Josué 22

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Israelia, Kenanɨn nguaziba bar da abigha gɨvazɨ, Josua, Rubenɨn anabam ko, Gatɨn anabam, ko Manasen anabar me tuirazimningɨn mamɨn adarasi, a bar men diazɨ, me iza uari akufa.
1 Então Josué reuniu o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste
2 Ezɨ a kamaghɨn me mɨgei, “Moses a Ikiavɨra Itir Godɨn ingangarir gumazim, bizir a damuasa ia mɨgeiba ia zurara dagh ami. Egha uaghan, bizir kɨ ia damuasa ia mɨgeiba, ia uaghan dagh ami.
2 e disse: — Vocês têm feito tudo o que Moisés,
3 Fomɨra iza datɨrɨghɨn, ia zurara uan aveghbuabar akurvasi. Ia dughiatamɨn me ataghizir puvatɨ. Ia bar deravɨra Ikiavɨra Itir God, ian Godɨn Akar Gavgavibar gɨn zui.
3 Durante todo esse tempo, até hoje, vocês não abandonaram os seus irmãos israelitas. Vocês têm obedecido com cuidado aos mandamentos do Senhor .
4 Ia fo, Ikiavɨra God, ian God, uan akar faragha dɨkɨrɨzimɨn gɨn ghua avughsazim ian aveghbuabagh anɨngi. Kamaghɨn, ia datɨrɨghɨn uamategh nguazir ia inizibar mangɨ dar apiagh ikɨ. Ikiavɨra Itir Godɨn ingangarir gumazim Moses, Jordanɨn Fanemɨn vongɨn itir nguazir kaba ia ganɨngizɨ, da ian nguazibara.
4 Agora o Senhor , o Deus de vocês, deu aos seus irmãos israelitas a paz, como havia prometido. Voltem, pois, para a terra que vocês conquistaram do outro lado do rio Jordão, a terra que Moisés, servo do Senhor , lhes deu.
5 Egh ia Moses damuasa mɨkemezir Akar Gavgaviba ko Moses Osirizir Araziba, ia bar deraghvɨra dar gɨn mangɨ da bakɨnɨghnɨghan markɨ. Da ghaze, ia Ikiavɨra Itir God, ian God, bar a gifongegh, deraghvɨra an gɨn mangɨ an Akar Gavgaviba bar dar amu. Ia zurara pamtemɨn an suiragh. Egh ia uan ifongiaba ko navir averiaba sara, an ingangarim damu.”
5 Obedeçam com muito cuidado ao mandamento e à lei que Moisés, servo do Senhor , lhes deu. Amem o Senhor , o Deus de vocês, façam a vontade dele, obedeçam aos seus mandamentos, fiquem ligados com ele e o sirvam com todo o coração e com toda a alma.
6 Egha Josua God deragh me damuasa God ko mɨkemegha, me amadazɨ, me uan nguibabar zui.
6 Aí Josué os abençoou e se despediu deles. E eles voltaram para casa.
7 (Moses fomɨra Basanɨn Distrighɨn aven itir nguazim isa Manasen anabamɨn akuar mamɨn adarazigh anɨngi, a Jordanɨn Fanemɨn aruem anadi naghɨn iti. Ezɨ Josua aruem uaghiri naghɨn Jordanɨn Fanemɨn nguazir maba isa Manasen anabamɨn akuar igharazim ganɨngi.) Egha Josua me mɨgeima, Jordanɨn Fanemɨn vongɨn mangamin gumazamiziba uamategh uan nguibabar mangasava amima, Josua, God deragh me damuasa Godɨn azaragha,
7 Moisés tinha dado terras a leste do rio Jordão, em Basã, a uma das metades da tribo de Manassés. Mas para a outra metade Josué tinha dado terras a oeste do rio, junto com as outras tribos. Quando Josué se despediu deles, abençoou-os
8 kamaghɨn me mɨgɨa ghaze, “Ia bizir bar avɨriba inigha, da sara zui. Asɨziba, silva, gol, ain, bras, ko korotiar bar aghuiba ia da inigha zui. Ia uan apaniba abɨragha inizir bizir kaba, ia da inigh mangɨ uan adarazi ko da tuiragh uari danɨng.”
