1 Crônicas 21
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC
1 Dughiar mamɨn, apanibagh amir gumazim Satan, osɨmtɨzim Israelia danɨngasa, egha gumazamiziba mengasa Devitɨn nɨghnɨzim fe.
1 Levantou-se Satã contra Israel, e excitou Davi a fazer o recenseamento de Israel.
2 Ezɨ Atrivim Devit Joap ko mɨdorozir gumazibar gumazir dapanir igharazir mabav gɨa ghaze, “Ia mangɨ Israelian gumazamiziba bar me mengegh. Ia kantrin danganiba bar adar mangɨ, notɨn amadaghan Danɨn nguibar ekiam ikegh, mangɨ sautɨn amadaghan Berseban nguibar ekiamɨn otogh, gumazamiziba bar me mengegh. Kɨ e uan gumazamizibar dɨbobonim gɨfoghasa.”
2 Disse Davi a Joab e aos chefes do povo: Ide, fazei o recenseamento dos israelitas desde Bersabéia até Dã e fazei-me um relatório, para que eu saiba o número deles.
3 Ezɨ Joap kamaghɨn atrivim ikaragha ghaze, “Atrivim, nan gumazir ekiam, kɨ kamagh ifonge, Ikiavɨra Itir God, a gumazamizibar dɨbobonim damightɨ a bar ghuavanabogh, egh bar avɨrasemegham. Ezɨ atrivim, nan gumazir ekiam, ga uaning, gumazamiziba mengamin ingangarim, kar en ingangarim puvatɨ. Ezɨ nɨ tizimsua arazir kurar kam damuasava ami? Arazir kam ti osɨmtɨzim Israelia danigham.”
3 Respondeu Joab: O Senhor multiplique seu povo cem vezes mais! Não são todos eles, ó rei, meu senhor, os servos de meu senhor? Por que, no entanto, exige meu senhor isso? Por que sobrecarregar Israel de um pecado?
4 Ezɨ atrivim gumazamiziba mengasa gavgavigha Joap abɨraghbɨrasi. Kamaghɨn amizɨ, Joap uan mɨdorozir gumazibar dapaniba ko atrivim ategha Israelian gumazamiziba mengasa ghue. Egha me gɨn uamategha Jerusalemɨn ize.
4 Mas o rei persistiu na ordem que dera a Joab. Joab partiu e percorreu todo o Israel, depois retornou a Jerusalém.
5 Me ghua otivigha gɨvagha, Joap ghua kamaghɨn me uan darorimɨn gun atrivim geghari, “Israelia bar moghɨra, men dɨbobonim 1,100,000plan gumazibar tu, me mɨdorozir gumazibar ingangarim damuam. Ezɨ Judan gumazibar dɨbobonim a 470,000plan tu.”
5 E entregou a Davi a lista do recenseamento do povo: havia em todo o Israel um milhão e cem mil homens aptos para o manejo da espada, e, em Judá, quatrocentos e setenta mil.
6 Ezɨ Joap ingangarir atrivim a ganɨngizir kam bar a gifongezir puvatɨ, kamaghɨn amizɨ, a Livain anabam ko Benjaminɨn anabamɨn adarazi mengezir puvatɨ.
6 Não fez o recenseamento da tribo de Levi nem de Benjamim, porque a ordem do rei lhe repugnava.
7 Ezɨ me Israelian gumazamiziba medir arazir kam, God bar a gifongezir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, a mɨzazim Israelia gase.
7 Deus não viu isso com bons olhos e feriu Israel.
8 Ezɨ Devit kamaghɨn God ko mɨgei, “Kɨ bar onganigha mɨdorozir gumaziba menge. Kɨ arazir kurar kamɨn osɨmtɨzir bar ekiam gami. O Ikiavɨra Itir God, ga uaning, kɨ amizir arazir kurar kam, nɨ a gɨn amadagh.”
