Atos 21

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ma ŋaati kavoolo neke kenekteya nɔɔgɔ nɛ, “Abona. Ɔɔtɔ zin. Imiirte yaak.” Kidiceya ni naaga. Ma kabaayiza liil tɔp nɔkɔ zɛɛ ma kavɔ karumnya kutur o kazi Kos. Ma iitene co koota kuture ci kazi Rodis. Ma kadiceka zɛɛ been kutur ci kazi Patara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Ma ŋinaante kojoktawa kavool ci akɔ looce o kazi Venosiya. Ma katooda kavool nico, ma kadiceka.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Ma kavoya zɛɛ been ŋinti kacina looc o kazi Sipras, ma ŋinaante kanyaŋta koota ki tɛnɛt ka koota looce o kazi Siriya. Mazi karumnya kutur o kazi Tayor kivitaya dɔwɔn, ma abil kavooli ka kaarta ɔl kaal bitaala.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Ma ŋinaante kojoktawa ɔl ci atuwe, ma karomena ki nɔɔgɔ iinya torgɛrɛm. Ma dɔyize o Vɔŋiz o Joowo uduktak ɔl ci tuwento noko Pɔl calaŋ akɔ niini Jerusalɛma.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Mazi akɔ idicai iinya o karomena ki nɔɔgɔ, kidiceya naaga keronnye onaaŋ. Ma itooneket niigi dook kibeen ŋaai been dɔl gɔl. Ma liiltoga kakata naaga dook kozoŋti looc kaŋaruyowa.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Ŋinaante keŋertowa, kotooda naaga kavool, ma amiironek niigi korogjok ugeec.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Kitiŋgazɔ ni Tayora, ma kavoya kuture o kazi Patalemis. Ŋinaante kɔɔt kazaaya ɔl o tuwento, ma kamona ŋinaante iiten codoi.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Ma iitene ci ano gɔɔn o kitiŋgazɔ, ma kavɔ karumnya kutur o kazi Sisiriya. Ma ŋinaante koota ole ci eet o kazi Pilip o gɔɔn uuwak zɔɔz o Joowo, ma kamona ŋinaante. Niini eet codoi ole ween torgɛrɛm baal aŋɛra ɔl o tuwento Jerusalɛma e.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Anyak niini dɔl ceen kabarzɛ wec ci uuwak zɔɔz o Joowo.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ma kaavtiya ŋinaante iinya oogi zɛɛ makacin urumet ɛɛti oman ci uuwak zɔɔz o Joowo ci kazi zaar nɛ Agabas ci looc o kazi Judiya.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Mazi aku arumnyet, ɔɔga voocu o acabi Pɔl barkɔny, ma acabi niini zɔɔ been azɛɛn ogin maany, ma azi nɛ, “Azi Vɔŋizi o Joowo nɛ, Katin eet ci voocu nico o acap ɔl o Juz nɔɔnɔ Jerusalɛma nɔkɔ kiyo kacabi naana ɛlɛ can noko. Ma anyek tiŋeere niigi nɔɔnɔ ɔl ween modɛn ka kɔɔt kɔkɔltak niigi nɔɔnɔ rooni.”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Mazi kaziiŋna gi nico, kilalteya naaga been ɔl oogi ŋinaante Pɔl ka calaŋ akɔ Jerusalɛma.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Bar abedeket niini ageeta aneket nɛ, “Naa dim utuluz zɛɛ ma amonaŋ ziniz o? Alaŋ naana kari ɔɔ gi ci ka kook kacabɔi Jerusalɛma, yo nuun ma een daayiz ŋinaante ŋaaten Manyi Yesu, abon ŋaatan labak.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Zin ɔkɔmeyet ageeta ŋaati katɛɛzana nɔɔnɔ. Makacin kenekteya naaga nɔɔnɔ nɛ, “Ŋaan agooni eo arɔɔŋ Jooi.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Mazi kadicana iinya koogi ŋinaante, kuluta kaal, ma kavoya Jerusalɛma.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Ma korkorya kibeen ɔl ci tuwento koogi looce ci kazi Sisiriya noko. Avoyet niigi ageeta ka kɔɔt kɔmɔnta korge o eet o kazi Manason Jerusalɛma. Ɛɛti nici eet ci Sipras ci atuwe niini baale laadun.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Mazi kavɔ karumnya Jerusalɛm, ataltawet ɔl o tuwento ageeta ɔrɔɔt.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ma iitene co kɔrkɔrta kibeen Pɔl koota ŋaati Jemis. Ma ŋinaante kojoktawa alaat o tuwento dook.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Ma azaa Pɔl nɔɔgɔ, ma aduwak kaal dook o agɔɔn Jooi modɛni liŋliŋonte onin.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Mazi avɔ azii niigi zɔɔz ci Pɔl noko, atanaazɔ niigi dook Jook. Ma anek niigi Pɔl nɛ, “Gɔtɔna, cin di ɔl ci Juz meel ɔrɔɔt utuyɔ. Maje ŋaato ŋaan azooni niigi dook lotinok o Mosis ɔrɔɔt nɔkɔ.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Ma uduktak ɔl ogɛn nɔɔgɔ zɔɔz ci akanin ineet. Anek ɔl nɔɔgɔ nɛ, Edemezu niina ɔl o Juz abaak modɛni dook ka kotoŋit lotinok o Mosis. Ma azi niigi bodo nɛ, Aduwai nɔɔgɔ ka calaŋ atɛɛt dɔl ugeec, ma alaŋ buk agɔɔn kɛɛranɛ o ɔl o Juz.