Atos 12

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ma iinyaye niceke akata alaani o kazi Erod gidɛn ci agidi ɔl o tuwento oogi.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Anyek niini Jemis ween gɔtɔni Jɔn kuruyit ɔl nɔɔnɔ dilawa kadaak.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Mazi acin Erod ɔl o Juz atalnɛ giye nico, utugu gi ci gɛr bodo ci ka kagamti ɔl Pitɔr. Agooni gi nici iinyaye o gɔɔn alotɛn ɔl o Juz adayi ḏɔkɛn o alaŋ amokcar.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Agamit ni ɔl Pitɔr, ma avɔ aryek nɔɔnɔ sijin. Ma aŋɛra Erod takirnya amɔnki tɔrkɔnɔm kɔɔt kebeyit Pitɔr sijina. Ma aŋɛr takirnya eleeti lɛlɛnɛt wec ka kanycɔi beyiin, ma anyɔn niigi beyiin ɔl wec wec. Maje Erod arɔɔŋ kooyi Pitɔr ka kook kapaktek ɔl nɔɔnɔ daayiz kɔla iitene ci aṯornɛkɛ lotɛn o Juz vardaŋinto.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Maje maŋaan aavi Pitɔr sijina e, ajinak ɔl o tuwento nɔɔnɔ Jook ɔrɔɔt.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Ma baaline ci ka kalai iiteni ci ka waan kapayɛkɛ Erod Pitɔr daayiz o, ɔɔŋ Pitɔr ŋaati aŋɛrɛkɛ takirnya raman nɔɔnɔ kɔrgɛn acabji azɛɛna ziiye raman. Maje bodo takirnya ogɛn abɛk araan o sijino.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Ma ŋinaante iiya toonnyaiti ci Joowo olla boyoŋyoŋ, ma ataran ceez ci ona acabin Pitɔr o wak. Ma iiŋka toonnyaiti Pitɔr amɔɔni dodop ka kicinɛ, ma anek nɔɔnɔ nɛ, “Tiŋa je taman.” Ma iŋaaz didi Pitɔr jena, ma iina ziiya azeene cigin o.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Ma anek toonnyaiti nɔɔnɔ nɛ, “Borocek rum unun been caava.” Ma agɔɔn Pitɔr nɔkɔ, ma anek toonnyaiti bodo nɔɔnɔ nɛ, “Doma rum unun malkinto. Nowawan.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Ono ni Pitɔr nɔɔnɔ, ma adun sijina. Bar Pitɔr alaŋ aga gi ci agoonek toonnyaiti o gi ceen didi, bar olla abaaban niini anyek kizi wunozyak.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Ma adicek niigi abatak takirnya ci oowu o, ma avɔ bodo abatak ci korgenu e zɛɛ ma avɔ arum araan ween ziit aṯornɛkɛ. Ma akɔl araani nici ɛlɛ doon kɔkɔm eet ci deer, ma adun niigi bitaala. Oneec ni niigi gɔl ɔtɔɔzɔ. Taman nɔkɔ izi toonnyaiti ḏim.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Zin ŋina agawun Pitɔr gi ci ona agoononek nɔɔnɔ o, ma azi nɛ, “Inoko kagawa naana gi nico didi juruŋ. Itoona Manyi toonnyai onin ka kiiya korogozan aneet dɔyize o Erod been ole o Juz o arɔɔŋ kutuguzeyan kaal ci gɛr.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Mazi agawun niini oboroca didi toonnyaiti nɔɔnɔ, ook ole o Meri ween yaati Jɔn Marko. Maje ɔl ci meel ŋinaante alotɛ aŋaryɛ ka kitirit Jooi nɔɔnɔ.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Ma ŋintimiliny nɔkɔ ɛtɛrɛn Pitɔr karogi o anyoogɛnɛ kaluwa, ma aku gabarɛnti ceen dole ci ŋaai ci kazi zaar nɛ Roda ka kiiya kɔkɔl karogi.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Mazi ka kɔkɔl karogi, iziiwun niini Pitɔr molok, ma atalnɛ ɔrɔɔt zɛɛ makacin imiirozek ceez iŋaan kɔkɔl karogi. Ma akɔ anek ɔl nɛ, “Pitɔr abil bitaala.”
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Ma anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Aamnyin maŋɔni.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Maje bar Pitɔr ŋaan atɛrɛn karogi nɔkɔ. Mazi akɔ akɔl ɛɛti codoi karogi, iiya Pitɔr eecitɔ, ma acin niigi nɔɔnɔ, ma abiir nɔɔgɔ ooti tɛt.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ma adɔŋ niini aziit anek nɔɔgɔ nɛ, “Ajaktɔ di.” Oobek ni niini nɔɔgɔ gɔl o aduŋnan Manyi nɔɔnɔ sijina. Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Uduktak zɔɔz nico Jemis kibeen ɔl o tuwento dook.” Otoŋek ni niini nɔɔgɔ looc ook ŋaaman.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Mazi akɔ aaliz tammu, olla egenygenyit takirnya o abɛk sijin e arɔɔŋ Pitɔr. Ma anɔ nɛ, “Gitaz ci utuguwozek eet we o? Mayo ook niini ŋaaḏaŋ?”
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Ma aricanek Erod takirnya ka korooŋit nɔɔnɔ juruŋ, ma bar ŋaan niigi kojokta nɔɔnɔ. Ma aricanek Erod alaan uneeŋ ka kɛgɛz nɔɔgɔ juruŋ. Apayewun ni Erod nɔɔgɔ daayiz.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Ma iinyaye niceke abornek Erod ɔl o Tayor ki ɔl o Sidon nɔŋ ɔrɔɔt. Ivita ni ɔl ceen kɔlɛ loocowe niceke ka kivita kimicit ki nɔɔnɔ. Ɔɔwa rak arumɔ niigi kibeen eet o kazi Balastus o aliŋliŋ ole o Erod, ma agama Balastus ka kitirit nɔɔgɔ. Enice ɛlɛ ɔɔtɔ ɔl nici ŋaati Erod avɔ arɔɔŋ ganɔn ŋaatin, eeci gɔɔn dayiin cigeecik avu looce ci abal Erod o.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Ma iitene o ka kurumtɔi niigi kibeen Erod, oborocek Erod rumanɛ ogin alaazetu. Maje ɔl ci meel gɛr alotak nɔɔnɔ, ma uuwayek niini nɔɔgɔ kaal.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Ma agɛrɛny ɔl anɔ nɛ, “Alaŋ een nicini eet ci deer. Niini Jook gi.”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Taman nɔkɔ iiya toonnyaiti ci Joowo, ma anyek Erod kɔmɔɔr, eeci agama zɔɔz ci adiŋdiŋani ɔl nɔɔnɔ o, ma bar alaŋ anyek ɔl kidiŋdiŋanit Jook. Adayit ni nɔɔnɔ kuluuta zɛɛ makacin adaawa.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Adala ni zɔɔz o Joowo iinyaye niceke loocok dook, ma atuwe ɔl ci meelik.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Maje Barnabas kibeen Cɔl ɔɔt anycek guruc baalke alaat o tuwento Jerusalɛma, ma amiiri niigi avɔ Antiyokti. Ma azɔt niigi buk Jɔn Marko.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.