Atos 16

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ma eerononek Pɔl kutur o kazi Darbi been kutur o kazi Litra. Maje ŋinaante abaak ɛɛti ci tuwento kazi Timozi. Yaatinɛ dole ceen Juzen, ma atu Yesu buk. Maje baatinɛ eet ceen Garik.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Ma gɔɔn ɔl o tuwento dook kuture nice been kuture o kazi Ikoniyam ɔɔp Timozi kizi eet ci abon ɔrɔɔt.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Ɔrɔɔŋ ni Pɔl Timozi korkorit ki nɔɔnɔ. Ma atɛɛt rak nɔɔnɔ kul. Agɔɔn niini nɔkɔ o, eeci ɔl o Juz abaak vitɛnane niceke dook aga Timozi baatinɛ Garik.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Ma avɔ azɔp niigi kuturyok, aduwak ɔl o tuwento lotinok o aduwa toonnyawa kibeen alaat o ɔl o tuwento Jerusalɛma. Ma aricanek nɔɔgɔ ka kuzuuti lotinok nicoko.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Anyayit ni ɔl o tuwento dɔyiz tuwɛnta, ma agama ɔl ci meel Jook tup nɔkɔ, ma azaaci ɔl o tuwento kizi mɛɛlɛ.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Ma vurta ɔtɔɔzɔ niigi, ma avɔ adiir looc o kazi Pijiya kibeen looc o kazi Galatiya, eeci Vɔŋizi o Joowo alam nɔɔgɔ calaŋ uuwak zɔɔz o Joowo looce o kazi Asiya.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Mazi avɔ arum kɛk o aŋɛrɔn Misiya been Biziniya, orooŋit kɔɔtɔ looce o kazi Biziniya. Maje bar Vɔŋizi o Yesu ajurakɛ nɔɔgɔ keroni ci avɔyi ŋinaante.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Idiirit ni looc o kazi Misiya, ma adicek avɔ kuture o kazi Toras abil liiltoga.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Ma baaline nice uwunozɛ Pɔl. Acin niini wunozyai eet ceen Masidoniyen ci abil ilalek nɔɔnɔ anek nɛ, “Ijayet da Masidoniyakti ka ija tiritet.”
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Mazi akɔ aṯornɛkɛ wunozya nici, icinɛ Pɔl. Enico ɛlɛ naana Luka kibeen nɔɔgɔ kuluta kaal ka koota Masidoniyakti, eeci kagaya awuyet Jooi ka koota kuuwakteya ɔl zɔɔz o Joowo abon ŋinaante.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Ma katooda kavool o liilu kuture ci kazi Toras neke, ma kavoya looce o kazi Samosas. Ma iitene co koota kuture o kazi Napolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Ma ŋinaante kuduntawa kavoola, ma kawoya zɔɔnɛ kavoya kuture o kazi Vilipiya. Ma kuturi nici kutur codoi kuturyowe o looc o kazi Masidoniya. Abaayi kutur nico ɔl baal avu looce o kazi Rom. Ma kamona kuture nice iinya ci miliny.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Ma iitene o yubzento kudunta kutura koota liiltoga, eeci kabaabana kaziya nɛ, Anyak inoko ŋinti alotɛn ɔl o Juz aŋaryin. Ma ŋinaante kɔɔt kaavtiya loota, ma kazoozona ki ŋaai ci alotɛ ŋinaante.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Anyak ŋaatineeŋ ŋaa ci kazi zaar nɛ Lidiya ci looc o kazi Sayatara. Niini ŋaa ci gɔɔn ataalinɛ rumanɛ ci kolik een jalo. Ma gɔɔn buk adiŋdiŋan niini Jook, ma akɔl Manyi nɔɔnɔ ziniz kagama kaal o aduwa Pɔl.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Makacin otoonycɛ niini kibeen ɔl o kɔrɔk onin dook. Ma awuyet aneket nɛ, “Mã agayaŋu niiga kutuwa didi naana Yesu, ivita kɔɔt koromtɛ ki aneet ole can e.” Ma amɛna ŋaati awuyet zɛɛ makacin koota.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Mazi kavoya iitene oman ŋaao ŋaryiinto, kɔɔt kurumtowa kibeen dole ceen gabaren ci anyak miniŋit ci Loryento, ma anyek nɔɔnɔ kuduwa kaal ci katin iina, ma ajowa ɔl o aliŋliŋonek niini guruc ci meel gole ci aruwɛkɛ ɔl o aduwak kaal o ka kiitazɔ katin nɔɔnɔ guruc.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Ma ano gɔɔn dole nici Pɔl kibeen buk ageeta. Ma agɛrɛny azi nɛ, “Ɔl nicigi gabara ci Jook o adiŋdiŋ kujuk joowanɛ dook. Uuwayekuŋ niigi igeet gɔl ci ka orogti.”
