Atos 21

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ma ŋaati kavoolo neke kenekteya nɔɔgɔ nɛ, “Abona. Ɔɔtɔ zin. Imiirte yaak.” Kidiceya ni naaga. Ma kabaayiza liil tɔp nɔkɔ zɛɛ ma kavɔ karumnya kutur o kazi Kos. Ma iitene co koota kuture ci kazi Rodis. Ma kadiceka zɛɛ been kutur ci kazi Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Ma ŋinaante kojoktawa kavool ci akɔ looce o kazi Venosiya. Ma katooda kavool nico, ma kadiceka.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Ma kavoya zɛɛ been ŋinti kacina looc o kazi Sipras, ma ŋinaante kanyaŋta koota ki tɛnɛt ka koota looce o kazi Siriya. Mazi karumnya kutur o kazi Tayor kivitaya dɔwɔn, ma abil kavooli ka kaarta ɔl kaal bitaala.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ma ŋinaante kojoktawa ɔl ci atuwe, ma karomena ki nɔɔgɔ iinya torgɛrɛm. Ma dɔyize o Vɔŋiz o Joowo uduktak ɔl ci tuwento noko Pɔl calaŋ akɔ niini Jerusalɛma.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Mazi akɔ idicai iinya o karomena ki nɔɔgɔ, kidiceya naaga keronnye onaaŋ. Ma itooneket niigi dook kibeen ŋaai been dɔl gɔl. Ma liiltoga kakata naaga dook kozoŋti looc kaŋaruyowa.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Ŋinaante keŋertowa, kotooda naaga kavool, ma amiironek niigi korogjok ugeec.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Kitiŋgazɔ ni Tayora, ma kavoya kuture o kazi Patalemis. Ŋinaante kɔɔt kazaaya ɔl o tuwento, ma kamona ŋinaante iiten codoi.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ma iitene ci ano gɔɔn o kitiŋgazɔ, ma kavɔ karumnya kutur o kazi Sisiriya. Ma ŋinaante koota ole ci eet o kazi Pilip o gɔɔn uuwak zɔɔz o Joowo, ma kamona ŋinaante. Niini eet codoi ole ween torgɛrɛm baal aŋɛra ɔl o tuwento Jerusalɛma e.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Anyak niini dɔl ceen kabarzɛ wec ci uuwak zɔɔz o Joowo.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Ma kaavtiya ŋinaante iinya oogi zɛɛ makacin urumet ɛɛti oman ci uuwak zɔɔz o Joowo ci kazi zaar nɛ Agabas ci looc o kazi Judiya.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Mazi aku arumnyet, ɔɔga voocu o acabi Pɔl barkɔny, ma acabi niini zɔɔ been azɛɛn ogin maany, ma azi nɛ, “Azi Vɔŋizi o Joowo nɛ, Katin eet ci voocu nico o acap ɔl o Juz nɔɔnɔ Jerusalɛma nɔkɔ kiyo kacabi naana ɛlɛ can noko. Ma anyek tiŋeere niigi nɔɔnɔ ɔl ween modɛn ka kɔɔt kɔkɔltak niigi nɔɔnɔ rooni.”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Mazi kaziiŋna gi nico, kilalteya naaga been ɔl oogi ŋinaante Pɔl ka calaŋ akɔ Jerusalɛma.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Bar abedeket niini ageeta aneket nɛ, “Naa dim utuluz zɛɛ ma amonaŋ ziniz o? Alaŋ naana kari ɔɔ gi ci ka kook kacabɔi Jerusalɛma, yo nuun ma een daayiz ŋinaante ŋaaten Manyi Yesu, abon ŋaatan labak.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Zin ɔkɔmeyet ageeta ŋaati katɛɛzana nɔɔnɔ. Makacin kenekteya naaga nɔɔnɔ nɛ, “Ŋaan agooni eo arɔɔŋ Jooi.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Mazi kadicana iinya koogi ŋinaante, kuluta kaal, ma kavoya Jerusalɛma.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Ma korkorya kibeen ɔl ci tuwento koogi looce ci kazi Sisiriya noko. Avoyet niigi ageeta ka kɔɔt kɔmɔnta korge o eet o kazi Manason Jerusalɛma. Ɛɛti nici eet ci Sipras ci atuwe niini baale laadun.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Mazi kavɔ karumnya Jerusalɛm, ataltawet ɔl o tuwento ageeta ɔrɔɔt.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ma iitene co kɔrkɔrta kibeen Pɔl koota ŋaati Jemis. Ma ŋinaante kojoktawa alaat o tuwento dook.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Ma azaa Pɔl nɔɔgɔ, ma aduwak kaal dook o agɔɔn Jooi modɛni liŋliŋonte onin.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Mazi avɔ azii niigi zɔɔz ci Pɔl noko, atanaazɔ niigi dook Jook. Ma anek niigi Pɔl nɛ, “Gɔtɔna, cin di ɔl ci Juz meel ɔrɔɔt utuyɔ. Maje ŋaato ŋaan azooni niigi dook lotinok o Mosis ɔrɔɔt nɔkɔ.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Ma uduktak ɔl ogɛn nɔɔgɔ zɔɔz ci akanin ineet. Anek ɔl nɔɔgɔ nɛ, Edemezu niina ɔl o Juz abaak modɛni dook ka kotoŋit lotinok o Mosis. Ma azi niigi bodo nɛ, Aduwai nɔɔgɔ ka calaŋ atɛɛt dɔl ugeec, ma alaŋ buk agɔɔn kɛɛranɛ o ɔl o Juz.