1 Crônicas 21

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs BKJ

Sair da comparação
1 Dughiar mamɨn, apanibagh amir gumazim Satan, osɨmtɨzim Israelia danɨngasa, egha gumazamiziba mengasa Devitɨn nɨghnɨzim fe.
1 E Satanás se levantou contra Israel, e incitou Davi a enumerar Israel.
2 Ezɨ Atrivim Devit Joap ko mɨdorozir gumazibar gumazir dapanir igharazir mabav gɨa ghaze, “Ia mangɨ Israelian gumazamiziba bar me mengegh. Ia kantrin danganiba bar adar mangɨ, notɨn amadaghan Danɨn nguibar ekiam ikegh, mangɨ sautɨn amadaghan Berseban nguibar ekiamɨn otogh, gumazamiziba bar me mengegh. Kɨ e uan gumazamizibar dɨbobonim gɨfoghasa.”
2 E Davi disse a Joabe e aos governantes do povo: Ide, enumerai Israel desde Berseba até Dã; e trazei o número deles para mim, para que eu possa sabê-lo.
3 Ezɨ Joap kamaghɨn atrivim ikaragha ghaze, “Atrivim, nan gumazir ekiam, kɨ kamagh ifonge, Ikiavɨra Itir God, a gumazamizibar dɨbobonim damightɨ a bar ghuavanabogh, egh bar avɨrasemegham. Ezɨ atrivim, nan gumazir ekiam, ga uaning, gumazamiziba mengamin ingangarim, kar en ingangarim puvatɨ. Ezɨ nɨ tizimsua arazir kurar kam damuasava ami? Arazir kam ti osɨmtɨzim Israelia danigham.”
3 E Joabe respondeu: O SENHOR faça o seu povo uma centena de vezes maior do que ele é; mas, meu senhor e rei, não são todos servos do meu senhor? Por que então o meu senhor requer esta coisa? Por que será ele causa de transgressão para Israel?
4 Ezɨ atrivim gumazamiziba mengasa gavgavigha Joap abɨraghbɨrasi. Kamaghɨn amizɨ, Joap uan mɨdorozir gumazibar dapaniba ko atrivim ategha Israelian gumazamiziba mengasa ghue. Egha me gɨn uamategha Jerusalemɨn ize.
4 Todavia, a palavra do rei prevaleceu contra Joabe. Pelo que Joabe partiu, e foi por todo o Israel, e voltou para Jerusalém.
5 Me ghua otivigha gɨvagha, Joap ghua kamaghɨn me uan darorimɨn gun atrivim geghari, “Israelia bar moghɨra, men dɨbobonim 1,100,000plan gumazibar tu, me mɨdorozir gumazibar ingangarim damuam. Ezɨ Judan gumazibar dɨbobonim a 470,000plan tu.”
5 E Joabe deu a soma do número do povo a Davi. E todos os de Israel eram um milhão e cem mil homens que empunhavam a espada; e Judá era quatrocentos e setenta mil homens que empunhavam espada.
6 Ezɨ Joap ingangarir atrivim a ganɨngizir kam bar a gifongezir puvatɨ, kamaghɨn amizɨ, a Livain anabam ko Benjaminɨn anabamɨn adarazi mengezir puvatɨ.
6 Porém, Levi e Benjamim ele não contou entre eles; porque a palavra do rei foi abominável para Joabe.
7 Ezɨ me Israelian gumazamiziba medir arazir kam, God bar a gifongezir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, a mɨzazim Israelia gase.
7 Isso desagradou a Deus, portanto ele feriu Israel.
8 Ezɨ Devit kamaghɨn God ko mɨgei, “Kɨ bar onganigha mɨdorozir gumaziba menge. Kɨ arazir kurar kamɨn osɨmtɨzir bar ekiam gami. O Ikiavɨra Itir God, ga uaning, kɨ amizir arazir kurar kam, nɨ a gɨn amadagh.”
