ci looc nico kazi nɛ Malta.
1 E, havendo escapado, então souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Ma atalnanet ɔl ci abaak ŋinaante o ɔrɔɔt. Maje tammu atiil, ma alal lɔɔci ɔrɔɔt. Ma avaadeket niigi ageeta goo ci ka kaavtiya.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Ma akɔ alota Pɔl areema ci ka karek goo nico. Mazi aku arek niini areema nicoko goo, uduna kowat areemaye nicoko, alaŋana goo, ma adak kowat nici Pɔl aziit ɔrɔɔt, ma arumuz nyigit calaŋ aduŋna.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides, e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Mazi acin ɔl o abaak ŋinaante aluconek kowat Pɔl aziit, izitɔ nɛ, “Ɛɛti nici didi inoko eet ci amony ɔl. Mayo nuun ŋaan kadaak niini liila o, alaŋ tedec anyek Jooi o cacinto nɔɔnɔ korok.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a justiça não o deixa viver.
5 Maje bar Pɔl arurut aziit, ma iinak kowat goo, ma alaŋ agoonek nɔɔnɔ gi ci gɛr.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não sofreu nenhum mal.
6 Ma arɛ ɔl nɔɔnɔ ka kiiv aziiti, karabɔŋ bar iina taman kadaak. Mazi akɔ areyi niigi ŋinti wun, ma akɔm gi ci gɛr agoononek nɔɔnɔ, abaabanit bodo izitɔ nɛ, “Ɛɛti nici Jook gi.”
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito, e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Maje korogjowa o Publiyas ween alaan o looc nice ajɔnɛ ŋaati kaavtiya o. Ma atalnanet niini ageeta ɔrɔɔt, ma katikena ŋaatin, ma kaavtiya iinya iiyu.
7 E ali, próximo daquele lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Maje iinyaye niceke baati Publiyas amɔɔr ɔɔŋ ceeza abarit ɛlɛ, ma awowek gɔl. Ook ni Pɔl ŋaatin, ma akɔ aŋaryonek ŋaati ataadɛkɛ nɔɔnɔ azɛɛn, makacin izi maya.
8 E aconteceu estar de cama enfermo de febre e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele, e o curou.
9 Mazi akɔ agooni gi nici nɔkɔ, ivita ɔl dook o amɔɔr looce nice, ma arogoz Pɔl nɔɔgɔ.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades, e sararam.
10 Ma anyet niigi ageeta kaal ci meelik adiziket. Mazi ka kotooda kavool kotooza, anycet buk kaal ci ka kɛɛrɔnta.
10 Os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Mazi kavɔ kadicana nyɛlɔwɛ iiyu, kotooza kavoole ci aku kuture o kazi Alikzandariya. Kazi kavool nico zaar nɛ Joowanɛ ween Codɛ. Acabje kavoolɛ nici liiltoga nyɛlɔwɛ o tagizo dook looce nice.
11 E três meses depois partimos num navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Koota ni zɛɛ ma kavɔ karumnya kutur o kazi Sirakus, ma kaavtiya ŋinaante iinya iiyu.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Bodo ŋinaante kidiceya zɛɛ ma kavɔ karumnya kutur o kazi Regiyam. Ma iitene co ɔkɔla ŋɔɔti ci tɛnɛtu o. Kidiceya ni. Mazi een iinya ram kurumta kutur o kazi Putoli.
13 De onde, indo costeando, viemos a Régio; e soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Potéoli.
14 Ma ŋinaante kɔɔt kojoktawa ɔl ci tuwento oogi, ma alamnyet niigi ageeta kɔmɔnta ŋaatineeŋ iinya torgɛrɛm. Enico kidiceya koota kuture o adikir kazi Rom.
14 Onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Mazi avɔ aziiŋnet ɔl o tuwento abaak Roma, urumteyet gɔl mɛlɛgɛnyaye o Apiyas. Maje ogɛn arumeket gɔl ŋaati anyak ceezi ci dayiino een iiyu. Mazi akɔ acin Pɔl nɔɔgɔ, anyewun Jook zany, ma anyek ziniz kɔdɔk.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Mazi kavɔ karumnya Rom, anycek ɔl Pɔl kabaak ceeze cin doon koromtɛ ki takiren ci abɛk nɔɔnɔ.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao capitào da guarda; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta à parte, com o soldado que o guardava.
17 Mazi akɔ adica iinya iiyu, otowa niini alaat o Juz kuture nice ka kivita kulute. Mazi avɔ alotɛ, enek niini nɔɔgɔ nɛ, “Gɔtɔnɔga, akɔ nuun zɛɛ maŋaan kutugu gi ci gɛr ole ogaac kibeen kɛɛranene ogaac baal anyet jijitigaac e, acabjan niigi aneet Jerusalɛma gaga nɔkɔ, ma anyaakan niigi aneet alaat o Rom.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus, e, juntos eles, lhes disse: Homens irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Mazi avɔ ajinan ɔl o Rom, ɔkɔma gi ci gɛr ajowa niigi ŋaatan ci ka waan kagantoya ki daayiz.
