Atos 14
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NTLH
1 Ma Ikoniyama ŋinaante ɔɔtɔ Pɔl kibeen Barnabas ceeze o lotento, ma avɔ uuwak dɔyize o Joowo, makacin ɔl ci meel ole o Juz been modɛn oogi utuyɔ.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Maje bar ɔl ci Juz ogɛn calaŋ arɔɔŋ kutuyɔ amacuc modɛn, ma akat nɔɔgɔ zɔɔza ka kotoborit nɔŋ ka kigidit Pɔl ki Barnabas been ɔl o atuwe.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Ma amɔn Pɔl kibeen Barnabas ŋinaante ŋinti wun, ma uuwak niigi zɔɔz o Manyi moozɛta. Ma ayelza Manyi zɔɔz uneeŋ akati reezinɛt onin kibil tɔ ŋaati anyekɛ nɔɔgɔ dɔyiz ci agɔɔni kaal ci atɛɛt ɔl biye.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Ɛŋɛrtɔ ni ɔl o kuturo lak ram. Ceegi agama zɔɔz ci ɔl ci Juz o, maje ceegi agama zɔɔz o toonnyawu.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Oromit ni modɛna eleeti kodoye kibeen Juz been alaat ugeec ka kigidit toonnyak ka kavacit nɔɔgɔ biyɛnɛ kadaayitɔ.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Mazi azii toonnyawa gi nico, ivirit ɔɔtɔ kuture o kazi Litra kibeen kuture o kazi Darbi o ɛɛl looce o kazi Likoniya kibeen vitɛn o ajɔŋɔz loocok niceke.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Ma ŋinaante ɔɔt uuwaktek niigi ɔl kaviyak o Joowo abon.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Maje kuture o kazi Litra anyak eet ci aritai kizi ŋanyŋany calaŋ awɔ been nɛɛn.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Aavi niini ŋinaante, ma azii zɔɔz o Pɔl. Ma agɛlɛm Pɔl nɔɔnɔ ɔrɔɔt, ma acin nɔɔnɔ anyak tuwɛn ci ka kanyek nɔɔnɔ kobona.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Ma anek Pɔl nɔɔnɔ molowe ci appe nɛ, “Tiŋa jena. Zɔlan zɔɔ.” Ma iŋaaz didi ɛɛti nici jena taman nɔkɔ, ma awɔ.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Mazi acin kɔlɛ gi ci agɔɔn Pɔl o, egerenyit zooze uneeŋ een Likoniya anɔ nɛ, “Ivitayet joowanɛ eleetine ci ɔl ci deer.”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Ma akanek niigi Barnabas zaar ci jook uneeŋ kazi Zuus. Maje Pɔl akanek zaar ci jook uneeŋ kazi Ormɛz, eeci azɔɔz niini ɔrɔɔt.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Maje ceez ci jook cineeŋ kazi Zuus noko aavi waanice kutur nice kabanyca. Iiya ni alaani ci ceez ci jook cineeŋ kazi Zuus noko. Anyaa tiin ceen olenya ci anyak koroboli alemetinɛ zɛɛ been araan. Arɔɔŋ niini been kɔlɛ kutuguzek todoyok toonnyak, eeci abaaban niigi anɔ nɛ, Ɔl nicigi joowanɛ gi.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Mazi azii Barnabas been Pɔl gi ci arɔɔŋ kutuguzek niigi nɔɔgɔ o, ereecit rumanɛ ugeec maany, eeci gi nici gɛrzɛ ɔrɔɔt Joowa. Ma adokonyonek niigi kɔlɛ eecitɔ, ma agɛrɛny nɔɔgɔ anek nɛ,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Má agoonu gi nico nɔkɔ. Naaga keegina ɔl ci deer kiyo niiga o. Kaavtiya ŋina o ka kuuwakteyuŋ igeet zɔɔz ci ka otoŋti diŋdiŋaninɛt ci adiŋdiŋanu joowanɛ o labak adilyai, ka bar idiŋdiŋanit Jook o arogi tamma. Jook nico nɛɛn o ɛɛnyca tammu taden ki looc ki liilok been kaal o anyak niigi dook.