Josué 17
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ACF
1 Ezɨ nguazir me Josepɨn otarir ivariam Manasen anabamɨn adarazi bagha bɨghizir nguazim, me an ovavir boribagh anɨngi. Ezɨ Makir, a Manasen otarir ivariam, a Gileatɨn afeziam, a mɨdorozir gumazir bar aghuim. Kamaghɨn me faraghavɨra Gileatɨn Distrik ko Basanɨn Distrighɨn itir nguaziba isa an ovavir boribagh anɨngi.
1 Também coube sorte à tribo de Manassés, porquanto era o primogênito de José. Maquir, o primogênito de Manassés, pai de Gileade, porquanto era homem de guerra, teve a Gileade e Basã;
2 Egha me datɨrɨghɨn aruem uaghiri naghɨn amadaghan Jordanɨn Fanemɨn itir nguaziba isa, Manasen ovavir borir igharazibagh anɨngi. Manasen ovavir boribar ziabar kara: Abieser, Helek, Asriel, Sekem, Hefer, Semida. Gumazir kaba, me vaghvagha uan ikɨzir ekiabar inazir afeziabar otifi.
2 Também os demais filhos de Manassés tiveram a sua parte, segundo as suas famílias, a saber: Os filhos de Abiezer, e os filhos de Heleque, e os filhos de Asriel, e os filhos de Siquém, e os filhos de Hefer, e os filhos de Semida; esses são os filhos de Manassés, filho de José, segundo as suas famílias.
3 Manase, Makir bate, ezɨ Makir, Gileat bate, ezɨ Gileat Hefer bate, ezɨ Hefer Selofehat bate, ezɨ Selofehat, a guivibaram ote, egha otariba puvatɨ. Ezɨ an guivibar ziabar kara: Mala, Noa, Hokla, Milka, ko Tirsa.
3 Zelofeade, porém, filho de Hefer, filho de Gileade, filho de Maquir, filho de Manassés, não teve filhos, mas só filhas; e estes são os nomes de suas filhas: Maalá, Noa, Hogla, Milca e Tirza.
4 Ezɨ guivir kaba ghua ofa gamir gumazim Eleasar, ko Josua ko gumazir dapanibav gɨa ghaze, “Ikiavɨra Itir God, Moses mɨgɨa ghaze, ‘En afeziamɨn aveghbuabar otariba tongɨn ia nguazitam e danɨngigh.’ ” Ezɨ Josua Ikiavɨra Itir Godɨn akamɨn gɨn ghua, nguaziba abɨgha Selofehatɨn guivibagh anɨga, egha maghɨra Manasen anabamɨn aven itir gumaziba saram anɨngi.
4 Estas, pois, chegaram diante de Eleazar, o sacerdote, e diante de Josué, filho de Num, e diante dos príncipes, dizendo: O Senhor ordenou a Moisés que se nos desse herança no meio de nossos irmãos, pelo que, conforme a ordem do Senhor, lhes deu herança no meio dos irmãos de seu pai.
5 — ausente —
5 E couberam a Manassés dez quinhões, afora a terra de Gileade e Basã, que está além do Jordão;
6 — ausente —
6 Porque as filhas de Manassés receberam herança entre os filhos dele; e os outros filhos de Manassés ficaram com a terra de Gileade.
7 Manasen anabamɨn adarazir nguazir mɨtaghniam, Aserɨn anabamɨn nguazimɨn ikegha ghua Mikmetatɨn nguibamɨn oto, an aruem anadi naghɨn amadaghan Sekemɨn nguibar ekiamɨn iti. Egha mɨtaghniam sautɨn amadaghan ghua Entapuabar nguazimɨn tu.
7 E o termo de Manassés foi desde Aser até Micmetá, que está defronte de Siquém; e estende-se este termo à direita até os moradores de En-Tapua.
8 Ezɨ Manasen anabamɨn nguazim ko Efraimɨn anabamɨn nguazimɨn mɨtaghniam, Tapuan nguibar ekiamɨn kagh iti. Egha Tapuan nguibam uabɨ, a Efraimbar nguibam. Ezɨ nguazir Tapuan nguibam ekɨaruzim, a Manasen adarazir nguazim.
8 Tinha Manassés a terra de Tapua; porém Tapua, junto ao termo de Manassés, pertencia aos filhos de Efraim.
9 — ausente —
9 Então descia este termo ao ribeiro de Caná. A Efraim couberam as cidades ao sul do ribeiro, entre as cidades de Manassés; e o termo de Manassés estava ao norte do ribeiro, indo terminar no mar.