8 E Davi disse a Deus: Pequei grandemente em fazer isso; mas, agora, imploro-te, remove a iniquidade do teu servo; por eu ter feito mui tolamente.
9 — ausente —
9 E o SENHOR falou a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 — ausente —
10 Vai e conta a Davi, dizendo: Assim diz o SENHOR: Ofereço-te três coisas, escolhe para ti uma delas, para que eu possa fazê-la a ti.
11 Ezɨ Gat Devit bagha ghua kamaghɨn Ikiavɨra Itir Godɨn akamɨn gun a mɨgei, “Ikiavɨra Itir God tuavir 3plan kabar tam amɨsɨvasa nɨ bagha mɨkeme.
11 Assim, Gade veio até Davi, e disse a ele: Assim diz o SENHOR: Escolhe para ti:
12 Nɨ 7plan azenibar mɨtiriar ekiam nɨn kantrin otivasa, nɨ ifonge? O, apaniba izɨ ia mɨsogh ian agɨntɨghtɨ, ia arɨ mangɨ 3plan iakɨnibar danganir igharazibar ikiam? O, Ikiavɨra Itir God arɨmariar kuratam amadaghtɨ an enselɨn dafarimɨn nɨn kantrin gumazamiziba 3plan aruebar me bativam? Nɨ bar deraghvɨra nɨghnigh uan ifongiamɨn na mɨkemeghtɨ, kɨ uamategh mangɨ na amadazir Godɨn mɨkɨmam.”
12 ou três anos de fome; ou três meses para seres destruído diante dos teus inimigos, enquanto a espada dos teus inimigos te supere; ou, ainda, três dias da espada do SENHOR; a saber, a peste na terra, e o anjo do SENHOR destruindo ao longo de toda costa de Israel. Agora, portanto, aconselha-te de qual palavra trarei de volta àquele que me enviou.
13 Ezɨ Devit bar atiatigha kamaghɨn Gat mɨgei, “Nɨ na mɨgeir akar kam, osɨmtɨzir ekiam na ganɨdi. Kɨ fo, Ikiavɨra Itir God a zurara apangkuvir God. Kamaghɨn, a bizir manam a damusɨ a damu. Kɨ kamaghɨn aghua, gumazamiziba e gasɨghasɨgham.”
13 E Davi disse a Gade: Estou em um grande aperto; que caiamos, agora, na mão do SENHOR; porque mui grandes são as suas misericórdias; mas que eu não caia na mão de homem.
14 Kamaghɨn amizɨ, Ikiavɨra Itir God arɨmariar kuram amadazɨ, Israelian 70,000plan gumazamiziba ariaghire.
14 Assim, o SENHOR enviou peste sobre Israel; e ali caíram de Israel setenta mil homens.
15 Ezɨ God Jerusalem gasɨghasɨghasa uan ensel amada. Egha Ikiavɨra Itir God garima, enselɨn kam Jerusalem gasɨghasɨghasa zui, ezɨ a osɨmtɨzir kurar kam gumazamizibar anɨngan men apangkuvigha, uan nɨghnɨzim giragha ensel mɨgɨa ghaze, “Markɨ. Me atakigh.” Dughiar kamɨn Ikiavɨra Itir Godɨn ensel witɨn ovɨzibar iniba kua dar dagheba isir danganimɨn boroghɨn iti. Ezɨ danganir kam, an Araunan nguazim, a Jebusian ikɨzimɨn gumazim, an ziar igharazim Ornan.
15 E Deus enviou um anjo a Jerusalém para destruí-la; e enquanto ele a estava destruindo, o SENHOR olhou, e se arrependeu do mal, e disse ao anjo que destruía: Basta, detém agora a tua mão. E o anjo do SENHOR se pôs de pé junto à eira de Ornã, o jebuseu.
16 Ezɨ Devit Israelian gumazir dapaniba ko azirakar korotiaba aghuigha iti. Egha Devit kogha pɨn garima, Ikiavɨra Itir Godɨn ensel, mɨdorozir sabam uan agharimɨn an suiragha overiam ko nguazimɨn tizimɨn tughav ikia Jerusalem gasɨghasɨghasa an akuighav iti. Ezɨ Devit uan gumazir dapaniba ko nguazim girɨgha uan guaba isa nguazim mɨtua.
