1 Crônicas 21
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT
1 Dughiar mamɨn, apanibagh amir gumazim Satan, osɨmtɨzim Israelia danɨngasa, egha gumazamiziba mengasa Devitɨn nɨghnɨzim fe.
1 Satanás se levantou contra Israel e incitou Davi a fazer um censo.
2 Ezɨ Atrivim Devit Joap ko mɨdorozir gumazibar gumazir dapanir igharazir mabav gɨa ghaze, “Ia mangɨ Israelian gumazamiziba bar me mengegh. Ia kantrin danganiba bar adar mangɨ, notɨn amadaghan Danɨn nguibar ekiam ikegh, mangɨ sautɨn amadaghan Berseban nguibar ekiamɨn otogh, gumazamiziba bar me mengegh. Kɨ e uan gumazamizibar dɨbobonim gɨfoghasa.”
2 Davi disse a Joabe e aos comandantes do exército: “Façam uma contagem de todo o Israel, desde Berseba, ao sul, até Dã, ao norte, e tragam-me um relatório para que eu saiba o número exato do povo”.
3 Ezɨ Joap kamaghɨn atrivim ikaragha ghaze, “Atrivim, nan gumazir ekiam, kɨ kamagh ifonge, Ikiavɨra Itir God, a gumazamizibar dɨbobonim damightɨ a bar ghuavanabogh, egh bar avɨrasemegham. Ezɨ atrivim, nan gumazir ekiam, ga uaning, gumazamiziba mengamin ingangarim, kar en ingangarim puvatɨ. Ezɨ nɨ tizimsua arazir kurar kam damuasava ami? Arazir kam ti osɨmtɨzim Israelia danigham.”
3 Joabe, porém, respondeu: “Que o S enhor torne a população cem vezes mais numerosa do que é hoje! Mas por que meu senhor, o rei, deseja fazer essa contagem? Eles não são todos seus servos? Por que levar Israel a pecar?”.
4 Ezɨ atrivim gumazamiziba mengasa gavgavigha Joap abɨraghbɨrasi. Kamaghɨn amizɨ, Joap uan mɨdorozir gumazibar dapaniba ko atrivim ategha Israelian gumazamiziba mengasa ghue. Egha me gɨn uamategha Jerusalemɨn ize.
4 Apesar da objeção de Joabe, o rei insistiu que fizessem o censo. Então Joabe saiu para contar o povo de Israel. Depois, voltou para Jerusalém
5 Me ghua otivigha gɨvagha, Joap ghua kamaghɨn me uan darorimɨn gun atrivim geghari, “Israelia bar moghɨra, men dɨbobonim 1,100,000plan gumazibar tu, me mɨdorozir gumazibar ingangarim damuam. Ezɨ Judan gumazibar dɨbobonim a 470,000plan tu.”
5 e informou a Davi o número de pessoas. Havia em Israel 1.100.000 homens aptos para irem à guerra que sabiam manejar a espada e, em Judá, havia 470.000.
6 Ezɨ Joap ingangarir atrivim a ganɨngizir kam bar a gifongezir puvatɨ, kamaghɨn amizɨ, a Livain anabam ko Benjaminɨn anabamɨn adarazi mengezir puvatɨ.
6 Mas Joabe não incluiu no censo as tribos de Levi e Benjamim, pois achou absurda a ordem do rei.
7 Ezɨ me Israelian gumazamiziba medir arazir kam, God bar a gifongezir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, a mɨzazim Israelia gase.
7 Deus se desagradou muito do censo e castigou Israel por isso.
8 Ezɨ Devit kamaghɨn God ko mɨgei, “Kɨ bar onganigha mɨdorozir gumaziba menge. Kɨ arazir kurar kamɨn osɨmtɨzir bar ekiam gami. O Ikiavɨra Itir God, ga uaning, kɨ amizir arazir kurar kam, nɨ a gɨn amadagh.”
8 Então Davi disse a Deus: “Pequei grandemente ao fazer essa contagem. Perdoe meu pecado, pois cometi uma insensatez”.
9 — ausente —
9 O S enhor falou a Gade, o vidente de Davi. Esta foi a mensagem:
10 — ausente —
10 “Vá e diga a Davi que assim diz o S enhor : ‘Darei a você três opções. Escolha um destes castigos, e eu o aplicarei a você’”.
11 Ezɨ Gat Devit bagha ghua kamaghɨn Ikiavɨra Itir Godɨn akamɨn gun a mɨgei, “Ikiavɨra Itir God tuavir 3plan kabar tam amɨsɨvasa nɨ bagha mɨkeme.
11 Gade foi a Davi e disse: “Estas são as três opções que o S enhor lhe deu:
12 Nɨ 7plan azenibar mɨtiriar ekiam nɨn kantrin otivasa, nɨ ifonge? O, apaniba izɨ ia mɨsogh ian agɨntɨghtɨ, ia arɨ mangɨ 3plan iakɨnibar danganir igharazibar ikiam? O, Ikiavɨra Itir God arɨmariar kuratam amadaghtɨ an enselɨn dafarimɨn nɨn kantrin gumazamiziba 3plan aruebar me bativam? Nɨ bar deraghvɨra nɨghnigh uan ifongiamɨn na mɨkemeghtɨ, kɨ uamategh mangɨ na amadazir Godɨn mɨkɨmam.”
