Apocalipse 6

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Enico kicina Nyɔɔn ŋaati apilan mutulac o oowu mutulaye ween torgɛrɛm e. Mazi apila niini mutulac nico, kazii kelegit codoi kelegjene ween wec e agɛrɛny molowe ci appe kiyo ajul tammu o azi nɛ, “Ija.”
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Mazi kaara kɛbɛrɛ, kacin jɔm ci vɔɔr aku. Anyak ɛɛti ci atɔɔt o irii, ma anyak kondec o mogiinto ɔɔwa. Awɔ niini jome nico ka kook kɔmɔk modɛn o ɔɔrɔ ki nɔɔnɔ dook.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Mazi bodo apila Nyɔɔn mutulac oma, kazii kelegit codoi azi nɛ, “Ija.”
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Ma aduŋna bodo jɔmi ci meeri. Maje eet ci atɔɔt o anyonek nɔɔnɔ gina ci wun ki dɔyiz ci aaranɛ ganɔn loota, ma anyaakɛ looc ɔrɔɔn ci akanɔn ɔl kadaayitɔ.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Bodo apila Nyɔɔn mutulac oma, ma kazii kelege oke codoi azi nɛ, “Ija.” Mazi kaara kɛbɛrɛ, kacin jɔm ci oli aku. Atɔɔt ɛɛti ci anyak gi o gɔɔn ayabzi ɔl kaal o aziita.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Ma kazii molok ci kizik bar aku kelege ween wec e. Azi mɔlɔyi nici nɛ, “Guruca ci aliŋliŋa ɛɛti iitene codoi aganɔ kibeen labi ci ataalak ɛlɛ onin doon ka kadak iitene nico ɛlɛ, bar alaŋ alɛɛnɔ ki ɔl ci kɔrɔk onin dook. Anyak buk dayiin oogi tɔ, bar adoŋnyi ɔrɔɔt ɛlɛ, ma alaŋ anim ɛɛti kataala.”
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Bodo apila Nyɔɔn mutulac oma, ma kazii kelege ween wec e codoi azi nɛ, “Ija.”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Mazi kaara kɛbɛrɛ, kacin bodo jɔm ci colai aku. Kazi zaar ci eet ci atɔɔt jɔm nico o nɛ Daayiz. Maje miniŋa ci meelik gɛr ano nɔɔnɔ vurta. Anyonek nɔɔgɔ dɔyizi ci alibi looc kaluden codoi ŋaao aŋerin lɔɔci kizi kaludanɛ wec. Aruk niigi ɔl kadaayitɔ ɔrɔɔnta, ki magize ween tarjo, ki moorizowɛ, been kelegene ci mootik.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Bodo apila Nyɔɔn mutulac oma, ma kacin ŋaao taabinto loota voŋizok ci ɔl baal aruwe giye o azooni zɔɔz o Joowo, ma abɔranɛ niigi tuwɛn uneeŋ e.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Agɛrɛny niigi molowe ci appe anɔ nɛ, “Manyi Jook o anyei dɔyiz, ineet nɛɛn o adiŋdiŋ, ma een didi. Ka zin yo rɛwɔ been inin ŋaati ka cacɔi ole baal aruket ageeta kadaakta e?”
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Anycozek ni nɔɔgɔ dook rumanɛ ci vɔɔr wuntik. Ma aduyak nɔɔgɔ gi ci ka rak kereyɔi ŋintimiliny, eeci ŋaan anyak gɔnɔgi ci ano Jook ka buk kurukte kadaayitɔ, kiyo baale niigi e.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Bodo apila Nyɔɔn mutulac oma. Taman nɔkɔ ɔtɔɔmɔ lɔɔci kirakirak, ma ookci ii kizi koli tɛr. Maje nyɛlɔyi ookci kizi meerik tɛt kiyo biyeta o.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Ma iinak monyonya looc kiyo arurai kɛbɛrɛ o moneeco ŋaati ivaani ŋɔɔti o.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Ma atuuzi tammu taden kiyo kuwɛni o, makacin izi ḏim. Maje biyɛn dook kibeen vitɛn ween viriviro aliya maama apiyai vitɛnane ugeec.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Maje alaata o loocok dook, ki ɔl o titiny, been alaat o takirnyawu, ki ɔl ween arɔk, ki ɔl ween olenya, ki ɔl ween gabara, kibeen ɔl o aliŋliŋonek niigi aroodi niigi dook bɔɔtwani been vitɛnanɛ o lukudik ɛɛl biyɛnɛ.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Ma anɔ nɛ, “Bar maya iinaket biyɛn nici ka kiliita bornɛt nɔŋ ci eet o aavi lecere o alaazetu kibeen bornɛt nɔŋ o Nyoonu.
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Eeci iiya iiteni uneeŋ aborni nɔŋ. Ŋɛnɛɛn zin ci ka kɛɛla ɛlɛ iitene nico?”
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.