Atos 25
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NTLH
1 Mazi akunak Vestas kutur o kazi Sisiriya, amɔn ŋinaante iinya iiyu nɔkɔ. Ma adicek akɔ Jerusalɛma.
1 Três dias depois de chegar àquela província , Festo saiu da cidade de Cesareia e foi até Jerusalém.
2 Ma ŋinaante ɔkɔltak alaata o adikir ceeze o Joowo kibeen alaat o Juz Pɔl rooni ŋaati Vestas.
2 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus apresentaram lá as suas acusações contra Paulo e pediram a Festo
3 Ma ilalek niigi Vestas ka kitirit nɔɔgɔ kanyek Pɔl kook Jerusalɛma, eeci arɔɔŋ niigi kɔɔt kedetit Pɔl gɔla ka kuruyit kadak.
3 o favor de mandar trazer Paulo para Jerusalém. É que eles tinham combinado matar Paulo no caminho.
4 Bar abɛdɛkɛ Vestas nɔɔgɔ anek nɛ, “Acabje Pɔl kuture o Sisiriya. Ma buk naanalya kamiire kakɔ ŋinaante kataman.
4 Mas Festo respondeu: — Paulo está preso em Cesareia, e eu logo voltarei para lá.
5 Anycaŋ alaat ugooc ŋina kɔrkɔrta ki nɔɔgɔ koota Sisiriyakti ka kɔɔt kɔkɔltak eet nico rooni mã da anyak gi ci gɛr.”
5 Que os líderes de vocês me acompanhem até lá e o acusem, se é que ele fez algum mal.
6 Ma amɔn Vestas ŋinaante iinya turge karabɔŋ een amɔtɔ. Ɔtɔɔ ni niini ook Sisiriyakti. Ma iitene co ook ceeze o roonnyo, ma anyek ɔl kanyaaktak Pɔl rooni.
6 Festo passou oito ou dez dias entre eles e depois voltou para Cesareia. No dia seguinte sentou-se no tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Mazi akɔ arum Pɔl ceez o roonnyo, itiŋgazɔ ɔl o Juz baal avu Jerusalɛma e jena, ma aliya nɔɔnɔ. Ma akat niigi Pɔl kaalyane ci gɛr meel, bar akɔm bacok ci zoozok cigeec noko.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele e começaram a fazer muitas acusações graves, mas não conseguiram provar nada.
8 Adaŋun ni Pɔl zɔɔz cineeŋ o. Ma anek Vestas nɛ, “Akɔm gi ci gɛr kagoon ci akati lotinok o Juz, karabɔŋ een ceez o Joowo, karabɔŋ een alaan o Rom adikir.”
8 Então Paulo se defendeu, dizendo: — Eu não fiz nada contra a
9 Bar giye o arɔɔŋi Vestas ɔl o Juz ka kereezit nɔɔnɔ, ijinun niini Pɔl enek nɛ, “Agama ŋaati akɔyɛ Jerusalɛma ka kook kicinɛ zɔɔz cune o ŋinaante?”
9 Festo, querendo agradar os judeus, perguntou a Paulo: — Você não quer ir a Jerusalém e ser julgado lá por mim a respeito destas coisas?
10 Ma abɛdɛkɛ Pɔl nɔɔnɔ anek nɛ, “Akɔm. Aganɔ ŋaatan ŋaati apayɛ rooni nico niinalya ŋina. Eeci rooni nici rooni ci alaan o Rom adikir. Ma akɔm gi ci gɛr kagoonei naana ɔl o Juz. Buk niinalya aga gi nico.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal do Imperador romano, e é aqui que devo ser julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Matɛ da kabac naana lotinok, ma kutuguwa gi ci gɛr, kaganona waan ŋaati apawonekan daayizi, ma alaŋ kavir giye nico. Bar mazi akɔlakan niigi aneet rooni gaga, alaŋ koca abon ŋaatun karabɔŋ een eete oman ŋaati anyaan kootan ɔl nici. Mazi abil nɔkɔ, aganɔ koca ŋaati apayi zɔɔz nico alaane o Rom adikir.”
