Atos 16

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ma eerononek Pɔl kutur o kazi Darbi been kutur o kazi Litra. Maje ŋinaante abaak ɛɛti ci tuwento kazi Timozi. Yaatinɛ dole ceen Juzen, ma atu Yesu buk. Maje baatinɛ eet ceen Garik.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Ma gɔɔn ɔl o tuwento dook kuture nice been kuture o kazi Ikoniyam ɔɔp Timozi kizi eet ci abon ɔrɔɔt.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Ɔrɔɔŋ ni Pɔl Timozi korkorit ki nɔɔnɔ. Ma atɛɛt rak nɔɔnɔ kul. Agɔɔn niini nɔkɔ o, eeci ɔl o Juz abaak vitɛnane niceke dook aga Timozi baatinɛ Garik.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Ma avɔ azɔp niigi kuturyok, aduwak ɔl o tuwento lotinok o aduwa toonnyawa kibeen alaat o ɔl o tuwento Jerusalɛma. Ma aricanek nɔɔgɔ ka kuzuuti lotinok nicoko.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Anyayit ni ɔl o tuwento dɔyiz tuwɛnta, ma agama ɔl ci meel Jook tup nɔkɔ, ma azaaci ɔl o tuwento kizi mɛɛlɛ.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Ma vurta ɔtɔɔzɔ niigi, ma avɔ adiir looc o kazi Pijiya kibeen looc o kazi Galatiya, eeci Vɔŋizi o Joowo alam nɔɔgɔ calaŋ uuwak zɔɔz o Joowo looce o kazi Asiya.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Mazi avɔ arum kɛk o aŋɛrɔn Misiya been Biziniya, orooŋit kɔɔtɔ looce o kazi Biziniya. Maje bar Vɔŋizi o Yesu ajurakɛ nɔɔgɔ keroni ci avɔyi ŋinaante.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Idiirit ni looc o kazi Misiya, ma adicek avɔ kuture o kazi Toras abil liiltoga.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Ma baaline nice uwunozɛ Pɔl. Acin niini wunozyai eet ceen Masidoniyen ci abil ilalek nɔɔnɔ anek nɛ, “Ijayet da Masidoniyakti ka ija tiritet.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Mazi akɔ aṯornɛkɛ wunozya nici, icinɛ Pɔl. Enico ɛlɛ naana Luka kibeen nɔɔgɔ kuluta kaal ka koota Masidoniyakti, eeci kagaya awuyet Jooi ka koota kuuwakteya ɔl zɔɔz o Joowo abon ŋinaante.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Ma katooda kavool o liilu kuture ci kazi Toras neke, ma kavoya looce o kazi Samosas. Ma iitene co koota kuture o kazi Napolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Ma ŋinaante kuduntawa kavoola, ma kawoya zɔɔnɛ kavoya kuture o kazi Vilipiya. Ma kuturi nici kutur codoi kuturyowe o looc o kazi Masidoniya. Abaayi kutur nico ɔl baal avu looce o kazi Rom. Ma kamona kuture nice iinya ci miliny.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Ma iitene o yubzento kudunta kutura koota liiltoga, eeci kabaabana kaziya nɛ, Anyak inoko ŋinti alotɛn ɔl o Juz aŋaryin. Ma ŋinaante kɔɔt kaavtiya loota, ma kazoozona ki ŋaai ci alotɛ ŋinaante.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Anyak ŋaatineeŋ ŋaa ci kazi zaar nɛ Lidiya ci looc o kazi Sayatara. Niini ŋaa ci gɔɔn ataalinɛ rumanɛ ci kolik een jalo. Ma gɔɔn buk adiŋdiŋan niini Jook, ma akɔl Manyi nɔɔnɔ ziniz kagama kaal o aduwa Pɔl.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Makacin otoonycɛ niini kibeen ɔl o kɔrɔk onin dook. Ma awuyet aneket nɛ, “Mã agayaŋu niiga kutuwa didi naana Yesu, ivita kɔɔt koromtɛ ki aneet ole can e.” Ma amɛna ŋaati awuyet zɛɛ makacin koota.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Mazi kavoya iitene oman ŋaao ŋaryiinto, kɔɔt kurumtowa kibeen dole ceen gabaren ci anyak miniŋit ci Loryento, ma anyek nɔɔnɔ kuduwa kaal ci katin iina, ma ajowa ɔl o aliŋliŋonek niini guruc ci meel gole ci aruwɛkɛ ɔl o aduwak kaal o ka kiitazɔ katin nɔɔnɔ guruc.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Ma ano gɔɔn dole nici Pɔl kibeen buk ageeta. Ma agɛrɛny azi nɛ, “Ɔl nicigi gabara ci Jook o adiŋdiŋ kujuk joowanɛ dook. Uuwayekuŋ niigi igeet gɔl ci ka orogti.”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Ma agɔɔn niini gi nico iinya ci meel zɛɛ makacin otobor Pɔl nɔŋ. Ma ookci, ma anek miniŋit o Loryento abil doleca nɛ, “Karicanekin ineet duna dolece nico zaare o Yesu Kiristo.” Taman nɔkɔ uduna miniŋiti ci Loryento noko ŋaatin.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Mazi avɔ aga ɔl o aliŋliŋonek dole nici izii miniŋiti o Loryento baal anyak e ŋaatin tɔ, agaac ɔkɔma gɔl ci ka kojoktai bodo niigi guruc. Agamit ni niigi Pɔl been Silas, ma agurek nɔɔgɔ ŋino roonnyo mɛlɛgɛnyai.