Josué 22

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Israelia, Kenanɨn nguaziba bar da abigha gɨvazɨ, Josua, Rubenɨn anabam ko, Gatɨn anabam, ko Manasen anabar me tuirazimningɨn mamɨn adarasi, a bar men diazɨ, me iza uari akufa.
1 Então Josué convocou as tribos de Rúben e Gade e a meia tribo de Manassés
2 Ezɨ a kamaghɨn me mɨgei, “Moses a Ikiavɨra Itir Godɨn ingangarir gumazim, bizir a damuasa ia mɨgeiba ia zurara dagh ami. Egha uaghan, bizir kɨ ia damuasa ia mɨgeiba, ia uaghan dagh ami.
2 e lhes disse: “Vocês fizeram tudo que Moisés, servo do S enhor , mandou e obedeceram a todas as minhas ordens.
3 Fomɨra iza datɨrɨghɨn, ia zurara uan aveghbuabar akurvasi. Ia dughiatamɨn me ataghizir puvatɨ. Ia bar deravɨra Ikiavɨra Itir God, ian Godɨn Akar Gavgavibar gɨn zui.
3 Durante todo esse tempo e até hoje, não abandonaram seus irmãos das outras tribos e tiveram o cuidado de obedecer a tudo que o S enhor , seu Deus, ordenou.
4 Ia fo, Ikiavɨra God, ian God, uan akar faragha dɨkɨrɨzimɨn gɨn ghua avughsazim ian aveghbuabagh anɨngi. Kamaghɨn, ia datɨrɨghɨn uamategh nguazir ia inizibar mangɨ dar apiagh ikɨ. Ikiavɨra Itir Godɨn ingangarir gumazim Moses, Jordanɨn Fanemɨn vongɨn itir nguazir kaba ia ganɨngizɨ, da ian nguazibara.
4 Agora o S enhor , seu Deus, concedeu descanso a seus irmãos, como prometeu a eles. Portanto, voltem para casa, para a terra que Moisés, servo do S enhor , lhes deu como sua propriedade do outro lado do rio Jordão.
5 Egh ia Moses damuasa mɨkemezir Akar Gavgaviba ko Moses Osirizir Araziba, ia bar deraghvɨra dar gɨn mangɨ da bakɨnɨghnɨghan markɨ. Da ghaze, ia Ikiavɨra Itir God, ian God, bar a gifongegh, deraghvɨra an gɨn mangɨ an Akar Gavgaviba bar dar amu. Ia zurara pamtemɨn an suiragh. Egh ia uan ifongiaba ko navir averiaba sara, an ingangarim damu.”
5 Mas tenham muito cuidado de cumprir todos os mandamentos e a lei que Moisés, servo do S enhor , lhes deu. Amem o S enhor , seu Deus, andem em todos os seus caminhos, obedeçam a seus mandamentos, apeguem-se a ele firmemente e sirvam-no de todo o coração e de toda a alma”.
6 Egha Josua God deragh me damuasa God ko mɨkemegha, me amadazɨ, me uan nguibabar zui.
6 Então Josué os abençoou e se despediu deles, e eles foram para casa.
7 (Moses fomɨra Basanɨn Distrighɨn aven itir nguazim isa Manasen anabamɨn akuar mamɨn adarazigh anɨngi, a Jordanɨn Fanemɨn aruem anadi naghɨn iti. Ezɨ Josua aruem uaghiri naghɨn Jordanɨn Fanemɨn nguazir maba isa Manasen anabamɨn akuar igharazim ganɨngi.) Egha Josua me mɨgeima, Jordanɨn Fanemɨn vongɨn mangamin gumazamiziba uamategh uan nguibabar mangasava amima, Josua, God deragh me damuasa Godɨn azaragha,
7 Moisés tinha dado o território de Basã, a leste do rio Jordão, à meia tribo de Manassés. À outra metade da tribo, Josué deu terras a oeste do Jordão. Quando Josué se despediu deles e os abençoou,
8 kamaghɨn me mɨgɨa ghaze, “Ia bizir bar avɨriba inigha, da sara zui. Asɨziba, silva, gol, ain, bras, ko korotiar bar aghuiba ia da inigha zui. Ia uan apaniba abɨragha inizir bizir kaba, ia da inigh mangɨ uan adarazi ko da tuiragh uari danɨng.”
