1 Crônicas 21
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARC
1 Dughiar mamɨn, apanibagh amir gumazim Satan, osɨmtɨzim Israelia danɨngasa, egha gumazamiziba mengasa Devitɨn nɨghnɨzim fe.
1 Então, Satanás se levantou contra Israel e incitou Davi a numerar a Israel.
2 Ezɨ Atrivim Devit Joap ko mɨdorozir gumazibar gumazir dapanir igharazir mabav gɨa ghaze, “Ia mangɨ Israelian gumazamiziba bar me mengegh. Ia kantrin danganiba bar adar mangɨ, notɨn amadaghan Danɨn nguibar ekiam ikegh, mangɨ sautɨn amadaghan Berseban nguibar ekiamɨn otogh, gumazamiziba bar me mengegh. Kɨ e uan gumazamizibar dɨbobonim gɨfoghasa.”
2 E disse Davi a Joabe e aos maiorais do povo: Ide, contai a Israel desde Berseba até Dã; e trazei-me a conta, para que saiba o número deles.
3 Ezɨ Joap kamaghɨn atrivim ikaragha ghaze, “Atrivim, nan gumazir ekiam, kɨ kamagh ifonge, Ikiavɨra Itir God, a gumazamizibar dɨbobonim damightɨ a bar ghuavanabogh, egh bar avɨrasemegham. Ezɨ atrivim, nan gumazir ekiam, ga uaning, gumazamiziba mengamin ingangarim, kar en ingangarim puvatɨ. Ezɨ nɨ tizimsua arazir kurar kam damuasava ami? Arazir kam ti osɨmtɨzim Israelia danigham.”
3 Então, disse Joabe: O Senhor acrescente ao seu povo cem vezes tanto como é; porventura, ó rei, meu senhor, não são todos servos de meu senhor? Por que procura isso o meu senhor? Por que seria isso causa de delito para com Israel?
4 Ezɨ atrivim gumazamiziba mengasa gavgavigha Joap abɨraghbɨrasi. Kamaghɨn amizɨ, Joap uan mɨdorozir gumazibar dapaniba ko atrivim ategha Israelian gumazamiziba mengasa ghue. Egha me gɨn uamategha Jerusalemɨn ize.
4 Porém a palavra do rei prevaleceu contra Joabe; pelo que saiu Joabe e passou por todo o Israel; então, voltou para Jerusalém.
5 Me ghua otivigha gɨvagha, Joap ghua kamaghɨn me uan darorimɨn gun atrivim geghari, “Israelia bar moghɨra, men dɨbobonim 1,100,000plan gumazibar tu, me mɨdorozir gumazibar ingangarim damuam. Ezɨ Judan gumazibar dɨbobonim a 470,000plan tu.”
5 E Joabe deu a Davi a soma do número do povo; e era todo o Israel um milhão e cem mil homens, dos que arrancavam espada; e de Judá quatrocentos e setenta mil homens, dos que arrancavam espada.
6 Ezɨ Joap ingangarir atrivim a ganɨngizir kam bar a gifongezir puvatɨ, kamaghɨn amizɨ, a Livain anabam ko Benjaminɨn anabamɨn adarazi mengezir puvatɨ.
6 Porém os de Levi e Benjamim não contou entre eles, porque a palavra do rei foi abominável a Joabe.
7 Ezɨ me Israelian gumazamiziba medir arazir kam, God bar a gifongezir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, a mɨzazim Israelia gase.
7 E esse negócio também pareceu mal aos olhos de Deus, pelo que feriu a Israel.
8 Ezɨ Devit kamaghɨn God ko mɨgei, “Kɨ bar onganigha mɨdorozir gumaziba menge. Kɨ arazir kurar kamɨn osɨmtɨzir bar ekiam gami. O Ikiavɨra Itir God, ga uaning, kɨ amizir arazir kurar kam, nɨ a gɨn amadagh.”