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Avɔyi nɔɔgɔ alaate o Rom, ma anek nɛ, “Ɔl nicigi ɔl ceen Juz, ma avu uulal niigi ɔl kuture cinai noko.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Adɛmɛz niigi ɔl kɛɛranɛ ci abanɔ kibeen lotinok ogaac. Ma alaŋ abon ŋaati kagɔɔni kaal ci aduwaket niigi ageet o giye o keeginɛ naaga ɔl o Rom.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Enico olotai kɔlɛ, ma aŋozonek nɔɔgɔ. Ma arɛɛc alaata rumanɛ o Pɔl been Silas ona aborcek e lai. Ma aricanek takirnya kodooyit nɔɔgɔ.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Mazi avɔ odotiz ŋaati adɔɔi nɔɔgɔ ɔrɔɔt, acabit nɔɔgɔ sijina. Ma aricanek alaata alaan o sijino konyoogek nɔɔgɔ ceez ka calaŋ avir.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Mazi avɔ aduwak niigi nɔɔnɔ zɔɔz nico, arek niini nɔɔgɔ zanzan eecitɔ. Ma acabek nɔɔgɔ zɔɔ kɛɛn ci adiŋdiŋ ɔrɔɔt.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Ma baalin kɛŋa aŋaruyɔ Pɔl been Silas, ma abɛn beniinok ci adiŋdiŋani Jook. Maje ɔl o acabje dook azii nɔɔgɔ nɔkɔ.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Ŋintimiliny nɔkɔ ɔtɔɔmɔ lɔɔci dook ɔrɔɔt, ma amɔɔt sijini. Taman nɔkɔ ɔkɔltɛ karogɛta dook, ma aaryai ziiya o acabin ɔl o acabje dook.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Ma acinɛ alaani o sijino. Mazi acin niini karogɛt o sijino okole, abaaban niini izi nɛ, Coma odokonyit inoko ɔl o acabje e dook. Ma aara kabaz onin tibila arɔɔŋ ka kuruk ɛlɛ kadaak.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Egerenyek ni Pɔl nɔɔnɔ molowe ci appe anek nɛ, “Má arui ɛlɛ daak gaga. Ŋaan kaavtiya naaga dook tɔ.”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Ma awa alaani o sijino eet oma ka kanyaa tokolec. Ma adokonyonek sijin eecitɔ, ma akani kozoŋti looc Pɔl been Silas zɔɔnɛ ŋaati abarini.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Ma aduŋnan nɔɔgɔ bitaala, ma ajin anek nɛ, “Eeta, mayo kutugu gitaz ci ka korogozan?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Tu Manyi Yesu ka orogit niina kibeen ɔl o ceez unun buk.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Uuwaktek ni niigi nɔɔnɔ kibeen ɔl o ceez onin dook zɔɔz o akati Manyi.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Ma baaline nice ɛlɛ ook alaani ci sijino noko, ma akɔ amoor Pɔl ki Silas tobɛ. Otoonycɛ ni enice niini kibeen ɔl o ceez onin dook.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ma akɔyi niini Pɔl been Silas ole onin, ma akɔ anyek dayiin kadaktɔ. Ma atalnɛ niini kibeen ɔl o ceez onin ɔrɔɔt, eeci utuweec niigi Jook.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Ma ŋeeretine co itoonit alaata o Rom takirnya ka kooti molok ci azi nɛ, “Oborocit ɔl baalke.”
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Uduwak ni alaani o sijino Pɔl enek nɛ, “Anyaa alaata o Rom molok ci azi nɛ, Uburucewu sijina niina kibeen Silas. Inoko zin ɔtɔɔz yaak.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Bar Pɔl anek takirnya nɛ, “Ma alaata ŋaan rak buk kootet rooni ka kicinit zɔɔz cinaaŋ o, bar olla adooket niigi kɔlɛ kebereca gaga nɔkɔ. Zin naaga buk keegina ɔl ci Rom. Ma alaŋ waan kaganona ŋaati agooneket niigi ageeta gi ci abil nɔkɔ. Acabtet niigi ageeta sijina. Ma inoko arɔɔŋ ka koborocet roodinta. Alaŋ zin kagamana naaga zɔɔz nico. Abon avu alaata o Rom niigi alya ŋina ka kivita kuburucawet.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Ooti ni takirnya zɔɔz nico alaate o Rom. Mazi avɔ azii niigi Pɔl kibeen Silas een ɔl ci Rom, anyayit ŋoliin.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Ɔɔtɔ ni niigi ŋaatineeŋ, ma avɔ anek nɛ, “Kavoloŋnya naaga giye ci kagoonekuŋ igeet o.” Uburuca ni niigi nɔɔgɔ sijina, ma ilalek nɔɔgɔ kɔtɔɔzɔ kuture nico.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Mazi aduŋna Pɔl ki Silas sijina, ɔɔt korge o ŋaa o kazi Lidiya. Ma ŋinaante urumtɔ kibeen ɔl o tuwento, ma aduwak niigi nɔɔgɔ zoozok ci dizkento. Ma vurta ɔtɔɔzɔ niigi kuture nice.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.