Atos 28
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA
1 Mazi kavɔ karumnya dɔwɔn yaak, uduktayet ɔl zaar ci looc nico kazi nɛ Malta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Ma atalnanet ɔl ci abaak ŋinaante o ɔrɔɔt. Maje tammu atiil, ma alal lɔɔci ɔrɔɔt. Ma avaadeket niigi ageeta goo ci ka kaavtiya.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Ma akɔ alota Pɔl areema ci ka karek goo nico. Mazi aku arek niini areema nicoko goo, uduna kowat areemaye nicoko, alaŋana goo, ma adak kowat nici Pɔl aziit ɔrɔɔt, ma arumuz nyigit calaŋ aduŋna.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Mazi acin ɔl o abaak ŋinaante aluconek kowat Pɔl aziit, izitɔ nɛ, “Ɛɛti nici didi inoko eet ci amony ɔl. Mayo nuun ŋaan kadaak niini liila o, alaŋ tedec anyek Jooi o cacinto nɔɔnɔ korok.”
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Maje bar Pɔl arurut aziit, ma iinak kowat goo, ma alaŋ agoonek nɔɔnɔ gi ci gɛr.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ma arɛ ɔl nɔɔnɔ ka kiiv aziiti, karabɔŋ bar iina taman kadaak. Mazi akɔ areyi niigi ŋinti wun, ma akɔm gi ci gɛr agoononek nɔɔnɔ, abaabanit bodo izitɔ nɛ, “Ɛɛti nici Jook gi.”
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Maje korogjowa o Publiyas ween alaan o looc nice ajɔnɛ ŋaati kaavtiya o. Ma atalnanet niini ageeta ɔrɔɔt, ma katikena ŋaatin, ma kaavtiya iinya iiyu.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Maje iinyaye niceke baati Publiyas amɔɔr ɔɔŋ ceeza abarit ɛlɛ, ma awowek gɔl. Ook ni Pɔl ŋaatin, ma akɔ aŋaryonek ŋaati ataadɛkɛ nɔɔnɔ azɛɛn, makacin izi maya.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Mazi akɔ agooni gi nici nɔkɔ, ivita ɔl dook o amɔɔr looce nice, ma arogoz Pɔl nɔɔgɔ.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Ma anyet niigi ageeta kaal ci meelik adiziket. Mazi ka kotooda kavool kotooza, anycet buk kaal ci ka kɛɛrɔnta.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Mazi kavɔ kadicana nyɛlɔwɛ iiyu, kotooza kavoole ci aku kuture o kazi Alikzandariya. Kazi kavool nico zaar nɛ Joowanɛ ween Codɛ. Acabje kavoolɛ nici liiltoga nyɛlɔwɛ o tagizo dook looce nice.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Koota ni zɛɛ ma kavɔ karumnya kutur o kazi Sirakus, ma kaavtiya ŋinaante iinya iiyu.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Bodo ŋinaante kidiceya zɛɛ ma kavɔ karumnya kutur o kazi Regiyam. Ma iitene co ɔkɔla ŋɔɔti ci tɛnɛtu o. Kidiceya ni. Mazi een iinya ram kurumta kutur o kazi Putoli.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Ma ŋinaante kɔɔt kojoktawa ɔl ci tuwento oogi, ma alamnyet niigi ageeta kɔmɔnta ŋaatineeŋ iinya torgɛrɛm. Enico kidiceya koota kuture o adikir kazi Rom.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Mazi avɔ aziiŋnet ɔl o tuwento abaak Roma, urumteyet gɔl mɛlɛgɛnyaye o Apiyas. Maje ogɛn arumeket gɔl ŋaati anyak ceezi ci dayiino een iiyu. Mazi akɔ acin Pɔl nɔɔgɔ, anyewun Jook zany, ma anyek ziniz kɔdɔk.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Mazi kavɔ karumnya Rom, anycek ɔl Pɔl kabaak ceeze cin doon koromtɛ ki takiren ci abɛk nɔɔnɔ.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Mazi akɔ adica iinya iiyu, otowa niini alaat o Juz kuture nice ka kivita kulute. Mazi avɔ alotɛ, enek niini nɔɔgɔ nɛ, “Gɔtɔnɔga, akɔ nuun zɛɛ maŋaan kutugu gi ci gɛr ole ogaac kibeen kɛɛranene ogaac baal anyet jijitigaac e, acabjan niigi aneet Jerusalɛma gaga nɔkɔ, ma anyaakan niigi aneet alaat o Rom.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Mazi avɔ ajinan ɔl o Rom, ɔkɔma gi ci gɛr ajowa niigi ŋaatan ci ka waan kagantoya ki daayiz.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Bar mazi akɔ abor ɔl o Juz gi o ka koborocɔi naana, kuduwaya alaan ka kitoonawan Rom ŋina ka kiiya kicin zɔɔz can o alaani o Rom adikir. Alaŋ zin bar kagoon gi nico o ka kɔkɔlak ɔl o Juz rooni.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Gi zin ci karooŋ kurumtɔi ki igeet o nɛɛn, ka kuduwayuŋ gi nico. Inoko zin kacabje naana giye ci akati zaar o Kiristo o arɛ ɔl o Israyil dook nɔɔnɔ tuwɛnta.”