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Abon zin kagɔɔn naaga gi ci anyek nɔɔgɔ kataltɔ, eeci mã oca aziiŋnin niigi ineet urumu Jerusalɛm ŋina, abornekin koca niigi ineeta nɔŋ.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Tugu zin gi ci kaduwakin naaga ineet ce. Ŋinaanto anyak ɔl ceen wec ci baal aterkedek Jook zɔɔz kaale ci ka kutuguzɔ.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Bitɔ zin niina romozek nɔɔgɔ ka ɔɔtɔ utuguz niina ki nɔɔgɔ kɛɛr o adaali eleeti ceeze o Joowo. Ruk zin niina guruc ci daalinɛt cineeŋ noko, ka zin mã odot daalinɛt cineeŋ o, ka kinimit niigi kokocit ooti labak. Zin gole nico aga tedec ɔl o Juz dook abac niigi kaal baal gɛr azoozin niigi ineet e, ka bar zin kagaac niigi ineet nɛɛn o ŋaan azoonɛ lotinok o Mosis.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Maje zooze ci akati modɛn o atuwe kitoonteya iiten baale naaga nɔɔgɔ waragɛ ci kaneka nɛ, Má adaku dayiin ci ataabi ɔl joowanɛ ci adilyai, ki biye, been kɛlɛk calaŋ ateedi alemeti. Buk má agoonu waaŋzɛt.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Ma iitene co ooyi Pɔl ɔl ceen wec noko, ma avɔ adaali niini ki nɔɔgɔ. Ook ni niini ceeze o Joowo adikir, ma akɔ aduwak ɔl iinya o ka koṯorɛi daalinɛt been o ka kanyaakɛ niini nɔɔgɔ todoyok o taabinto.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Mazi ka kidicai iinya ween torgɛrɛm daalinto, icinit ɔl ci Juz ogɛn ci avu looce o kazi Asiya Pɔl ceeze o Joowo. Akatak ni niigi nɔɔnɔ kɔlɛ, ma avu agam niigi nɔɔnɔ.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Ma agɛrɛny niigi azi nɛ, “Ɔl o Israyil, ivita itiritɔ. Ɛɛti nicini eet o gɔɔn azɔp loocok dook ademezek ɔl gerzitin ci akat ɔl o Israyil ki lotinok o Mosis been ceez o Joowo o nɛɛn. Been nuun inoko o ɛlɛ anyaa niini modɛn koogi ceez o Joowo eecitɔ, ka kivita kɛgɛrɛzanit ŋinti Joowo alile noko.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Aduwa niigi gi nico o, eeci iiten baale acin niigi eet o kazi Tovimas o kutur o kazi Evesos aromɛ ki Pɔl Jerusalɛma, ma bar abaaban niigi anɔ nɛ, “Coma da iiten nice anyaak Pɔl nɔɔnɔ ceez o Joowo eecitɔ.”
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Ilorta ni ɔl dook kutura bornɛt nɔŋa, ma adokonyonek niigi dook Pɔl, ma agam nɔɔnɔ, ma agurak bitaalin ceeze o Joowo. Ma anyook ɛɛti oman ceez.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Ma adɔɔk kɔlɛ dook Pɔl arɔɔŋ ka kuruyit nɔɔnɔ kadaak. Mazi akɔ arum awaŋi ci ilori ɔl o Jerusalɛm dook bornɛt nɔŋa o alaan o takirnya o Rom,
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 taman nɔkɔ anyaa alaani nici takirnya ki alaat ugeec, ma adokonyonek niigi dook kɔlɛ. Mazi acin kɔlɛ nɔɔnɔ kibeen takirnya, otoŋit niigi ŋaati adɔɔyi Pɔl.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Ook ni alaani ci takirnyawu noko ŋaati Pɔl, ma agam nɔɔnɔ, ma aricanek takirnya ogin kacabit nɔɔnɔ ziiye raman. Ma ajin niini ɔl anek nɛ, “Eet jaŋ nici? Agɔɔn niini naagin?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Ma agɛrɛny ɔl ogɛnɛ ŋaatineeŋ aduwa gi cineeŋ doon, maje bodo ogɛnɛ agɛrɛny aduwa gi oma doon. Ma akɔm alaani gi ci azii akati Pɔl kina. Iricanek ni niini takirnya kooti Pɔl ŋaao takirnyawu.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Mazi arum gɔl o gɔɔn katɔɔdi ceez, odoŋit takirnya Pɔl, eeci arɔɔŋ kɔlɛ kagamit nɔɔnɔ.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Ma anowa ɔl dook nɔɔnɔ, ma agɛrɛny anɔ nɛ, “Uruyit kadaak. Uruyit kadaak.”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Mazi arɔɔŋ kooti takirnya Pɔl ceeze uneeŋ eecitɔ, ozoozek niini alaan o takirnyawu enek nɛ, “Nyan da kuduwayin gi ce.”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Alaŋ een ineet eet baal een Masiren baal abornekin akuma nɔŋ, ma akɔyi ɔl o gɛr yowonto een eet tur lak eet ram (4000) balala e nɛɛn?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Ma abɛdɛkɛ Pɔl nɔɔnɔ anek nɛ, “Akɔm. Alaŋ een aneet. Keen naana eet ci Juz. Karitai kuture o kazi Tarsas looce o kazi Silisiya. Keen zin naana eet ci kutur o titiny ɛlɛ. Inoko nyan kozoozek ɔl nicoko.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Anyek ni alaani nɔɔnɔ waŋi ci azɔɔzi. Ma abil Pɔl jena gole o katɔɔdi ceez, ma ajaŋan ɔl ŋaati adɔŋi aziit. Mazi avɔ ajaki niigi, ozoozek niini nɔɔgɔ otoge o ɔl o Juz.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.