Apocalipse 6
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NTLH
1 Enico kicina Nyɔɔn ŋaati apilan mutulac o oowu mutulaye ween torgɛrɛm e. Mazi apila niini mutulac nico, kazii kelegit codoi kelegjene ween wec e agɛrɛny molowe ci appe kiyo ajul tammu o azi nɛ, “Ija.”
1 Então vi o Cordeiro quebrar o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz forte como o barulho de um trovão: — Venha!
2 Mazi kaara kɛbɛrɛ, kacin jɔm ci vɔɔr aku. Anyak ɛɛti ci atɔɔt o irii, ma anyak kondec o mogiinto ɔɔwa. Awɔ niini jome nico ka kook kɔmɔk modɛn o ɔɔrɔ ki nɔɔnɔ dook.
2 Olhei e vi um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e lhe deram uma coroa de rei. E ele saiu vencendo e conquistando.
3 Mazi bodo apila Nyɔɔn mutulac oma, kazii kelegit codoi azi nɛ, “Ija.”
3 Depois o Cordeiro quebrou o segundo selo. E ouvi o segundo ser vivo dizer: — Venha!
4 Ma aduŋna bodo jɔmi ci meeri. Maje eet ci atɔɔt o anyonek nɔɔnɔ gina ci wun ki dɔyiz ci aaranɛ ganɔn loota, ma anyaakɛ looc ɔrɔɔn ci akanɔn ɔl kadaayitɔ.
4 Aí saiu outro cavalo, que era vermelho. O seu cavaleiro recebeu o poder de trazer a guerra ao mundo a fim de que as pessoas matassem umas às outras. E ele recebeu uma grande espada.
5 Bodo apila Nyɔɔn mutulac oma, ma kazii kelege oke codoi azi nɛ, “Ija.” Mazi kaara kɛbɛrɛ, kacin jɔm ci oli aku. Atɔɔt ɛɛti ci anyak gi o gɔɔn ayabzi ɔl kaal o aziita.
5 Então o Cordeiro quebrou o terceiro selo. E ouvi o terceiro ser vivo dizer: — Venha! Olhei e vi um cavalo preto. O seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Ma kazii molok ci kizik bar aku kelege ween wec e. Azi mɔlɔyi nici nɛ, “Guruca ci aliŋliŋa ɛɛti iitene codoi aganɔ kibeen labi ci ataalak ɛlɛ onin doon ka kadak iitene nico ɛlɛ, bar alaŋ alɛɛnɔ ki ɔl ci kɔrɔk onin dook. Anyak buk dayiin oogi tɔ, bar adoŋnyi ɔrɔɔt ɛlɛ, ma alaŋ anim ɛɛti kataala.”
6 Ouvi o que parecia ser uma voz, que vinha do meio dos quatro seres vivos e dizia: — Meio quilo de trigo custa o que vocês ganham num dia inteiro de trabalho; e um quilo e meio de
7 Bodo apila Nyɔɔn mutulac oma, ma kazii kelege ween wec e codoi azi nɛ, “Ija.”
7 Depois o Cordeiro quebrou o quarto selo. E ouvi o quarto ser vivo dizer: — Venha!
8 Mazi kaara kɛbɛrɛ, kacin bodo jɔm ci colai aku. Kazi zaar ci eet ci atɔɔt jɔm nico o nɛ Daayiz. Maje miniŋa ci meelik gɛr ano nɔɔnɔ vurta. Anyonek nɔɔgɔ dɔyizi ci alibi looc kaluden codoi ŋaao aŋerin lɔɔci kizi kaludanɛ wec. Aruk niigi ɔl kadaayitɔ ɔrɔɔnta, ki magize ween tarjo, ki moorizowɛ, been kelegene ci mootik.
8 Olhei e vi um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Estes receberam poder sobre a quarta parte da terra, para matar por meio de guerras, fome, doenças e animais selvagens.
9 Bodo apila Nyɔɔn mutulac oma, ma kacin ŋaao taabinto loota voŋizok ci ɔl baal aruwe giye o azooni zɔɔz o Joowo, ma abɔranɛ niigi tuwɛn uneeŋ e.
9 Então o Cordeiro quebrou o quinto selo. E vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos porque haviam anunciado a mensagem de Deus e tinham sido fiéis no seu testemunho.
10 Agɛrɛny niigi molowe ci appe anɔ nɛ, “Manyi Jook o anyei dɔyiz, ineet nɛɛn o adiŋdiŋ, ma een didi. Ka zin yo rɛwɔ been inin ŋaati ka cacɔi ole baal aruket ageeta kadaakta e?”
10 Eles gritavam com voz bem forte: — Ó Todo-Poderoso, santo e verdadeiro! Quando julgarás e condenarás os que na terra nos mataram?
11 Anycozek ni nɔɔgɔ dook rumanɛ ci vɔɔr wuntik. Ma aduyak nɔɔgɔ gi ci ka rak kereyɔi ŋintimiliny, eeci ŋaan anyak gɔnɔgi ci ano Jook ka buk kurukte kadaayitɔ, kiyo baale niigi e.
11 Cada um deles recebeu uma roupa branca. E foi dito a eles que descansassem um pouco mais, até que se completasse o número dos seus companheiros no trabalho de Cristo, que eram seus irmãos e que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Bodo apila Nyɔɔn mutulac oma. Taman nɔkɔ ɔtɔɔmɔ lɔɔci kirakirak, ma ookci ii kizi koli tɛr. Maje nyɛlɔyi ookci kizi meerik tɛt kiyo biyeta o.
12 Em seguida vi o Cordeiro quebrar o sexto selo. Houve um violento terremoto, o sol se tornou negro como uma roupa de luto, e a lua ficou toda vermelha como sangue.
13 Ma iinak monyonya looc kiyo arurai kɛbɛrɛ o moneeco ŋaati ivaani ŋɔɔti o.
13 As estrelas caíram do céu sobre a terra, como os figos verdes caem da figueira sacudida por um vento forte.
14 Ma atuuzi tammu taden kiyo kuwɛni o, makacin izi ḏim. Maje biyɛn dook kibeen vitɛn ween viriviro aliya maama apiyai vitɛnane ugeec.
14 O céu desapareceu como um rolo de papel que se enrola de novo, e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Maje alaata o loocok dook, ki ɔl o titiny, been alaat o takirnyawu, ki ɔl ween arɔk, ki ɔl ween olenya, ki ɔl ween gabara, kibeen ɔl o aliŋliŋonek niigi aroodi niigi dook bɔɔtwani been vitɛnanɛ o lukudik ɛɛl biyɛnɛ.
15 Então os reis do mundo inteiro, os governadores e os chefes militares, os ricos e os poderosos e todas as outras pessoas, escravas ou livres, se esconderam nas cavernas e debaixo das rochas das montanhas.
16 Ma anɔ nɛ, “Bar maya iinaket biyɛn nici ka kiliita bornɛt nɔŋ ci eet o aavi lecere o alaazetu kibeen bornɛt nɔŋ o Nyoonu.
16 E gritavam para os montes e para as rochas: — Caiam sobre nós e nos escondam dos olhos daquele que está sentado no trono e nos protejam da
17 Eeci iiya iiteni uneeŋ aborni nɔŋ. Ŋɛnɛɛn zin ci ka kɛɛla ɛlɛ iitene nico?”
17 Pois já chegou o grande dia da ira deles, e quem poderá aguentá-la?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.