18 Os quais, havendo-me examinado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Bar mazi akɔ abor ɔl o Juz gi o ka koborocɔi naana, kuduwaya alaan ka kitoonawan Rom ŋina ka kiiya kicin zɔɔz can o alaani o Rom adikir. Alaŋ zin bar kagoon gi nico o ka kɔkɔlak ɔl o Juz rooni.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Gi zin ci karooŋ kurumtɔi ki igeet o nɛɛn, ka kuduwayuŋ gi nico. Inoko zin kacabje naana giye ci akati zaar o Kiristo o arɛ ɔl o Israyil dook nɔɔnɔ tuwɛnta.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Ma anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Ŋaan kurumtet ageeta waragɛnya ci avu Judiya akanin ineeta. Ma ŋaan buk kiziikta ole ogaac avunaket ŋinaante kaviyak ci gɛr akanin ineet.
21 Então eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti carta alguma da Judéia, nem veio aqui algum dos irmãos, que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Bar zin inoko karooŋnya ka kiziikta baabaninok cugun o, eeci kagaya naaga loocok dook azɔɔz ɔl kaal ci gɛr akati ɔl o atu Yesu.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda a parte se fala contra ela.
23 Aryek ni niigi iiten ci ka kurumtɔi ki Pɔl. Mazi aku iiten nica, ivita ɔl ci meelik, ma avu arumɔ kibeen Pɔl ŋaao gɔɔn aavɛ niini. Ma azɔɔzɔ ki nɔɔnɔ, ma oobek niini nɔɔgɔ zɔɔz ci akati baliin o Joowo ii gil. Arɔɔŋ ka kɛtɛɛza nɔɔgɔ zooze o akati Yesu ŋaati aduwaki niini nɔɔgɔ lotinok o Mosis kibeen kaal o ayɛɛt nyakaŋanɛta.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o reino de Deus, e procurava persuadi-los à fé em Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde a manhã até à tarde.
24 Makacin agamta ɔl ogɛnɛ ŋaatineeŋ zoozok nicoko, aje ogɛnɛ alaŋ atu.
24 E alguns criam no que se dizia; mas outros não criam.
25 Ma adaŋɔ niigi maany zooze nico ŋinti wun, ma azaacek bodo Pɔl nɔɔgɔ zɔɔz ci anek nɛ, “Aduwak baale Vɔŋizi o Joowo nyakaŋane o kazi Izaya jijitugooc zɔɔz ci alɛɛma.
25 E, como ficaram entre si discordes, despediram-se, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 Azi baale niini nɛ, “Bitɔ enek ɔl nicoko nɛ, Aziiknu gɔɔn tiŋeere niiga kaal iini, ma buk acinu kɛbɛrɛn, bar alaŋ agayu keŋti cigeec nɔkɔ been nɛɛn.
26 Dizendo:Vai a este povo, e dize:De ouvido ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis;E, vendo vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Eeci ɔl nicoko bakbayɛ zinzeeti, Ma adiit iin ugeec ka calaŋ aziiknɛ. Ma amot kɛbɛrɛ ka calaŋ acinɛ. Matɛ waan calaŋ agɔɔn niigi nɔkɔ, acinɛ waan, ma aziiŋnɛ. Ma arek waan kaal nicoko zinzeeti ugeec. Ma avunakan aneet, ma waan karuguz naana nɔɔgɔ.”
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido,e com os ouvidos ouviram pesadamente,e fecharam os olhos,para que nunca com os olhos vejam,Nem com os ouvidos ouçam,Nem do coração entendam,E se convertam,E eu os cure.
28 Ma vurta enewun Pɔl nɔɔgɔ nɛ, “Abon zin agayu niiga inoko itoonek Jooi zɔɔz cin rogeto noko modɛn. Bar zin tiŋeere azii niigi.”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Enico mazi avɔ azii niigi zoozok nicoko, ɔtɔɔzɔ. Ma avɔ adaŋɔ niigi maany zooze nico ɔrɔɔt ɛlɛ.
29 E, havendo ele dito estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Ma abaak Pɔl Roma irkitok ram ceeze ci aruwɛkɛ niini ɔl guruc. Ma atalna niini ŋinaante ɔl dook o avu acin nɔɔnɔ.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara, e recebia todos quantos vinham vê-lo;
31 Ma uuwayek niini ɔl zɔɔz o akati baliin o Joowo, ma ademzek nɔɔgɔ zɔɔz o akati Manyi Yesu Kiristo. Ma azɔɔz niini moozete onin dook, ma akɔm eet ci alam nɔɔnɔ zɔɔza.
31 Pregando o reino de Deus, e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.