8 Davi disse a Deus: Pequei gravemente agindo de tal maneira. Agora dignai-vos perdoar a iniqüidade de vosso servo, porque agi em completa insensatez.
9 — ausente —
9 Então o Senhor dirigiu-se a Gad, vidente de Davi, nesses termos:
10 — ausente —
10 Vai dizer a Davi: Eis o que diz o Senhor: Eu te proponho três coisas; escolhe uma delas e eu ta farei.
11 Ezɨ Gat Devit bagha ghua kamaghɨn Ikiavɨra Itir Godɨn akamɨn gun a mɨgei, “Ikiavɨra Itir God tuavir 3plan kabar tam amɨsɨvasa nɨ bagha mɨkeme.
11 Gad foi ao encontro de Davi e lhe disse: Eis o que disse o Senhor:
12 Nɨ 7plan azenibar mɨtiriar ekiam nɨn kantrin otivasa, nɨ ifonge? O, apaniba izɨ ia mɨsogh ian agɨntɨghtɨ, ia arɨ mangɨ 3plan iakɨnibar danganir igharazibar ikiam? O, Ikiavɨra Itir God arɨmariar kuratam amadaghtɨ an enselɨn dafarimɨn nɨn kantrin gumazamiziba 3plan aruebar me bativam? Nɨ bar deraghvɨra nɨghnigh uan ifongiamɨn na mɨkemeghtɨ, kɨ uamategh mangɨ na amadazir Godɨn mɨkɨmam.”
12 Escolhe: ou três anos de fome, ou três meses durante os quais fugirás de teus inimigos e serás atingido por sua espada, ou ainda três dias em que a espada do Senhor ou a peste maltratarão a terra, e o anjo do Senhor devastará todo o território de Israel. A ti compete ver agora que resposta devo dar àquele que me enviou.
13 Ezɨ Devit bar atiatigha kamaghɨn Gat mɨgei, “Nɨ na mɨgeir akar kam, osɨmtɨzir ekiam na ganɨdi. Kɨ fo, Ikiavɨra Itir God a zurara apangkuvir God. Kamaghɨn, a bizir manam a damusɨ a damu. Kɨ kamaghɨn aghua, gumazamiziba e gasɨghasɨgham.”
13 Estou, respondeu Davi, numa cruel angústia. Ah! Caia eu nas mãos do Senhor, porque imensa é sua misericórdia; mas que eu não caia nas mãos dos homens!
14 Kamaghɨn amizɨ, Ikiavɨra Itir God arɨmariar kuram amadazɨ, Israelian 70,000plan gumazamiziba ariaghire.
14 E o Senhor mandou a peste a Israel. Em Israel tombaram setenta mil homens.
15 Ezɨ God Jerusalem gasɨghasɨghasa uan ensel amada. Egha Ikiavɨra Itir God garima, enselɨn kam Jerusalem gasɨghasɨghasa zui, ezɨ a osɨmtɨzir kurar kam gumazamizibar anɨngan men apangkuvigha, uan nɨghnɨzim giragha ensel mɨgɨa ghaze, “Markɨ. Me atakigh.” Dughiar kamɨn Ikiavɨra Itir Godɨn ensel witɨn ovɨzibar iniba kua dar dagheba isir danganimɨn boroghɨn iti. Ezɨ danganir kam, an Araunan nguazim, a Jebusian ikɨzimɨn gumazim, an ziar igharazim Ornan.
15 Deus enviou a Jerusalém um anjo para destruí-la. Enquanto ele a assolava, o Senhor, que olhava, compadeceu-se desse mal, e disse ao anjo destruidor: Basta! Retira agora tua mão! Ora, o anjo do Senhor achava-se perto da eira de Ornã, o jebuseu.