8 Então, disse Davi a Deus: Gravemente pequei em fazer tal coisa; porém, agora, sê servido tirar a iniquidade de teu servo, porque procedi mui loucamente.
9 — ausente —
9 Falou, pois, o Senhor a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 — ausente —
10 Vai e fala a Davi, dizendo: Assim diz o Senhor : Três coisas te proponho; escolhe uma delas, para que eu ta faça.
11 Ezɨ Gat Devit bagha ghua kamaghɨn Ikiavɨra Itir Godɨn akamɨn gun a mɨgei, “Ikiavɨra Itir God tuavir 3plan kabar tam amɨsɨvasa nɨ bagha mɨkeme.
11 E Gade veio a Davi e lhe disse: Assim diz o Senhor : Escolhe para ti:
12 Nɨ 7plan azenibar mɨtiriar ekiam nɨn kantrin otivasa, nɨ ifonge? O, apaniba izɨ ia mɨsogh ian agɨntɨghtɨ, ia arɨ mangɨ 3plan iakɨnibar danganir igharazibar ikiam? O, Ikiavɨra Itir God arɨmariar kuratam amadaghtɨ an enselɨn dafarimɨn nɨn kantrin gumazamiziba 3plan aruebar me bativam? Nɨ bar deraghvɨra nɨghnigh uan ifongiamɨn na mɨkemeghtɨ, kɨ uamategh mangɨ na amadazir Godɨn mɨkɨmam.”
12 ou três anos de fome, ou que três meses te consumas diante de teus adversários, e a espada de teus inimigos te alcance, ou que três dias a espada do Senhor , isto é, a peste na terra e o anjo do Senhor destruam todos os termos de Israel; vê, pois, agora, que resposta hei de levar a quem me enviou.
13 Ezɨ Devit bar atiatigha kamaghɨn Gat mɨgei, “Nɨ na mɨgeir akar kam, osɨmtɨzir ekiam na ganɨdi. Kɨ fo, Ikiavɨra Itir God a zurara apangkuvir God. Kamaghɨn, a bizir manam a damusɨ a damu. Kɨ kamaghɨn aghua, gumazamiziba e gasɨghasɨgham.”
13 Então, disse Davi a Gade: Estou em grande angústia; caia eu, pois, nas mãos do Senhor , porque são muitíssimas as suas misericórdias; mas que eu não caia nas mãos dos homens.
14 Kamaghɨn amizɨ, Ikiavɨra Itir God arɨmariar kuram amadazɨ, Israelian 70,000plan gumazamiziba ariaghire.
14 Mandou, pois, o Senhor a peste a Israel; e caíram de Israel setenta mil homens.
15 Ezɨ God Jerusalem gasɨghasɨghasa uan ensel amada. Egha Ikiavɨra Itir God garima, enselɨn kam Jerusalem gasɨghasɨghasa zui, ezɨ a osɨmtɨzir kurar kam gumazamizibar anɨngan men apangkuvigha, uan nɨghnɨzim giragha ensel mɨgɨa ghaze, “Markɨ. Me atakigh.” Dughiar kamɨn Ikiavɨra Itir Godɨn ensel witɨn ovɨzibar iniba kua dar dagheba isir danganimɨn boroghɨn iti. Ezɨ danganir kam, an Araunan nguazim, a Jebusian ikɨzimɨn gumazim, an ziar igharazim Ornan.
15 E o Senhor mandou um anjo a Jerusalém para a destruir; e, ao destruí-la ele, o Senhor o viu, e se arrependeu daquele mal, e disse ao anjo destruidor: Basta! Agora, retira a tua mão. E o anjo do Senhor estava junto à eira de Ornã, o jebuseu.
