Atos 16
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARIB
1 Ma eerononek Pɔl kutur o kazi Darbi been kutur o kazi Litra. Maje ŋinaante abaak ɛɛti ci tuwento kazi Timozi. Yaatinɛ dole ceen Juzen, ma atu Yesu buk. Maje baatinɛ eet ceen Garik.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Ma gɔɔn ɔl o tuwento dook kuture nice been kuture o kazi Ikoniyam ɔɔp Timozi kizi eet ci abon ɔrɔɔt.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Ɔrɔɔŋ ni Pɔl Timozi korkorit ki nɔɔnɔ. Ma atɛɛt rak nɔɔnɔ kul. Agɔɔn niini nɔkɔ o, eeci ɔl o Juz abaak vitɛnane niceke dook aga Timozi baatinɛ Garik.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Ma avɔ azɔp niigi kuturyok, aduwak ɔl o tuwento lotinok o aduwa toonnyawa kibeen alaat o ɔl o tuwento Jerusalɛma. Ma aricanek nɔɔgɔ ka kuzuuti lotinok nicoko.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Anyayit ni ɔl o tuwento dɔyiz tuwɛnta, ma agama ɔl ci meel Jook tup nɔkɔ, ma azaaci ɔl o tuwento kizi mɛɛlɛ.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Ma vurta ɔtɔɔzɔ niigi, ma avɔ adiir looc o kazi Pijiya kibeen looc o kazi Galatiya, eeci Vɔŋizi o Joowo alam nɔɔgɔ calaŋ uuwak zɔɔz o Joowo looce o kazi Asiya.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Mazi avɔ arum kɛk o aŋɛrɔn Misiya been Biziniya, orooŋit kɔɔtɔ looce o kazi Biziniya. Maje bar Vɔŋizi o Yesu ajurakɛ nɔɔgɔ keroni ci avɔyi ŋinaante.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Idiirit ni looc o kazi Misiya, ma adicek avɔ kuture o kazi Toras abil liiltoga.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Ma baaline nice uwunozɛ Pɔl. Acin niini wunozyai eet ceen Masidoniyen ci abil ilalek nɔɔnɔ anek nɛ, “Ijayet da Masidoniyakti ka ija tiritet.”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Mazi akɔ aṯornɛkɛ wunozya nici, icinɛ Pɔl. Enico ɛlɛ naana Luka kibeen nɔɔgɔ kuluta kaal ka koota Masidoniyakti, eeci kagaya awuyet Jooi ka koota kuuwakteya ɔl zɔɔz o Joowo abon ŋinaante.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Ma katooda kavool o liilu kuture ci kazi Toras neke, ma kavoya looce o kazi Samosas. Ma iitene co koota kuture o kazi Napolis.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Ma ŋinaante kuduntawa kavoola, ma kawoya zɔɔnɛ kavoya kuture o kazi Vilipiya. Ma kuturi nici kutur codoi kuturyowe o looc o kazi Masidoniya. Abaayi kutur nico ɔl baal avu looce o kazi Rom. Ma kamona kuture nice iinya ci miliny.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Ma iitene o yubzento kudunta kutura koota liiltoga, eeci kabaabana kaziya nɛ, Anyak inoko ŋinti alotɛn ɔl o Juz aŋaryin. Ma ŋinaante kɔɔt kaavtiya loota, ma kazoozona ki ŋaai ci alotɛ ŋinaante.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Anyak ŋaatineeŋ ŋaa ci kazi zaar nɛ Lidiya ci looc o kazi Sayatara. Niini ŋaa ci gɔɔn ataalinɛ rumanɛ ci kolik een jalo. Ma gɔɔn buk adiŋdiŋan niini Jook, ma akɔl Manyi nɔɔnɔ ziniz kagama kaal o aduwa Pɔl.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Makacin otoonycɛ niini kibeen ɔl o kɔrɔk onin dook. Ma awuyet aneket nɛ, “Mã agayaŋu niiga kutuwa didi naana Yesu, ivita kɔɔt koromtɛ ki aneet ole can e.” Ma amɛna ŋaati awuyet zɛɛ makacin koota.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Mazi kavoya iitene oman ŋaao ŋaryiinto, kɔɔt kurumtowa kibeen dole ceen gabaren ci anyak miniŋit ci Loryento, ma anyek nɔɔnɔ kuduwa kaal ci katin iina, ma ajowa ɔl o aliŋliŋonek niini guruc ci meel gole ci aruwɛkɛ ɔl o aduwak kaal o ka kiitazɔ katin nɔɔnɔ guruc.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Ma ano gɔɔn dole nici Pɔl kibeen buk ageeta. Ma agɛrɛny azi nɛ, “Ɔl nicigi gabara ci Jook o adiŋdiŋ kujuk joowanɛ dook. Uuwayekuŋ niigi igeet gɔl ci ka orogti.”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Ma agɔɔn niini gi nico iinya ci meel zɛɛ makacin otobor Pɔl nɔŋ. Ma ookci, ma anek miniŋit o Loryento abil doleca nɛ, “Karicanekin ineet duna dolece nico zaare o Yesu Kiristo.” Taman nɔkɔ uduna miniŋiti ci Loryento noko ŋaatin.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Mazi avɔ aga ɔl o aliŋliŋonek dole nici izii miniŋiti o Loryento baal anyak e ŋaatin tɔ, agaac ɔkɔma gɔl ci ka kojoktai bodo niigi guruc. Agamit ni niigi Pɔl been Silas, ma agurek nɔɔgɔ ŋino roonnyo mɛlɛgɛnyai.