8 e disse: — Vocês estão voltando para casa muito ricos, com muito gado, prata, ouro, bronze, ferro e grande quantidade de roupas. Repartam com os seus irmãos israelitas aquilo que vocês tomaram dos inimigos.
9 Ezɨ Rubenɨn anabam, ko Gatɨn anabam ko Manasen anabar me tuirazimningɨn mam, men adarazi uamategha ghua, Israelian igharaziba ataghizɨ, me Kenanɨn nguazimɨn itir nguibam Silon iti. Ezɨ me Gileatɨn Distrighɨn itir nguaziba bagha zui. Men nguaziba, Jordanɨn Fanemɨn aruem anadi naghɨn iti. Fomɨra Moses me mɨgɨa ghaze, “Nguazir kam, Ikiavɨra Itir God, ia danightɨ ia dar ghuaviba ikegham.”
9 Então o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste voltou para casa. Eles deixaram os outros israelitas em Siló, na terra de Canaã, e foram para Gileade, a terra deles, que haviam conquistado conforme o Senhor tinha ordenado por meio de Moisés.
10 Egha me bar tuavimɨn ghua Kenanɨn nguazim an ghuavɨra ikia, Jordanɨn Fanemɨn boroghɨn otogha, ofa gamir dakozir ekiar mam faner mɨriamɨn an ingari.
10 Quando chegaram a Gelilote, do lado oeste do rio Jordão, as duas tribos e meia construíram ali um altar grande, que podia ser visto de longe.
11 Ezɨ Israelian gumazamizir igharaziba bar kamaghɨn oraki, “Rubenɨn anabam, Gatɨn anabam ko Manasen anabar me tuirazimningɨn mam, me en amadaghan Jordanɨn Faner mɨriamɨn ofa gamir dakozir mamɨn ingarigha gɨfa.”
11 Os israelitas das outras tribos ouviram falar disso e comentavam: — Escutem! O povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste construiu um altar em Gelilote, do nosso lado do rio Jordão!
12 Egha Israelia bar moghɨra Silon nguibamɨn uari akuvagh, mangɨ me ko mɨsoghasa nɨghnɨsi.
12 Quando o povo de Israel ouviu isso, todos se reuniram em Siló para fazer guerra contra eles.
13 Egha Israelia, ofa gamir gumazim Eleasarɨn otarim Finias amadazɨ, a Rubenɨn anabam ko Gatɨn anabam, ko Manasen anabar me tuirazimningɨn mamɨn adarazir, ganasa Gileatɨn Distrighɨn zui.
13 Então o povo de Israel enviou Fineias, filho do sacerdote Eleazar, à terra de Gileade, para falar com o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste.
14 Egha me uan anababar 10pla vaghvagha men tongɨn gumazir dapanir maba amɨsefe. Gumazir dapanir 10plan kaba, me vaghvagha uan ikɨzibar dapaniba. Ezɨ Israelia Finias ko gumazir dapanir kaba amangizɨ me a ko zui.
14 Junto com Fineias foram dez líderes, um de cada uma das tribos de Israel.
15 Egha me ghua Gileatɨn Distrighɨn otivigha kamaghɨn Rubenɨn anabam ko Gatɨn anabam ko Manasen anabar me tuirazimningɨn mam batogha kamaghɨn me mɨgei,
15 Eles foram até a terra de Gileade para falar com o povo de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste. Eles disseram:
16 “E Ikiavɨra Itir Godɨn gumazamiziba bar, kamaghɨn ia mɨgei, ‘Ia manmaghsua Godɨn akam batuegha akɨrim ragha a gasaragha ofa gamir dakozir kam uari baghavɨram an ingari? Ia ua Ikiavɨra Itir God ategha an gɨn zuir puvatɨ.
16 — Todo o povo de Deus reunido mandou dizer isto: “Por que vocês fizeram essa traição contra o Deus de Israel? Por que se revoltaram contra o Senhor , construindo vocês mesmos esse altar? Será que não estão mais seguindo o Senhor ?