16 Ezɨ Devit Israelian gumazir dapaniba ko azirakar korotiaba aghuigha iti. Egha Devit kogha pɨn garima, Ikiavɨra Itir Godɨn ensel, mɨdorozir sabam uan agharimɨn an suiragha overiam ko nguazimɨn tizimɨn tughav ikia Jerusalem gasɨghasɨghasa an akuighav iti. Ezɨ Devit uan gumazir dapaniba ko nguazim girɨgha uan guaba isa nguazim mɨtua.
16 Davi, tendo levantado os olhos, viu o anjo do Senhor que estava entre o céu e a terra, com uma espada desembainhada em sua mão, dirigida contra Jerusalém. Então Davi e os anciãos, cobertos de sacos, prostraram-se com o rosto por terra.
17 Egha Devit enselɨn kamɨn ganigha kamaghɨn Ikiavɨra Itir God mɨgei, “Kɨrara kɨ arazir kuram gami, egha osɨmtɨzir ekiam iti. Ezɨ gumazamizir kaba, me sipsipbar mɨn iti, mevzika, me osɨmtɨzir manam gami? Bar puvatɨ. Kɨ uan ikɨzim ko erara, nɨ e gasɨghasɨgh.”
17 E Davi disse a Deus: Não fui eu que mandei fazer o recenseamento do povo? Fui eu que pequei, fui eu que fiz esse mal. Mas essas ovelhas, que fizeram elas? Senhor, meu Deus, que vossa mão caia, portanto, sobre mim e sobre a casa de meu pai para castigar, mas não sobre vosso povo.
18 Ezɨ Ikiavɨra Itir Godɨn ensel Devit mɨkɨmasa kamaghɨn Gat mɨgei, “Nɨ Jebusian gumazim Araunan witɨn ovɨzibar iniba kua dar dagheba isir danganimɨn mavanang, egh Ikiavɨra Itir God bagh ofa gamir dakozitamɨn ingarigh.”
18 O anjo do Senhor mandou Gad dizer a Davi que subisse à eira de Ornã, o jebuseu, para lá levantar um altar ao Senhor.
19 Ezɨ Gat Devit mɨkemezɨ moghɨn, Devit, Ikiavɨra Itir Godɨn Akar Gavgavimɨn gɨn ghua me witɨn dagheba isir danganir kamɨn oto.
19 Davi lá subiu, de acordo com a ordem dada por Gad da parte do Senhor.
20 Dughiar kamɨn, Arauna uan otarir 4pla ko witɨn dagheba isa iti. Egha me enselɨn ganigha, otariba ara ghua monge.
20 Ornã, voltando-se, viu o anjo, e ele com seus quatro filhos esconderam-se: estava, naquela ocasião, debulhando trigo.
21 Arauna garima, Devit a bagha izi. Kamaghɨn, a ziar ekiam atrivim danɨngasa an boroghɨn ghua tevimning apɨrigha uan guam nguazim mɨtua.
21 Quando Davi chegou perto de Ornã, este o viu; saiu da eira e se prosternou diante de Davi, com o rosto contra a terra.
22 Ezɨ Devit kamaghɨn Arauna mɨgei, “Kɨ witɨn ovɨzibar iniba kua dar dagheba isir danganir kam, kɨ a givezasa izi. Nɨ an ivezim manmaghɨn anerɨsi, kɨ bar a givezam. Kɨ an Ikiavɨra Itir God bagh ofabar amuamin dakozimɨn ingaram. Eghtɨ arɨmariar kurar kam gumazamiziba ategham.”
22 Davi disse-lhe: Cede-me o terreno de tua eira, para nela construir um altar ao Senhor; cede-o a mim pelo seu valor em dinheiro, para que o flagelo se retire de cima do povo.