16 E Davi ergueu os seus olhos, e viu o anjo do SENHOR de pé entre a terra e o céu, tendo a espada desembainhada na sua mão estendida sobre Jerusalém. Então, Davi e os anciãos de Israel, que estavam vestidos de pano de saco, caíram sobre as suas faces.
17 Egha Devit enselɨn kamɨn ganigha kamaghɨn Ikiavɨra Itir God mɨgei, “Kɨrara kɨ arazir kuram gami, egha osɨmtɨzir ekiam iti. Ezɨ gumazamizir kaba, me sipsipbar mɨn iti, mevzika, me osɨmtɨzir manam gami? Bar puvatɨ. Kɨ uan ikɨzim ko erara, nɨ e gasɨghasɨgh.”
17 E Davi disse a Deus: Não sou eu quem ordenou que o povo fosse enumerado? Eu mesmo que pequei e fiz muito mal; mas quanto a estas ovelhas, o que elas fizeram? Que a tua mão, suplico-te, ó SENHOR meu Deus, esteja sobre mim, e sobre a casa do meu pai; mas não sobre o teu povo, para que sejam atormentados.
18 Ezɨ Ikiavɨra Itir Godɨn ensel Devit mɨkɨmasa kamaghɨn Gat mɨgei, “Nɨ Jebusian gumazim Araunan witɨn ovɨzibar iniba kua dar dagheba isir danganimɨn mavanang, egh Ikiavɨra Itir God bagh ofa gamir dakozitamɨn ingarigh.”
18 Então, o anjo do SENHOR mandou Gade dizer a Davi, que Davi deveria subir à eira de Ornã, o jebuseu, e erguer um altar ao SENHOR.
19 Ezɨ Gat Devit mɨkemezɨ moghɨn, Devit, Ikiavɨra Itir Godɨn Akar Gavgavimɨn gɨn ghua me witɨn dagheba isir danganir kamɨn oto.
19 E Davi subiu, diante da palavra de Gade, a qual ele falou em nome do SENHOR.
20 Dughiar kamɨn, Arauna uan otarir 4pla ko witɨn dagheba isa iti. Egha me enselɨn ganigha, otariba ara ghua monge.
20 E Ornã volveu-se, e viu o anjo; e ele com seus quatro filhos se esconderam. Ora, Ornã estava joeirando trigo.
21 Arauna garima, Devit a bagha izi. Kamaghɨn, a ziar ekiam atrivim danɨngasa an boroghɨn ghua tevimning apɨrigha uan guam nguazim mɨtua.
21 E enquanto Davi vinha até Ornã, Ornã olhou e viu Davi, e saiu da eira, e se prostrou diante de Davi com a sua face no chão.
22 Ezɨ Devit kamaghɨn Arauna mɨgei, “Kɨ witɨn ovɨzibar iniba kua dar dagheba isir danganir kam, kɨ a givezasa izi. Nɨ an ivezim manmaghɨn anerɨsi, kɨ bar a givezam. Kɨ an Ikiavɨra Itir God bagh ofabar amuamin dakozimɨn ingaram. Eghtɨ arɨmariar kurar kam gumazamiziba ategham.”
22 Então, Davi disse a Ornã: Concede-me o lugar desta eira para que nela eu possa edificar um altar ao SENHOR; tu me concederás pelo preço cheio, para que a praga possa ser detida do povo.
23 Ezɨ Arauna kamaghɨn Devit mɨgei, “Atrivim, nan gumazir ekiam, markɨ. Nɨ nan nguazir kam givezan kɨ aghua, nɨ puram a iniam. Egh uaghan bizir tizir nɨ ofa damuasa ifongeziba sara, nɨ pura da iniam. Nɨ bulmakaun kaba inigh ofan bar isia mɨghɨriba God danɨngɨsɨ, kɨ bulmakaun kaba nɨ ganɨdi. Nɨ uaghan avim arɨghsɨ, witɨn ovɨzibar iniba kua dar dagheba isir ter ararir kaba daziba bagh ada inigh. Nɨ wit tuamin ofa damusɨ, witɨn kaba inigh. Atrivim, bizir kaba kɨ bar ada isa nɨ ganɨdi.”
