Marcos 4

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Dughiar igharazir mam Iesus ua dɨpar mɨriamɨn ikiava, gumazamizir mabar sure gami. Me an akaba baraghasa anekuvagha guizbangɨra bar avɨraseme. Ezɨ a botɨn mamɨn bɨragha dɨpam gisɨn aperaghav iti. Gumazamizir kaba an boroghɨn dadarimɨn apiaghav iti.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 An akar isɨn zuir avɨribar men sure gamuava, kamaghɨn me mɨgei,
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Ia oragh. Gumazir mam raizɨn mɨngarir daghem, wit, a inigha ghua uan azenimɨn da akuragharui.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 A da akurima witɨn ovɨzir maba tuavimɨn irezɨma, kuaraziba iza da ame.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ezɨ maba dagɨabagh isɨn itir nguazir evarim gire. Nguazir kam mɨtemezir puvatɨ, ezɨma witɨn ovɨziba zuamɨra afuangi.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Ezɨ dar biba bar nguazimɨn aven iraghuezir puvatɨ, ezɨ aruem anaga dagh isirazɨ, ezɨ da isia mɨsɨngi.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Ezɨ witɨn ovɨzir maba benir dɨkoniba itir nguazim giregha, benibar tongɨn afuangizɨ, benir dɨkoniba aghuava beniba da ikiagharɨki. Ezɨ dar ovɨziba mɨsevezir puvatɨ.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Ezɨ witɨn ovɨzir maba nguazir aghuim giregha aghuava dagheba mɨsefi. Egha maba 30 pla mɨsevima maba 60 pla mɨsefe. Ezɨ maba ghua 100ɨn tu.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Iesus me mɨgɨa ghua kamaghɨn me mɨgei, “Tina kuarimning iti, an oragh.”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Gumazamizir avɨriba bar ghuezɨ, ezɨ Iesus uabɨra itima, an 12 plan gumaziba koma an boroghɨn itir gumaziba, me an akar isɨn zuimɨn mɨngarim bagha an azara.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Me an azarazɨma a kamaghɨn me mɨgei, “God fofozim ia ganɨngizɨma, ia God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn akar mogomeba dagh fo. Egha kɨ azenan itir gumazamiziba pura akar isɨn zuibar me mɨgei.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Kamaghɨn amizɨma
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 An akar kam me mɨgɨa ghua kamaghɨn mɨgei, “Ia witɨn akar isɨn zuir kamɨn mɨngarim gɨfozir puvatɨ? Ia manmaghɨn akar isɨn zuir igharazir tabagh fogham?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Akar isɨn zuimɨn aven itir gumazir kam a mati gumazir Godɨn akam kuragharuim
14 O semeador semeia a palavra.
15 Gumazir maba tuavim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba baraghizɨ Satan zuamɨra izava me oraghizir Godɨn akaba, me dama ada ini.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Gumazir maba dagɨaba itir nguazim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba bareghava da bagha bar akonge.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Egha men biba iraghuezir puvatɨgha, egha uaghan dughiar ruarimɨn itir puvatɨ. Me itima osɨmtɨziba ko Godɨn gɨn zuir gumazibagh asɨghasɨzir araziba izima, me pura God ataki.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Gumazir maba benir dɨkoniba itir nguazim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba baraki.