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Ma anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Ŋaan kurumtet ageeta waragɛnya ci avu Judiya akanin ineeta. Ma ŋaan buk kiziikta ole ogaac avunaket ŋinaante kaviyak ci gɛr akanin ineet.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Bar zin inoko karooŋnya ka kiziikta baabaninok cugun o, eeci kagaya naaga loocok dook azɔɔz ɔl kaal ci gɛr akati ɔl o atu Yesu.”
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Aryek ni niigi iiten ci ka kurumtɔi ki Pɔl. Mazi aku iiten nica, ivita ɔl ci meelik, ma avu arumɔ kibeen Pɔl ŋaao gɔɔn aavɛ niini. Ma azɔɔzɔ ki nɔɔnɔ, ma oobek niini nɔɔgɔ zɔɔz ci akati baliin o Joowo ii gil. Arɔɔŋ ka kɛtɛɛza nɔɔgɔ zooze o akati Yesu ŋaati aduwaki niini nɔɔgɔ lotinok o Mosis kibeen kaal o ayɛɛt nyakaŋanɛta.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Makacin agamta ɔl ogɛnɛ ŋaatineeŋ zoozok nicoko, aje ogɛnɛ alaŋ atu.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Ma adaŋɔ niigi maany zooze nico ŋinti wun, ma azaacek bodo Pɔl nɔɔgɔ zɔɔz ci anek nɛ, “Aduwak baale Vɔŋizi o Joowo nyakaŋane o kazi Izaya jijitugooc zɔɔz ci alɛɛma.
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Azi baale niini nɛ, “Bitɔ enek ɔl nicoko nɛ, Aziiknu gɔɔn tiŋeere niiga kaal iini, ma buk acinu kɛbɛrɛn, bar alaŋ agayu keŋti cigeec nɔkɔ been nɛɛn.
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Eeci ɔl nicoko bakbayɛ zinzeeti, Ma adiit iin ugeec ka calaŋ aziiknɛ. Ma amot kɛbɛrɛ ka calaŋ acinɛ. Matɛ waan calaŋ agɔɔn niigi nɔkɔ, acinɛ waan, ma aziiŋnɛ. Ma arek waan kaal nicoko zinzeeti ugeec. Ma avunakan aneet, ma waan karuguz naana nɔɔgɔ.”
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Ma vurta enewun Pɔl nɔɔgɔ nɛ, “Abon zin agayu niiga inoko itoonek Jooi zɔɔz cin rogeto noko modɛn. Bar zin tiŋeere azii niigi.”
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Enico mazi avɔ azii niigi zoozok nicoko, ɔtɔɔzɔ. Ma avɔ adaŋɔ niigi maany zooze nico ɔrɔɔt ɛlɛ.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Ma abaak Pɔl Roma irkitok ram ceeze ci aruwɛkɛ niini ɔl guruc. Ma atalna niini ŋinaante ɔl dook o avu acin nɔɔnɔ.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Ma uuwayek niini ɔl zɔɔz o akati baliin o Joowo, ma ademzek nɔɔgɔ zɔɔz o akati Manyi Yesu Kiristo. Ma azɔɔz niini moozete onin dook, ma akɔm eet ci alam nɔɔnɔ zɔɔza.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.