17 Ia fo, e fomɨra Peorɨn danganimɨn ikia arazir kuram gamizɨ, Ikiavɨra Itir God arɨmariam amadazɨ a izegha, e an gumazamiziba bar e gasɨghasɨki. Ezɨ an osɨmtɨzim ikiavɨra iti. Ezɨ ia ti ghaze, a pura bizim, egha a gisɨn ua tam damuasa?
17 Vocês não lembram do pecado cometido em Peor, quando o Senhor castigou o seu povo? Nós ainda estamos sofrendo por causa disso. Será que aquele pecado não bastava?
18 Egh ia datɨrɨghɨn Ikiavɨra Itir Godɨn akamɨn gɨn mangan aghuagh akɨrim ragh a gasaraghtɨ, a gurum mɨzaraghan Israelia, bar en ataram.
18 Será que agora vão deixar de seguir o Senhor ? Se hoje vocês se revoltarem contra o Senhor , amanhã ele ficará irado com todo o povo de Israel.
19 Ia kamaghɨn nɨghnɨgh suam, nguazir ia itim, a Godɨn damazimɨn zuezir puvatɨ, ia anetegh izɨva Ikiavɨra Itir Godɨn Purirpenim itir nguazimɨn izegh an ikɨ. Egh en tongɨn uari bagh nguazitaba inigh dar ikɨ. Ikiavɨra Itir God, en God, an ofa gamir dakozim en tongɨn iti. Ia Ikiavɨra Itir Godɨn akam ko en akam baraghan kogh uari bagh ofa gamir dakozir igharazimɨn ingarigh, e damightɨ, e ian arazir kuramɨn aven ikian kogham.
19 Agora, se acham que a terra de vocês é impura , então passem para cá, para a terra de Deus, o Senhor , onde está a Tenda Sagrada em que ele mora. Peçam um pedaço de terra aqui do nosso lado. Porém não se revoltem contra o Senhor nem contra nós, construindo vocês mesmos outro altar além do altar do Senhor , nosso Deus.
20 Ia bizir Seran otarim Akan amizim bakɨnɨghnɨghan markɨ! Ikiavɨra Itir God e mɨgɨa ghaze, “Ia Jerikon nguibar ekiam bar a gasɨghasɨkigh.” Ezɨ Akan Ikiavɨra Itir Godɨn Akar Gavgavim batoke. Kamaghɨn, Ikiavɨra Itir God osɨmtɨzir ekiam isa, bar moghɨra e ganɨngi. Akan uan arazir kuram bagha areme, ezɨ Israelian igharaziba uaghan an amizir arazir kurar kam bangɨn me ariaghire.’ ”
20 Lembrem que Acã, filho de Zera, não quis obedecer ao mandamento a respeito das coisas que deviam ser destruídas, e todo o povo de Israel foi castigado por causa disso. E Acã não foi o único que morreu por causa do seu pecado.”
21 Ezɨ Rubenɨn anabam ko Gatɨn anabam ko Manasen anabar me tuirazimningɨn mamɨn adarasi, Israelian gumazir dapaniba ikaragha ghaze,
21 Então o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste respondeu aos chefes das famílias de Israel:
22 “Godɨn Gavgaviba Bar Itim, a guizbangɨra God. A Ikiavɨra Itir God. A fo, e bizir kam gami. Ezɨ e kamaghɨn ifonge, ia Israelia uaghan bizir kam gɨfogh. E ti uan nɨghnɨzir gavgavim ategh Ikiavɨra Itir Godɨn akam batueghtɨ, ia e mɨsueghtɨ e arɨmɨghireghtɨ, deragham.
22 — Deus é o Poderoso! Ele é o Senhor ! Deus é o Poderoso! Ele é o Senhor ! Ele sabe por que fizemos isso, e fiquem sabendo vocês também. Se nós nos revoltamos e se não fomos fiéis ao Senhor , não nos deixem continuar a viver.
