Atos 16

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ma eerononek Pɔl kutur o kazi Darbi been kutur o kazi Litra. Maje ŋinaante abaak ɛɛti ci tuwento kazi Timozi. Yaatinɛ dole ceen Juzen, ma atu Yesu buk. Maje baatinɛ eet ceen Garik.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Ma gɔɔn ɔl o tuwento dook kuture nice been kuture o kazi Ikoniyam ɔɔp Timozi kizi eet ci abon ɔrɔɔt.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Ɔrɔɔŋ ni Pɔl Timozi korkorit ki nɔɔnɔ. Ma atɛɛt rak nɔɔnɔ kul. Agɔɔn niini nɔkɔ o, eeci ɔl o Juz abaak vitɛnane niceke dook aga Timozi baatinɛ Garik.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Ma avɔ azɔp niigi kuturyok, aduwak ɔl o tuwento lotinok o aduwa toonnyawa kibeen alaat o ɔl o tuwento Jerusalɛma. Ma aricanek nɔɔgɔ ka kuzuuti lotinok nicoko.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Anyayit ni ɔl o tuwento dɔyiz tuwɛnta, ma agama ɔl ci meel Jook tup nɔkɔ, ma azaaci ɔl o tuwento kizi mɛɛlɛ.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Ma vurta ɔtɔɔzɔ niigi, ma avɔ adiir looc o kazi Pijiya kibeen looc o kazi Galatiya, eeci Vɔŋizi o Joowo alam nɔɔgɔ calaŋ uuwak zɔɔz o Joowo looce o kazi Asiya.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Mazi avɔ arum kɛk o aŋɛrɔn Misiya been Biziniya, orooŋit kɔɔtɔ looce o kazi Biziniya. Maje bar Vɔŋizi o Yesu ajurakɛ nɔɔgɔ keroni ci avɔyi ŋinaante.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Idiirit ni looc o kazi Misiya, ma adicek avɔ kuture o kazi Toras abil liiltoga.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Ma baaline nice uwunozɛ Pɔl. Acin niini wunozyai eet ceen Masidoniyen ci abil ilalek nɔɔnɔ anek nɛ, “Ijayet da Masidoniyakti ka ija tiritet.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Mazi akɔ aṯornɛkɛ wunozya nici, icinɛ Pɔl. Enico ɛlɛ naana Luka kibeen nɔɔgɔ kuluta kaal ka koota Masidoniyakti, eeci kagaya awuyet Jooi ka koota kuuwakteya ɔl zɔɔz o Joowo abon ŋinaante.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Ma katooda kavool o liilu kuture ci kazi Toras neke, ma kavoya looce o kazi Samosas. Ma iitene co koota kuture o kazi Napolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Ma ŋinaante kuduntawa kavoola, ma kawoya zɔɔnɛ kavoya kuture o kazi Vilipiya. Ma kuturi nici kutur codoi kuturyowe o looc o kazi Masidoniya. Abaayi kutur nico ɔl baal avu looce o kazi Rom. Ma kamona kuture nice iinya ci miliny.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Ma iitene o yubzento kudunta kutura koota liiltoga, eeci kabaabana kaziya nɛ, Anyak inoko ŋinti alotɛn ɔl o Juz aŋaryin. Ma ŋinaante kɔɔt kaavtiya loota, ma kazoozona ki ŋaai ci alotɛ ŋinaante.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Anyak ŋaatineeŋ ŋaa ci kazi zaar nɛ Lidiya ci looc o kazi Sayatara. Niini ŋaa ci gɔɔn ataalinɛ rumanɛ ci kolik een jalo. Ma gɔɔn buk adiŋdiŋan niini Jook, ma akɔl Manyi nɔɔnɔ ziniz kagama kaal o aduwa Pɔl.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Makacin otoonycɛ niini kibeen ɔl o kɔrɔk onin dook. Ma awuyet aneket nɛ, “Mã agayaŋu niiga kutuwa didi naana Yesu, ivita kɔɔt koromtɛ ki aneet ole can e.” Ma amɛna ŋaati awuyet zɛɛ makacin koota.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Mazi kavoya iitene oman ŋaao ŋaryiinto, kɔɔt kurumtowa kibeen dole ceen gabaren ci anyak miniŋit ci Loryento, ma anyek nɔɔnɔ kuduwa kaal ci katin iina, ma ajowa ɔl o aliŋliŋonek niini guruc ci meel gole ci aruwɛkɛ ɔl o aduwak kaal o ka kiitazɔ katin nɔɔnɔ guruc.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Ma ano gɔɔn dole nici Pɔl kibeen buk ageeta. Ma agɛrɛny azi nɛ, “Ɔl nicigi gabara ci Jook o adiŋdiŋ kujuk joowanɛ dook. Uuwayekuŋ niigi igeet gɔl ci ka orogti.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Ma agɔɔn niini gi nico iinya ci meel zɛɛ makacin otobor Pɔl nɔŋ. Ma ookci, ma anek miniŋit o Loryento abil doleca nɛ, “Karicanekin ineet duna dolece nico zaare o Yesu Kiristo.” Taman nɔkɔ uduna miniŋiti ci Loryento noko ŋaatin.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Mazi avɔ aga ɔl o aliŋliŋonek dole nici izii miniŋiti o Loryento baal anyak e ŋaatin tɔ, agaac ɔkɔma gɔl ci ka kojoktai bodo niigi guruc. Agamit ni niigi Pɔl been Silas, ma agurek nɔɔgɔ ŋino roonnyo mɛlɛgɛnyai.