16 Ezɨ Devit Israelian gumazir dapaniba ko azirakar korotiaba aghuigha iti. Egha Devit kogha pɨn garima, Ikiavɨra Itir Godɨn ensel, mɨdorozir sabam uan agharimɨn an suiragha overiam ko nguazimɨn tizimɨn tughav ikia Jerusalem gasɨghasɨghasa an akuighav iti. Ezɨ Devit uan gumazir dapaniba ko nguazim girɨgha uan guaba isa nguazim mɨtua.
16 E, levantando Davi os seus olhos, viu o anjo do Senhor , que estava entre a terra e o céu, com a espada desembainhada na sua mão estendida contra Jerusalém; então, Davi e os anciãos, cobertos de panos de saco, se prostraram sobre os seus rostos.
17 Egha Devit enselɨn kamɨn ganigha kamaghɨn Ikiavɨra Itir God mɨgei, “Kɨrara kɨ arazir kuram gami, egha osɨmtɨzir ekiam iti. Ezɨ gumazamizir kaba, me sipsipbar mɨn iti, mevzika, me osɨmtɨzir manam gami? Bar puvatɨ. Kɨ uan ikɨzim ko erara, nɨ e gasɨghasɨgh.”
17 E disse Davi a Deus: Não sou eu o que disse que se contasse o povo? E eu mesmo sou o que pequei e fiz muito mal; mas estas ovelhas que fizeram? Ah! Senhor , meu Deus, seja a tua mão contra mim e contra a casa de meu pai e não para castigo de teu povo.
18 Ezɨ Ikiavɨra Itir Godɨn ensel Devit mɨkɨmasa kamaghɨn Gat mɨgei, “Nɨ Jebusian gumazim Araunan witɨn ovɨzibar iniba kua dar dagheba isir danganimɨn mavanang, egh Ikiavɨra Itir God bagh ofa gamir dakozitamɨn ingarigh.”
18 Então, o anjo do Senhor disse a Gade que dissesse a Davi que subisse Davi para levantar um altar ao Senhor na eira de Ornã, o jebuseu.
19 Ezɨ Gat Devit mɨkemezɨ moghɨn, Devit, Ikiavɨra Itir Godɨn Akar Gavgavimɨn gɨn ghua me witɨn dagheba isir danganir kamɨn oto.
19 Subiu, pois, Davi, conforme a palavra de Gade, que falara em nome do Senhor .
20 Dughiar kamɨn, Arauna uan otarir 4pla ko witɨn dagheba isa iti. Egha me enselɨn ganigha, otariba ara ghua monge.
20 E, virando-se Ornã, viu o anjo, e se esconderam com ele seus quatro filhos; e Ornã estava trilhando o trigo.
21 Arauna garima, Devit a bagha izi. Kamaghɨn, a ziar ekiam atrivim danɨngasa an boroghɨn ghua tevimning apɨrigha uan guam nguazim mɨtua.
21 E Davi veio a Ornã; e olhou Ornã, e viu a Davi, e saiu da eira, e se prostrou perante Davi com o rosto em terra.
22 Ezɨ Devit kamaghɨn Arauna mɨgei, “Kɨ witɨn ovɨzibar iniba kua dar dagheba isir danganir kam, kɨ a givezasa izi. Nɨ an ivezim manmaghɨn anerɨsi, kɨ bar a givezam. Kɨ an Ikiavɨra Itir God bagh ofabar amuamin dakozimɨn ingaram. Eghtɨ arɨmariar kurar kam gumazamiziba ategham.”
22 E disse Davi a Ornã: Dá-me este lugar da eira, para edificar nele um altar ao Senhor ; dá-mo pelo seu valor, para que cesse este castigo sobre o povo.