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Baale ooŋ niini modɛn dook kutuguzɔ kaal o arɔɔŋ kutuguzɔ niigi labak.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Bar zin gɔɔn ŋaan niini ayelza ɛlɛ ɔla kaale o abon agoonek niini nɔɔgɔ. Nɔɔnɔ nɛɛn o anyuŋ igeet tammu tiilɛz been manɛɛn o gɔɔn abiir keberece uneeŋ. Ma anyuŋ buk niini igeet dayiin, ma anyek zinzeeti ugooc kataltɔ.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Alamit ni toonnyawa ɔl o arɔɔŋ kotodoŋtek nɔɔgɔ todoyok, bar zin yo nuun aduwak niigi nɔɔgɔ zoozok nicoko o, alaŋ niigi arɔɔŋ kiziiyit juruŋ.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Ma vurta ivita ɔl o Juz ogɛn Antiyokti looce o Pisidiya kibeen Ikoniyama. Ma avu akana niigi kɔlɛ kavacit Pɔl biyɛnɛ. Ma avac nɔɔnɔ zɛɛ makacin abaabanit kizik adaawa. Ɔɔt ni ujuktek tuu.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Bar mazi alotak ɔl o tuwento Pɔl, ma avu eelnek nɔɔnɔ, itiŋa bodo niini jena, ma amiironek kutur. Ma iitene ci aalna o ɔtɔɔzɔ Pɔl kibeen Barnabas ɔɔtɔ kuture o kazi Darbi.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Ma Darbiya ŋinaante ɔɔt uuwayit Pɔl kibeen Barnabas zɔɔz o Joowo, makacin utuyɔ ɔl ci meelik. Ma amiironek bodo kutur o kazi Litra ki kutur o kazi Ikoniyam kibeen kutur o kazi Antiyok looce o kazi Pisidiya.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Ma ilot niigi ɔl o tuwento kuturyowe nicoko kodoyit kak, ma ilot nɔɔgɔ ka kemedak tuwɛn Joowa. Ma adɛmɛz nɔɔgɔ anek nɛ, “Naaga o katuwe dook kapirna tiŋeere kaale ci meelik loota ŋina maŋaan rak naaga kɔɔtɔ baliinte o Joowo tamma o.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Ma aŋɛra niigi alaat ci ɔl o tuwento kuturyowe nicoko dook. Ma adiŋdiŋan Pɔl ki Barnabas Jook ŋaati ooŋni dayiin, ma aŋaryɛ, ma anyek niigi alaat nicoko Jook o atu niigi ka kozooti nɔɔgɔ nɔkɔ.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Ɔɔtɔ ni niigi, ma avɔ adiir looc o kazi Pisidiya, ma avɔ zɛɛ been looc o kazi Pampiliya.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Ma avɔ uuwak zɔɔz o Joowo kuture o kazi Perga. Ma adicek avɔ kuture o kazi Ataliya.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Ma ŋinaante otoodit kavool o liilu, imiirtozek kutur o kazi Antiyok baal itooni nɔɔgɔ ɔl o tuwento kɔɔt kuuwakti zɔɔz o Joowo e, eeci idica niigi liŋliŋɔn uneeŋ.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Mazi avɔ arum Antiyok, uluta niigi ɔl o tuwento kivitak ŋintodoi, ma aduwak nɔɔgɔ kaal baal agɔɔn Jooi ŋaaten nɔɔgɔ e dook. Ma aduwak buk niigi nɔɔgɔ gi o anyekɛ Jooi modɛn gɔl ci ka kutuyɔi.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Ma aavtiz niigi ŋinaante ŋinti wun aromɛ kibeen ɔl o tuwento.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.