8 disse: “Voltem para casa com toda a riqueza que tomaram de seus inimigos: grandes rebanhos, prata, ouro, bronze, ferro e muitas roupas. Repartam os despojos com seus parentes”.
9 Ezɨ Rubenɨn anabam, ko Gatɨn anabam ko Manasen anabar me tuirazimningɨn mam, men adarazi uamategha ghua, Israelian igharaziba ataghizɨ, me Kenanɨn nguazimɨn itir nguibam Silon iti. Ezɨ me Gileatɨn Distrighɨn itir nguaziba bagha zui. Men nguaziba, Jordanɨn Fanemɨn aruem anadi naghɨn iti. Fomɨra Moses me mɨgɨa ghaze, “Nguazir kam, Ikiavɨra Itir God, ia danightɨ ia dar ghuaviba ikegham.”
9 Assim, os homens de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés deixaram os outros israelitas em Siló, na terra de Canaã, e partiram para sua própria terra em Gileade, da qual haviam tomado posse de acordo com a ordem do S enhor , por meio de Moisés.
10 Egha me bar tuavimɨn ghua Kenanɨn nguazim an ghuavɨra ikia, Jordanɨn Fanemɨn boroghɨn otogha, ofa gamir dakozir ekiar mam faner mɨriamɨn an ingari.
10 Enquanto ainda estavam em Canaã, chegaram a um lugar chamado Gelilote, perto do rio Jordão. Ali os homens de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés pararam e construíram um altar grande e imponente.
11 Ezɨ Israelian gumazamizir igharaziba bar kamaghɨn oraki, “Rubenɨn anabam, Gatɨn anabam ko Manasen anabar me tuirazimningɨn mam, me en amadaghan Jordanɨn Faner mɨriamɨn ofa gamir dakozir mamɨn ingarigha gɨfa.”
11 Os outros israelitas souberam que os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés haviam construído um altar em Gelilote, nos limites da terra de Canaã, do lado oeste do Jordão.
12 Egha Israelia bar moghɨra Silon nguibamɨn uari akuvagh, mangɨ me ko mɨsoghasa nɨghnɨsi.
12 Por isso, toda a comunidade de Israel se reuniu em Siló e se preparou para guerrear contra eles.
13 Egha Israelia, ofa gamir gumazim Eleasarɨn otarim Finias amadazɨ, a Rubenɨn anabam ko Gatɨn anabam, ko Manasen anabar me tuirazimningɨn mamɨn adarazir, ganasa Gileatɨn Distrighɨn zui.
13 Antes, porém, enviaram à terra de Gileade uma delegação liderada por Fineias, filho do sacerdote Eleazar, para conversar com as tribos de Rúben e Gade e a meia tribo de Manassés.
14 Egha me uan anababar 10pla vaghvagha men tongɨn gumazir dapanir maba amɨsefe. Gumazir dapanir 10plan kaba, me vaghvagha uan ikɨzibar dapaniba. Ezɨ Israelia Finias ko gumazir dapanir kaba amangizɨ me a ko zui.
14 A delegação era formada por dez líderes de Israel, um de cada uma das dez tribos, e todos eles eram chefes de suas famílias dentro dos clãs de Israel.
15 Egha me ghua Gileatɨn Distrighɨn otivigha kamaghɨn Rubenɨn anabam ko Gatɨn anabam ko Manasen anabar me tuirazimningɨn mam batogha kamaghɨn me mɨgei,
15 Quando chegaram à terra de Gileade, disseram às tribos de Rúben e Gade e à meia tribo de Manassés:
16 “E Ikiavɨra Itir Godɨn gumazamiziba bar, kamaghɨn ia mɨgei, ‘Ia manmaghsua Godɨn akam batuegha akɨrim ragha a gasaragha ofa gamir dakozir kam uari baghavɨram an ingari? Ia ua Ikiavɨra Itir God ategha an gɨn zuir puvatɨ.
