Josué 14
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB
1 — ausente —
1 Estas, pois, são as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças das casas paternas das tribos dos filhos de Israel lhes repartiram.
2 — ausente —
2 Foi feita por sorte a partilha da herança entre as nove tribos e meia, como o Senhor ordenara por intermédio de Moisés.
3 — ausente —
3 Porquanto às duas tribos e meia Moisés já dera herança além do Jordão; mas aos levitas não deu herança entre eles.
4 Egha me nguazim abɨgha gari, Josepɨn otarimning, Manase ko Efraim ikɨzir pumuningɨn mɨn iti, Manasen adarazi ko Efraimɨn adarasi. Egha me nguazitam abigha Livain anabamɨn adarazigh anɨngizir puvatɨ. Livaiba, me nguibar ekiar mabara ini, ezɨ nguibar ekiar kabanang, danganir me bulmakauba ko sipsipbar ganamiba iti.
4 Os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; e aos levitas não se deu porção na terra, senão cidades em que habitassem e os arrabaldes delas para o seu gado e para os seus bens. :
5 Ikiavɨra Itir God Moses mɨkemezɨ moghɨra, Israelia Kenanɨn nguazim abɨgha uan adarazigh anɨdi.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Josua nguaziba abɨgha me ganɨdima, Judan gumazir maba iza Gilgalɨn a bagha ize. Ezɨ Kenasian gumazim Jefune, an otarim Kalep, Josua bagha iza a mɨgɨa ghaze, “Nɨ fo, e Kades Barnean ikiavɨra itir dughiamɨn, Ikiavɨra Itir God, ga bagh damuamin biziba bar dar gun uan ingangarir gumazim Moses mɨkeme.
6 Então os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, lhe disse: Tu sabes o que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, a respeito de mim e de ti.
7 Dughiar kamɨn kɨ 40plan azeniba itima, Ikiavɨra Itir Godɨn ingangarir gumazim Moses, a na amaga ghaze, nɨ Kades Barnea ategh mangɨ nguazir ekiar kam mogomemɨn, a getiva an ganigh. Ezɨ kɨ ghua uan damazimɨn ganizir biziba, kɨ uamategha iza guizbangɨra bar uan navim sara Moses geghani.
7 Quarenta anos tinha eu quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barnéia para espiar a terra, e eu lhe trouxe resposta, como sentia no meu coração.
8 Ezɨ nan aveghbuar na ko ghueziba, me atiatir mɨgɨrɨgɨabagh amima, atiatim gumazamiziba bar moghɨra men navir averiabagh izɨvagha me abɨni. Ezɨ kɨ Ikiavɨra Itir God, nan God, an akamɨn gɨn ghua uabɨ isa a ganɨngi.
8 Meus irmãos que subiram comigo fizeram derreter o coração o povo; mas eu perseverei em seguir ao Senhor meu Deus.
9 Dughiar kamɨn, Moses na ko akam akɨra ghaze, ‘Nɨ bar deravɨra Ikiavɨra Itir God, en God, an akamɨn gɨn ghua uabɨ isa a ganɨngi, kamaghɨn nɨ uan dagarimɨn dɨkagha aruizir nguazir kam, an a isɨ nɨ uan boriba ko ia danightɨ, ia a daperagh an ikɨ kamaghɨra ikiam.’ ”
9 Naquele dia Moisés jurou, dizendo: Certamente a terra em que pisou o teu pé te será por herança a ti e a teus filhos para sempre, porque perseveraste em seguir ao Senhor meu Deus.
10 Egha Kalep ua kamaghɨn Josua mɨgɨa ghaze, “Nɨ oragh. Israelia gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn ikiavɨra itima, Ikiavɨra Itir God bizir kamɨn gun Moses mɨkemezɨ, datɨrɨghɨn 45plan azeniba gɨfa. Ezɨ kɨ datɨrɨghɨn azenir 85plan ikia egha ikiavɨra iti.
10 E agora eis que o Senhor, como falou, me conservou em vida estes quarenta e cinco anos, desde o tempo em que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e eis que hoje tenho já oitenta e cinco anos;
11 Fomɨra, Moses ingangarir kam damuasa na amadazir dughiam, kɨ gavgavim iti. Ezɨ gavgavir kam datɨrɨghɨn nan ikiavɨra itima, kɨ mɨsogh bizibar amu daruvɨra ikiam.
11 ainda hoje me acho tão forte como no dia em que Moisés me enviou; qual era a minha força então, tal é agora a minha força, tanto para a guerra como para sair e entrar.
12 Nɨ datɨrɨghɨn, Ikiavɨra Itir God, na danɨngasa akam akɨrizir nguazir mɨghsɨabar itiba, nɨ da isɨ na danɨng. Nɨ dughiar kamɨn uabɨ ikiav orazi, kɨ kamaghɨn mɨgɨa ghaze, Anakian gumazir ruarir bar ekiaba itima, men nguibaba bar ekevegha dɨvazir gavgavibar aven iti. Eghtɨ Ikiavɨra Itir God, na mɨkemezɨ moghɨn, na ko ikɨtɨ, kɨ me mɨsogh men agɨraghtɨ me aregham.”
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou naquele dia; porque tu ouviste, naquele dia, que estavam ali os anaquins, bem como cidades grandes e fortificadas. Porventura o Senhor será comigo para os expulsar, como ele disse.
13 Ezɨ Josua kamaghɨn oregha, Ikiavɨra Itir God, deragh Jefunen otarim Kalep damuasa God ko mɨgei. Egha a Hebronɨn nguibam isava a ganɨngi.
13 Então Josué abençoou a Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom em herança.
14 Guizbangɨra, Kalep, a Kenasian gumazim Jefunen otarim, a bar deragha Ikiavɨra Itir God, Israelian God, an akamɨn gɨn ghua bar uabɨ isava a ganɨga, an gɨn zui. Kamaghɨn, a Hebronɨn nguibam isa a ganɨngi. Ezɨ an ovavir boriba a gapiagha ikia kamaghɨra iti.
14 Portanto Hebrom ficou sendo herança de Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, até o dia de hoje, porquanto perseverara em seguir ao Senhor Deus de Israel.
15 (Fomɨra, me ziam Kiriat Arba, Hebronɨn nguibam garɨsi. Arba, an Anakian gumazir ruarir bar ekiar mam.)
15 Ora, o nome de Hebrom era outrora Quiriate-Arba, porque Arba era o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.