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Avɔyi nɔɔgɔ alaate o Rom, ma anek nɛ, “Ɔl nicigi ɔl ceen Juz, ma avu uulal niigi ɔl kuture cinai noko.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Adɛmɛz niigi ɔl kɛɛranɛ ci abanɔ kibeen lotinok ogaac. Ma alaŋ abon ŋaati kagɔɔni kaal ci aduwaket niigi ageet o giye o keeginɛ naaga ɔl o Rom.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Enico olotai kɔlɛ, ma aŋozonek nɔɔgɔ. Ma arɛɛc alaata rumanɛ o Pɔl been Silas ona aborcek e lai. Ma aricanek takirnya kodooyit nɔɔgɔ.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Mazi avɔ odotiz ŋaati adɔɔi nɔɔgɔ ɔrɔɔt, acabit nɔɔgɔ sijina. Ma aricanek alaata alaan o sijino konyoogek nɔɔgɔ ceez ka calaŋ avir.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Mazi avɔ aduwak niigi nɔɔnɔ zɔɔz nico, arek niini nɔɔgɔ zanzan eecitɔ. Ma acabek nɔɔgɔ zɔɔ kɛɛn ci adiŋdiŋ ɔrɔɔt.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Ma baalin kɛŋa aŋaruyɔ Pɔl been Silas, ma abɛn beniinok ci adiŋdiŋani Jook. Maje ɔl o acabje dook azii nɔɔgɔ nɔkɔ.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Ŋintimiliny nɔkɔ ɔtɔɔmɔ lɔɔci dook ɔrɔɔt, ma amɔɔt sijini. Taman nɔkɔ ɔkɔltɛ karogɛta dook, ma aaryai ziiya o acabin ɔl o acabje dook.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Ma acinɛ alaani o sijino. Mazi acin niini karogɛt o sijino okole, abaaban niini izi nɛ, Coma odokonyit inoko ɔl o acabje e dook. Ma aara kabaz onin tibila arɔɔŋ ka kuruk ɛlɛ kadaak.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Egerenyek ni Pɔl nɔɔnɔ molowe ci appe anek nɛ, “Má arui ɛlɛ daak gaga. Ŋaan kaavtiya naaga dook tɔ.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Ma awa alaani o sijino eet oma ka kanyaa tokolec. Ma adokonyonek sijin eecitɔ, ma akani kozoŋti looc Pɔl been Silas zɔɔnɛ ŋaati abarini.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Ma aduŋnan nɔɔgɔ bitaala, ma ajin anek nɛ, “Eeta, mayo kutugu gitaz ci ka korogozan?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Tu Manyi Yesu ka orogit niina kibeen ɔl o ceez unun buk.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Uuwaktek ni niigi nɔɔnɔ kibeen ɔl o ceez onin dook zɔɔz o akati Manyi.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Ma baaline nice ɛlɛ ook alaani ci sijino noko, ma akɔ amoor Pɔl ki Silas tobɛ. Otoonycɛ ni enice niini kibeen ɔl o ceez onin dook.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Ma akɔyi niini Pɔl been Silas ole onin, ma akɔ anyek dayiin kadaktɔ. Ma atalnɛ niini kibeen ɔl o ceez onin ɔrɔɔt, eeci utuweec niigi Jook.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Ma ŋeeretine co itoonit alaata o Rom takirnya ka kooti molok ci azi nɛ, “Oborocit ɔl baalke.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Uduwak ni alaani o sijino Pɔl enek nɛ, “Anyaa alaata o Rom molok ci azi nɛ, Uburucewu sijina niina kibeen Silas. Inoko zin ɔtɔɔz yaak.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Bar Pɔl anek takirnya nɛ, “Ma alaata ŋaan rak buk kootet rooni ka kicinit zɔɔz cinaaŋ o, bar olla adooket niigi kɔlɛ kebereca gaga nɔkɔ. Zin naaga buk keegina ɔl ci Rom. Ma alaŋ waan kaganona ŋaati agooneket niigi ageeta gi ci abil nɔkɔ. Acabtet niigi ageeta sijina. Ma inoko arɔɔŋ ka koborocet roodinta. Alaŋ zin kagamana naaga zɔɔz nico. Abon avu alaata o Rom niigi alya ŋina ka kivita kuburucawet.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Ooti ni takirnya zɔɔz nico alaate o Rom. Mazi avɔ azii niigi Pɔl kibeen Silas een ɔl ci Rom, anyayit ŋoliin.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Ɔɔtɔ ni niigi ŋaatineeŋ, ma avɔ anek nɛ, “Kavoloŋnya naaga giye ci kagoonekuŋ igeet o.” Uburuca ni niigi nɔɔgɔ sijina, ma ilalek nɔɔgɔ kɔtɔɔzɔ kuture nico.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Mazi aduŋna Pɔl ki Silas sijina, ɔɔt korge o ŋaa o kazi Lidiya. Ma ŋinaante urumtɔ kibeen ɔl o tuwento, ma aduwak niigi nɔɔgɔ zoozok ci dizkento. Ma vurta ɔtɔɔzɔ niigi kuture nice.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.