23 E Ikiavɨra Itir Godɨn akam batuegh, uari baghvɨra ofa gamir dakozimɨn ingarigh, asɨziba tue da bar isia mɨghɨrir ofaba, ko witɨn ofan guar igharazi taba, ko God ko navir vamɨra ikiasava amir ofaba dar amutɨ, kamaghɨn Ikiavɨra Itir God uabɨ e gasɨghasigham.
23 Nós não construímos o nosso altar para oferecer sacrifícios a serem completamente queimados, nem para colocar sobre ele ofertas de cereais ou ofertas de paz. Que o Senhor mesmo nos castigue se construímos este altar para desobedecer a ele!
24 Bar puvatɨ. E ingarizir ofan dakozir kamɨn nɨghnɨzim kamakɨn, e uan ovavir borir gɨn otivamibagh nɨghnɨsi. E kamaghɨn atiati, ian ovavir boriba ti gɨn, en ovavir boribar anogoregh me mɨkɨm suam, ‘Ia manmaghsua Godɨn ziam fe? A Ikiavɨra Itir God, e Israelia en God. A ti ian God puvatɨ.’
24 Pelo contrário, fizemos isso porque ficamos com medo de que um dia os descendentes de vocês venham a dizer aos nossos: “Que ligação vocês têm com o Senhor , o Deus de Israel?
25 Egh me ti kamaghɨn mɨkɨmam, ‘Ikiavɨra Itir God, e bagha mɨtaghniam atɨ, Jordanɨn Fanem Rubenɨn anabam ko Gatɨn anabam, en tɨzim abɨki. Ezɨ ia Ikiavɨra Itir Godɨn adarazi puvatɨ.’ Eghtɨ ian ovavir boriba en ovavir boribar anogoreghtɨ, me Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fan kogham.
25 O Senhor pôs o rio Jordão como divisa entre nós e vocês, tribos de Rúben e de Gade. Vocês não têm nada a ver com Deus, o Senhor .” E assim os descendentes de vocês poderiam fazer com que os nossos descendentes deixassem de adorar o Senhor .
26 Kamaghɨn, e ofa gamir dakozir kamɨn ingarizɨ, a tu. E asɨziba tue da bar isia mɨghɨrir ofaba ko ofan guar igharaziba bagha an ingarir pu.
26 Por isso o altar que construímos não foi para apresentar ofertas a serem completamente queimadas, nem para oferecer sacrifícios.
27 “Bar puvatɨ. E ingarizir ofa gamir dakozir kam, kamaghɨn nɨn ovavir boriba ko en ovavir borir gɨn izamiba, an ababanimɨn mɨn ikɨ, kamaghɨn men akakagh suam, e Ikiavɨra Itir God an Purirpenimɨn mangɨ an ziam fam. Egh e uan ofan bar isia mɨghɨriziba ko, God ko navir vamɨra ikiasava amir ofaba, ko an ziam fer ofan bar isi mɨghɨramin igharazibar amuam. Eghtɨ ian ovavir boriba gɨn kamaghɨn en ovavir boribav kɨman kogh suam, ‘Ia Ikiavɨra Itir Godɨn adarazi puvatɨ.’
27 Pelo contrário, queríamos que fosse um sinal para nós, e para vocês, e para os nossos descendentes depois de nós. Seria um sinal para adorarmos o Senhor com as nossas ofertas a serem completamente queimadas, com sacrifícios de animais e com ofertas de paz. Isso foi feito para evitar que um dia os seus descendentes venham a dizer aos nossos: “Vocês não têm nenhuma ligação com o Senhor .”
28 “En nɨghnɨzim kamaghɨn iti, ian ovavir boriba, en ovavir boribav kɨmtɨ, me kamaghɨn me ikarvagham, ‘Ia gan, en afeziaba ingarizir ofa gamir dakozim, a Ikiavɨra Itir Godɨn anam ko magh gari. Egha kar, ofan tuer bar isia mɨghɨriba ko ofan igharazibar amuamin ofa gamir dakozim puvatɨ. Dakozir kam an ababanimɨn mɨn iti, ababanir kam kamaghɨn en adarazi ko ian adarazir akakagh suam, ia ko e Godɨn vamɨra iti.’
