Atos 27

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mazi akɔ agamnyai zɔɔz ci ka kitoonteket niigi ageeta Italiya kavoole o liilu, anycek niigi Pɔl been ɔl ci acabje oogi eet o kazi Juliyas. Ma ɛɛti ci kazi Juliyas noko abal takirnya ci Rom kazi zaar cigeec nɛ Takirnya o Alaan o Rom.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Kotooda ni naaga kavool ci ɔl o Adamitama ci arɔɔŋ kook kuturyowe o ɛɛl liiltoga looce o kazi Asiya, ma kawoya. Korkorya ki eet ci kazi Aristarkos ceen Masidoniyen. Aku niini kuture o kazi Tɛsalonika.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ma iitene co kurumta kutur o kazi Sidon. Maje Juliyas abona ŋaati Pɔl ɔrɔɔt, ma anyek nɔɔnɔ kook kicin laŋotigin ka kook kanycek niigi nɔɔnɔ kaal ci arɔɔŋ.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Mazi kadiceka ŋinaante, ook itirginyek ŋɔɔti ci appe ɔrɔɔt, makacin konyokontozeya libir o looc o aleya maama kazi Sipras o akɔm ŋɔɔt ci appe ivaan.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ma kabaayiza liil o looc o kazi Silisiya been Pampiliya, ma kavoya kuture o kazi Mira abil looce o kazi Lisiya.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ma ŋinaante ojowa Juliyas kavool ci aku kuture o kazi Alikzandariya ci akɔ looce o kazi Italiya. Ma atoodeket niini ageeta kavool nico.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Ma kawoya liila kidicilim iinya koogi, eeci atirginy ŋɔɔti kavool. Ma kawoya zɛɛ makacin kurumta kutur o kazi Kinidas. Ma atirginyet ŋɔɔti nɔkɔ, ma alaŋ kanimnya kidiceya gole nico. Kɔnyɔkɔnta ni bodo libire o ajɔŋzɔ ki looc o kazi Karit o alaŋ ŋɔɔti ivaani ɔrɔɔt, ma kadiirya ŋino kazi Salamoni.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Ma kawoya ŋaati kajoŋoza dɔwɔn, ma akonyet ŋɔɔti ɔrɔɔt zɛɛ makacin kurumta ŋino kazi Gɔgɔl ci Abon. Ma gɔgɔli nici ajɔŋɔzɔ ki kutur o kazi Laseya.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Ma kamona ŋinaante ŋinti wun kal zɛɛ makacin iiya tagizi, ma appe ŋɔɔti ɔrɔɔt ɛlɛ, ma alaŋ aganɔ ŋaati waan kadiceka keronnye onaaŋ zɛɛ makacin idicai iiteni o gɔɔn agɔɔni ɔl o Juz taabinɛt o aaryanɛ oŋɛ. Itilo ni Pɔl ɔl dook kavoola anek nɛ,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Lɔgɔzɛ, kacin ri naana keroni cinai noko ŋaan gɛrzɛ nɔkɔ. Iima alibe kavoolɛ nici, ma akoloni ijo nico, ma adaai ɔl buk.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Maje bar ɛɛti o wolinto kibeen eet o kavoolo akat Juliyas calaŋ azii niini zɔɔz ci aduwa Pɔl o.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Maje gɔgɔli nici alaŋ abon ŋaati waan ka aavtiyɛ rak niigi ŋinaante tagiz dook. Ma arɔɔŋ ɔl ci meel ŋaatineeŋ kɔtɔɔzɔ kɔɔt kuture o kazi Venosiya ka kɔɔt kabaayitɔ tagiz dook ŋinaante. Ma Venosiya gɔgɔl ci aavi looce o kazi Karit. Abil niini libire ci akɔ ki nyagi e. Ma alaŋ ivaan ŋɔɔti ɔrɔɔt ŋinaante tagiza.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Mazi ivaan ŋɔɔti ci miliny aku libire ci tɛnɛtu o, abaabanit ɔl gɔl ci ka kurumti niigi Venosiya. Ma ɔɔga ziik o gɔɔn acabin kavooli ka kibili. Ma awɔ kavoola avɔ looce nice ŋaati ajɔŋzi dɔwɔn.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Bar ŋintimiliny nɔkɔ ivaana ŋɔɔti ci appe ci aku looce nice. Ma ŋɔɔti nici ŋɔɔt o gɔɔn azi ɔl nɛ ŋɔɔt o jenu.