23 Ezɨ Arauna kamaghɨn Devit mɨgei, “Atrivim, nan gumazir ekiam, markɨ. Nɨ nan nguazir kam givezan kɨ aghua, nɨ puram a iniam. Egh uaghan bizir tizir nɨ ofa damuasa ifongeziba sara, nɨ pura da iniam. Nɨ bulmakaun kaba inigh ofan bar isia mɨghɨriba God danɨngɨsɨ, kɨ bulmakaun kaba nɨ ganɨdi. Nɨ uaghan avim arɨghsɨ, witɨn ovɨzibar iniba kua dar dagheba isir ter ararir kaba daziba bagh ada inigh. Nɨ wit tuamin ofa damusɨ, witɨn kaba inigh. Atrivim, bizir kaba kɨ bar ada isa nɨ ganɨdi.”
23 Então, disse Ornã a Davi: Toma- a para ti, e faça o rei, meu senhor, dela o que parecer bem aos seus olhos; eis que dou os bois para holocaustos, e os trilhos para lenha, e o trigo para oferta de manjares; tudo dou.
24 Ezɨ Atrivim Devit kamaghɨn a ikaragha ghaze, “Bar puvatɨ. Kɨ Ikiavɨra Itir God bagh ofa damusɨ, pura gumazir igharazimɨn bizitam, o uan bizir kɨ ivezezir puvatɨzitam inigh izɨ, a bagh ofan bar isia mɨghɨrizim damighan kogham. Kamaghɨn amizɨ, kɨ uan dagɨaba isɨ nɨn bizir kabagh ivezam.”
24 E disse o rei Davi a Ornã: Não! Antes, pelo seu valor a quero comprar; porque não tomarei o que é teu, para o Senhor , para que não ofereça holocausto sem custo.
25 Egha Devit nguazir otevir kam giveza, 7 kilogrem gol isa Arauna ganɨngi.
25 E Davi deu a Ornã por aquele lugar o peso de seiscentos siclos de ouro.
26 Egha Devit danganir kamɨn Ikiavɨra Itir God bagha ofa gamir dakozimɨn ingarigha, ofan bar isia mɨghɨriba ko ofan God ko navir vamɨran ikiamibagh ami. Egha Devit gumazamiziba bagha Ikiavɨra Itir Godɨn azai. Ezɨ Ikiavɨra Itir God an azangsɨziba baregha, overiamɨn avim amadazɨ, a izaghira ofa gamir dakozimɨn itir ofabar isi.
26 Então, Davi edificou ali um altar ao Senhor , e ofereceu nele holocaustos e sacrifícios pacíficos, e invocou o Senhor , o qual lhe respondeu com fogo do céu sobre o altar do holocausto.
27 Ezɨ Ikiavɨra Itir God mɨkemezɨ, ensel mɨdorozir sabam uam a isa an danganim gatɨ.
27 E o Senhor deu ordem ao anjo, e ele meteu a sua espada na bainha.
28 Dughiar kamɨn, Devit Araunan nguazimɨn ikia garima, Ikiavɨra Itir God an mɨgɨrɨgɨaba barasi. Kamaghɨn amizɨ, Devit danganir kamɨn ikia Ikiavɨra Itir God bagha ofabagh ami.
28 Vendo Davi, no mesmo tempo, que o Senhor lhe respondera na eira de Ornã, o jebuseu, sacrificou ali.
29 Dughiar kamɨn, Ikiavɨra Itir Godɨn Purirpenim ko ofaba bar isia mɨghɨrir ofa gamir dakozim, Gibeonɨn nguibar ekiamɨn uari akuvir danganimɨn iti. Israelia fomɨra gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn itir dughiamɨn, Moses Purirpenir kamɨn ingari.
29 Porque o tabernáculo do Senhor , que Moisés fizera no deserto, e o altar do holocausto estavam, naquele tempo, no alto de Gibeão.
30 Ezɨ dughiar kamɨn Devit Ikiavɨra Itir Godɨn enselɨn mɨdorozir sabamɨn atiatingi, kamaghɨn amizɨ, a Gibeonɨn mangɨ Godɨn ifongiam gɨfofoghan aghua.
30 E não podia Davi ir ali consultar ao Senhor, porque estava aterrorizado por causa da espada do anjo do Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.