16 “Toda a comunidade do S enhor quer saber por que vocês foram tão infiéis ao Deus de Israel! Como puderam se afastar tanto do S enhor ? Vocês construíram para si um altar, rebelando-se contra ele!
17 Ia fo, e fomɨra Peorɨn danganimɨn ikia arazir kuram gamizɨ, Ikiavɨra Itir God arɨmariam amadazɨ a izegha, e an gumazamiziba bar e gasɨghasɨki. Ezɨ an osɨmtɨzim ikiavɨra iti. Ezɨ ia ti ghaze, a pura bizim, egha a gisɨn ua tam damuasa?
17 Não bastou o pecado do incidente em Peor? Até hoje, não estamos completamente purificados dele, mesmo depois que a praga feriu toda a comunidade do S enhor .
18 Egh ia datɨrɨghɨn Ikiavɨra Itir Godɨn akamɨn gɨn mangan aghuagh akɨrim ragh a gasaraghtɨ, a gurum mɨzaraghan Israelia, bar en ataram.
18 E, ainda assim, vocês abandonam o S enhor . Se hoje vocês se rebelarem contra o S enhor , amanhã ele voltará sua ira contra toda a comunidade de Israel!
19 Ia kamaghɨn nɨghnɨgh suam, nguazir ia itim, a Godɨn damazimɨn zuezir puvatɨ, ia anetegh izɨva Ikiavɨra Itir Godɨn Purirpenim itir nguazimɨn izegh an ikɨ. Egh en tongɨn uari bagh nguazitaba inigh dar ikɨ. Ikiavɨra Itir God, en God, an ofa gamir dakozim en tongɨn iti. Ia Ikiavɨra Itir Godɨn akam ko en akam baraghan kogh uari bagh ofa gamir dakozir igharazimɨn ingarigh, e damightɨ, e ian arazir kuramɨn aven ikian kogham.
19 “Se a porção de terra que receberam como herança está impura, passem para o nosso lado, para a terra do S enhor , onde está o tabernáculo do S enhor , e tomem posse de um território entre nós. Mas não se rebelem contra o S enhor nem contra nós, construindo para si um altar que não seja o verdadeiro altar do S enhor , nosso Deus.
20 Ia bizir Seran otarim Akan amizim bakɨnɨghnɨghan markɨ! Ikiavɨra Itir God e mɨgɨa ghaze, “Ia Jerikon nguibar ekiam bar a gasɨghasɨkigh.” Ezɨ Akan Ikiavɨra Itir Godɨn Akar Gavgavim batoke. Kamaghɨn, Ikiavɨra Itir God osɨmtɨzir ekiam isa, bar moghɨra e ganɨngi. Akan uan arazir kuram bagha areme, ezɨ Israelian igharaziba uaghan an amizir arazir kurar kam bangɨn me ariaghire.’ ”
20 Quando Acã, descendente de Zerá, foi infiel ao S enhor , roubando as coisas separadas para o S enhor , a ira divina não caiu sobre toda a comunidade de Israel? E Acã não foi o único que morreu por causa do seu pecado!”.
21 Ezɨ Rubenɨn anabam ko Gatɨn anabam ko Manasen anabar me tuirazimningɨn mamɨn adarasi, Israelian gumazir dapaniba ikaragha ghaze,
21 Então os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés responderam aos chefes dos clãs de Israel:
22 “Godɨn Gavgaviba Bar Itim, a guizbangɨra God. A Ikiavɨra Itir God. A fo, e bizir kam gami. Ezɨ e kamaghɨn ifonge, ia Israelia uaghan bizir kam gɨfogh. E ti uan nɨghnɨzir gavgavim ategh Ikiavɨra Itir Godɨn akam batueghtɨ, ia e mɨsueghtɨ e arɨmɨghireghtɨ, deragham.