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Ma agɔɔn niini gi nico iinya ci meel zɛɛ makacin otobor Pɔl nɔŋ. Ma ookci, ma anek miniŋit o Loryento abil doleca nɛ, “Karicanekin ineet duna dolece nico zaare o Yesu Kiristo.” Taman nɔkɔ uduna miniŋiti ci Loryento noko ŋaatin.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Mazi avɔ aga ɔl o aliŋliŋonek dole nici izii miniŋiti o Loryento baal anyak e ŋaatin tɔ, agaac ɔkɔma gɔl ci ka kojoktai bodo niigi guruc. Agamit ni niigi Pɔl been Silas, ma agurek nɔɔgɔ ŋino roonnyo mɛlɛgɛnyai.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Avɔyi nɔɔgɔ alaate o Rom, ma anek nɛ, “Ɔl nicigi ɔl ceen Juz, ma avu uulal niigi ɔl kuture cinai noko.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Adɛmɛz niigi ɔl kɛɛranɛ ci abanɔ kibeen lotinok ogaac. Ma alaŋ abon ŋaati kagɔɔni kaal ci aduwaket niigi ageet o giye o keeginɛ naaga ɔl o Rom.”
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Enico olotai kɔlɛ, ma aŋozonek nɔɔgɔ. Ma arɛɛc alaata rumanɛ o Pɔl been Silas ona aborcek e lai. Ma aricanek takirnya kodooyit nɔɔgɔ.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Mazi avɔ odotiz ŋaati adɔɔi nɔɔgɔ ɔrɔɔt, acabit nɔɔgɔ sijina. Ma aricanek alaata alaan o sijino konyoogek nɔɔgɔ ceez ka calaŋ avir.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Mazi avɔ aduwak niigi nɔɔnɔ zɔɔz nico, arek niini nɔɔgɔ zanzan eecitɔ. Ma acabek nɔɔgɔ zɔɔ kɛɛn ci adiŋdiŋ ɔrɔɔt.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Ma baalin kɛŋa aŋaruyɔ Pɔl been Silas, ma abɛn beniinok ci adiŋdiŋani Jook. Maje ɔl o acabje dook azii nɔɔgɔ nɔkɔ.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Ŋintimiliny nɔkɔ ɔtɔɔmɔ lɔɔci dook ɔrɔɔt, ma amɔɔt sijini. Taman nɔkɔ ɔkɔltɛ karogɛta dook, ma aaryai ziiya o acabin ɔl o acabje dook.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Ma acinɛ alaani o sijino. Mazi acin niini karogɛt o sijino okole, abaaban niini izi nɛ, Coma odokonyit inoko ɔl o acabje e dook. Ma aara kabaz onin tibila arɔɔŋ ka kuruk ɛlɛ kadaak.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Egerenyek ni Pɔl nɔɔnɔ molowe ci appe anek nɛ, “Má arui ɛlɛ daak gaga. Ŋaan kaavtiya naaga dook tɔ.”
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Ma awa alaani o sijino eet oma ka kanyaa tokolec. Ma adokonyonek sijin eecitɔ, ma akani kozoŋti looc Pɔl been Silas zɔɔnɛ ŋaati abarini.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ma aduŋnan nɔɔgɔ bitaala, ma ajin anek nɛ, “Eeta, mayo kutugu gitaz ci ka korogozan?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Tu Manyi Yesu ka orogit niina kibeen ɔl o ceez unun buk.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Uuwaktek ni niigi nɔɔnɔ kibeen ɔl o ceez onin dook zɔɔz o akati Manyi.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Ma baaline nice ɛlɛ ook alaani ci sijino noko, ma akɔ amoor Pɔl ki Silas tobɛ. Otoonycɛ ni enice niini kibeen ɔl o ceez onin dook.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Ma akɔyi niini Pɔl been Silas ole onin, ma akɔ anyek dayiin kadaktɔ. Ma atalnɛ niini kibeen ɔl o ceez onin ɔrɔɔt, eeci utuweec niigi Jook.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Ma ŋeeretine co itoonit alaata o Rom takirnya ka kooti molok ci azi nɛ, “Oborocit ɔl baalke.”
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Uduwak ni alaani o sijino Pɔl enek nɛ, “Anyaa alaata o Rom molok ci azi nɛ, Uburucewu sijina niina kibeen Silas. Inoko zin ɔtɔɔz yaak.”
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Bar Pɔl anek takirnya nɛ, “Ma alaata ŋaan rak buk kootet rooni ka kicinit zɔɔz cinaaŋ o, bar olla adooket niigi kɔlɛ kebereca gaga nɔkɔ. Zin naaga buk keegina ɔl ci Rom. Ma alaŋ waan kaganona ŋaati agooneket niigi ageeta gi ci abil nɔkɔ. Acabtet niigi ageeta sijina. Ma inoko arɔɔŋ ka koborocet roodinta. Alaŋ zin kagamana naaga zɔɔz nico. Abon avu alaata o Rom niigi alya ŋina ka kivita kuburucawet.”
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Ooti ni takirnya zɔɔz nico alaate o Rom. Mazi avɔ azii niigi Pɔl kibeen Silas een ɔl ci Rom, anyayit ŋoliin.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Ɔɔtɔ ni niigi ŋaatineeŋ, ma avɔ anek nɛ, “Kavoloŋnya naaga giye ci kagoonekuŋ igeet o.” Uburuca ni niigi nɔɔgɔ sijina, ma ilalek nɔɔgɔ kɔtɔɔzɔ kuture nico.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Mazi aduŋna Pɔl ki Silas sijina, ɔɔt korge o ŋaa o kazi Lidiya. Ma ŋinaante urumtɔ kibeen ɔl o tuwento, ma aduwak niigi nɔɔgɔ zoozok ci dizkento. Ma vurta ɔtɔɔzɔ niigi kuture nice.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.