11 Se não respeitei a lei ou se fiz alguma coisa que mereça a pena de morte, estou pronto para morrer. Mas, se o que dizem contra mim não é verdade, ninguém pode me entregar a eles. Portanto, apelo para o Imperador.
12 Enico ɔtɔŋɔmtɔ Vestas been ɔl ogin atirit nɔɔnɔ roonnyo. Ma ɛbɛdɛkɛ niini Pɔl anek nɛ, “Inoko ma amaace niina roonnye nico, ma arooŋ bitɔ alaane o Rom adikir, abona labak. Ŋaan akɔ ŋaatin.”
12 Então Festo, depois de conversar com os seus conselheiros, disse: — Já que você apelou para o Imperador, então irá para o Imperador.
13 Ma iinyaye ogɛn iiya alaani o kazi Agiripa been ŋaa onin kazi Bernis avunak niigi Sisiriya ka kivita katalta alaan o colai kazi Vestas.
13 Alguns dias depois o rei Agripa e Berenice, sua irmã, chegaram a Cesareia para cumprimentar Festo.
14 Mazi avɔ amɔn ŋinaante iinya iiyu, oobewun Vestas nɔɔgɔ zɔɔz o Pɔl. Anek nɛ, “Anyak ŋina eet ci acabje, ma ooŋnek Vilek looc nɔɔnɔ sijina.
14 Quando já fazia alguns dias que eles estavam lá, Festo contou ao rei o caso de Paulo. Ele disse: — Está aqui um homem que Félix deixou como prisioneiro.
15 Mazi kakɔ iiten baale Jerusalɛma, ɔkɔltayan alaata o Juz kibeen alaat o adikir ceeze o Joowo rooni ci eet nico. Ma arooŋnyan niigi aneeta ka kapayek nɔɔnɔ gi ci gɛr.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele e me pediram que o condenasse.
16 Ma kanei naana nɔɔgɔ nɛ, Ma keere ci ɔl o Rom abon gɔɔn kanyaa eet o akɔlak ɔl rooni kiiya kurumtɔ niini kibeen ɔl ci akɔlak nɔɔnɔ rooni o, ka buk kojowa niini gɔl ci aduwan zɔɔz cin. Ma alaŋ abon ŋaati ooŋnanɛ ɔl eet ci akɔlyak rooni o iŋaan kutuguwe nɔkɔ.
16 Mas eu lhes disse que os romanos não costumam condenar ninguém sem primeiro colocar os acusadores diante do acusado, dando a este a oportunidade de se defender.
17 Mazi avɔ avu alaata nica ŋina, ŋaan kaavu naana ŋinti rɛɛn. Kiiya iitene ci ano gɔɔn o taman nɔkɔ, ma karicanei takirnya kɔɔt kanyaakta eet nico.
17 Por isso, quando eles vieram até aqui, não perdi tempo, e, logo no dia seguinte, sentei no tribunal, e mandei que trouxessem o homem.
18 Ma iŋaaz ɔl ci akɔlak nɔɔnɔ rooni noko jena. Ma bar kabaaban ecan kazi nɛ, Coma akɔlak niigi nɔɔnɔ rooni kaale ci gɛr agɔɔn. Bar alaŋ akɔla niigi rooni ci abil nɔkɔ.
18 Os seus inimigos chegaram, mas não o acusaram de nenhum crime grave como pensei que iam fazer.
19 Bar da niigi olla adaŋɔn zɔɔz ci akati Jook uneeŋ, kibeen buk zɔɔz ci akati eet o kazi Yesu baal adaai e. Maje bar Pɔl azi nɛ, Ŋaan Yesu arogi.
19 A única acusação que tinham contra ele era a respeito da própria religião deles e também sobre um homem que já morreu, chamado Jesus. Paulo afirma que esse homem está vivo.