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Ivaan ŋɔɔti nici ɔrɔɔt, ma iiciwɔ kibeen kavool, makacin ɔkɔmeyet weet, ma kakonyeka kavool libir ci akɔyi ŋɔɔti o olla kɔtɔyɔɔt ŋɔɔti doon.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Mazi kavɔ kayaŋnya viriviro o miliny aliya maama kazi Cada, ajaŋanɛ ŋɔɔti kidicilim. Ma kuukona kibeen ŋɔɔt zɛɛ makacin kodoŋteya kavool o miliny agurut gɔn gɔn o adikir tadena.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Ma kamacuceka kavool ci adikir o loronya ka kɔdɔk. Zin ɔtɔŋɔltɛ ɔl looc abaaban niigi anɛ, Coma tedec agamnyi kavooli dɔwɔne o looc o kazi Libya. Ma aara niigi rum o gɔɔn ayɔɔti ŋɔɔti kavool, ma anyek kavool kitiiri kɔtɔyɔɔt ŋɔɔti doon.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Zin ŋaan amɛna ŋɔɔti nɔkɔ, ma iitene co ujuktek niigi ijo oogi liil.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Ma bodo iitene ci aalna o ujuktek niigi kaal o gɔɔn aliŋliŋi ɔl kavoola liil.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ma kawoya iinya ci meelik calaŋ kacina ii kibeen monyony, maje ŋɔɔti amɛna ivaan ɔrɔɔt nɔkɔ. Ma kabaabana kaziya nɛ, “Ɔkɔma gɔl ci kɛɛltaya eleeti.”
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Mazi avɔ anyak ɔl iinya ci meel calaŋ adayin, itiŋa Pɔl nɔɔgɔ ŋuma, ma azi nɛ, “Lɔgɔzɛ, inoko da iziiktaŋ aneet, ma kaavtiz Karita ebaal kaduwakuŋ igeet e, ŋaan waan kojokta piryakzɛt, ma ŋaan waan kokolozit kaal ci meelik nɔkɔ.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Inoko zin anycek zinzeeti kodoyit. Eeci akɔm tedec ŋaatunooŋ eet ci adaai kina, bar olla tedec akɔ alibe kavooli doon.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Bilija iiyayan toonnyaiti ci Jook o kaliŋliŋonei, ma kadiŋdiŋan naana nɔɔnɔ.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Ma anekan nɛ, Pɔl, má aŋole looc. Arooŋnyin Jooi ineet bitɔ bil ŋume o alaan o Rom adikir. Ma giye o areezin Jooi ineet, ŋaan arogoz niini ɔl dook kavoola.
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Zin abon anyeku zinzeeti kodoyit. Eeci katu naana Jook, ŋaan agɔɔn niini kaal dook eo aduwakan aneet.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Olla zin tiŋeere akɔ alip ŋɔɔti kavool cinai noko ŋaaman.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Ma kanyakta iinya amɔnki wec ci amacucet ŋɔɔti liil o kazi Adriya kɛŋa calaŋ kacina dɔwɔn. Ma baalin kɛŋa abaabanit ɔl o wolinto anɔ nɛ, Coma ojoŋzit dɔwɔn.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Ma ajukek bɛ ci acabonek lɔrɔnti ci wun liil kɛŋ ka kayabizti maam, karabɔŋ ŋaan abiz liili, karabɔŋ ɔgɔlanɛ. Mazi akɔ acin niigi loro nico, ajowa een mitirɛt eet ram. Bodo ŋintimiliny nɔkɔ ajukek bɛ nico liil, ma acin enico izi mitirɛt eetom kamɔtɔ. Zin enico agaac niigi ojoŋozit dɔwɔn.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Enico anyayit niigi ŋoliin ɔrɔɔt anɔ nɛ, “Coma ayizonek tedec kavooli ŋinten biyɛn kilibe.” Acaptek ni ziik ci adiŋdiŋ een wec kavool vurta, ma ajukek liil eecitɔ ka kɔtɔɔ kavoolɛ kidicilim. Ma aŋaryɛ niigi ka kiiya ŋeeretini taman.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Orooŋit ni ɔl o wolinto kiniyit kudunit kavoola, ma arek kavool o miliny liil, ma bar alaba ɔl anek nɛ, “Kavɔ kareka ziik ci adiŋdiŋ oogi kavool ɔɔ ka kalam.”