23 Ezɨ Arauna kamaghɨn Devit mɨgei, “Atrivim, nan gumazir ekiam, markɨ. Nɨ nan nguazir kam givezan kɨ aghua, nɨ puram a iniam. Egh uaghan bizir tizir nɨ ofa damuasa ifongeziba sara, nɨ pura da iniam. Nɨ bulmakaun kaba inigh ofan bar isia mɨghɨriba God danɨngɨsɨ, kɨ bulmakaun kaba nɨ ganɨdi. Nɨ uaghan avim arɨghsɨ, witɨn ovɨzibar iniba kua dar dagheba isir ter ararir kaba daziba bagh ada inigh. Nɨ wit tuamin ofa damusɨ, witɨn kaba inigh. Atrivim, bizir kaba kɨ bar ada isa nɨ ganɨdi.”
23 Ornã respondeu: Toma-o; que meu senhor, o rei, faça o que lhe parecer bom. Vê: dou os bois para o holocausto, os carros para lenha, e o trigo para a oblação; tudo te dou.
24 Ezɨ Atrivim Devit kamaghɨn a ikaragha ghaze, “Bar puvatɨ. Kɨ Ikiavɨra Itir God bagh ofa damusɨ, pura gumazir igharazimɨn bizitam, o uan bizir kɨ ivezezir puvatɨzitam inigh izɨ, a bagh ofan bar isia mɨghɨrizim damighan kogham. Kamaghɨn amizɨ, kɨ uan dagɨaba isɨ nɨn bizir kabagh ivezam.”
24 Não, respondeu Davi, quero comprá-lo pelo seu inteiro valor em dinheiro; não tomarei o que te pertence para dar ao Senhor, e não oferecerei um holocausto que não me custe nada.
25 Egha Devit nguazir otevir kam giveza, 7 kilogrem gol isa Arauna ganɨngi.
25 Davi deu a Ornã um peso de seiscentos siclos de ouro pelo terreno.
26 Egha Devit danganir kamɨn Ikiavɨra Itir God bagha ofa gamir dakozimɨn ingarigha, ofan bar isia mɨghɨriba ko ofan God ko navir vamɨran ikiamibagh ami. Egha Devit gumazamiziba bagha Ikiavɨra Itir Godɨn azai. Ezɨ Ikiavɨra Itir God an azangsɨziba baregha, overiamɨn avim amadazɨ, a izaghira ofa gamir dakozimɨn itir ofabar isi.
26 E Davi construiu lá um altar ao Senhor; ofereceu holocausto e sacrifícios pacíficos. Invocou o Senhor que lhe respondeu enviando o fogo do céu sobre o altar de holocusto.
27 Ezɨ Ikiavɨra Itir God mɨkemezɨ, ensel mɨdorozir sabam uam a isa an danganim gatɨ.
27 Então o Senhor falou ao anjo, e este meteu a espada na bainha.
28 Dughiar kamɨn, Devit Araunan nguazimɨn ikia garima, Ikiavɨra Itir God an mɨgɨrɨgɨaba barasi. Kamaghɨn amizɨ, Devit danganir kamɨn ikia Ikiavɨra Itir God bagha ofabagh ami.
28 Nesse momento, vendo Davi que o Senhor o tinha ouvido na eira de Ornã, o jebuseu, ofereceu ali sacrifícios.
29 Dughiar kamɨn, Ikiavɨra Itir Godɨn Purirpenim ko ofaba bar isia mɨghɨrir ofa gamir dakozim, Gibeonɨn nguibar ekiamɨn uari akuvir danganimɨn iti. Israelia fomɨra gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn itir dughiamɨn, Moses Purirpenir kamɨn ingari.
29 O tabernáculo do Senhor que Moisés construíra no deserto e o altar dos holocaustos se encontravam, nesse tempo, no lugar alto de Gabaon.
30 Ezɨ dughiar kamɨn Devit Ikiavɨra Itir Godɨn enselɨn mɨdorozir sabamɨn atiatingi, kamaghɨn amizɨ, a Gibeonɨn mangɨ Godɨn ifongiam gɨfofoghan aghua.
30 Mas Davi não pôde dirigir-se a esse altar, para rogar a Deus, tão aterrado ficara ao ver a espada do anjo do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.