Josué 14

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Eis as partes que os filhos de Israel receberam em herança na terra de Canaã, que lhes deram o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Nun, e os chefes de família das tribos de Israel.
2 — ausente —
2 A repartição fez-se por sorte pelas nove tribos e meia, como o Senhor havia prescrito, por meio de Moisés;
3 — ausente —
3 porque às outras duas tribos e meia, Moisés tinha dado sua parte além do Jordão; mas não deu parte alguma aos levitas.
4 Egha me nguazim abɨgha gari, Josepɨn otarimning, Manase ko Efraim ikɨzir pumuningɨn mɨn iti, Manasen adarazi ko Efraimɨn adarasi. Egha me nguazitam abigha Livain anabamɨn adarazigh anɨngizir puvatɨ. Livaiba, me nguibar ekiar mabara ini, ezɨ nguibar ekiar kabanang, danganir me bulmakauba ko sipsipbar ganamiba iti.
4 Os filhos de José formavam, com efeito, duas tribos: Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, mas apenas cidades para habitarem e os arredores dessas cidades para os seus rebanhos e os seus bens.
5 Ikiavɨra Itir God Moses mɨkemezɨ moghɨra, Israelia Kenanɨn nguazim abɨgha uan adarazigh anɨdi.
5 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim fizeram os israelitas, e dividiram a terra.
6 Josua nguaziba abɨgha me ganɨdima, Judan gumazir maba iza Gilgalɨn a bagha ize. Ezɨ Kenasian gumazim Jefune, an otarim Kalep, Josua bagha iza a mɨgɨa ghaze, “Nɨ fo, e Kades Barnean ikiavɨra itir dughiamɨn, Ikiavɨra Itir God, ga bagh damuamin biziba bar dar gun uan ingangarir gumazim Moses mɨkeme.
6 Os filhos de Judá vieram ter com Josué, em Gálgala; e Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, disse-lhe: Sabes o que o Senhor disse de mim e de ti a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barne.
7 Dughiar kamɨn kɨ 40plan azeniba itima, Ikiavɨra Itir Godɨn ingangarir gumazim Moses, a na amaga ghaze, nɨ Kades Barnea ategh mangɨ nguazir ekiar kam mogomemɨn, a getiva an ganigh. Ezɨ kɨ ghua uan damazimɨn ganizir biziba, kɨ uamategha iza guizbangɨra bar uan navim sara Moses geghani.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barne a explorar a terra, e eu lhe fiz um relatório perfeitamente sincero.
8 Ezɨ nan aveghbuar na ko ghueziba, me atiatir mɨgɨrɨgɨabagh amima, atiatim gumazamiziba bar moghɨra men navir averiabagh izɨvagha me abɨni. Ezɨ kɨ Ikiavɨra Itir God, nan God, an akamɨn gɨn ghua uabɨ isa a ganɨngi.
8 Meus irmãos que tinham ido comigo desanimaram o povo, mas eu segui fielmente o Senhor, meu Deus.
9 Dughiar kamɨn, Moses na ko akam akɨra ghaze, ‘Nɨ bar deravɨra Ikiavɨra Itir God, en God, an akamɨn gɨn ghua uabɨ isa a ganɨngi, kamaghɨn nɨ uan dagarimɨn dɨkagha aruizir nguazir kam, an a isɨ nɨ uan boriba ko ia danightɨ, ia a daperagh an ikɨ kamaghɨra ikiam.’ ”
9 Naquele dia, Moisés fez este juramento: a terra que pisaste será a tua parte e a de teus filhos para sempre, porque seguiste fielmente o Senhor, meu Deus.
10 Egha Kalep ua kamaghɨn Josua mɨgɨa ghaze, “Nɨ oragh. Israelia gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn ikiavɨra itima, Ikiavɨra Itir God bizir kamɨn gun Moses mɨkemezɨ, datɨrɨghɨn 45plan azeniba gɨfa. Ezɨ kɨ datɨrɨghɨn azenir 85plan ikia egha ikiavɨra iti.
10 Pois bem: eis que o Senhor conservou-me a vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos são passados desde que o Senhor assim falou a Moisés, durante a marcha de Israel pelo deserto; tenho hoje oitenta e cinco anos,
11 Fomɨra, Moses ingangarir kam damuasa na amadazir dughiam, kɨ gavgavim iti. Ezɨ gavgavir kam datɨrɨghɨn nan ikiavɨra itima, kɨ mɨsogh bizibar amu daruvɨra ikiam.
11 e acho-me ainda robusto como no dia em que Moisés me enviou, e sinto-me tão forte como naquele tempo, tanto para a guerra como para qualquer outra missão.
12 Nɨ datɨrɨghɨn, Ikiavɨra Itir God, na danɨngasa akam akɨrizir nguazir mɨghsɨabar itiba, nɨ da isɨ na danɨng. Nɨ dughiar kamɨn uabɨ ikiav orazi, kɨ kamaghɨn mɨgɨa ghaze, Anakian gumazir ruarir bar ekiaba itima, men nguibaba bar ekevegha dɨvazir gavgavibar aven iti. Eghtɨ Ikiavɨra Itir God, na mɨkemezɨ moghɨn, na ko ikɨtɨ, kɨ me mɨsogh men agɨraghtɨ me aregham.”
12 Dá-me, pois, este monte que o Senhor me prometeu naquele tempo; porque naquele dia ouviste que se encontram enacim neste lugar, e também grandes fortalezas. Se o Senhor estiver comigo, conseguirei despojá-los, como ele disse.
13 Ezɨ Josua kamaghɨn oregha, Ikiavɨra Itir God, deragh Jefunen otarim Kalep damuasa God ko mɨgei. Egha a Hebronɨn nguibam isava a ganɨngi.
13 Josué abençoou Caleb, filho de Jefoné, e deu-lhe Hebron como herança.
14 Guizbangɨra, Kalep, a Kenasian gumazim Jefunen otarim, a bar deragha Ikiavɨra Itir God, Israelian God, an akamɨn gɨn ghua bar uabɨ isava a ganɨga, an gɨn zui. Kamaghɨn, a Hebronɨn nguibam isa a ganɨngi. Ezɨ an ovavir boriba a gapiagha ikia kamaghɨra iti.
14 Eis por que Hebron pertence até o dia de hoje a Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, porque ele seguiu fielmente o Senhor, Deus de Israel.
15 (Fomɨra, me ziam Kiriat Arba, Hebronɨn nguibam garɨsi. Arba, an Anakian gumazir ruarir bar ekiar mam.)
15 {Hebron chamava-se outrora Cariat-Arbé; Arbé foi o maior homem entre os enacim.} E a terra ficou, a partir de então, tranqüila e sem guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.