Marcos 4
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs ARC
1 Dughiar igharazir mam Iesus ua dɨpar mɨriamɨn ikiava, gumazamizir mabar sure gami. Me an akaba baraghasa anekuvagha guizbangɨra bar avɨraseme. Ezɨ a botɨn mamɨn bɨragha dɨpam gisɨn aperaghav iti. Gumazamizir kaba an boroghɨn dadarimɨn apiaghav iti.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 An akar isɨn zuir avɨribar men sure gamuava, kamaghɨn me mɨgei,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Ia oragh. Gumazir mam raizɨn mɨngarir daghem, wit, a inigha ghua uan azenimɨn da akuragharui.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 A da akurima witɨn ovɨzir maba tuavimɨn irezɨma, kuaraziba iza da ame.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Ezɨ maba dagɨabagh isɨn itir nguazir evarim gire. Nguazir kam mɨtemezir puvatɨ, ezɨma witɨn ovɨziba zuamɨra afuangi.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Ezɨ dar biba bar nguazimɨn aven iraghuezir puvatɨ, ezɨ aruem anaga dagh isirazɨ, ezɨ da isia mɨsɨngi.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ezɨ witɨn ovɨzir maba benir dɨkoniba itir nguazim giregha, benibar tongɨn afuangizɨ, benir dɨkoniba aghuava beniba da ikiagharɨki. Ezɨ dar ovɨziba mɨsevezir puvatɨ.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ezɨ witɨn ovɨzir maba nguazir aghuim giregha aghuava dagheba mɨsefi. Egha maba 30 pla mɨsevima maba 60 pla mɨsefe. Ezɨ maba ghua 100ɨn tu.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Iesus me mɨgɨa ghua kamaghɨn me mɨgei, “Tina kuarimning iti, an oragh.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Gumazamizir avɨriba bar ghuezɨ, ezɨ Iesus uabɨra itima, an 12 plan gumaziba koma an boroghɨn itir gumaziba, me an akar isɨn zuimɨn mɨngarim bagha an azara.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Me an azarazɨma a kamaghɨn me mɨgei, “God fofozim ia ganɨngizɨma, ia God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn akar mogomeba dagh fo. Egha kɨ azenan itir gumazamiziba pura akar isɨn zuibar me mɨgei.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Kamaghɨn amizɨma
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 An akar kam me mɨgɨa ghua kamaghɨn mɨgei, “Ia witɨn akar isɨn zuir kamɨn mɨngarim gɨfozir puvatɨ? Ia manmaghɨn akar isɨn zuir igharazir tabagh fogham?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Akar isɨn zuimɨn aven itir gumazir kam a mati gumazir Godɨn akam kuragharuim
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Gumazir maba tuavim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba baraghizɨ Satan zuamɨra izava me oraghizir Godɨn akaba, me dama ada ini.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Gumazir maba dagɨaba itir nguazim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba bareghava da bagha bar akonge.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Egha men biba iraghuezir puvatɨgha, egha uaghan dughiar ruarimɨn itir puvatɨ. Me itima osɨmtɨziba ko Godɨn gɨn zuir gumazibagh asɨghasɨzir araziba izima, me pura God ataki.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Gumazir maba benir dɨkoniba itir nguazim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba baraki.
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Me da bareghava me uaghan nguazir kamɨn osɨmtɨziba bagha nɨghnɨghava, dagɨar avɨriba iniasa ifavarir nɨghnɨzibagh amuava, nguazir kamɨn bizir avɨribar garava da bagha agoi. Bizir kabar nɨghnɨziba izava Godɨn akaba ikiagharɨzɨma da mɨsevir puvatɨ.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Ezɨ gumazir maba nguazir aghuim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba baregha dar suiragha dar gɨn zui. Egha me mɨsefi. Maba 30 pla mɨsevima, maba 60 pla mɨsefi. Ezɨ maba ghua 100ɨn tu.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Egha Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Ian tina lam gaboroghava a inigha itarir ekiamɨn anevara? O an a inigha dakozimɨn apengan anetɨ? Puvatɨ! Ia a daborogh a inigh azenan an danganimra aneguragh.