20 Ma enice olla kabaraŋɛ gole ci ka kojowai kɛŋ ci zɔɔz nico juruŋ. Kijina ni Pɔl mã agama niini kook Jerusalɛma ka kook kapayɛ rooni cinɛ o ŋinaante.
20 Eu não sabia como conseguir informações sobre esse assunto. Por isso perguntei a Paulo se queria ir a Jerusalém para ser julgado lá a respeito dessas acusações.
21 Bar amaac niini zɔɔz can o. Ma azi nɛ, Aganɔ ŋaati azooni ɔl nɔɔnɔ zɛɛ ma itoononek alaan o Rom adikir ka kook kapak zɔɔz cin o. Zin kiricaneya ɔl ka kebeyit nɔɔnɔ zɛɛ ma katin kitoonei naana nɔɔnɔ alaan o Rom adikir.”
21 Mas Paulo apelou para o Imperador e pediu para ficar preso até que o Imperador resolvesse o seu caso. Então mandei os guardas tomarem conta dele até que eu pudesse mandá-lo para o Imperador.
22 Enek ni Agiripa Vestas nɛ, “Karooŋ di kiziik eet nico naanalya.”
22 Aí Agripa disse a Festo: — Eu gostaria de ouvir esse homem. — Amanhã o senhor vai ouvi-lo! — respondeu Festo.
23 Ma ŋeere iiya Agiripa kibeen ŋaa onin kazi Bernis. Ma atalna ɔl nɔɔgɔ diŋdiŋɔnta. Ma avu avɔ niigi kibeen alaat o takirnyawu adikir kibeen alaat o abal kutur ceeze o alotɛn ɔl o roonnyo. Ma aricanek Vestas takirnya ka kanyaakta niigi Pɔl.
23 No dia seguinte Agripa e Berenice chegaram com grande cerimônia e pompa. Entraram na sala de audiências com os chefes militares e os homens mais importantes da cidade. Festo mandou que trouxessem Paulo
24 Izi ni Vestas nɛ, “Alaan Agiripa kibeen igeet ɔl dook o aavtizu ŋina, icinit di eet nico. Ɔl o Juz abaak ŋina kibeen Jerusalɛma akɔlak niigi dook nɔɔnɔ rooni ŋaatan. Agɛrɛny niigi azi nɛ, Abon adaai ɛɛti nici.
24 e disse: — Rei Agripa e todos os que estão aqui, vejam este homem! É contra ele que todos os judeus, tanto daqui como de Jerusalém, estão fazendo acusações diante de mim. Eles insistem em dizer que este homem deve morrer,
25 Maje bar zin naana akɔm gi ci gɛr kajowa ci agɔɔn niini ka waan kagantɔi ki daayiz. Zin giye o arɔɔŋi niini kook kapawɔi zɔɔz cinɛ o alaane o Rom adikir, kagama zɔɔz cin o ka kitoonek nɔɔnɔ alaan nice.
25 mas eu acho que ele não fez nada para ser condenado à morte. Como ele mesmo pediu para ser julgado pelo Imperador, resolvi atendê-lo.
26 Maje bar naanalya akɔm gi ci gɛr kajowa ŋaatin ka waan keteyeedek alaan nice. Zin inoko kanyaayuŋ naana nɔɔnɔ igeet dook, ma zin ricik ineeta Agiripa. Kanyaakuŋ zin o ka kijinit naaga dook kɔla ŋina coma kajowa gi ci akati nɔɔnɔ ka kɛtɛyɛɛt.
26 Porém até agora não sei bem o que escrever a respeito dele ao Imperador. Então eu o trouxe aqui, diante dos senhores — e especialmente do senhor, rei Agripa — a fim de lhe fazer perguntas. Assim terei alguma coisa para escrever.
27 Kabaaban alaŋ aganɔ ŋaatan ŋaati kitoonɛ eet ci acabje iŋaan kojoyai gi ci akɔlaki ɔl nɔɔnɔ rooni o.”
27 Pois acho absurdo mandar um prisioneiro sem explicar claramente as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.