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 Me da bareghava me uaghan nguazir kamɨn osɨmtɨziba bagha nɨghnɨghava, dagɨar avɨriba iniasa ifavarir nɨghnɨzibagh amuava, nguazir kamɨn bizir avɨribar garava da bagha agoi. Bizir kabar nɨghnɨziba izava Godɨn akaba ikiagharɨzɨma da mɨsevir puvatɨ.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Ezɨ gumazir maba nguazir aghuim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba baregha dar suiragha dar gɨn zui. Egha me mɨsefi. Maba 30 pla mɨsevima, maba 60 pla mɨsefi. Ezɨ maba ghua 100ɨn tu.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Egha Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Ian tina lam gaboroghava a inigha itarir ekiamɨn anevara? O an a inigha dakozimɨn apengan anetɨ? Puvatɨ! Ia a daborogh a inigh azenan an danganimra aneguragh.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Kamaghɨra mogomer biziba da gɨn azenan otivigham. Eghtɨ bizir amigha aveziba da uaghan gɨn azenan otivigham.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Tina kuarimning iti, an oragh.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 — ausente —
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 — ausente —
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Egha Iesus mɨgɨa ghua kamaghɨn me mɨgei, “God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn arazim kamakɨn. Gumazir mam dagher ovɨziba inigha nguazimɨn da kuri.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Gumazir kam da kunighava, dɨmagaribar akuava, aruebar dɨkavigha arui. An aruima dagher ovɨzir kaba da afuegha aghui. Dagher ovɨzir kaba manmaghɨn afuegha aghui? Gumazir kam fozir puvatɨ.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Ezɨ nguazimra dagher ovɨzir kabagh amizɨma da aghua mɨsefe. Da faragha afuegha aghua ghua aghariba otivigha egha adava ghua akɨmariba otivigha mɨsefe.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Da mɨsevegha dagheba itima, gumazir kam sabam inighava dar akori. A fo, dagheba iti, ezɨ dar akoramin dughiam oto.”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Egha a ua kamaghɨn mɨgei, “E manmaghɨn God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn arazim mɨkɨmam? O, e akar isɨn zuir manamɨn an mɨngarimɨn gun mɨkɨmam?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 A mastetɨn ovɨzimɨn mɨn gari. Mastetɨn zuravarir ovɨziba bar sufi. Temer igharazibar ovɨziba bar a gafiragha ekefe.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Gumazir mam anekunizɨma a gɨn aghua bar ekeveghava azenimɨn itir zuravariba bar dagh afiragha bar ekefe. An ekevegha an aguar ekiaba uari tuirazɨma kuaraziba izava an aguabar dughuazimɨn aven ikia mɨkonibar ingari.”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Egha Iesus men nɨghnɨziba tuzɨnaghara mɨn amir akar isɨn zuir avɨribar Godɨn akabar me mɨgei.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 An akabar gumazamizibav gɨava zurara akar isɨn zuibar me mɨgei. Egha a uan suren gumaziba ko me uarira ikiava a bizibar mɨngariba abɨgha me mɨgei.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Aruer kamɨn amɨnim pɨrasava amima Iesus kamaghɨn uan suren gumazibav gei, “E dɨpar kam atugh an vongɨn mangam.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 A kamaghɨn me mɨgeima gumazamiziba dadarimɨn ikiavɨra iti. Ezɨ me Iesus aperaghav itir botɨn ghuavanabogha pul gamua vongɨn zui. Botɨn igharazir maba uaghan me ko vongɨn zui.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Iesus uan suren gumaziba ko zuima, Maia! Amɨnir ekiam dɨkafi. Ezɨ dɨpavsɨziba izava bot gafirazɨ dɨpam botɨn aven ghuaghira, bot gizɨfa, ezɨ an atam dɨpamɨn aven magɨrasava ami.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Bot magɨrasava amima, Iesus botɨn kamɨn gɨrakɨrangɨn dapanir aghoghonir mam uan dapanimɨn aghorogha akui. Ezɨ an suren gumaziba a gaghuragha kamaghɨn a mɨgei, “Tisa, e gɨfa! Nɨ e bagha nɨghnɨsi, o puvatɨ?”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ezɨ Iesus dɨkavigha tugha amɨnim batogha, egha dɨpavsɨzim kamaghɨn a mɨgei, “Gua amɨragh, egh nɨmɨra ikɨ!” A mɨgeima, amɨnim amɨrazɨma, dɨpam pura nɨmɨra irɨghav iti.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Ezɨ Iesus kamaghɨn uan suren gumazibav gei, “Ia tizim bagha puv atiati? Ia nɨghnɨzir gavgavim otevegha kamaghɨra iti?”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Ezɨ me bar atiatigha kamaghɨn uarira uariv gei, “Gumazir kam tinara? Amɨnim ko dɨpavsɨzim uaghan an akam barasi!”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.