22 “O S enhor , o Poderoso, é Deus! O S enhor , o Poderoso, é Deus! Ele sabe a verdade, e que Israel a saiba também! Não construímos o altar por rebeldia nem por infidelidade ao S enhor . Se o fizemos, não poupem nossa vida hoje.
23 E Ikiavɨra Itir Godɨn akam batuegh, uari baghvɨra ofa gamir dakozimɨn ingarigh, asɨziba tue da bar isia mɨghɨrir ofaba, ko witɨn ofan guar igharazi taba, ko God ko navir vamɨra ikiasava amir ofaba dar amutɨ, kamaghɨn Ikiavɨra Itir God uabɨ e gasɨghasigham.
23 Se construímos o altar para nos afastarmos do S enhor ou para apresentarmos holocaustos, ofertas de cereal ou ofertas de paz, que o próprio S enhor nos castigue.
24 Bar puvatɨ. E ingarizir ofan dakozir kamɨn nɨghnɨzim kamakɨn, e uan ovavir borir gɨn otivamibagh nɨghnɨsi. E kamaghɨn atiati, ian ovavir boriba ti gɨn, en ovavir boribar anogoregh me mɨkɨm suam, ‘Ia manmaghsua Godɨn ziam fe? A Ikiavɨra Itir God, e Israelia en God. A ti ian God puvatɨ.’
24 “A verdade é que construímos este altar por medo de que, no futuro, seus descendentes digam aos nossos: ‘Que direito vocês têm de adorar o S enhor , o Deus de Israel?
25 Egh me ti kamaghɨn mɨkɨmam, ‘Ikiavɨra Itir God, e bagha mɨtaghniam atɨ, Jordanɨn Fanem Rubenɨn anabam ko Gatɨn anabam, en tɨzim abɨki. Ezɨ ia Ikiavɨra Itir Godɨn adarazi puvatɨ.’ Eghtɨ ian ovavir boriba en ovavir boribar anogoreghtɨ, me Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fan kogham.
25 O S enhor pôs o rio Jordão como barreira entre o nosso povo e o povo de Rúben e Gade. Vocês não têm parte com o S enhor ’. Então seus descendentes poderão impedir os nossos de adorarem o S enhor .
26 Kamaghɨn, e ofa gamir dakozir kamɨn ingarizɨ, a tu. E asɨziba tue da bar isia mɨghɨrir ofaba ko ofan guar igharaziba bagha an ingarir pu.
26 “Por isso, resolvemos construir o altar, não para oferecer holocaustos ou sacrifícios,
27 “Bar puvatɨ. E ingarizir ofa gamir dakozir kam, kamaghɨn nɨn ovavir boriba ko en ovavir borir gɨn izamiba, an ababanimɨn mɨn ikɨ, kamaghɨn men akakagh suam, e Ikiavɨra Itir God an Purirpenimɨn mangɨ an ziam fam. Egh e uan ofan bar isia mɨghɨriziba ko, God ko navir vamɨra ikiasava amir ofaba, ko an ziam fer ofan bar isi mɨghɨramin igharazibar amuam. Eghtɨ ian ovavir boriba gɨn kamaghɨn en ovavir boribav kɨman kogh suam, ‘Ia Ikiavɨra Itir Godɨn adarazi puvatɨ.’
27 mas como testemunho. Ele lembrará os nossos e os seus descendentes de que nós também temos o direito de servir ao S enhor em seu santuário com holocaustos, sacrifícios e ofertas de paz. Então seus descendentes não poderão dizer aos nossos: ‘Vocês não têm parte com o S enhor ’.
28 “En nɨghnɨzim kamaghɨn iti, ian ovavir boriba, en ovavir boribav kɨmtɨ, me kamaghɨn me ikarvagham, ‘Ia gan, en afeziaba ingarizir ofa gamir dakozim, a Ikiavɨra Itir Godɨn anam ko magh gari. Egha kar, ofan tuer bar isia mɨghɨriba ko ofan igharazibar amuamin ofa gamir dakozim puvatɨ. Dakozir kam an ababanimɨn mɨn iti, ababanir kam kamaghɨn en adarazi ko ian adarazir akakagh suam, ia ko e Godɨn vamɨra iti.’