10 — ausente —
10 Efraim ao sul, e Manassés ao norte, e o mar é o seu termo; pelo norte tocam em Aser, e pelo oriente em Issacar.
11 Isakar ko Aserɨn nguazir mɨtaghniamningɨn aven, Manasen anabam, nguibar kaba ini: Betsan, ko Ipleam, ko nguibar aning okarigha itiba, Nafat Dor, Endor, Tanak, ko Megido, ko nguibar da okarigha itiba.
11 Porque em Issacar e em Aser tinha Manassés a Bete-Seã e as suas vilas, e Ibleã e as suas vilas, e os habitantes de Dor e as suas vilas, e os habitantes de En-Dor e as suas vilas, e os habitantes de Taanaque e as suas vilas, e os habitantes de Megido e as suas vilas; três outeiros.
12 Ezɨ Manasen anabamɨn adarasi, Kenanɨn gumazamiziba nguibar ekiar kabar me batoghan ibura, ezɨ me me ko nguibar ekiar kabar ikiavɨra iti.
12 E os filhos de Manassés não puderam expulsar os habitantes daquelas cidades; porquanto os cananeus queriam habitar na mesma terra.
13 Ezɨ Israelia gɨn gavgavim inigha, Kenania abɨrima, me pura men ingangarir gumazir kɨnibar iti. Egha me me batoghezir puvatɨ.
13 E sucedeu que, engrossando em forças os filhos de Israel, fizeram tributários aos cananeus; porém não os expulsaram de todo.
14 Egha gɨn Josepɨn ovavir boriba, Josua bagha izegha a mɨgɨa ghaze, “Ikiavɨra Itir God bar deragha e gamizɨ, e bar avɨraseme. Ezɨ e nguazir avɨritaba inian fɨrɨn, nɨ nguazir vamɨra isava e ganɨngi.”
14 Então os filhos de José falaram a Josué, dizendo: Por que me deste por herança só uma sorte e um quinhão, sendo eu um tão grande povo, visto que o Senhor até aqui me tem abençoado?
15 Ezɨ Josua kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “Ian avɨrim bar ekeveghtɨ Efraimbar mɨghsɨabar itir nguazim ian suvightɨ, ia uari ghuanang Peresia ko Refaimian ruarir ghurimɨn mangɨ, uari baghvɨra nguazitamɨn ganɨva anezenegh.”
15 E disse-lhes Josué: Se tão grande povo és, sobe ao bosque, e ali corta, para ti, lugar na terra dos perizeus e dos refains; pois que as montanhas de Efraim te são tão estreitas.
16 Ezɨ Josepɨn ovavir boriba kamaghɨn a mɨgei, “Mɨghsɨar nguazir kam en sufi. Kenania, me danganir zarimɨn nguazir voroghɨra ireghav itiba, me bar moghɨra mɨdorozir karisɨn ainɨn gavgaviba itiba iti. Betsanɨn nguibar ekiam ko an okarigha itir nguibaba ko, Jesrilɨn nguibamɨn boroghɨn danganir zarimɨn itir adarasi, me bar ainɨn mɨdorozir karisba iti.”
16 Então disseram os filhos de José: As montanhas não nos bastariam; também carros de ferro há entre todos os cananeus que habitam na terra do vale, entre os de Bete-Seã e as suas vilas, e entre os que estão no vale de Jizreel.
17 Ezɨ Josua kamaghɨn Efraim ko Manasen anabamningɨn adarazir nɨghnɨziba fa me mɨgɨa ghaze, “Ian anabamningɨn aven ia guizbangɨra bar avɨrasemegha, bar gavgafi. Nguazir vamɨra, a ian sufi. Kamaghɨn, ia nguazir igharazitaba uaghan ada iniam.
17 Então Josué falou à casa de José, a Efraim e a Manassés, dizendo: Grande povo és, e grande força tens; não terás uma sorte apenas;
18 Egh nguibar mɨghsɨabar itiba, ia bar moghɨram ada iniam. Ruarir kam a guizbangɨra ruarir ghurir pɨzim, ia an mɨtaghniar tamɨn ikegh an ingar mangɨ, an saghon itir mɨtaghniar igharazimɨn otogh. Kenania gavgavigha mɨdorozir karisɨn bar gavgaviba iti. Eghtɨ ia me mɨsogh men agɨntɨghtɨ me aregham.”
18 Porém as montanhas serão tuas. Ainda que é bosque, cortá-lo-ás, e as suas extremidades serão tuas; porque expulsarás os cananeus, ainda que tenham carros de ferro, ainda que sejam fortes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.