21 E disse-lhes: Vem,
22 Kamaghɨra mogomer biziba da gɨn azenan otivigham. Eghtɨ bizir amigha aveziba da uaghan gɨn azenan otivigham.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Tina kuarimning iti, an oragh.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 — ausente —
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 — ausente —
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Egha Iesus mɨgɨa ghua kamaghɨn me mɨgei, “God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn arazim kamakɨn. Gumazir mam dagher ovɨziba inigha nguazimɨn da kuri.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Gumazir kam da kunighava, dɨmagaribar akuava, aruebar dɨkavigha arui. An aruima dagher ovɨzir kaba da afuegha aghui. Dagher ovɨzir kaba manmaghɨn afuegha aghui? Gumazir kam fozir puvatɨ.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ezɨ nguazimra dagher ovɨzir kabagh amizɨma da aghua mɨsefe. Da faragha afuegha aghua ghua aghariba otivigha egha adava ghua akɨmariba otivigha mɨsefe.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Da mɨsevegha dagheba itima, gumazir kam sabam inighava dar akori. A fo, dagheba iti, ezɨ dar akoramin dughiam oto.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Egha a ua kamaghɨn mɨgei, “E manmaghɨn God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn arazim mɨkɨmam? O, e akar isɨn zuir manamɨn an mɨngarimɨn gun mɨkɨmam?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 A mastetɨn ovɨzimɨn mɨn gari. Mastetɨn zuravarir ovɨziba bar sufi. Temer igharazibar ovɨziba bar a gafiragha ekefe.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Gumazir mam anekunizɨma a gɨn aghua bar ekeveghava azenimɨn itir zuravariba bar dagh afiragha bar ekefe. An ekevegha an aguar ekiaba uari tuirazɨma kuaraziba izava an aguabar dughuazimɨn aven ikia mɨkonibar ingari.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Egha Iesus men nɨghnɨziba tuzɨnaghara mɨn amir akar isɨn zuir avɨribar Godɨn akabar me mɨgei.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 An akabar gumazamizibav gɨava zurara akar isɨn zuibar me mɨgei. Egha a uan suren gumaziba ko me uarira ikiava a bizibar mɨngariba abɨgha me mɨgei.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Aruer kamɨn amɨnim pɨrasava amima Iesus kamaghɨn uan suren gumazibav gei, “E dɨpar kam atugh an vongɨn mangam.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 A kamaghɨn me mɨgeima gumazamiziba dadarimɨn ikiavɨra iti. Ezɨ me Iesus aperaghav itir botɨn ghuavanabogha pul gamua vongɨn zui. Botɨn igharazir maba uaghan me ko vongɨn zui.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Iesus uan suren gumaziba ko zuima, Maia! Amɨnir ekiam dɨkafi. Ezɨ dɨpavsɨziba izava bot gafirazɨ dɨpam botɨn aven ghuaghira, bot gizɨfa, ezɨ an atam dɨpamɨn aven magɨrasava ami.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Bot magɨrasava amima, Iesus botɨn kamɨn gɨrakɨrangɨn dapanir aghoghonir mam uan dapanimɨn aghorogha akui. Ezɨ an suren gumaziba a gaghuragha kamaghɨn a mɨgei, “Tisa, e gɨfa! Nɨ e bagha nɨghnɨsi, o puvatɨ?”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ezɨ Iesus dɨkavigha tugha amɨnim batogha, egha dɨpavsɨzim kamaghɨn a mɨgei, “Gua amɨragh, egh nɨmɨra ikɨ!” A mɨgeima, amɨnim amɨrazɨma, dɨpam pura nɨmɨra irɨghav iti.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Ezɨ Iesus kamaghɨn uan suren gumazibav gei, “Ia tizim bagha puv atiati? Ia nɨghnɨzir gavgavim otevegha kamaghɨra iti?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ezɨ me bar atiatigha kamaghɨn uarira uariv gei, “Gumazir kam tinara? Amɨnim ko dɨpavsɨzim uaghan an akam barasi!”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.