Josué 14

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 São estas as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, e que Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os chefes das famílias das tribos dos filhos de Israel repartiram entre eles.
2 — ausente —
2 A distribuição da herança foi feita por sorteio, como o Senhor havia ordenado por meio de Moisés, a respeito das nove tribos e meia.
3 — ausente —
3 Porque às duas tribos e meia Moisés já tinha dado herança do outro lado do Jordão; mas aos levitas não tinha dado herança entre os seus irmãos.
4 Egha me nguazim abɨgha gari, Josepɨn otarimning, Manase ko Efraim ikɨzir pumuningɨn mɨn iti, Manasen adarazi ko Efraimɨn adarasi. Egha me nguazitam abigha Livain anabamɨn adarazigh anɨngizir puvatɨ. Livaiba, me nguibar ekiar mabara ini, ezɨ nguibar ekiar kabanang, danganir me bulmakauba ko sipsipbar ganamiba iti.
4 Os filhos de José constituíram duas tribos, Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, a não ser cidades em que habitassem e os seus arredores para seu gado e para sua posse.
5 Ikiavɨra Itir God Moses mɨkemezɨ moghɨra, Israelia Kenanɨn nguazim abɨgha uan adarazigh anɨdi.
5 Como o Senhor havia ordenado a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Josua nguaziba abɨgha me ganɨdima, Judan gumazir maba iza Gilgalɨn a bagha ize. Ezɨ Kenasian gumazim Jefune, an otarim Kalep, Josua bagha iza a mɨgɨa ghaze, “Nɨ fo, e Kades Barnean ikiavɨra itir dughiamɨn, Ikiavɨra Itir God, ga bagh damuamin biziba bar dar gun uan ingangarir gumazim Moses mɨkeme.
6 Os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal. E Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, lhe disse: — Você sabe o que o
7 Dughiar kamɨn kɨ 40plan azeniba itima, Ikiavɨra Itir Godɨn ingangarir gumazim Moses, a na amaga ghaze, nɨ Kades Barnea ategh mangɨ nguazir ekiar kam mogomemɨn, a getiva an ganigh. Ezɨ kɨ ghua uan damazimɨn ganizir biziba, kɨ uamategha iza guizbangɨra bar uan navim sara Moses geghani.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor , me enviou de Cades-Barneia para espiar a terra. E eu lhe relatei o que estava no meu coração.
8 Ezɨ nan aveghbuar na ko ghueziba, me atiatir mɨgɨrɨgɨabagh amima, atiatim gumazamiziba bar moghɨra men navir averiabagh izɨvagha me abɨni. Ezɨ kɨ Ikiavɨra Itir God, nan God, an akamɨn gɨn ghua uabɨ isa a ganɨngi.
8 Os meus irmãos que tinham ido comigo amedrontaram o povo, mas eu perseverei em seguir o Senhor , meu Deus.
9 Dughiar kamɨn, Moses na ko akam akɨra ghaze, ‘Nɨ bar deravɨra Ikiavɨra Itir God, en God, an akamɨn gɨn ghua uabɨ isa a ganɨngi, kamaghɨn nɨ uan dagarimɨn dɨkagha aruizir nguazir kam, an a isɨ nɨ uan boriba ko ia danightɨ, ia a daperagh an ikɨ kamaghɨra ikiam.’ ”
9 Então Moisés, naquele dia, jurou, dizendo: “Certamente a terra em que você pôs o pé será sua e de seus filhos, em herança perpétua, pois você perseverou em seguir o Senhor , meu Deus.”
10 Egha Kalep ua kamaghɨn Josua mɨgɨa ghaze, “Nɨ oragh. Israelia gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn ikiavɨra itima, Ikiavɨra Itir God bizir kamɨn gun Moses mɨkemezɨ, datɨrɨghɨn 45plan azeniba gɨfa. Ezɨ kɨ datɨrɨghɨn azenir 85plan ikia egha ikiavɨra iti.
10 — E, agora, eis que o Senhor me conservou com vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos se passaram desde que o Senhor falou essas palavras a Moisés, quando Israel ainda andava no deserto; e, agora, eis que estou com oitenta e cinco anos.
11 Fomɨra, Moses ingangarir kam damuasa na amadazir dughiam, kɨ gavgavim iti. Ezɨ gavgavir kam datɨrɨghɨn nan ikiavɨra itima, kɨ mɨsogh bizibar amu daruvɨra ikiam.
11 Estou tão forte hoje como no dia em que Moisés me enviou. A força que eu tinha naquele dia eu ainda tenho agora, tanto para combater na guerra como para fazer o que for necessário.
12 Nɨ datɨrɨghɨn, Ikiavɨra Itir God, na danɨngasa akam akɨrizir nguazir mɨghsɨabar itiba, nɨ da isɨ na danɨng. Nɨ dughiar kamɨn uabɨ ikiav orazi, kɨ kamaghɨn mɨgɨa ghaze, Anakian gumazir ruarir bar ekiaba itima, men nguibaba bar ekevegha dɨvazir gavgavibar aven iti. Eghtɨ Ikiavɨra Itir God, na mɨkemezɨ moghɨn, na ko ikɨtɨ, kɨ me mɨsogh men agɨraghtɨ me aregham.”
12 Dê-me agora este monte de que o Senhor falou naquele dia, pois, naquele dia, você ouviu que lá estavam os anaquins, morando em cidades grandes e fortificadas. Se o Senhor Deus estiver comigo, poderei expulsá-los, como ele mesmo prometeu.
13 Ezɨ Josua kamaghɨn oregha, Ikiavɨra Itir God, deragh Jefunen otarim Kalep damuasa God ko mɨgei. Egha a Hebronɨn nguibam isava a ganɨngi.
13 Josué o abençoou e deu a cidade de Hebrom a Calebe, filho de Jefoné, para ser a herança dele.
14 Guizbangɨra, Kalep, a Kenasian gumazim Jefunen otarim, a bar deragha Ikiavɨra Itir God, Israelian God, an akamɨn gɨn ghua bar uabɨ isava a ganɨga, an gɨn zui. Kamaghɨn, a Hebronɨn nguibam isa a ganɨngi. Ezɨ an ovavir boriba a gapiagha ikia kamaghɨra iti.
14 Por isso, Hebrom passou a ser de Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, em herança até o dia de hoje, visto que havia perseverado em seguir o Senhor , Deus de Israel.
15 (Fomɨra, me ziam Kiriat Arba, Hebronɨn nguibam garɨsi. Arba, an Anakian gumazir ruarir bar ekiar mam.)
15 Antes disso o nome de Hebrom era Quiriate-Arba; este Arba foi o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.