12 três anos de fome, três meses de destruição pela espada de seus inimigos, ou três dias de praga intensa, durante os quais o anjo do S enhor trará devastação sobre toda a terra de Israel. Decida o que devo responder àquele que me enviou”.
13 Ezɨ Devit bar atiatigha kamaghɨn Gat mɨgei, “Nɨ na mɨgeir akar kam, osɨmtɨzir ekiam na ganɨdi. Kɨ fo, Ikiavɨra Itir God a zurara apangkuvir God. Kamaghɨn, a bizir manam a damusɨ a damu. Kɨ kamaghɨn aghua, gumazamiziba e gasɨghasɨgham.”
13 “Não tenho para onde correr nesta situação!”, respondeu Davi a Gade. “Mas é melhor cair nas mãos do S enhor , pois sua misericórdia é grande. Que eu não caia nas mãos de homens.”
14 Kamaghɨn amizɨ, Ikiavɨra Itir God arɨmariar kuram amadazɨ, Israelian 70,000plan gumazamiziba ariaghire.
14 Então o S enhor enviou uma praga sobre Israel, e setenta mil pessoas morreram.
15 Ezɨ God Jerusalem gasɨghasɨghasa uan ensel amada. Egha Ikiavɨra Itir God garima, enselɨn kam Jerusalem gasɨghasɨghasa zui, ezɨ a osɨmtɨzir kurar kam gumazamizibar anɨngan men apangkuvigha, uan nɨghnɨzim giragha ensel mɨgɨa ghaze, “Markɨ. Me atakigh.” Dughiar kamɨn Ikiavɨra Itir Godɨn ensel witɨn ovɨzibar iniba kua dar dagheba isir danganimɨn boroghɨn iti. Ezɨ danganir kam, an Araunan nguazim, a Jebusian ikɨzimɨn gumazim, an ziar igharazim Ornan.
15 E Deus enviou um anjo para destruir Jerusalém. Mas, quando o anjo estava prestes a fazê-lo, o S enhor teve compaixão e disse ao anjo da morte: “Pare! Já basta!”. Naquele momento, o anjo do S enhor estava perto da eira de Araúna, o jebuseu.
16 Ezɨ Devit Israelian gumazir dapaniba ko azirakar korotiaba aghuigha iti. Egha Devit kogha pɨn garima, Ikiavɨra Itir Godɨn ensel, mɨdorozir sabam uan agharimɨn an suiragha overiam ko nguazimɨn tizimɨn tughav ikia Jerusalem gasɨghasɨghasa an akuighav iti. Ezɨ Devit uan gumazir dapaniba ko nguazim girɨgha uan guaba isa nguazim mɨtua.
16 Davi olhou para cima e viu o anjo do S enhor entre o céu e a terra, com a espada desembainhada na mão, estendida sobre Jerusalém. Então Davi e as autoridades de Israel se vestiram de pano de saco e se prostraram com o rosto no chão.
17 Egha Devit enselɨn kamɨn ganigha kamaghɨn Ikiavɨra Itir God mɨgei, “Kɨrara kɨ arazir kuram gami, egha osɨmtɨzir ekiam iti. Ezɨ gumazamizir kaba, me sipsipbar mɨn iti, mevzika, me osɨmtɨzir manam gami? Bar puvatɨ. Kɨ uan ikɨzim ko erara, nɨ e gasɨghasɨgh.”
17 Davi disse a Deus: “Fui eu que ordenei o censo! Eu pequei e fiz o que era mau! Mas o povo é inocente, como ovelhas. O que fizeram? Ó S enhor , meu Deus, que tua ira caia sobre mim e minha família, mas não castigue teu povo!”.
18 Ezɨ Ikiavɨra Itir Godɨn ensel Devit mɨkɨmasa kamaghɨn Gat mɨgei, “Nɨ Jebusian gumazim Araunan witɨn ovɨzibar iniba kua dar dagheba isir danganimɨn mavanang, egh Ikiavɨra Itir God bagh ofa gamir dakozitamɨn ingarigh.”
18 Então o anjo do S enhor disse a Gade que mandasse Davi construir um altar ao S enhor na eira de Araúna, o jebuseu.
19 Ezɨ Gat Devit mɨkemezɨ moghɨn, Devit, Ikiavɨra Itir Godɨn Akar Gavgavimɨn gɨn ghua me witɨn dagheba isir danganir kamɨn oto.
19 Davi subiu para lá a fim de cumprir a ordem que o S enhor deu por meio de Gade.
20 Dughiar kamɨn, Arauna uan otarir 4pla ko witɨn dagheba isa iti. Egha me enselɨn ganigha, otariba ara ghua monge.
20 Araúna debulhava o trigo quando virou-se e viu o anjo. Seus quatro filhos, que estavam com ele, fugiram e se esconderam.
21 Arauna garima, Devit a bagha izi. Kamaghɨn, a ziar ekiam atrivim danɨngasa an boroghɨn ghua tevimning apɨrigha uan guam nguazim mɨtua.
