Apocalipse 6
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARA
1 Enico kicina Nyɔɔn ŋaati apilan mutulac o oowu mutulaye ween torgɛrɛm e. Mazi apila niini mutulac nico, kazii kelegit codoi kelegjene ween wec e agɛrɛny molowe ci appe kiyo ajul tammu o azi nɛ, “Ija.”
1 Vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse voz de trovão: Vem!
2 Mazi kaara kɛbɛrɛ, kacin jɔm ci vɔɔr aku. Anyak ɛɛti ci atɔɔt o irii, ma anyak kondec o mogiinto ɔɔwa. Awɔ niini jome nico ka kook kɔmɔk modɛn o ɔɔrɔ ki nɔɔnɔ dook.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco e o seu cavaleiro com um arco; e foi-lhe dada uma coroa; e ele saiu vencendo e para vencer.
3 Mazi bodo apila Nyɔɔn mutulac oma, kazii kelegit codoi azi nɛ, “Ija.”
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: Vem!
4 Ma aduŋna bodo jɔmi ci meeri. Maje eet ci atɔɔt o anyonek nɔɔnɔ gina ci wun ki dɔyiz ci aaranɛ ganɔn loota, ma anyaakɛ looc ɔrɔɔn ci akanɔn ɔl kadaayitɔ.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao seu cavaleiro, foi-lhe dado tirar a paz da terra para que os homens se matassem uns aos outros; também lhe foi dada uma grande espada.
5 Bodo apila Nyɔɔn mutulac oma, ma kazii kelege oke codoi azi nɛ, “Ija.” Mazi kaara kɛbɛrɛ, kacin jɔm ci oli aku. Atɔɔt ɛɛti ci anyak gi o gɔɔn ayabzi ɔl kaal o aziita.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: Vem! Então, vi, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Ma kazii molok ci kizik bar aku kelege ween wec e. Azi mɔlɔyi nici nɛ, “Guruca ci aliŋliŋa ɛɛti iitene codoi aganɔ kibeen labi ci ataalak ɛlɛ onin doon ka kadak iitene nico ɛlɛ, bar alaŋ alɛɛnɔ ki ɔl ci kɔrɔk onin dook. Anyak buk dayiin oogi tɔ, bar adoŋnyi ɔrɔɔt ɛlɛ, ma alaŋ anim ɛɛti kataala.”
6 E ouvi uma como que voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Bodo apila Nyɔɔn mutulac oma, ma kazii kelege ween wec e codoi azi nɛ, “Ija.”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: Vem!
8 Mazi kaara kɛbɛrɛ, kacin bodo jɔm ci colai aku. Kazi zaar ci eet ci atɔɔt jɔm nico o nɛ Daayiz. Maje miniŋa ci meelik gɛr ano nɔɔnɔ vurta. Anyonek nɔɔgɔ dɔyizi ci alibi looc kaluden codoi ŋaao aŋerin lɔɔci kizi kaludanɛ wec. Aruk niigi ɔl kadaayitɔ ɔrɔɔnta, ki magize ween tarjo, ki moorizowɛ, been kelegene ci mootik.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo e o seu cavaleiro, sendo este chamado Morte; e o Inferno o estava seguindo, e foi-lhes dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio das feras da terra.
9 Bodo apila Nyɔɔn mutulac oma, ma kacin ŋaao taabinto loota voŋizok ci ɔl baal aruwe giye o azooni zɔɔz o Joowo, ma abɔranɛ niigi tuwɛn uneeŋ e.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que sustentavam.
10 Agɛrɛny niigi molowe ci appe anɔ nɛ, “Manyi Jook o anyei dɔyiz, ineet nɛɛn o adiŋdiŋ, ma een didi. Ka zin yo rɛwɔ been inin ŋaati ka cacɔi ole baal aruket ageeta kadaakta e?”
10 Clamaram em grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Anycozek ni nɔɔgɔ dook rumanɛ ci vɔɔr wuntik. Ma aduyak nɔɔgɔ gi ci ka rak kereyɔi ŋintimiliny, eeci ŋaan anyak gɔnɔgi ci ano Jook ka buk kurukte kadaayitɔ, kiyo baale niigi e.
11 Então, a cada um deles foi dada uma vestidura branca, e lhes disseram que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como igualmente eles foram.
12 Bodo apila Nyɔɔn mutulac oma. Taman nɔkɔ ɔtɔɔmɔ lɔɔci kirakirak, ma ookci ii kizi koli tɛr. Maje nyɛlɔyi ookci kizi meerik tɛt kiyo biyeta o.
12 Vi quando o Cordeiro abriu o sexto selo, e sobreveio grande terremoto. O sol se tornou negro como saco de crina, a lua toda, como sangue,
13 Ma iinak monyonya looc kiyo arurai kɛbɛrɛ o moneeco ŋaati ivaani ŋɔɔti o.
13 as estrelas do céu caíram pela terra, como a figueira, quando abalada por vento forte, deixa cair os seus figos verdes,
14 Ma atuuzi tammu taden kiyo kuwɛni o, makacin izi ḏim. Maje biyɛn dook kibeen vitɛn ween viriviro aliya maama apiyai vitɛnane ugeec.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então, todos os montes e ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Maje alaata o loocok dook, ki ɔl o titiny, been alaat o takirnyawu, ki ɔl ween arɔk, ki ɔl ween olenya, ki ɔl ween gabara, kibeen ɔl o aliŋliŋonek niigi aroodi niigi dook bɔɔtwani been vitɛnanɛ o lukudik ɛɛl biyɛnɛ.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Ma anɔ nɛ, “Bar maya iinaket biyɛn nici ka kiliita bornɛt nɔŋ ci eet o aavi lecere o alaazetu kibeen bornɛt nɔŋ o Nyoonu.
16 e disseram aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que se assenta no trono e da ira do Cordeiro,
17 Eeci iiya iiteni uneeŋ aborni nɔŋ. Ŋɛnɛɛn zin ci ka kɛɛla ɛlɛ iitene nico?”
17 porque chegou o grande Dia da ira deles; e quem é que pode suster-se?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.