Atos 12
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA
1 Ma iinyaye niceke akata alaani o kazi Erod gidɛn ci agidi ɔl o tuwento oogi.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Anyek niini Jemis ween gɔtɔni Jɔn kuruyit ɔl nɔɔnɔ dilawa kadaak.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Mazi acin Erod ɔl o Juz atalnɛ giye nico, utugu gi ci gɛr bodo ci ka kagamti ɔl Pitɔr. Agooni gi nici iinyaye o gɔɔn alotɛn ɔl o Juz adayi ḏɔkɛn o alaŋ amokcar.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Agamit ni ɔl Pitɔr, ma avɔ aryek nɔɔnɔ sijin. Ma aŋɛra Erod takirnya amɔnki tɔrkɔnɔm kɔɔt kebeyit Pitɔr sijina. Ma aŋɛr takirnya eleeti lɛlɛnɛt wec ka kanycɔi beyiin, ma anyɔn niigi beyiin ɔl wec wec. Maje Erod arɔɔŋ kooyi Pitɔr ka kook kapaktek ɔl nɔɔnɔ daayiz kɔla iitene ci aṯornɛkɛ lotɛn o Juz vardaŋinto.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Maje maŋaan aavi Pitɔr sijina e, ajinak ɔl o tuwento nɔɔnɔ Jook ɔrɔɔt.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Ma baaline ci ka kalai iiteni ci ka waan kapayɛkɛ Erod Pitɔr daayiz o, ɔɔŋ Pitɔr ŋaati aŋɛrɛkɛ takirnya raman nɔɔnɔ kɔrgɛn acabji azɛɛna ziiye raman. Maje bodo takirnya ogɛn abɛk araan o sijino.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Ma ŋinaante iiya toonnyaiti ci Joowo olla boyoŋyoŋ, ma ataran ceez ci ona acabin Pitɔr o wak. Ma iiŋka toonnyaiti Pitɔr amɔɔni dodop ka kicinɛ, ma anek nɔɔnɔ nɛ, “Tiŋa je taman.” Ma iŋaaz didi Pitɔr jena, ma iina ziiya azeene cigin o.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ma anek toonnyaiti nɔɔnɔ nɛ, “Borocek rum unun been caava.” Ma agɔɔn Pitɔr nɔkɔ, ma anek toonnyaiti bodo nɔɔnɔ nɛ, “Doma rum unun malkinto. Nowawan.”
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Ono ni Pitɔr nɔɔnɔ, ma adun sijina. Bar Pitɔr alaŋ aga gi ci agoonek toonnyaiti o gi ceen didi, bar olla abaaban niini anyek kizi wunozyak.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Ma adicek niigi abatak takirnya ci oowu o, ma avɔ bodo abatak ci korgenu e zɛɛ ma avɔ arum araan ween ziit aṯornɛkɛ. Ma akɔl araani nici ɛlɛ doon kɔkɔm eet ci deer, ma adun niigi bitaala. Oneec ni niigi gɔl ɔtɔɔzɔ. Taman nɔkɔ izi toonnyaiti ḏim.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Zin ŋina agawun Pitɔr gi ci ona agoononek nɔɔnɔ o, ma azi nɛ, “Inoko kagawa naana gi nico didi juruŋ. Itoona Manyi toonnyai onin ka kiiya korogozan aneet dɔyize o Erod been ole o Juz o arɔɔŋ kutuguzeyan kaal ci gɛr.”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Mazi agawun niini oboroca didi toonnyaiti nɔɔnɔ, ook ole o Meri ween yaati Jɔn Marko. Maje ɔl ci meel ŋinaante alotɛ aŋaryɛ ka kitirit Jooi nɔɔnɔ.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Ma ŋintimiliny nɔkɔ ɛtɛrɛn Pitɔr karogi o anyoogɛnɛ kaluwa, ma aku gabarɛnti ceen dole ci ŋaai ci kazi zaar nɛ Roda ka kiiya kɔkɔl karogi.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Mazi ka kɔkɔl karogi, iziiwun niini Pitɔr molok, ma atalnɛ ɔrɔɔt zɛɛ makacin imiirozek ceez iŋaan kɔkɔl karogi. Ma akɔ anek ɔl nɛ, “Pitɔr abil bitaala.”
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Ma anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Aamnyin maŋɔni.”
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Maje bar Pitɔr ŋaan atɛrɛn karogi nɔkɔ. Mazi akɔ akɔl ɛɛti codoi karogi, iiya Pitɔr eecitɔ, ma acin niigi nɔɔnɔ, ma abiir nɔɔgɔ ooti tɛt.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Ma adɔŋ niini aziit anek nɔɔgɔ nɛ, “Ajaktɔ di.” Oobek ni niini nɔɔgɔ gɔl o aduŋnan Manyi nɔɔnɔ sijina. Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Uduktak zɔɔz nico Jemis kibeen ɔl o tuwento dook.” Otoŋek ni niini nɔɔgɔ looc ook ŋaaman.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Mazi akɔ aaliz tammu, olla egenygenyit takirnya o abɛk sijin e arɔɔŋ Pitɔr. Ma anɔ nɛ, “Gitaz ci utuguwozek eet we o? Mayo ook niini ŋaaḏaŋ?”
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Ma aricanek Erod takirnya ka korooŋit nɔɔnɔ juruŋ, ma bar ŋaan niigi kojokta nɔɔnɔ. Ma aricanek Erod alaan uneeŋ ka kɛgɛz nɔɔgɔ juruŋ. Apayewun ni Erod nɔɔgɔ daayiz.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Ma iinyaye niceke abornek Erod ɔl o Tayor ki ɔl o Sidon nɔŋ ɔrɔɔt. Ivita ni ɔl ceen kɔlɛ loocowe niceke ka kivita kimicit ki nɔɔnɔ. Ɔɔwa rak arumɔ niigi kibeen eet o kazi Balastus o aliŋliŋ ole o Erod, ma agama Balastus ka kitirit nɔɔgɔ. Enice ɛlɛ ɔɔtɔ ɔl nici ŋaati Erod avɔ arɔɔŋ ganɔn ŋaatin, eeci gɔɔn dayiin cigeecik avu looce ci abal Erod o.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Ma iitene o ka kurumtɔi niigi kibeen Erod, oborocek Erod rumanɛ ogin alaazetu. Maje ɔl ci meel gɛr alotak nɔɔnɔ, ma uuwayek niini nɔɔgɔ kaal.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Ma agɛrɛny ɔl anɔ nɛ, “Alaŋ een nicini eet ci deer. Niini Jook gi.”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Taman nɔkɔ iiya toonnyaiti ci Joowo, ma anyek Erod kɔmɔɔr, eeci agama zɔɔz ci adiŋdiŋani ɔl nɔɔnɔ o, ma bar alaŋ anyek ɔl kidiŋdiŋanit Jook. Adayit ni nɔɔnɔ kuluuta zɛɛ makacin adaawa.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Adala ni zɔɔz o Joowo iinyaye niceke loocok dook, ma atuwe ɔl ci meelik.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Maje Barnabas kibeen Cɔl ɔɔt anycek guruc baalke alaat o tuwento Jerusalɛma, ma amiiri niigi avɔ Antiyokti. Ma azɔt niigi buk Jɔn Marko.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.