21 Quando Araúna viu que o rei se aproximava, saiu da eira e curvou-se diante de Davi com o rosto no chão.
22 Ezɨ Devit kamaghɨn Arauna mɨgei, “Kɨ witɨn ovɨzibar iniba kua dar dagheba isir danganir kam, kɨ a givezasa izi. Nɨ an ivezim manmaghɨn anerɨsi, kɨ bar a givezam. Kɨ an Ikiavɨra Itir God bagh ofabar amuamin dakozimɨn ingaram. Eghtɨ arɨmariar kurar kam gumazamiziba ategham.”
22 Davi disse a Araúna: “Quero comprar de você esta eira pelo preço justo. Construirei nela um altar para o S enhor , a fim de que ele faça cessar a praga”.
23 Ezɨ Arauna kamaghɨn Devit mɨgei, “Atrivim, nan gumazir ekiam, markɨ. Nɨ nan nguazir kam givezan kɨ aghua, nɨ puram a iniam. Egh uaghan bizir tizir nɨ ofa damuasa ifongeziba sara, nɨ pura da iniam. Nɨ bulmakaun kaba inigh ofan bar isia mɨghɨriba God danɨngɨsɨ, kɨ bulmakaun kaba nɨ ganɨdi. Nɨ uaghan avim arɨghsɨ, witɨn ovɨzibar iniba kua dar dagheba isir ter ararir kaba daziba bagh ada inigh. Nɨ wit tuamin ofa damusɨ, witɨn kaba inigh. Atrivim, bizir kaba kɨ bar ada isa nɨ ganɨdi.”
23 “Pode ficar com a eira, meu senhor, o rei”, disse Araúna. “Use-a como lhe parecer melhor. Eu lhe darei os bois para os holocaustos, as tábuas de trilhar como lenha para o fogo do altar e o trigo como oferta de cereais. Eu lhe darei tudo, ó rei.”
24 Ezɨ Atrivim Devit kamaghɨn a ikaragha ghaze, “Bar puvatɨ. Kɨ Ikiavɨra Itir God bagh ofa damusɨ, pura gumazir igharazimɨn bizitam, o uan bizir kɨ ivezezir puvatɨzitam inigh izɨ, a bagh ofan bar isia mɨghɨrizim damighan kogham. Kamaghɨn amizɨ, kɨ uan dagɨaba isɨ nɨn bizir kabagh ivezam.”
24 O rei Davi, porém, respondeu a Araúna: “Não! Faço questão de comprá-la pelo preço justo. Não tomarei o que é seu para oferecer ao S enhor . Não apresentarei holocaustos que nada me custaram”.
25 Egha Devit nguazir otevir kam giveza, 7 kilogrem gol isa Arauna ganɨngi.
25 Então Davi pagou a Araúna seiscentas peças de ouro pela eira.
26 Egha Devit danganir kamɨn Ikiavɨra Itir God bagha ofa gamir dakozimɨn ingarigha, ofan bar isia mɨghɨriba ko ofan God ko navir vamɨran ikiamibagh ami. Egha Devit gumazamiziba bagha Ikiavɨra Itir Godɨn azai. Ezɨ Ikiavɨra Itir God an azangsɨziba baregha, overiamɨn avim amadazɨ, a izaghira ofa gamir dakozimɨn itir ofabar isi.
26 Davi construiu ali um altar ao S enhor e ofereceu holocaustos e ofertas de paz. E, quando Davi orou, o S enhor respondeu com fogo do céu para queimar a oferta sobre o altar.
27 Ezɨ Ikiavɨra Itir God mɨkemezɨ, ensel mɨdorozir sabam uam a isa an danganim gatɨ.
27 Então o S enhor deu ordem para que o anjo pusesse a espada de volta na bainha.
28 Dughiar kamɨn, Devit Araunan nguazimɨn ikia garima, Ikiavɨra Itir God an mɨgɨrɨgɨaba barasi. Kamaghɨn amizɨ, Devit danganir kamɨn ikia Ikiavɨra Itir God bagha ofabagh ami.
28 Quando Davi percebeu que o S enhor havia respondido à sua oração, ofereceu sacrifícios ali na eira de Araúna, o jebuseu.
29 Dughiar kamɨn, Ikiavɨra Itir Godɨn Purirpenim ko ofaba bar isia mɨghɨrir ofa gamir dakozim, Gibeonɨn nguibar ekiamɨn uari akuvir danganimɨn iti. Israelia fomɨra gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn itir dughiamɨn, Moses Purirpenir kamɨn ingari.
29 Naquela época, o tabernáculo do S enhor , que Moisés havia feito no deserto, e o altar de holocaustos estavam no lugar de adoração em Gibeom.
30 Ezɨ dughiar kamɨn Devit Ikiavɨra Itir Godɨn enselɨn mɨdorozir sabamɨn atiatingi, kamaghɨn amizɨ, a Gibeonɨn mangɨ Godɨn ifongiam gɨfofoghan aghua.
30 Mas Davi não podia ir até lá para consultar Deus, pois tinha pavor da espada do anjo do S enhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.