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Avɔyi nɔɔgɔ alaate o Rom, ma anek nɛ, “Ɔl nicigi ɔl ceen Juz, ma avu uulal niigi ɔl kuture cinai noko.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Adɛmɛz niigi ɔl kɛɛranɛ ci abanɔ kibeen lotinok ogaac. Ma alaŋ abon ŋaati kagɔɔni kaal ci aduwaket niigi ageet o giye o keeginɛ naaga ɔl o Rom.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Enico olotai kɔlɛ, ma aŋozonek nɔɔgɔ. Ma arɛɛc alaata rumanɛ o Pɔl been Silas ona aborcek e lai. Ma aricanek takirnya kodooyit nɔɔgɔ.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Mazi avɔ odotiz ŋaati adɔɔi nɔɔgɔ ɔrɔɔt, acabit nɔɔgɔ sijina. Ma aricanek alaata alaan o sijino konyoogek nɔɔgɔ ceez ka calaŋ avir.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Mazi avɔ aduwak niigi nɔɔnɔ zɔɔz nico, arek niini nɔɔgɔ zanzan eecitɔ. Ma acabek nɔɔgɔ zɔɔ kɛɛn ci adiŋdiŋ ɔrɔɔt.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Ma baalin kɛŋa aŋaruyɔ Pɔl been Silas, ma abɛn beniinok ci adiŋdiŋani Jook. Maje ɔl o acabje dook azii nɔɔgɔ nɔkɔ.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Ŋintimiliny nɔkɔ ɔtɔɔmɔ lɔɔci dook ɔrɔɔt, ma amɔɔt sijini. Taman nɔkɔ ɔkɔltɛ karogɛta dook, ma aaryai ziiya o acabin ɔl o acabje dook.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Ma acinɛ alaani o sijino. Mazi acin niini karogɛt o sijino okole, abaaban niini izi nɛ, Coma odokonyit inoko ɔl o acabje e dook. Ma aara kabaz onin tibila arɔɔŋ ka kuruk ɛlɛ kadaak.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Egerenyek ni Pɔl nɔɔnɔ molowe ci appe anek nɛ, “Má arui ɛlɛ daak gaga. Ŋaan kaavtiya naaga dook tɔ.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Ma awa alaani o sijino eet oma ka kanyaa tokolec. Ma adokonyonek sijin eecitɔ, ma akani kozoŋti looc Pɔl been Silas zɔɔnɛ ŋaati abarini.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Ma aduŋnan nɔɔgɔ bitaala, ma ajin anek nɛ, “Eeta, mayo kutugu gitaz ci ka korogozan?”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Tu Manyi Yesu ka orogit niina kibeen ɔl o ceez unun buk.”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Uuwaktek ni niigi nɔɔnɔ kibeen ɔl o ceez onin dook zɔɔz o akati Manyi.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Ma baaline nice ɛlɛ ook alaani ci sijino noko, ma akɔ amoor Pɔl ki Silas tobɛ. Otoonycɛ ni enice niini kibeen ɔl o ceez onin dook.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Ma akɔyi niini Pɔl been Silas ole onin, ma akɔ anyek dayiin kadaktɔ. Ma atalnɛ niini kibeen ɔl o ceez onin ɔrɔɔt, eeci utuweec niigi Jook.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Ma ŋeeretine co itoonit alaata o Rom takirnya ka kooti molok ci azi nɛ, “Oborocit ɔl baalke.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Uduwak ni alaani o sijino Pɔl enek nɛ, “Anyaa alaata o Rom molok ci azi nɛ, Uburucewu sijina niina kibeen Silas. Inoko zin ɔtɔɔz yaak.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Bar Pɔl anek takirnya nɛ, “Ma alaata ŋaan rak buk kootet rooni ka kicinit zɔɔz cinaaŋ o, bar olla adooket niigi kɔlɛ kebereca gaga nɔkɔ. Zin naaga buk keegina ɔl ci Rom. Ma alaŋ waan kaganona ŋaati agooneket niigi ageeta gi ci abil nɔkɔ. Acabtet niigi ageeta sijina. Ma inoko arɔɔŋ ka koborocet roodinta. Alaŋ zin kagamana naaga zɔɔz nico. Abon avu alaata o Rom niigi alya ŋina ka kivita kuburucawet.”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Ooti ni takirnya zɔɔz nico alaate o Rom. Mazi avɔ azii niigi Pɔl kibeen Silas een ɔl ci Rom, anyayit ŋoliin.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Ɔɔtɔ ni niigi ŋaatineeŋ, ma avɔ anek nɛ, “Kavoloŋnya naaga giye ci kagoonekuŋ igeet o.” Uburuca ni niigi nɔɔgɔ sijina, ma ilalek nɔɔgɔ kɔtɔɔzɔ kuture nico.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Mazi aduŋna Pɔl ki Silas sijina, ɔɔt korge o ŋaa o kazi Lidiya. Ma ŋinaante urumtɔ kibeen ɔl o tuwento, ma aduwak niigi nɔɔgɔ zoozok ci dizkento. Ma vurta ɔtɔɔzɔ niigi kuture nice.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.