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Abon zin kagɔɔn naaga gi ci anyek nɔɔgɔ kataltɔ, eeci mã oca aziiŋnin niigi ineet urumu Jerusalɛm ŋina, abornekin koca niigi ineeta nɔŋ.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Tugu zin gi ci kaduwakin naaga ineet ce. Ŋinaanto anyak ɔl ceen wec ci baal aterkedek Jook zɔɔz kaale ci ka kutuguzɔ.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Bitɔ zin niina romozek nɔɔgɔ ka ɔɔtɔ utuguz niina ki nɔɔgɔ kɛɛr o adaali eleeti ceeze o Joowo. Ruk zin niina guruc ci daalinɛt cineeŋ noko, ka zin mã odot daalinɛt cineeŋ o, ka kinimit niigi kokocit ooti labak. Zin gole nico aga tedec ɔl o Juz dook abac niigi kaal baal gɛr azoozin niigi ineet e, ka bar zin kagaac niigi ineet nɛɛn o ŋaan azoonɛ lotinok o Mosis.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Maje zooze ci akati modɛn o atuwe kitoonteya iiten baale naaga nɔɔgɔ waragɛ ci kaneka nɛ, Má adaku dayiin ci ataabi ɔl joowanɛ ci adilyai, ki biye, been kɛlɛk calaŋ ateedi alemeti. Buk má agoonu waaŋzɛt.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Ma iitene co ooyi Pɔl ɔl ceen wec noko, ma avɔ adaali niini ki nɔɔgɔ. Ook ni niini ceeze o Joowo adikir, ma akɔ aduwak ɔl iinya o ka koṯorɛi daalinɛt been o ka kanyaakɛ niini nɔɔgɔ todoyok o taabinto.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Mazi ka kidicai iinya ween torgɛrɛm daalinto, icinit ɔl ci Juz ogɛn ci avu looce o kazi Asiya Pɔl ceeze o Joowo. Akatak ni niigi nɔɔnɔ kɔlɛ, ma avu agam niigi nɔɔnɔ.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Ma agɛrɛny niigi azi nɛ, “Ɔl o Israyil, ivita itiritɔ. Ɛɛti nicini eet o gɔɔn azɔp loocok dook ademezek ɔl gerzitin ci akat ɔl o Israyil ki lotinok o Mosis been ceez o Joowo o nɛɛn. Been nuun inoko o ɛlɛ anyaa niini modɛn koogi ceez o Joowo eecitɔ, ka kivita kɛgɛrɛzanit ŋinti Joowo alile noko.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Aduwa niigi gi nico o, eeci iiten baale acin niigi eet o kazi Tovimas o kutur o kazi Evesos aromɛ ki Pɔl Jerusalɛma, ma bar abaaban niigi anɔ nɛ, “Coma da iiten nice anyaak Pɔl nɔɔnɔ ceez o Joowo eecitɔ.”
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Ilorta ni ɔl dook kutura bornɛt nɔŋa, ma adokonyonek niigi dook Pɔl, ma agam nɔɔnɔ, ma agurak bitaalin ceeze o Joowo. Ma anyook ɛɛti oman ceez.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Ma adɔɔk kɔlɛ dook Pɔl arɔɔŋ ka kuruyit nɔɔnɔ kadaak. Mazi akɔ arum awaŋi ci ilori ɔl o Jerusalɛm dook bornɛt nɔŋa o alaan o takirnya o Rom,
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 taman nɔkɔ anyaa alaani nici takirnya ki alaat ugeec, ma adokonyonek niigi dook kɔlɛ. Mazi acin kɔlɛ nɔɔnɔ kibeen takirnya, otoŋit niigi ŋaati adɔɔyi Pɔl.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Ook ni alaani ci takirnyawu noko ŋaati Pɔl, ma agam nɔɔnɔ, ma aricanek takirnya ogin kacabit nɔɔnɔ ziiye raman. Ma ajin niini ɔl anek nɛ, “Eet jaŋ nici? Agɔɔn niini naagin?”
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Ma agɛrɛny ɔl ogɛnɛ ŋaatineeŋ aduwa gi cineeŋ doon, maje bodo ogɛnɛ agɛrɛny aduwa gi oma doon. Ma akɔm alaani gi ci azii akati Pɔl kina. Iricanek ni niini takirnya kooti Pɔl ŋaao takirnyawu.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Mazi arum gɔl o gɔɔn katɔɔdi ceez, odoŋit takirnya Pɔl, eeci arɔɔŋ kɔlɛ kagamit nɔɔnɔ.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Ma anowa ɔl dook nɔɔnɔ, ma agɛrɛny anɔ nɛ, “Uruyit kadaak. Uruyit kadaak.”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Mazi arɔɔŋ kooti takirnya Pɔl ceeze uneeŋ eecitɔ, ozoozek niini alaan o takirnyawu enek nɛ, “Nyan da kuduwayin gi ce.”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Alaŋ een ineet eet baal een Masiren baal abornekin akuma nɔŋ, ma akɔyi ɔl o gɛr yowonto een eet tur lak eet ram (4000) balala e nɛɛn?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Ma abɛdɛkɛ Pɔl nɔɔnɔ anek nɛ, “Akɔm. Alaŋ een aneet. Keen naana eet ci Juz. Karitai kuture o kazi Tarsas looce o kazi Silisiya. Keen zin naana eet ci kutur o titiny ɛlɛ. Inoko nyan kozoozek ɔl nicoko.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Anyek ni alaani nɔɔnɔ waŋi ci azɔɔzi. Ma abil Pɔl jena gole o katɔɔdi ceez, ma ajaŋan ɔl ŋaati adɔŋi aziit. Mazi avɔ ajaki niigi, ozoozek niini nɔɔgɔ otoge o ɔl o Juz.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.