28 “Se disserem isso, nossos descendentes responderão: ‘Vejam esta réplica do altar do S enhor que nossos antepassados fizeram. Não é para holocaustos nem sacrifícios; é uma lembrança do relacionamento que vocês e nós temos com o S enhor ’.
29 “E fo, Ikiavɨra Itir Godɨn ofa gamir dakozim, a Godɨn damazimɨn ikia an Purirpenimɨn tiar akamɨn boroghɨn tughav iti. E an ofa gamir dakozir kamɨn danganim inisɨ, guizɨn ofa gamir dakozimɨn ingaran kogham, egh ofan bar isia mɨghɨriba ko witɨn ofa ko ofan igharazibar amuamin ofabar amuan kogham. E kamaghɨn damigham, e Ikiavɨra Itir Godɨn akam batuegh akɨrim ragh a gasaragham. E kamaghɨn damuan kogham.”
29 Longe de nós nos rebelarmos contra o S enhor , ou nos afastarmos dele, construindo nosso próprio altar para holocaustos, ofertas de cereal ou sacrifícios. Somente o altar do S enhor , nosso Deus, que está diante do seu tabernáculo pode ser usado para esse fim”.
30 Ezɨ ofa gamir gumazim Finias ko Israelian anababa vaghvagha men gumazir dapaniba, me Rubenɨn anabam, ko Gatɨn anabam ko Manasen anabamɨn akuamɨn adarazir, mɨgɨrɨgɨam baregha bar akonge.
30 Quando o sacerdote Fineias e os líderes da comunidade, os chefes dos clãs de Israel, ouviram o que os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés disseram, ficaram satisfeitos.
31 Egha ofa gamir gumazim Eleasar an otarim, Finias, kamaghɨn Rubenɨn anabam ko, Gatɨn anabam ko Manasen anabamɨn akuam, men adaraziv gei, “E datɨrɨghɨn fo, ia Ikiavɨra Itir Godɨn akam batoghezir puvatɨ. Kamaghɨn, a uan gumazamiziba ko iti. Egh a datɨrɨghɨn en atarɨva, e gasɨghasighan kogham.”
31 Fineias, filho do sacerdote Eleazar, lhes respondeu: “Hoje sabemos que o S enhor está no meio de nós, pois vocês não foram infiéis ao S enhor , como havíamos imaginado. Ao contrário, livraram Israel de ser destruído pela mão do S enhor ”.
32 Egha gɨn, ofa gamir gumazim Eleasarɨn otarim Finias, ko Israelian gumazir dapaniba, me Rubenɨn anabam ko Gatɨn anabam, Gileatɨn nguibam ategha uamategha Kenanɨn kantrin ghuegha, bizir otivizir kabar gun bar Israelia geghani.
32 Então Fineias, filho do sacerdote Eleazar, e os outros líderes deixaram as tribos de Rúben e Gade em Gileade e voltaram à terra de Canaã para relatar aos israelitas o que havia acontecido.
33 Ezɨ Israelia Finias ko gumazir dapaniba mɨkemezir biziba baregha bar akongegha ghaze, “E Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fam.” Egha Ruben ko Gatɨn anabamningɨn adaraziv soghamin nɨghnɨzir kam, me anetaki.
33 Todos os israelitas ficaram satisfeitos, louvaram a Deus e não falaram mais em guerrear contra Rúben e Gade.
34 Kamaghɨn, Ruben ko Gatɨn anabamningɨn adarasi, dakozir kam ziar kam a gatɨ, Deravɨra Gun Mɨgeir Ofa Gamir Dakozim. An mɨngarim kamakɨn, “Bizir kam, ia ko e an gan fogham, Ikiavɨra Itir God, a uabɨra God.”
34 Os membros das tribos de Rúben e Gade chamaram o altar de “Testemunho”, pois disseram: “É um testemunho entre nós e eles de que o S enhor é, também, o nosso Deus”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.