Josué 14

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 — ausente —
1 Foram estas as terras que os israelitas receberam por herança em Canaã, e que o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Num, e os chefes dos clãs das tribos dos israelitas repartiram entre eles.
2 — ausente —
2 A divisão da herança foi decidida por sorteio entre as nove tribos e meia, como o Senhor tinha ordenado por meio de Moisés,
3 — ausente —
3 pois Moisés já tinha dado herança às duas tribos e meia a leste do Jordão. Mas aos levitas não dera herança entre os demais.
4 Egha me nguazim abɨgha gari, Josepɨn otarimning, Manase ko Efraim ikɨzir pumuningɨn mɨn iti, Manasen adarazi ko Efraimɨn adarasi. Egha me nguazitam abigha Livain anabamɨn adarazigh anɨngizir puvatɨ. Livaiba, me nguibar ekiar mabara ini, ezɨ nguibar ekiar kabanang, danganir me bulmakauba ko sipsipbar ganamiba iti.
4 Os filhos de José formaram as duas tribos de Manassés e Efraim. Os levitas não receberam porção alguma da terra; receberam apenas cidades onde viver, com pastagens para os seus rebanhos.
5 Ikiavɨra Itir God Moses mɨkemezɨ moghɨra, Israelia Kenanɨn nguazim abɨgha uan adarazigh anɨdi.
5 Os israelitas dividiram a terra conforme o Senhor tinha ordenado a Moisés.
6 Josua nguaziba abɨgha me ganɨdima, Judan gumazir maba iza Gilgalɨn a bagha ize. Ezɨ Kenasian gumazim Jefune, an otarim Kalep, Josua bagha iza a mɨgɨa ghaze, “Nɨ fo, e Kades Barnean ikiavɨra itir dughiamɨn, Ikiavɨra Itir God, ga bagh damuamin biziba bar dar gun uan ingangarir gumazim Moses mɨkeme.
6 Os homens de Judá vieram a Josué em Gilgal, e Calebe, filho do quenezeu Jefoné, lhe disse: "Você sabe o que o Senhor disse a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, sobre mim e sobre você.
7 Dughiar kamɨn kɨ 40plan azeniba itima, Ikiavɨra Itir Godɨn ingangarir gumazim Moses, a na amaga ghaze, nɨ Kades Barnea ategh mangɨ nguazir ekiar kam mogomemɨn, a getiva an ganigh. Ezɨ kɨ ghua uan damazimɨn ganizir biziba, kɨ uamategha iza guizbangɨra bar uan navim sara Moses geghani.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, enviou-me de Cades-Barnéia para espionar a terra. Eu lhe dei um relatório digno de confiança,
8 Ezɨ nan aveghbuar na ko ghueziba, me atiatir mɨgɨrɨgɨabagh amima, atiatim gumazamiziba bar moghɨra men navir averiabagh izɨvagha me abɨni. Ezɨ kɨ Ikiavɨra Itir God, nan God, an akamɨn gɨn ghua uabɨ isa a ganɨngi.
8 mas os meus irmãos israelitas que foram comigo fizeram o povo desanimar-se de medo. Eu, porém, fui inteiramente fiel ao Senhor, ao meu Deus.
9 Dughiar kamɨn, Moses na ko akam akɨra ghaze, ‘Nɨ bar deravɨra Ikiavɨra Itir God, en God, an akamɨn gɨn ghua uabɨ isa a ganɨngi, kamaghɨn nɨ uan dagarimɨn dɨkagha aruizir nguazir kam, an a isɨ nɨ uan boriba ko ia danightɨ, ia a daperagh an ikɨ kamaghɨra ikiam.’ ”
9 Por isso naquele dia Moisés me jurou: ‘Certamente a terra em que você pisou será uma herança perpétua para você e para os seus descendentes, porquanto você foi inteiramente fiel ao Senhor, ao meu Deus’.
10 Egha Kalep ua kamaghɨn Josua mɨgɨa ghaze, “Nɨ oragh. Israelia gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn ikiavɨra itima, Ikiavɨra Itir God bizir kamɨn gun Moses mɨkemezɨ, datɨrɨghɨn 45plan azeniba gɨfa. Ezɨ kɨ datɨrɨghɨn azenir 85plan ikia egha ikiavɨra iti.
10 "Pois bem, o Senhor manteve-me vivo, como prometeu. E foi há quarenta e cinco anos que ele disse isso a Moisés, quando Israel caminhava pelo deserto. Por isso aqui estou hoje, com oitenta e cinco anos de idade!
11 Fomɨra, Moses ingangarir kam damuasa na amadazir dughiam, kɨ gavgavim iti. Ezɨ gavgavir kam datɨrɨghɨn nan ikiavɨra itima, kɨ mɨsogh bizibar amu daruvɨra ikiam.
11 Ainda estou tão forte como no dia em que Moisés me enviou; tenho agora tanto vigor para ir à guerra como naquela época.
12 Nɨ datɨrɨghɨn, Ikiavɨra Itir God, na danɨngasa akam akɨrizir nguazir mɨghsɨabar itiba, nɨ da isɨ na danɨng. Nɨ dughiar kamɨn uabɨ ikiav orazi, kɨ kamaghɨn mɨgɨa ghaze, Anakian gumazir ruarir bar ekiaba itima, men nguibaba bar ekevegha dɨvazir gavgavibar aven iti. Eghtɨ Ikiavɨra Itir God, na mɨkemezɨ moghɨn, na ko ikɨtɨ, kɨ me mɨsogh men agɨraghtɨ me aregham.”
12 Dê-me, pois, a região montanhosa que naquela ocasião o Senhor me prometeu. Na época, você ficou sabendo que os enaquins lá viviam com suas cidades grandes e fortificadas; mas, se o Senhor estiver comigo, eu os expulsarei de lá, como ele prometeu".
13 Ezɨ Josua kamaghɨn oregha, Ikiavɨra Itir God, deragh Jefunen otarim Kalep damuasa God ko mɨgei. Egha a Hebronɨn nguibam isava a ganɨngi.
13 Então Josué abençoou Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom por herança.
14 Guizbangɨra, Kalep, a Kenasian gumazim Jefunen otarim, a bar deragha Ikiavɨra Itir God, Israelian God, an akamɨn gɨn ghua bar uabɨ isava a ganɨga, an gɨn zui. Kamaghɨn, a Hebronɨn nguibam isa a ganɨngi. Ezɨ an ovavir boriba a gapiagha ikia kamaghɨra iti.
14 Por isso, até hoje, Hebrom pertence aos descendentes de Calebe, filho do quenezeu Jefoné, pois ele foi inteiramente fiel ao Senhor, ao Deus de Israel.
15 (Fomɨra, me ziam Kiriat Arba, Hebronɨn nguibam garɨsi. Arba, an Anakian gumazir ruarir bar ekiar mam.)
15 Hebrom era chamada Quiriate-Arba, em homenagem a Arba, o maior dos enaquins. E a terra teve descanso da guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.