28 Nós pensamos que, se um dia isso acontecer, os nossos descendentes poderão dizer: “Vejam! Os nossos antepassados fizeram um altar igual ao altar de Deus, o Senhor . Ele não foi construído a fim de apresentarmos ofertas a serem completamente queimadas nem sacrifícios de animais, mas a fim de ser um sinal para nós e para vocês.”
29 “E fo, Ikiavɨra Itir Godɨn ofa gamir dakozim, a Godɨn damazimɨn ikia an Purirpenimɨn tiar akamɨn boroghɨn tughav iti. E an ofa gamir dakozir kamɨn danganim inisɨ, guizɨn ofa gamir dakozimɨn ingaran kogham, egh ofan bar isia mɨghɨriba ko witɨn ofa ko ofan igharazibar amuamin ofabar amuan kogham. E kamaghɨn damigham, e Ikiavɨra Itir Godɨn akam batuegh akɨrim ragh a gasaragham. E kamaghɨn damuan kogham.”
29 Nunca tivemos a intenção de nos revoltar contra o Senhor , nem pensamos em deixar de segui-lo. Nós não iríamos construir um altar para apresentar ofertas a serem completamente queimadas ou ofertas de cereais, nem para oferecer sacrifícios de animais. Nunca faríamos outro altar além do altar do Senhor , nosso Deus, que fica em frente da Tenda onde ele mora.
30 Ezɨ ofa gamir gumazim Finias ko Israelian anababa vaghvagha men gumazir dapaniba, me Rubenɨn anabam, ko Gatɨn anabam ko Manasen anabamɨn akuamɨn adarazir, mɨgɨrɨgɨam baregha bar akonge.
30 O sacerdote Fineias, os líderes do povo e os chefes das famílias de Israel que estavam com ele ouviram o que disse o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste e ficaram satisfeitos.
31 Egha ofa gamir gumazim Eleasar an otarim, Finias, kamaghɨn Rubenɨn anabam ko, Gatɨn anabam ko Manasen anabamɨn akuam, men adaraziv gei, “E datɨrɨghɨn fo, ia Ikiavɨra Itir Godɨn akam batoghezir puvatɨ. Kamaghɨn, a uan gumazamiziba ko iti. Egh a datɨrɨghɨn en atarɨva, e gasɨghasighan kogham.”
31 E Fineias, filho do sacerdote Eleazar, disse ao povo de Rúben, de Gade e de Manassés: — Agora sabemos que o
32 Egha gɨn, ofa gamir gumazim Eleasarɨn otarim Finias, ko Israelian gumazir dapaniba, me Rubenɨn anabam ko Gatɨn anabam, Gileatɨn nguibam ategha uamategha Kenanɨn kantrin ghuegha, bizir otivizir kabar gun bar Israelia geghani.
32 Então Fineias e os líderes deixaram a gente de Rúben e de Gade na região de Gileade, voltaram para a terra de Canaã e contaram tudo ao povo de Israel.
33 Ezɨ Israelia Finias ko gumazir dapaniba mɨkemezir biziba baregha bar akongegha ghaze, “E Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fam.” Egha Ruben ko Gatɨn anabamningɨn adaraziv soghamin nɨghnɨzir kam, me anetaki.
33 O que disseram agradou aos israelitas. Então eles louvaram a Deus e não pensaram mais em fazer guerra, nem em destruir a terra onde a gente de Rúben e de Gade estava morando.
34 Kamaghɨn, Ruben ko Gatɨn anabamningɨn adarasi, dakozir kam ziar kam a gatɨ, Deravɨra Gun Mɨgeir Ofa Gamir Dakozim. An mɨngarim kamakɨn, “Bizir kam, ia ko e an gan fogham, Ikiavɨra Itir God, a uabɨra God.”
34 E a gente das tribos de Rúben e de Gade chamou o altar de “Testemunha” porque disseram: “É uma testemunha entre nós de que o Senhor é Deus.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.