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Bar anek Pɔl takirnya kibeen alaan uneeŋ nɛ, “Mã anyeku ɔl ci wolinto o kudunit kavoola, alaŋ oca niiga arugnu.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Eteedit ni takirnya loro ci acabin kavoolɛ ci miliny o. Ma anyek kavool kiriikti maama.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Mazi akɔ amaman tammu, ilalek Pɔl nɔɔgɔ dook ka kadaktɔ. Anek nɔɔgɔ nɛ, “Ŋaan baal aavtiyu iinya amɔnki wec zɛɛ been inoko o, ŋaan adaktɔ.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Kilalekuŋ zin igeet adaktɔ ka odoyit. Kaga naana akɔm tedec eet codoi ŋaatunooŋ ci akɔ adaai kina.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Mazi akɔ odotiz Pɔl giye nico, odoma ni ḏokoc, ma anyek Jook zany nɔɔgɔ ŋuma, ma atɛɛt ḏokoc nico, ma adak.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Agamit ni niigi dook zinzeeti, ma adake.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Maje naaga dook kavoola keegina eet amɔnki iiyu kamɔtɔ ki tiin tɔrkɔnɔm. (276)
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Adaktɔ ni ɔl zɛɛ mazi anyɛr, odomta niigi labi dook kavoola ujuktek liil ka kɔvɔlvɔl kavoolɛ.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Mazi akɔ aaliz tammu, icinit ɔl o wolinto dɔwɔn, bar alaŋ aga dɔwɔn ci looc jaŋ. Bar olla acin niigi gɔgɔl ci abon ŋaati kutul een kazac, ma abaaban niigi anɔ nɛ, Abon akɔ agamnyi kavooli ŋinaante.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Eteedit ni niigi loronya o acabonɛkɛ ziiya o adiŋdiŋ kavool vurta ka kiitazak ziiya boloc. Ma buk ɔɔga loronya o acabin kɛɛn o wolinto ka kotowolek kavool dɔwɔn. Ma adɔŋ rum o ayɔɔti ŋɔɔti kavool kavool ɔɔwa, ka kotoyootek ŋɔɔti kavool dɔwɔn.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Bar ŋintimiliny nɔkɔ izi kavooli kɛgɛz kazace ci ɛɛl liil kɛŋa iŋaan kurum dɔwɔn. Ma agam kazac kavool ɔɔ calaŋ anyek kɔtɔɔ. Ma apalpalannyak maama kavool ɔrɔɔt, makacin ilibe kavool vurut.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Orooŋit ni takirnya kuruyit ɔl o acabje dook kadaayitɔ ka calaŋ ariitonek niigi dɔwɔn, ma avir.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Maje Juliyas arɔɔŋ ka korogoz Pɔl. Alamun ni niini takirnya calaŋ agɔɔn nɔkɔ. Ma aricanek niini ɔl o aganek riiti dook kiitazak liil rak ɔɔwa ka kitiirizɔ kɔɔt dɔwɔna.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Maje ɔl ogɛnɛ ka koneec nɔɔgɔ ŋaati ariiti niigi keene ona alibjai kavoola e. Zin gole nico kurumta naaga dook dɔwɔn yaak.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.