23 E Ornã disse a Davi: Toma-a para ti, e que o meu senhor, o rei, faça aquilo que é bom aos seus olhos; eis que te dou também os bois por ofertas queimadas, e os instrumentos da eira por lenha, e o trigo por oferta de alimentos; tudo te dou.
24 Ezɨ Atrivim Devit kamaghɨn a ikaragha ghaze, “Bar puvatɨ. Kɨ Ikiavɨra Itir God bagh ofa damusɨ, pura gumazir igharazimɨn bizitam, o uan bizir kɨ ivezezir puvatɨzitam inigh izɨ, a bagh ofan bar isia mɨghɨrizim damighan kogham. Kamaghɨn amizɨ, kɨ uan dagɨaba isɨ nɨn bizir kabagh ivezam.”
24 E o rei Davi disse a Ornã: Não; mas, verdadeiramente, comprá-la-ei pelo preço cheio; porque não tomarei aquilo que é teu para o SENHOR, tampouco oferecerei ofertas queimadas sem custo.
25 Egha Devit nguazir otevir kam giveza, 7 kilogrem gol isa Arauna ganɨngi.
25 Assim, Davi deu a Ornã, pelo lugar o peso de seiscentos shekels de ouro.
26 Egha Devit danganir kamɨn Ikiavɨra Itir God bagha ofa gamir dakozimɨn ingarigha, ofan bar isia mɨghɨriba ko ofan God ko navir vamɨran ikiamibagh ami. Egha Devit gumazamiziba bagha Ikiavɨra Itir Godɨn azai. Ezɨ Ikiavɨra Itir God an azangsɨziba baregha, overiamɨn avim amadazɨ, a izaghira ofa gamir dakozimɨn itir ofabar isi.
26 E Davi edificou ali um altar ao SENHOR, e ofereceu ofertas queimadas e ofertas de paz, e clamou ao SENHOR; e ele lhe respondeu do céu com fogo sobre o altar da oferta queimada.
27 Ezɨ Ikiavɨra Itir God mɨkemezɨ, ensel mɨdorozir sabam uam a isa an danganim gatɨ.
27 E o SENHOR ordenou ao anjo, e ele voltou a pôr a espada na sua bainha.
28 Dughiar kamɨn, Devit Araunan nguazimɨn ikia garima, Ikiavɨra Itir God an mɨgɨrɨgɨaba barasi. Kamaghɨn amizɨ, Devit danganir kamɨn ikia Ikiavɨra Itir God bagha ofabagh ami.
28 Naquele momento, quando Davi viu que o SENHOR havia lhe respondido na eira de Ornã, o jebuseu; ofereceu ali sacrifícios.
29 Dughiar kamɨn, Ikiavɨra Itir Godɨn Purirpenim ko ofaba bar isia mɨghɨrir ofa gamir dakozim, Gibeonɨn nguibar ekiamɨn uari akuvir danganimɨn iti. Israelia fomɨra gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn itir dughiamɨn, Moses Purirpenir kamɨn ingari.
29 Porque o tabernáculo do SENHOR, o qual Moisés fez no deserto, e o altar da oferta queimada, estavam naquele tempo no lugar alto de Gibeão.
30 Ezɨ dughiar kamɨn Devit Ikiavɨra Itir Godɨn enselɨn mɨdorozir sabamɨn atiatingi, kamaghɨn amizɨ, a Gibeonɨn mangɨ Godɨn ifongiam gɨfofoghan aghua.
30 Porém, Davi não conseguiu ir diante dele para indagar a Deus; porque ele estava atemorizado por causa da espada do anjo do SENHOR.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.